7480 resultaten.
oktoberstilte
netgedicht
3.4 met 36 stemmen
9.959 Cabanes eind oktober – grijs bruin oker groen
Een door nevels van vuurtjes versluierd seizoen
Waar de roofvogel langzaam haar spied-rondjes draait
De barmhartige zon alle herfsttinten aait
De winterslaap nadert de kou is op til
De natuur komt tot rust - een merkbaar verschil
Met de brandende zon van de bloedhete zomer
Het tempo de kleuren zijn…
Paradijs.
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
839 Als ik 's zomers in mijn tuintje zit,
zie ik het paradijs,
de bloemen kleuren mijn horizon
en boven mij de lucht
Daar kan je heel veel sprookjes zien,
een monster, of gezicht
na een tijd vervaagd de schim
een wolk op de vlucht
De vogels brengen hun jongen groot,
wat hebben ze het druk
dus zette ik wat water neer
ze drinken en ze baden zich…
Maar in Vlaanderen
poëzie
3.4 met 10 stemmen
3.753 Hoe was ik gelukkig en blij, en toch vol vrees die mij kwelde
Bij winter, wanneer de sterren glinsterden in de schollen,
Krakende bergen die naar onheilszeeën rollen.…
Pinksteren
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
635 Zoals in licht en duister, eb en vloed, zomer en winter heeft
onze geschiedenis zich een weg gebaand. Nu is het de tijd
van belijden met ons hart op de juiste plaats. Op zandgrond
en rotsen hebben wij gestaan; toch radicaal gekozen
voor die ene baan. Smal is de weg tussen alles door,
leven vanuit ons hart in een tijdloos spoor.…
AMIGO
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
679 rietkragen
en door steden
proef ik de smaak
van vrijheid en geluk
aanschouw
ik elke dag een
nieuwe wereld
veilig
aangemeerd geven
steigers
mij rust
en bieden bolders mij
geknoopt houvast
geborgen kabbelend
in de glinstering
van het nachtelijk licht
klimt
's avonds in het vooronder
de schemering
een nieuwe tijd
van zomer…
-Herinnering fladdert over de stille wijngaard -
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.012 Regendagen,
tijdens de voorbije zomer
hebben veel wijnbouwers rozen
aan het begin van de rijen geplant.…
Ode aan de boom
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
559 Zomer brengt vreugde terug waarbij ik een lach op
het gezicht ontmoet en schoonheid glinstert tot in kleinste details
tot wanneer een veranderlijkheid en veranderbaarheid van herfst jou benadert
Outfit krijgt meer aardse vormen, inhoud meedeint op golven van heimwee en melancholie.…
Solitaire plataan
netgedicht
2.8 met 14 stemmen
450 Tijdens zomer geniet je ten volle, overheerst
de kleur groen en tover je een brede glimlach op het gezicht
tot wanneer herfst met zijn veranderlijkheid en veranderbaarheid jou benadert
Outfit krijgt meer aardse vormen, inhoud meedeint op golven van heimwee en melancholie.…
Februari 2019, een zomerse
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
677 Februari 2019 had de kolder in z’n kop
leek wel niet goed wijs, niet goed bij z’n hoofd
liet het klimaat, het milieu een poepie ruiken
de warmste dagen sinds mensenheugenis
Februari 2019 miste de warme zomers
luidde dus alvast heel snel de lente in
warm voorjaar, warme zomer, hete herfst
nivellering van de kou is ‘t adagium van Februari 2019…
Te dichtbij
snelsonnet
3.2 met 13 stemmen
1.694 We boeken ons aan verre reizen arm
We smijten om te reizen met miljarden
Want wat hier wordt beschouwd als "niet te harden"
Heet in een ver, vreemd land plots "lekker warm"
We gaan naar hete oorden en ontlopen
Daarmee de eigen Nederlandse Tropen…
wachten op voorjaar
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
715 de mens die wacht
een winter lang
staar wat naar buiten
of naar het behang
de kachel staat aan
de gordijnen zijn zwaar
wat duurt het lang
voor voorjaar
de mens die speelt
een ganzenspel
of plakt de zegeltjes
van de shell
de deur blijft dicht
't is stil op straat
niets kleurt de dag
ook geen gelaat…
de wolf
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.429 ik loer naar beneden
naar de dorpelingen in de sneeuw
de sneeuw, die als een winterse streling
hun gezichten streelt
ik heb maanlicht in mijn ogen
ruw en donker is mijn vacht
als schors van de bomen
waaronder ik wacht
op de mooie herdersjongen
zo maagdelijk blank en zoet van geur
die het wit van de sneeuw zal veranderen
in een bloedrode…
verlangen
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
521 over het heuvelende zand
groeide weidse geurigheid
zacht paars uit dorre grond
ingetogen veluws zomerfeest
onder de verre schapenwolken
de herfst regeert nu in buiigheid
van regen en van uitbundige kleuren
bedekt de grond met ritselgoud
ademt een nevelse vergankelijkheid
tot de stille inkeer van de winter…
imago
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
608 de winter was nog niet voorbij
of we zaten al weer in de lente
tijd om mijn imago op te poetsen
gelijk de vogels en de koetsen
in wat heet de poetsmaand mei
breekbaar maar wel met glans
greep ik de eerste beste kans
om het publiekelijk te testen
in scherven en gruzelementen
lig ik nu blinkend in de nesten…
Landschap der liefde
hartenkreet
1.9 met 9 stemmen
1.528 liefde vormt zich langzaam tot een open riool
waarbij de ergernissen en eigenaardigheden
vrij spel hebben
en over het opgebloeide landschap stromen
het landschap dient zich aan te passen,
te beschermen en te begrijpen
anders sterft
al het levende in de liefde en rest
een leeg oppervlak:
donker, winters, een ervaring rijker…
Little Ms. Dalloway
gedicht
2.7 met 18 stemmen
9.748 .
------------------------------------------
uit: 'Al wat winter is en waar', 2001.…
Terug in jouw warme armen
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.263 Mezelf afdrogend met
de handdoek
die eens de jouwe was
droomde ik
mezelf weer even terug
in jouw warme armen
een traan, drupte
er over mijn net gedroogde wangen
dan een zachte glimlach
heel even terug in de tijd
van toen jij
mijn winter zo verwarmde
en ik wist
dat liefde ook genieten was…
Dat geluk zal ontkiemen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
888 we ontdekten
de klavers telden
de bladeren ieder apart
we kwamen tot vier
zagen ze bloeien
zomerden samen
in groeien en herfst
oogstte de knolletjes fier
het winters verval
gaf rust en verademing
maar weten dat geluk zal
ontkiemen brengt lente al hier…
blauw
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
750 de toppen
van de bomen
reikend verlangend
naar oneindig blauw
ontelbare knoppen
barsten van verwachting
naar nieuw leven
maar de kille wind
speelt een
winters spel met
grijswitte wolken
boven het
afwachtende bos
aarzelende vogels
zijn voorboden
van een verre lente
die reeds
in ons hart is begonnen…
Februarinacht
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
759 De winter barst
uit krappe jas
in sneeuwvlokken.
De tijd is kil
en zielsalleen
tikken klokken.
Morgen sterft
reeds vannacht
een vroege dood.
Onverstoorbaar
consumeert het huis
vers infrarood.
Een fluisterstem
bezweert ellende
voegt samen zijn.
'Ik heb je lief'
denk ik te horen,
of is het schijn?…
Huis met zoveel deuren
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
777 nog kiert alles in het
huis met zoveel deuren
kamers hebben geuren
de ramen kleuren in
een zon die is geweest
je drempelt nog
na vele levens
gooi met mij
de ramen open van ons
huis in veel beloven
kom maar thuis
de tocht is weg
je stappen in de kelder
hebben wij na winter weer
in lentes bloeien omgezet…
Dag verloren
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.114 In agenda
dag verloren,
niet bekoren
want de winter heeft de liefste al tot buit gemaakt.
Sneeuw onder de wissers
van een weg wuivend
dronkemansrelaas.
Dan een man daar
die zijn dwaasheid snel erkent
en, met het portier nog open,
naar zijn zwaktes wijst als schuldigen
van het doolhof
waarin roos met doornen prikt.…
Een nobel bruin
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
476 Nog staat zij daar
haast ongedeerd
loodrecht
haast ongestoord
haar kolf
een nobel bruin
de grote lisdodde
in de sloot
de lente komt
de winter gaat
vergaan
staande sterven
schadeloos en schoon
onschuldig en rechtop
eenvoud is haar kroon
de grote lisdodde
stijlvol
in de sloot…
Leeg tot op de bodem
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
548 het licht
lijkt vals
dat lente straalt
bloemen valer
in hun trage groei
gras oogt sprieterig
wind dwaalt
zonder richting aan te geven
uit een verkeerde hoek
en ik ben moe
uitgeput en leeg
tot op de bodem
de winter was te lang om
nog te groeien naar ontwaken
laat mij maar slapen in mijn voorjaarsdip…
halverwege
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
509 nu lente winter ademt
de nacht verbergt in kou, waar ongewild
haar macht rond tere bloemen buigt
buig ik ook en kleed de vorst
in witte zomerwindsels
geen afgesproken tijd
of lange eindgesprekken
slechts het strekken der herinnering
en eindeloos
het lekken van mijn eindeloze
spijt…
niet slapen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
486 in deze doorwaakte nacht
hoor ik de klagende roep
van een zwarte zwaan
in dit winters noordland
mijn slaapkamer
als wachtkamer
ik houd me doof
maar mijn lijf wil slapen
het duister breekt
ben ik de waker die het
vuur brandend houdt
en wacht op wat komen gaat
ben ik bang
om me los te maken
bang voor het verlies?…
Maria Lichtmis
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.955 De winter gaat al henen
want ’t licht is reeds verschenen
zoals de oude Simeon
het in de tempel zag.
Wij zijn nog in het duister,
maar straks komt toch de luister
van ’t licht dat eeuwig schijnt.
Vertrouw nu maar de zangen
die in de stilte hangen
tot droefenis verdwijnt.…
..
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
578 'Des winters trek ik naar het zuiden,'
sprak in Stonehenge een oude druide'.
'Mij zul je dan niet rond zien struinen
bij deze winderige ruine.
Ik zit, als het hier sneeuwt en vriest,
mooi in Venetie of in Triest,
en, wat ook aardig is, daarginter
komen wél trema's uit de printer.
(uit: Goed voor hart en bloedvaten)…
Duivenliefde
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
495 Vóórdat het hartje winter wordt.…
Onbemind 3
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
500 Koud, het is koud hier,
het lijkt winter, maar de
lente laat zich temmen.
Ook ik ben het verdriet,
de stilte, het gebrek aan,
licht, ruimte, ontferming.
Ik zie springvossen paren,
en ik zie karkassen kraken,
kadavers branden,
dat het zich laat zien, staren.…