4298 resultaten.
Lente zit in de lucht
hartenkreet
2.6 met 10 stemmen
1.002 Lente zit in de lucht
Wolken lijken blijer
De wind waait met een zachte zucht
Lente zit in de dieren
De dagen worden langer
Vogels vliegen samen hun vlucht
Lente zit in de bomen
De zon wil vaker schijnen
Knoppen springen open in de laatste koude nacht
Lente zit in de grond
Wortels gaan weer groeien
Voelen het water dat weer stromen…
God heeft alles gemaakt
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
923 God schiep de dieren en de bloemen
De zon, maan, wolken en de winden
In dit alles is Gods grootheid te vinden
Het past ons Zijn werken te roemen.
En nog houdt God de wereld in stand
Elk geslacht zal ervaren Zijn goedheid
Want Zijn liefde reikt tot in eeuwigheid
Wij allen mogen leven uit Gods hand.…
Expositie
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
959 Glas tussen hout scheidt
kracht van verstilling,
dieren op sokkels
blikken geducht
naar vogel en beer
in pinguïnpak.
Paarden volgen
nieuwsgierig hun maker,
Godshuizen prijken
in vormen van klaver
kleurig op wit
in schijnwerperlicht.
De zolder staat borg
voor een kunstwerk op zich.…
Kerst 2009
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
1.723 ieder
het zijne of hare
mag of kan behouden
waar gedeeld wordt
waar “geleefd”
mee en met
zonder onderscheid
van kleur geloof of afkomst
een schone wereld
zonder broeikasgassen
waar de seizoenen
zich afwisselen
met verfrissende blik
waar mensen elkaar groeten
en moeder aarde
de mooist bloemen
planten en bomen
schenkt aan mens en dier…
Moissac
gedicht
2.0 met 27 stemmen
8.130 Wat te beginnen
met de vierentwintig oudsten
en die vier dieren vol ogen,
die elk zes vleugels hebben,
en die twee sterke engelen
die zwijgen?
Wat moeten wij
met deze beelden, ontleend
aan een vergeten boek?
--------------------------
uit: 'Gedichten', 2005.…
Dankzij Iris
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
588 De rust
van het langzame wandelen van deze dieren
zet onze cultuur rap in de schandpaal.
Dankzij Iris slaap ik gerust.
Alsof ik door haar ben gekust.
Diepbewust.…
Uit Brabant
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.230 De kop omlaag, door 't kwastig net omrand,
Zo trekt het dier langs 't hoge dorre land
De tweewielskar en blijft eentonig schellen.
En naast hem loopt de man, zijn evenbeeld,
In 't grauwe kleed met sjokkig lome gang.…
DE LEYEN
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
457 Het kalme riet blijft zichzelf, kent geen tijd,
toont steeds vreedzaam beschermend aangezicht:
een hecht onderkomen, open én dicht,
voor dieren tot huizen of zwerven bereid.
Zeilen met tastende punten schuiven
behoedzaam ogend tussen eilandjes voort,
als vleugels van traag zwevende duiven.…
De afzet bij Annet
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
649 Al dacht zij reeds aan zijn biljetten
Een honderdje in een kwartier
Hij heeft zich daar af laten zetten
Plezier bij Annet en Marcel
Hij raakte verstrikt in haar netten
Zijn haarstuk kwam flink in de knel
Dat heeft hij toen af laten zetten
Marcel nam Annet met plezier
Geholpen door één van haar fretten
Zijn pink was een prooi voor het dier…
Wagner: The ride of the valkyries
hartenkreet
1.8 met 5 stemmen
1.723 kille nachten rijgen zich aaneen
het mulle zand door uitputting en uitdroging vallend uiteen
strakke vermoeide blikken gericht op het groen in de verte
woorden en zinnen in scherpte verwoord maar met verve
Spelende kinderen tussen rondscharrelende kippen en schapen
Vrouwen met kruiken op hun hoofd, lopend in bonte gewaden
Loslopende dieren…
Godina
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
572 Zij praten met de dieren, bidden tot de Logos van het Woud *
en blaadjes in ontbinding als maaltijd laat hèn niet koud.
Alleen trollen schieten met hun ondeugd altijd raak.
"De sluiers worden dunner. Kom met deva's in het reine!
Nu al kun je ons, zo rond zonsopgang, zien verschijnen".…
Het inwendig leven V
poëzie
4.5 met 2 stemmen
6.058 Maar toch roof ik naar behoren
uit dier vreemde heren rijk
schat van ogen, schat van oren,
voor ik weer tevreden wijk
naar mijn eigen stalen toren.
Daar in 't eigen stille duister
bindt mijn eigen vaste wet
heel de wilde, vreemde luister
in één helder stralennet,
één nadrukkelijk gefluister.…
Damhertentragedie
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
512 Er wordt in dit land op grote schaal te benauwd
gedacht en vrije dieren moeten wijken.
Die damherten doen niemand kwaad en ze zijn een
lust voor het oog, ik hoop dat al die geweren
straks pardoes haperen en de jagers raken.…
Menselijkheid
poëzie
3.7 met 6 stemmen
2.319 Ik, die mij somtijds klein voel in dit grote Leven
dier duizend zonnen, boven dees mijn doodgaand hoofd,
en moedloos dwaal omdat ik hier als mens moet leven
en mij geen hoger doel van wezen schijnt beloofd....…
vroege straatbeelden
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
453 grote witte
wapperende
onderbroeken en
blauwe overalls
aan de lange waslijn
de pet van de werkman
het shaggie tussen dunne
lippen geplakt een gebutste
trommel onder de snelbinder
brom en korte knik als groet
lege straten waar zelden
iets gebeurt behalve het
arme paard dat op hol slaat
en de held die met gestrekte
armen het dier…
Sprekende ogen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
536 nee dat zie ik nog lang niet komen
heel diep in die ogen
zie ik een warm gordijn
heb ze voorzichtig opzij geschoven
kreeg een blik op nog zoveel dromen
nee echt jij bent hier nog
lang niet klaar *
*betreft het een geliefde, een ouder, een goede kennis, een trouw dier?…
Huid van lavendel?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
430 om te vinden
met z’n tweeën alhoewel
we apart vertrokken waren
we raakten elkaars harten aan
een geur overgaat in geluid
gecomponeerd tot een fragment,
zinnebeeld als decor op het
fluwelen doek van de nacht,
we zochten naar duizend
vlinders van lichtzinnigheid,
vonden die in de magische
paringsdans van elk mens
en dier…
Beltane
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
458 Ik ben geheel gekleed in lucht
en roep zo de goden aan,
de elementen, planten, dieren,
dank de geesten dat ik hier mag staan.
Ik ga liggen op het koele gras,
koester me aan de warme zon,
genietend sluit ik mijn ogen,
denk aan de ‘Grote Rite’, de levensbron.…
Eeuwig Kind
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
491 Tijdloos zoals alle dieren zijn.
Besef dat we kinderen blijven
wanneer ons ego krimpt.
We ontstaan uit kosmische ruimte.
Vertraag daarom. Vertraag uw tijd.
Besef dat mensen kinderen blijven.
Kinderen die samen spelen mogen.
Kinderen tot in eeuwigheid.…
EPILOOG AARDSE APOCALYPS UIT ZWARTE VERZEN
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
417 omdat wij
de briljante gegevens
niet konden ontraadselen
laat staan ze gebruiken
de grootste lithium
data base zijn de stranden
van zee en oceaan
waarbij de golven info
brengen en verzenden
en zon alle energie geeft
de moderne wetenschap
heeft ons kantelpunten
gebracht waarmee het
nano kind mag spelen
communicatie met
aarde wolken dieren…
MIJN LEVEN DAT MIJN LICHAAM DRAAGT
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
585 <<<<<--------------->>>>>
mijn leven dat mijn lichaam draagt,
de zoemende koelkast in mijn hoofd,
regen of loeiende dagen in de zon, nooit is er beheerstheid
onophoudelijk gaat de chaos
als een dier tekeer
de zwarte sneeuwvlokken van de willekeur
gevaar in het verkeer?…
HET EINDE IN ZICHT
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
629 Een onheilspellend stil lag in ‘t land
angstig kropen dieren in ‘t veilig hol
‘t Vagevuur bleek echter niet coulant
alle aardbewoners betaalden hun tol
Toen brak het grauwe gedonder los
bliksemschichten leidden hun hel in
Heel de wereld naderde ‘t total loss
almaar meer bleek ‘t het eind begin
Grauw gele lucht verlamde ‘t land
sinistere…
GROEN LICHT
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
609 --------------------------------
--------------------------------
mijn lichaam dat mijn leven draagt,
de zoemende koelkast in mijn hoofd
regen of loeiende dagen in de zon, nooit is er beheerstheid
onophoudelijk gaat de chaos als een dier tekeer
de zwarte sneeuwvlokken van de willekeur
gevaar in het verkeer?…
Mono Maan
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
222 De mysterieuze dageraad
is hier
in honderdduizend toonaarden bezongen
niet door gefluister, maar wel tachtig tongen
door koolmezen en stichting
Wakker Dier
Zij zijn niet egocentrisch
monomaan
aanbidden zon en vaak de
volle maan
doch al die tongen hoor je, Katelijne
in jouw collega's dagelijkse rijmen
Zij zijn de mezen die jij stil…
Ik noem het daglicht
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
412 Ik noem het daglicht
Omdat ik weet van het donker
Ik moet op de tast gaan
Ik sta op de uitkijk
Ik staar naar de horizon
Ik lees de krant
Over het aardse, het gerommel
Gebarentaal van dieren in nood
Over vogels die op de vlucht slaan
Het heeft geen naam
Ik noem het droogte, ik noem het hitte
Ik noem het tijd op mijn horloge
Ik noem het…
Ontworsteling
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
158 Toen het dier de blik ophief uit het gras,
zijn klauwen opende, en met een schok
zichzelf gevangen zag in de tijd.
Geen schepping uit het niets,
maar uit de adem van een jager, een prooi,
wankelde een denker tevoorschijn.
Het blijft een huiveringwekkend raadsel
dat het sprakeloze stof een stem kreeg.…
het lied van Tuqa
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
508 ademloos luistert hij naar
de man met de lange stok
die praat, vraagt, wijst naar
witte tekens op een groene plaat
fiere wijsvingers gaan
priemend in de lucht
de kinderen zingen, dansen, tellen onder
ritmisch geklap tot honderd en terug
de meester zegt: kom maar binnen
ik geef je een potlood, een schrift,
een boek met letters en getallen…
Da Vinci Code
hartenkreet
4.4 met 41 stemmen
1.816 Kauwend op zijn eigen woorden
Uitleg over het geestelijke bestaan
Met ieder woord, de zin vermoorden
Broeder tot het uiterste gedreven
Celibaat bekleed en ingericht
Zo is mijn godsdienstleraar mij bijgebleven
Ons begeleidend als een gebroken dwaallicht
Jezus is heilig en een hemelse zoon
Droeg het leed van heel ons wezen
Gespietst als een dier…
Ze was pas 12 jaar
hartenkreet
4.2 met 82 stemmen
3.266 Je was pas 12 jaar,
als een gewond dier lag je daar.
Ik wou je troosten, maar kon het niet,
Wou je helpen, met je verdriet.
Hoe doe je zo'n gruweldaad ooit teniet?
Later kreeg hij zeven jaar,
3 jaar behandeling en hij was klaar.
De gevolgen van zijn daden vergeten ze maar,
Want jouw genezing komt nooit klaar.…
Hond
hartenkreet
3.4 met 10 stemmen
1.942 ooit
nog een blokje met hem rond
we hebben een hele taaie hond
hij lijkt z'n dooie punt voorbij
alles doet 'ie in de tuin
nog elke dag ruimt vader stront
heel vroeger hadden we een hond
een pracht van een herinnering
iedereen was zo gek met hem
vader lacht en houdt z'n mond
het plezier was niet te meten
de pretverhalen om dat dier…