7596 resultaten.
Het lied van oceanen
netgedicht
4.9 met 23 stemmen
471 zacht wolkte ik
boven de kleuren zee
die ik met mijn
danspassen deed kolken
haalde uit
met flarden mist
die het uitzicht
extravagantie gaven
overslaand speelde
muziek in de
bekende zilte geuren
het lied van oceanen na
mijn walsen
draaiden fraai in
spatten wit en toverden
een lach op mijn gezicht
golvend naar strand
waar passen…
Doorschijnend
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
423 je jurk raakte
doorschijnend
aan je frêle
figuur dat blond
gecomplementeerd
werd met een
stralende lach
je ogen zouden
zo kunnen zijn
weggelopen
uit de mooiste
verleidingsscene
in de geschiedenis
van elk groot theater
in dartel licht
dansant bewegen
wist je ieder
een goed gevoel
van eigenwaarde
te geven omdat jij
talenten…
Het podium
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
696 uren kon ik
naar je ogen kijken
proberen de beelden
te begrijpen
die jij uit je
leven liet zien
je lach bleek
het podium dat
jou altijd getrokken
had niet om te
laten zien wie jij
was maar wilde zijn
meer om te
geven samen
momenten beleven
van intens plezier
waarvoor jij en wij
zitten op de bankjes hier
jij nam ons
bij de…
SLAGER IN DE LENTE
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
494 lammetjes huppelend in de wei
kalfjes slechts even een blik
opvangend van hun moe
kuikens worden gemest net uit het ei
biggetjes nog niet op gewicht
weten het niet maar
ze worden opgelicht
allen lachen het leven toe
de slager slijpt
z’n bijlen en messen
en na z’n werk te hebben gedaan
kan hij ze in het
hakblok te rusten slaan
hem wacht…
Zoete woorden
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
555 we schrijven
bij elkaar blijven
samen in tal van
zoete woorden
hoor soms een
lach opbloeien
die warmte
en kleur geeft
aan wat wij ordenen
in een wereld die
niet meer de onze is
wij hebben ons vergist
dachten te delen
emoties en beelden
maar eigenzinnigheid
verstond geen ander
woord dan doodslag
en brute moord
weer is er geen…
Streel de huid van mijn ziel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
501 Kom je, ik wil vandaag
weer naar je kijken
met je lachen
en naar je luisteren
Kom, loop rond
in mijn huis, laat me
naar je kijken, de stap opzij
de spanning van jouw billen
en jouw lippen
die me zullen kussen
jouw handen die alles mogen
doen waarnaar ik verlang
Ik zal je niet overvragen
je hoeft je niet te binden
niet voor langer…
In kolenzwart
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
373 waar ogen
in kolenzwart
wittige stilte
schitteren
wolkt de
condens van
je warme lach
zijn vrolijkheid
over de pas
gevallen sneeuw
die straks het
fundament
zal zijn van het
nog te bouwen
sneeuwen huis
nog herinneren
wij ons het dwarrelend
wit van de lange winter
de ijskoude handen
en het bevroren haar
weer zullen wij
getuige…
Polycythemia Vera
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
555 Mijn lever, mijn milt
hebben zich volgezogen
met veel teveel bloed
Ongeneeslijk po-
sitief, waagt hij te betwij-
felen of hij sterft
Tijd zal mij leren
wie uiteind'lijk de tango
met mij zal dansen
Tot die tijd pluk ik
de jaren die mij resten
samen met mijn lief
'k Laat mij pas kennen
als mijn lach écht gaat huilen
't Noodlot nabij…
Bij oma op het balkon
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
462 Daar praten we niet over
wel over de middagen
in de zon, alvast wat kleur
opdoen voor de zomer
Dat had zij ook wel gewild, maar
toen werd daar anders over gedacht
Trouwens, bikini's bestonden nog niet
Er is zoveel veranderd, ze leest het
uit het tijdschrift aan mij voor
en ik lach om haar verbazing
Ze is al oud, haar haar zo wit
als…
Zonder hond
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
508 je ogen
lachen licht
als jouw handen
liefdevol en
uiterst vaardig
bezig zijn met
verbanden om
de schrik van de
schaafwond met
gepaste pleisters
te veranderen
van afgrijzen
naar kijken
zonder lijden
het leed is al
geleden in de
onmacht beneden
op de grond met
starende mensen
en een woest
blaffende hond
de kleine heeft…
Aan lager wal
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
433 gezichten
in de vertrouwde intimiteit
van huiselijke kringen
een vreemdeling is hij geworden
voor mensen die hem niet kennen
zijn vriendschap zoekt hij voortaan
in drank en drugs onder maanlicht
soms schrijft hij een fraai gedicht
over onherkenbare gezichten
mensen die hem ooit zagen
geen antwoorden, geen vragen
die met hem lachen…
LAIS CCLXXVI
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
584 Zij blijkt ook echt te bestaan,
haar lach is goud, de zon blijft er in staan.
Er is de nevel van haar zijden kleed
dat het prompt tot hemel verheft. De maan
alleen heeft van bedrogen dromen weet.…
in herinnering
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
559 als trommels galmt jouw lach
mij gul door het hart en hoofd
vandaag hoor en zie ik jou weer
in de zoete geluiden van de dag
vandaag proef en ervaar ik weer
de vriendschap die wij bouwden
door naast lief ook leed te delen
in dagen die ons samen brachten
zo stilstaand bij jouw jaardag
tuimelen het geluk en het verdriet
zoals het weer…
Scheve schaets
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
477 .
__________________________________
Mijn ik was in de ban van
haer fysiek
de zachtheid van haer macht
en haer bekoring
zij wilde mij beheersen
zonder storing
maer 't grote misverstand
maekte mij ziek
Haer scheve schaets leek
een imperatief
zij danste om mij heen
diagonael
haer lach gleed in een wak horizontael
toch had ik…
Onze lichte stappen
netgedicht
1.1 met 45 stemmen
500 heerlijk
wanneer mijn
woorden de
kleuren van je
ogen in die blik
van je veranderen
ik heb ze op
geschept wit
geschreven
en jij hebt ze
geproefd met
de kleur van liefde
in dit ultieme
samen herkennen
de paden onze
lichte stappen
als we lachen om
de kleinste grappen
zij hebben hun
stoepen getoefd
met de mooiste
lentebloeiers…
Vlam
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
680 Als een vlam zou ik dan ook willen doven,
langzaam, sierlijk, met een lach.
Maar eerst nog een beetje de tijd beroven,
want ben nog niet klaar voor die laatste dag.…
De smidse van de macht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
415 de pubers
hebben het
spel gerekt en
toch zichzelf
niet in het
hemd gezet
een stukje
onbedorven
jeugd heeft
gelukkig gezorgd
voor de lach
en ontspanning
in de smidse
van de macht
is het vuur pas
eindelijk wat
opgelaaid met
blauwe vlammetjes
het ijzer wordt
geplet in de
vormen van geluk
zij hebben de weg
van blind gaan…
Mimiekpuzzel
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
491 lijnen
die karakteristiek
waren voor
haar mimiek
eerst bevoeld
de diepte betast
de strakheid
al in potlood
en contrast
beschreven
de babyhuid
is lang het
onbeschadigde
deel gebleven
totdat buien
en nukken steeds
langer bleven leven
hun sporen zichtbaar
achterlieten in
het huidnegatief
heerlijk was
de ontdekking dat
ook de lach…
Zonnewarmte
netgedicht
4.7 met 12 stemmen
941 Hoe het komt dat zomers in heldere zonnewarmte
de ouder wordende mens zich plots weer jeugdig voelt
weet misschien alleen de zon, in zonnig denken
zonnewarmte koestert zacht de levenshuid
een verkoelende wolk komt als een bruid
om de schaduw stilletjes te wenken
want rimpels liegen niet, veroorzaakt door een lach
geluksgevoel verovert dagelijks…
De try-outs
netgedicht
5.0 met 46 stemmen
519 je kon uit
haar woorden
de lach al
ontrafelen
als je in
gesprek
haar ogen
zag oplichten
door het
innerlijk plezier
dat het
schouwspel
haar bood
in het primair
beleven want
juist in de try-outs
vlamden de
meest curieuze
scenes heftig op
scheurden gedurfde
gezegdes uit hun
verpakking en
kwamen artiesten
adem tekort
dus…
Ei
netgedicht
4.0 met 27 stemmen
612 Lach er niet om, het was banaal,
dat ei maakte daarbij kabaal...
Het stuiterde van links naar rechts,
en had iets spookachtig onechts.
Zo'n breekbaar ei, of was 't gekookt?
Wat had men ermee uitgespookt?
En plotsklaps lag het zomaar stil,
roerloos, zoals elk ei dat wil.…
Verder hogerop
netgedicht
4.0 met 31 stemmen
377 zacht krult
je lach tegen de
oevers van de beek
waar golfjes plezier
murmelen
in schuimend
omslaan vertellen ze
je tenen van de
chaos en woestheid
verder hogerop
waar modder het
water ondoorzichtig
maakt met zijn
vernielende niets
ontziende kracht
hier is het kolken
bedaard en drijven
restanten uit de
puinhopen in hoge
gevaartes…
Sterrenfiets
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
520 Geen verdriet hier, enkel lach,
fietsend door de sterrenpracht.
Zo klein op aarde, nu zo vrij,
sterrenkindje, jij en ik.…
Verbinding
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
460 Lachen sluipen weg als schaduw,
Wat we samen niet voorzagen.
Maar als jij mijn tranen draagt,
Draag ik jouwe door de dagen.…
Verfijnen in contrast
netgedicht
3.0 met 45 stemmen
397 vruchtbaar
deel van de
speciale
verzorging
van de vrouw
het zijn de lessen
die zij erven
van hun moeders
tekenen met licht
en schaduw
aanzetten met
kleur en
verfijnen in
contrast dus
zoeken naar
karakter dat
in schoonheid
bij je past en
tevens je talenten
accentueert
tot een meer
dan sprankelend
harmonisch geheel
waarbij de lach…
Abrupt
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
368 De schoonheid van haar lach
Met parelwitte tanden omkranst
Door ’t karmozijnrood van haar lippen,
Brengt herinneringen uit tijden van weleer,
Toen jij mijn leven kleurde,
Mijn bestaan naar
D’hoogste toppen voerde,
Waar'k gelukkig was.…
CULTUURBARBAREN
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
426 Ik schiet telkens in de lach
Neem die van zondag, vrijdag, donderdag
Het is een triootje CULTUURBARBAREN
Stel halve zolen, sterker: halve garen!
HORA EST, MANNEN, OPZOUTEN EN GAUW
Ik schud iets tienmaal beters uit dèrmouw
Je broodje aap geeft mij het apezuur
Laat zien dat je wat weet van de Cultuur!…
Het woord kent mij niet meer
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
414 Ik stamel vlinder
maar het kind begint
te lachen.
Dan probeer ik
vleugel maar het kind
lacht al wéér.
Nee Pap, het is ook geen vleugel,
probeer het gewoon nòg een keer.
Dan mijn laatste schot
voor open doel:
Veer.
Je hebt me gevonden,
nou weet ik je weer!…
distributieriempiep en koelvloeistoflek
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
231 schitterende herfstochtendzon
als de haperende mitochondriën
en onstilbare zenuwbanen
achter gesloten oogleden
niet-helpende ijlgedachten
der langdurende raddraaier
dan maar te paard naar de villa
waar nat doorgroeiend gras
verlangenloos ligt te wachten
met Philippa aan mijn zijde
als wolvenjagers het bos in
'hoor ze van verre lachen…
Soms mis ik mijn maten
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
436 Soms ben ik stil, een tikkeltje gemeen,
ik hoor hun lach nog in oude dromen,
herinneringen die blijven komen,
en zo voel ik mij niet echt alleen.
De tijd gaat door, maar niet voorbij,
ik draag hun woorden in mijn oren,
wat eens vertrouwd was, blijft geboren,
ze wonen nog altijd stil in mij.…