7279 resultaten.
ik zag je
hartenkreet
4.9 met 8 stemmen
1.311 het was geen stroom van bloed
maar meer van uitvallen
het leven trok nu het kortste eind
de dood leerde me lopen
in vervaging van het nieuwe
naar onopgemerkt in elders
het spel van spelen
doordrongen in verse lichaamslijnen
op ieder perron onderweg
stapten silhouetten op
op zoek naar een hoger baken
niet in zee…
Finestrat
gedicht
3.8 met 20 stemmen
9.437 We vloeiden uit en over elkaar
Werden zee, zwommen zonder handen.
En op het voor ons uitverkoren strand
Stonden engelen op wacht
Met toeters wimpers en bellen.
---------------------------------------------------
uit: 'Volmaakte aanwezigheid, volmaakt gemis', 2000.…
Strandtafereel
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.059 De zee aan het strand
waarop een uitkijkpost staat
het lijkt zo verlaten
maar ik voel me er zo thuis.
Warmte die mij deelgenoot maakt
van binnen, en ik drink water
berusting is mijn heelmeester
en sluit daarom af nu met een punt.…
Zelfzekerheid
poëzie
3.8 met 6 stemmen
3.401 Ik word soms moe van het ellendig zwerven
In deze warre oorlogsfoltering;
Wist ik maar dat mijn schip op d'eeuwge werven
Wordt afgebouwd, want dat is sterven
Om zee te nemen, o, wat waar' ik blij.…
Vals sprookje
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
881 vorige nacht heb ik gewandeld
op de rand van een sprookje
dat niet echt mee wou spelen
nu na een dag verlatenheid
gaat de zon opnieuw onder
ik sta aan een slapeloos venster
in het zwarte licht ga ik op reis
met een taal hard als metaal
stoer, klinkend klaar, hard op hard
alleen nog te redden
door een berustende zee
die momenteel onvindbaar…
af
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
550 Met mijn rug naar de zee
loop ik het lange pad af
richting een plek
waarover mij verteld is
vreemde insecten en hagedissen
houden mij nauwlettend in de gaten
de receptie is leeg
alleen het geluid van een brommende
ventilator verstoord de stilte
zo rustig had ik het niet verwacht
u wordt verwacht
wat?…
Het meisje dat op haar gevoel zong
gedicht
2.3 met 58 stemmen
23.792 Er was eens een meisje,
dat zong een liedje,
een heel mooi liedje,
een heel mooi wijsje,
een liedje met bloemetjes d'r in,
een liedje met zon in de lucht,
een liedje als een blauwe zee
en als een zeemeeuw in z'n vlucht.…
Het is dat ...
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
451 woonst
ijskoud laat zij de winden huilen
het zout bijt in mijn gekloofde lippen
de last wordt zwaarder
dan mijn arm dragen kan
mijn talent weegt veel te licht
maar ik wil nog lang niet zwichten
ik blijf mijn woorden schikken
want zij zijn wat steeds blijft
in voor en tegenspoed
ze golven steeds weer naar me toe
op het ritme van de zee…
De eeuwige tijdelijkheid
netgedicht
4.1 met 19 stemmen
782 mijn krachten nemen af
gekend in voorspoed
en aardse tegenslagen
toch mag ik zeggen
dat ondanks alles
waarden van eeuwigheid
bouwstenen blijven leggen
ook al vertelt de zee mij
van komen en gaan
het toont in wezen
steeds vaker in alles
een ondergeschiktheid
aan een groter doch
onbegrijpelijk bestaan
een gewaarwording
die groeit…
we vlogen in water
netgedicht
1.8 met 10 stemmen
936 vraag ik
woordeloos in
jouw taal die ook
de mijne is
daar, zeg je zwijgend,
lang geleden
ging hij weg,
dook hij onder
we vlogen in water
op zoek naar
vet en zout en
vonden elkaar
steeds terug naar jou,
daar op zandplaat in zee
altijd weer die vraag –
zwem jij met me mee?…
Terwijl de obers vliegen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
511 gehavend
klotst de zee bedaard
langs de gestutte boten
het luikenblauw
viert hoogtij
in de rode avondzon
kades met terrassen vol
meeuwen schreeuwend dol
terwijl de obers vliegen
het water wast
ongedurig kolkt de
spiegel tot diepzwart
dat blauw verdonkert tot
de nacht terwijl de kades feesten
overspoeld door de bretonse lach…
Watertaal
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
468 als watervrouw of als golfslaggodin
schuim ik de kust af
met schelpen als letters
met roeiriemen trage eenvoud
en al het water van de zee
boetseer ik willende watertaal
die danst als de golven
op boten van luiheid
die soms gevangen wordt
als drijvende kurk in een vissersnet
misschien zijn mijn woorden
te licht voor zware geesten
ik…
glinsterend zout
netgedicht
3.7 met 18 stemmen
596 ik zie, ik zie jouw wereld
en de donkere nachten eromheen
je behoudt de schreeuw, de dwaling
wanneer het tij tot sterven roept
tot droogte
eenmalig, mijn lippen bleek
maar de zee sterft niet, mijn lief
en ik zal teder zijn
uit het licht
langs je heen glijden, omlaag
naar de duinen en het zingen ervan
ik zal het water zijn…
Droog in mijn mond,
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
606 Ze liet haar kleren
vallen, natte afdrukken
van haar voeten in het
zand en in terugwijkend
water, de zee leek moe,
eb viel droog in mijn
mond, vingers schreven
vier woorden in de lucht,
ik voel en ruik je huid,
je haar, je lichaam tegen
het decor van de getijden,
golven murmelen tevreden
met zichzelf en ons en je
weegt die stem…
Hartje zomer
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
754 in augustus is het licht
aan zee zo wonderlijk
hoe speels ook
in een weerkaatsing
op het rozenhoedje van het kind
dat kleurenwoordjes zingt
overstemmend de schreeuw
de krijs van een grijze meeuw
mijn ogen vinden schoonheid
in een droomkasteel van zand
de glanzende kokkels
tussen een schelpenrand
ik zweef, ik weef
zoveel lieve…
DE MEEUWEN
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
754 De meeuwen zijn nu eindelijk vrij
ze zweven in het rond
gevangen vissen vliegen van bek naar bek
het krijsen houdt niet op
wat eens een geestrijk ideaal weergaf
verging in scherven vensterglas
die in de zee verdwenen
maar door de blauwe golven heen
bleef schittering bestaan
de toverkracht van het zonnelicht
brengt iedere dag
een jubelend…
wat er rest van zoete dromen
netgedicht
3.7 met 22 stemmen
858 de vogel vloog naar onbekende landen
bracht hem haar liefste dromen mee
naar waar zij hopeloos verzandden
in liefdesvuur dat hij verbrandde
aan 't eind van het bal-masque'
en later van de schok bekomen
zit zij gespalkt weer aan de oevers van haar zee
zij ziet de aller-wildste stromen
en wat er rest van zoete dromen
dat fluistert zachtjes…
Zonsondergang
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.008 zittend op het duin
met mijn adem om me heen
staar ik naar een oranje bol
en ik ben hier, zonder jou en zo alleen
gekleurd in een zachtroze waas
kust de zon de zee weer lichtblauw
terwijl ik ontdek hoe het kan zijn
hier ben ik, op de wereld, maar zo kwetsbaar en klein
ik denk aan je, met het zout nog in mijn haar
vrijheid, verwarmd door…
Is alleen zijn te gast
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
576 jij neemt
al afstand
van het beeld
dat ik van je heb
je bent geen prinses
de dromen van
zand zon en zee
neemt het getij altijd mee
ik voel me nog prins
maar in het slot
waar jij woont
is alleen zijn te gast
toch sta ik vaak
bij de gracht en
wacht tot de brug
langzaam daalt
dan vieren beelden
stormachtig hun feest
tot het…
'Sur place'
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
828 Zon, zee, wind,
voor niks niet bang.
Denken en spelen als kind,
bloedend, kermend met slepende gang.
De toeschouwers houden zich in.
Ik, zonder bewegen op de pedalen.
Het lijkt een nieuw begin.
Voorheen ligt aan scherven.…
druipdicht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
463 niet alleen de taal
maar vooral zijn zinnen
geven dichters gevoelens prijs
schier ongedurige woorden
gegist gerijpt en als
gedicht weergegeven
op bewasemde ruiten
in spiegelschrift
om uit te lopen
in trage druppels
aangetrokken door de
zwaartekracht van het leven
zó is alles kringloop
als het water naar de zee
soms vinden woorden…
draaideur
hartenkreet
0.5 met 2 stemmen
774 onder de zeespiegel liegen wij vol op
door om te horen wat dit geruis met ons doet
de driehoek is symboliek voor de top
alles is bittergarnituur maar dan zoet
de zee spoelt je oren schoon tot op bot
geen merk in brand
het gaat maar om toeval en lot
waar is niemandsland
is het te lang maak het kort
wordt het te klein maak het groot
was…
Ongehoord
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
548 De visser vist geheimen uit de zee
toch is de spoeling dun want
alleen de mooiste neemt hij mee
De bakker ziet zijn kans schoon
om zijn vleugels op te leuken
want hij zegt altijd: gewoon is maar gewoon
De koster schildert wolken van weleer
zijdelings hangend aan de kerktoren
smaken zij alleen maar naar meer
De barmeid borduurt in de lucht…
er zaten meeuwen op dit papier
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
569 is mijn vleugel
niet meer dan denkbeeldig, dan een wimper
van de wind over dichte zee, ik vraag je, immer
of ik wolken ben, transparant voor het oog,
van nog minder dan een gezicht
golven ruisen door elkaar heen, harder dan ooit
tot ze het antwoord zijn geweest
ik plaats -straks- op de tijdlijn
terwijl de dag in stukken breekt
wellicht…
Geruisloos
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
530 Zoals de zon de zee aantikt.
En wij te droge op een treffende zandbank.
Geruisloze handreiking.
Als een speld in een hooiberg.
Verwelkom je mij in het schilderij op de gang.…
vanaf hier
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
578 vlucht niet
mijn lieveling
telkens ik je loslaat
je stem hindert de stille vissen niet
of het bordje -hier begint de zee-
ik geef je het water, het onleesbare zilt
half in mij, half op weg te gaan
ga liggen in de duinen
mijn lieveling
laat schelpen rondom spelen
alsof ik er niet ben, op de spiegel
van de horizon
word ik regen in…
Aardedonker
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
466 Wacht, in het kader van
de aanstaande avond
werd ik gevraagd
licht te dimmen in
een zee van bloemenregen
zonder gevaar, zonder gewaar
tegenlicht te overwegen
- sentimenteel pandoer
volgt organiek mijn wielspin -
dodenvleugels kort te wieken
sterstof te doen opwaaien
in catacomben van het heelal
Zolang uniformerende schemer
sluipt…
liefde voor poëzie
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
656 ik weet nog
hoe dit gedicht ontstond
het lag in je armen, werd ronder
en ronder
je zei dat ik net zo mooi was
het gaf je lippen
bouwde jouw lichaam
in het licht
sterk geschouderd
en met woorden van genot
net zo mooi als je was
het veranderde van vorm
van vlinder tot wind, 't kind
gekleed als de zee
het verloor de zekerheid
onvindbaar…
1 Januari
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
498 met een rugzak vol familie
loopt zij vastberaden
het strand op
de hond danst ongedurig
om haar heen
zand stuift op
ze ritst haar jas open
en ontdoet zich
van haar kleding
even bibbert ze
kijkt stoïcijns naar
golven die dansen
als door engelen
gedragen loopt ze
loodrecht op de zee af
eindelijk voelt ze
zich verlost en loopt…
De verte in je ogen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
616 natuurlijk droom ik
over zon en grazige weiden
maar altijd met jou bij me
over zee en strand
op een subtropisch eiland
wandelend hand in hand
maar het liefst
zie ik de verte in je ogen
reizen we de stilte door
naar plaatsen waar
woorden onnodig zijn
door het schitterend decor
omdat leven
de hoofdrol speelt
in het geven aan elkaar…