8947 resultaten.
Avondrood
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
798 'k droom vaak van een mooie aarde,
waar iedereen elkaar laat in zijn waarden,
geen honger wordt geleden,
de oorlogen zijn uit een ver verleden.
De mensen elkaar waarderen,
en vredig met elkaar verkeren,
het ritme van de dag,
wordt bepaalt door de natuur in al zijn pracht.…
Dichtbij de hemel
hartenkreet
3.7 met 10 stemmen
2.489 Ik ben bewaard door een engel
daar op de intensive care
want hoewel mijn hart wilde stoppen
was mijn ziel nog niet zo ver
even werd het donker
Waar ik zweefde tussen hoop en vrees
maar de engel verzekerde mij
dat hij de kant van het leven wees
ik volgde zijn weg
en langzaam kwam ik bij
Ik kon het niet geloven
die engel was er echt voor…
Fientje
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
1.712 Wij snappen niet hoe ginder ver de dingen lopen
of wat er echt gebeurt met hen die gaan,
maar weet, je naam blijft in ons hart geschreven
en jij kan nu weer alles nieuw verstaan.…
De Nederlandse Leeuw
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.939 Roem voorbij, de glorie verging;
het elftal was een lichtgewicht;
het trad uit de machtige kring,
de beker bleef ver uit het zicht.…
meesters en meiden
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
874 de meester van bel nummer twee
wil om drie uur negen stipt
zijn honingzoete kamillethee
de dame met de migraine
dat is bel vier geeft om
een ontbijt à la carte geen zier
dan heb je mister culinair
onder bel nummer zes
die eet pasta met een steakmes
en de meid
in het souterrain
kan dit alles wel aan
zolang er verse oesters
en…
Koortsachtig
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
1.190 gloeiende malheur
verstrooid probeer ik te luisteren
naar het raadselachtig klankdicht
onsamenhangend verpakt in lucht
vaag beschenen door wat maanlicht
brandende ogen
zouden liever capituleren
maar haar onderbewustzijn
laat zich niet kalmeren
ze spiegelt zich in mijn blik
die de koorts wat verzacht
tot ze eindelijk in slaap valt
ver…
Waar komt chocola vandaan
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
743 Uit de Hortus Mijnheer
die enten wij daar
kleine stokjes met druipend vocht
we kerven ze keer op keer
een harslaagje is niet meer genoeg
we vermengen het
met kindertranen vers en vochtig
van jonge wangen
Weet u Mijnheer zo´n mes
zo scherp als snijden kan
dwars door een ziel
zal´k maar zeggen
zo vind je ze nog hier
dat de onderstam…
Verdriet
hartenkreet
4.3 met 10 stemmen
2.027 Mijn tranen zitten vast
Achter lange tralies
Verstopt achter de muren
Vluchtend voor de pijn
Mijn verdriet is weg
Niet meer goed te vinden
Verblind door stralend daglicht
Bang om vrij te zijn
Mijn lach is ver te zoeken
Als regen in een droogte
Niet bang om soms te neppen
Dus doet er ook niet toe
Leef onder grote bomen
Schuil ik voor…
Berouw
poëzie
3.2 met 9 stemmen
2.248 Ver weg het bedwelmend bruisen
Van de zee: haar vage geluiden
Eentonig, versmelt met het ruisen
Van het bloed, zo warm en duister.
In het duisteren en het ruisen
Een buigend mens, arm en donker...
Op een heuvel stonden drie kruisen.
Gij leed daar, ik weende er onder.…
Metamorfose
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
778 Schiet de kersenpitten weg
van tussen je duim en wijsvinger
ver de vijver in.
Zie hoe de eenden toegezwommen komen
en verontwaardigd rechtsomkeer maken.
Lach je dan een bult
-verontwaardigde eenden zijn lachwekkend-
zodat de voorbijgangers
verbijsterd blijven gapen
naar die niet alledaagse metamorfose.…
het was beloofd
netgedicht
4.1 met 19 stemmen
694 Lief, mijn lief
wil ik de daggesloten jaren verdrijven
tot ver achter de wind of tot daar waar het hart
zeker is van het aardse licht
het onbekende, temidden van het ruisen
en elk gesprek
dat werd beweend;
het groeien van de leegte
onder het goed-rode zand.…
~ Hoog daarboven ~
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
889 slingeren verse wolken
hoog aan de blauwe lucht
spelen zwaluwen krijgertje
in groten getale
valt de grijs omrande envelop
geruisloos op de mat
waarvan alleen de naam van
blijft hangen
roepen zwaluwen mij aan
en vraag me af of Rob
net zo zal balanceren
op het wiegen van de wind
*~ Lady Love ~*
~ Rust zacht Lieve Rob 1929…
Twee wateren één
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.632 In de diepste kamer van mijn ziel
verborgen in het oneindige
Is de liefde veel te groot
overdondert steeds de grenzen
Alsof je met je hele ziel
mijn binnenste omsluit
Onwerkelijk, verdwaasd en loos
de weg naar jou is ver
in tijd, in daden, in onze naasten
in onze kinderen en dromen
wachtend steel ik bij wijle je tijd
minuten zijn uren…
Cirkelgangen
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
722 Alles keert weer, alleen de liefde schept
en blijft tot in de dood, tot ver
erover, alleen de liefde blijft.…
liefde is de naam
hartenkreet
3.4 met 21 stemmen
1.744 Jij…. zalig gevoel
vervlochten met mij
De grijns om je mond
maakt me vrij en blij
Jij… heerlijk gevoel
elke dag steeds weer
Bloeiend en groeiend
kriebelt als een veer
Jij mooi puur gevoel
niet te omschrijven
Vervuld vol verlangen
altijd willen blijven
Jij…..hemels gevoel
door passie gedreven
Liefde is de naam
in harten verweven…
Laat de deur maar open
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
1.588 laat de deur maar open,
ook al is het buiten koud en kil,
ik wil je liefde voelen,
ook al ben je ver weg,
en staat de tijd niet stil;
laat de deur maar open,
ik verwacht je ieder moment,
ook al gaan de dagen snel,
en is iedere nacht zonder jou,
een klein beetje hel;
laat de deur maar open,
ook al nemen ze alles mee,
ik raak je nooit…
Voorbij de achterkant
hartenkreet
2.5 met 12 stemmen
1.045 In gedachten tover ik een lach
op zijn achterkant
Fantaseer ik een glooiende zon
zakkend achter de bomen aan de horizon
van een typisch stukje heideland
...Denk aan het mooie van een zeeuwse kustlijn
aan verse, nog onbelopen sneeuw op een schoolplein
Of aan: gewoon een blik op de stadslichten
vanuit het raam van de laatste trein
Want hoe…
de cirkel van leven
netgedicht
4.7 met 31 stemmen
1.121 vanuit de toekomst
droomt een ver verleden
zich langzaam naar mij toe
terug van weggeweest
na een lang vergeten feest
waar het dromen zag breken
alsof het niets was
op zoek naar het heden
valt het zomaar
uit de lucht
in mijn schoot
met een zucht
naar liefde
en ik wou
dat ik het leven
kon omarmen
om het bevroren verdriet
te verwarmen…
lente in de kop
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
644 Daar ligt de merel uiteengereten
op het asfalt - veren verwaaien
bij elk voertuig dat hem platter
rijdt dan plat.
En de rijders zien, noch willen weten
wat de lente aan moois te bieden had.…
Zorgeloos schommelen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
734 Op haar teentjes staand
laat zij zich in éne vieren
voelt ze de wind door haar haren
hoor haar toch eens gieren
Beentjes strekken zich ver vooruit
dan gebogen en weer terug
handjes houden zich stevig vast
pretoogjes met 'n rechte rug
Zo schommelt zij zorgeloos
de hele zomer heen en weer
lacht het leven haar vrolijk toe
het kleine meisje…
ik mis je
hartenkreet
1.9 met 8 stemmen
1.544 ik mis je zo
Ik kan je maar niet vergeten
De herinneringen aan jou zijn vers
De mooie tijden,
De mooie dagen
elke dag, elke minuut, elke seconde.
Kon ik maar bij je zijn.
Maar we hebben al een andere weg gekozen
Dag lieve schat, ik mis je.…
Doffe glans
netgedicht
4.4 met 15 stemmen
686 Vanuit onzalige gedachten
verprutsen wij de laatste kans
in lange rij met de verdachten
die handelen in doffe glans
onze waanzinnig mooie ogen
sluiten als beslagen ruiten
getergd gekeerd en zwaar bedrogen
naar een binnen zonder buiten
in deze vers gedolven groeve
reik ik jou de stalen spade
begraaf het duister van ons droeve
vanuit voorbedachte…
Moeder (2)
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.166 Van ver al zie ik moeder
aangewandeld komen
over de Hodonkse akkeren.
Op de Vonderbrug kruisen we elkaar.
Een meisje is ze,
donker van oog en haar.
“Dag moeder”, zeg ik,
“Dag kind”, groet ze mij
-een man van zestig jaar-
en ze gaat verder kerkewaarts.…
De liefde wachtte geduldig af
netgedicht
4.6 met 14 stemmen
769 liefde wachtte geduldig af
geschopt en afgewezen, dood gevroren
weer ontdooid en weer verrezen
en altijd nog een beetje bang
ze wachtte, maar al lang niet meer
op eeuwigheid, haar dromen kwijt
zag zij in winterse seizoenen
de schoonheid zelfs in het vergaan
maar plots zou zij er toch weer staan
rijzig, reikend en ontdaan
van alle pek en veren…
Stille eenvoud
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
811 Stille eenvoud
bedekte naaktheid
breekt de broosheid
van het witte kleed
waarin de tere vrucht
beschermd vertoeft
ver weg van alle leed.
Stil gezeten
de tijd vergeten
handen in zachte schoot
gedachten zwevend
tussen leven en dood.
Pure schoonheid
die in wachtende houding
haar zuiverheid
aan het oog ontbloot.…
De stier en de tribune
hartenkreet
3.9 met 11 stemmen
919 Zag U het ook, dan bent U met mij wel eens,
dat deze diermishandeling te ver gaat.
Het beest werd afgemaakt, alsof ie van tevoren wist:
dat deze wedstrijden altijd door de mens
gewonnen worden.…
Een ledenpop en harlekijn
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
616 een ledenpop en harlekijn
nog kraakt de speeldoos
het refrein uit vroeger jaren
dagen op de zolder
van de tijd gedroogde appels
verse melk bij het ontbijt
een moestuin waar de
struiken afgedekt met net
hun vruchten toonden aan de zon
wij de rechte regels
opgebonden bonen zagen
en niet snapten wie dat kon
het paard en koeien in de…
Doodlopend
netgedicht
4.0 met 26 stemmen
887 je gaat niet zomaar
als je wordt bemind
bij een glimlach
van een geliefde
en sprekende ogen
van een kind
soms blijkt de aarde
te groot
of de hemel
eindeloos ver weg
een ziel is dan
in diepe nood
het gevoel
geestesdood
denken kent
heg noch steg
je gaat niet zomaar
als missen huilt
in het donker
waarin de zon
is verdronken…
Je gezicht
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
588 Dan komen de dromen
in verse beelden
tot mij en jij
zit daarbij
als teder
gelaat.
Over afstanden van tijd
en ruimte kom je zomaar
bij me, kus je me
ongeremd en kruip je
in mijn wezen,
hartverwarmend.
Je gezicht, het is ouder
geworden, maar ik zie
nog steeds dat betoverende,
waar ik destijds voor viel,
nog steeds voor kniel.…
het heeft niets met november te maken
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
650 onbegaanbaar
in dit oude licht”
*
het denken aan mijn grootmoeder
doordat haar zwijgen
een grote ernst was
op het land, in de koeienstal
tijdens de zoektocht in het kellekamertje
naar confituur
sluiers van spinrag
en rabarber, haar hand bewoog
tot aan het einde toe
ik voel het, zo breekbaar
de lange bogen van haar leven
hoe ver…