8772 resultaten.
het broos moment
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
759 ik dagdroom voort
tot het geschreven woord
de zinnen spreekt
die ik wil horen
pas dan stoort
werkelijkheid met zijn geluid
het broos moment waarin de
andere wereld wordt verkend
en eist realiteit
zij kluistert mijn gedachten
ik spartel nog wat na
de droom laat op zich wachten
ik ben weer terug
met voeten in de vette klei
maar…
Mijn maan
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.491 Vanuit de eenzaamheid
veroorzaakt door gemis en pech
ontspringen tranen
reeds onderweg
in verschillende banen
naar die grauwe plas
Ragfijne gedachten
krachtig
maar onzichtbaar
rijgen onze zielen
teder aan elkaar
Vier weken wachten
op je onmisbare gezicht
slapeloze nachten
hunkeren naar dat rustgevende licht
nu ik plots
in het donker…
Illegaal gestrand
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
740 Leeg, door blik ontzield
lig je stil op zompig asfalt
oude kleren, plastic slippers
naamloos lichaam in de nacht
Wie ben je
hoe kwam je hier terecht
wie verloor zich in je ogen, daar
waar nu slechts straatlicht valt,
- is er iemand die nog op je wacht?…
ben jij Hem soms?
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
1.098 veranderde
in wijn om zo nog dichterbij
bij hem te kunnen zijn
de zieken die hij tegen kwam
genazen en verbaasden
de familie en bekenden
die hem niet meer ontkenden
hij vergaf de mensen
die hem lieten sterven
hij bad voor ze beloofde
hen zijn koninkrijk te erven
hij was God werd mens
tot in het diepst van zijn
gedachten we moeten
wachten…
ansicht
gedicht
2.8 met 23 stemmen
10.950 kind voorbij de vloedlijn
ingegraven, wacht de storm
loop van golven bij wind
stil weer, hijzelf betrekt
geen stelling, hij foerageert
tussen duin en schuimrand
zeevlam verteert helmgras
verkilt hem. hij blindganger,
hoort de vloed. hij keert en
keert, rent. voor zijn voet blijft
wat van het strand rest: verkoold
wrakhout, zuigend aszand…
Je hoorde lief te hebben
netgedicht
4.9 met 15 stemmen
996 woorden wachten
in een doolhof van
donker zinkende
gerechtigheid
het roesten
van je gelaat
tekent het zwerven
langs smalle kieren
en verbannen hoeken
je aders
beitelen al zo lang
de stilte in de morgen
en in je zwart-witte ogen
sterft de dichter
een verborgen dood
nu je leven
later wordt en
je alle woorden vergeet
stroomt…
De Veerman
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.497 hij neemt de munten van m’n ogen
en draagt me naar zijn boot
ik voel me opgetogen
al ben ik kennelijk dood
er is het wiegende
bewegen op het water
de besliste haal waarmee
hij aan de riemen trekt
de zachte schok een tijdje later
waarmee de eindreis zich voltrekt
een zwijgend wachten tot ik opsta
een knik – als groet bedoeld
terwijl…
rood
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
660 Waarin ik werkloos lig te wachten ontroerd,
wanneer je later mijn gevoelspallet mag zien,
beroerd door de tinten van je mond
en de kleuren die daaruit stromen.
Als daar geen rood in zit
heb ik altijd nog je lippen
waar géén regenboog aan kan tippen…
Al jong geknoest
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
819 zag je staan
al jong geknoest
éénzijdig zijn
de takken uitgelopen
ze bogen voor de wind
die heersend waakte
over jonge loten
je wortelde zo diep
na winterslang te wachten
loopt in eerste lente
dan verrassend uit jouw prille
groen heeft niets van doen
met al die oude krachten
zij volgt het licht
in vrijheid door ontplooien
sluit…
Morgen is nog onbeschreven
netgedicht
4.0 met 26 stemmen
1.113 het penseel ligt ongeduldig klaar
om het fel begeerde morgenrood
dat nog nietsvermoedend slaapt
uit haar dromen te wekken
een leeg doek wacht met smart
op de streling van de dageraad
die een blozend begin zal maken
met het inkleuren van de dag
geen lijn is al uitgestippeld
de perspectieven zijn oneindig
schakeringen van wilde bloemen…
Echo
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
703 vertel me
hoe het vroeger was
Hoe je naar woorden keek
maar ze nog niet las
Wanneer je door de stad vloog
zonder rede, zonder doel
Hoe vaak je moeder bedroog
Elke dag een speeltuin leek
Droom nog een keer dat gevoel
Waar we nu zo vaak naar smachten
Gevormd zijn we, door de saaie mens
die datgene hevig ontweek
Laat de fantasie niet wachten…
Om te overleven
gedicht
3.0 met 14 stemmen
6.966 Met onze rug naar je toe wachten we je
In slaap, ademen onhoorbaar
Onze herinneringen uit.
Geen sterfscène zullen we nog delen.
Ons hiernamaals is leeg en ontoegankelijk.
-----------------------------------
uit: ‘Donkere Arena’, 2006.…
Blankenberge
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
777 badhokjes op het strand
ademen nog oud verleden
de Pier ligt fier te wachten
op nieuwe dagjesmensen
bewolkte lucht op maandag
met koude huiverlucht
ziet enkele grijze kuiven
en verkleumde kinderen
mosselen met frietjes
moeten de mensen warmen
een echtpaar lepelt verlekkerd
een advocaatje met slagroom
op een groen bewierde strekdam…
Ik mis je
hartenkreet
3.8 met 111 stemmen
10.470 helaas is het ons niet gegeven
te bepraten wat we hebben meegemaakt
en om samen nog eens te beleven
hoe diep we elkaar hebben geraakt
toch wil ik je laten weten
dat het goed met me gaat
en je nooit zal kunnen vergeten
je blijft mijn liefste kameraad
altijd ben je in mijn gedachten
en zolang je in mijn hart woont
blijf ik altijd op je wachten…
Ik keer mijn huid
netgedicht
4.3 met 22 stemmen
1.298 lekkend langs mijn gewonde bast
zoekt water vaste grond in aarde
waar zaad verholen wacht
op kiem verwekkend baren
doch gezichtsvelden wilde bloemen
wiegend in diepe dalen
verwelken onder het wolkenwier
van mijn vruchteloos verlangen
want in mij vergroeit de levensader
langs schier verweerde ribben
en onbezwangerde schoot
bloeiend rood…
Hora est
netgedicht
3.8 met 34 stemmen
1.240 de tijd staat stil
zo merk ik ter zijde op
doch mijn stemklank
verraadt enige ergernis,
vertaalt derhalve de onrust
van een aanzwellend
innerlijk ongemak
overeenkomstig
het drammerig gedreun
van een horde aanstormende
paarden in galop
mijn eigene ongeduld
staat voor kenners
merkbaar in brand
zeker als wachten
mij tenteert…
Turkse Bruiloft
gedicht
2.3 met 202 stemmen
51.301 dreigende trom
zijn plotseling in de maartse straat
waar bomen nog kaal zijn en
mensen moe van wijn en winter
daar komt de bruid
ze stapt in een bakbeest
haar familie staat er biddend bij en
heel haar Barentszstraat
stroomt vol van heimwee
naar een warm land van herkomst
stroomt vol van hoop dat een vertrouwde
vreemde haar op zal wachten…
Hoe komt het toch?
netgedicht
4.4 met 25 stemmen
1.159 En dat er steeds weer nieuw leven is:
kinderen, bloemen, knoppen in de herfst,
beloftes die ooit gehouden worden,
al moeten we nu nog
wachten en dulden.…
De spiegelzaal
netgedicht
3.1 met 12 stemmen
1.495 .
---------------------------------------
Uit: Wachten...Waarom niet? 2006…
achter ramen en wind
netgedicht
4.0 met 23 stemmen
722 het podium
werd mijn redding
het wachtte
zoals de zee op leven of dood
op een eiland
dat geen weet heeft van wind
of muren waaruit stemmen schuurden
steeds dieper in
mijn hoofd, in het waterglas waarin
ik meeuwen wilde zijn
luider dan
novemberstilte
zonder achtergronden
van angst en dun geklede woorden
die het sterven…
duivenleed
hartenkreet
3.5 met 14 stemmen
2.547 in het zonnetje op een terrasje
met een lekker kopje capuccino
een puntje appelgebak met slagroom
of een glaasje droge witte wijn
met een portie bitterballetjes
of stokbrood met kruidenboter
met mijn linker elleboog leunend
op zo`n wiebelgroene horecatafel
gniffelend wachten op dat stuk kruimeldief
die plusminus een week of wat geleden…
Mijn Liefde Opgeven
hartenkreet
4.1 met 28 stemmen
2.618 Jij blijft in mijn gedachten,
Ik weet niet hoe je het doet,
Ik moet niet op jou wachten,
Maar weet niet wat ik anders moet.
Telkens geef je mij weer hoop,
Na zo'n liefde volle zoen,
En als ik dan weer naast je loop,
Dan denk ik terug aan toen.…
niets blijft
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.312 Blauwe lucht
warme zonnestralen
op een kalme zee
loop ik langs het strand
en denk waren we nog
maar even met z'n twee
dan schrijf ik je naam
in het zilte zand
jouw naam die ook
op je grafsteen
staat geschreven
en wacht ik op een golf
die het langzaam
zal vervagen
zoals alles in dit leven
niets blijft
maar de herinnering aan jou…
overwinning
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
2.123 ergens
in het duister
onheilspellend honend
gefluister
zwarte wachter in de nacht
houdt onzichtbaar donker
de wacht
bij de mens
in doodsverlangen
die in bange wanhoop gevangen
zichzelf van het leven beroofd
verleid
door dwingende stemmen
in zijn hoofd
strijd
tegen gevallen zonen om de macht
verlaten, zwijgzaam
aan een kruis…
Berusting
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
844 Het is een vredig wachten
zonder de zekerheid
over de vanzelfsprekendheid
van de seizoenen.
Het hart is leeg
en berust.…
ik mis je
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.754 daar sta je dan, ouwe vriend
met je ogen die niet meer staren
licht flakkert in de verte
tijd drijft voorbij
ik heb je lang gekend
weten deden we geen van beide
nu wacht ik af
zacht voelt ze, nog steeds
sommigen zeggen over tranen
gaat voorbij als regen
maar wat als?…
kleine zoon
hartenkreet
4.1 met 13 stemmen
2.083 blijf jij maar klein
mijn lieve zoon
leef je dromen
geniet gewoon
groei maar niet
als je dat kan
naar een verdrietige
volwassen man
blijf jij maar klein
mijn lieve zoon
chauffeur de auto’s
beklim de kraan
maar blijf ver weg
van dit
bestaan
blijf jij maar klein
mijn lieve zoon
er wachten eendjes
aan de kant
die eten allemaal
uit…
Loslaten
hartenkreet
4.4 met 14 stemmen
2.976 aan
haar wanhopige blik kon ik niet verdragen
en ik heb haar laten gaan
Ze is ziek, zo ziek
en moe van al dat vechten
ze heeft zo moeten knokken
loslaten is een van haar rechten
Zij keek me aan met grote ogen
Ogen vol verdriet
Ik heb haar wel los gelaten
maar mij loslaten kan zij niet
Nu vecht ze een andere strijd
Terwijl de hemel wacht…
in de lente - ik weet waar
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
1.434 in het amsterdamse bos
van alle mensen los
daar is een slootje
en ik weet waar
de brasem paait
in een modderpoel
met rotte bladeren
bellen uit de bagger
uiteen spattend
we zullen stil zijn
wachten je ziet
het wentelen
reuze grijze
vissenlijven
heel enge waterschuddingen
tot overstromen toe
nee zal ik zeggen
ze eten geen mensen…
verloren en weer doorgaan
hartenkreet
3.4 met 17 stemmen
3.338 nu moet ik wachten op mijn vader.
zou hij ooit terug komen, ik weet het niet,
wij weten het niet,
weet jij het...…