4375 resultaten.
Een nieuwe Mei
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
585 De zomer moet nog komen,
maar dit hebben we alvast maar!…
Godeneiland
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
522 alang helde voor de
balustraden
Pal achter elegante
palissaden
Waar men vermaand werd tot
heilige rust
Het oude godeneiland - ooit
bedoeld
Met moegezworvenen te zijn
bewoond
Door oerverweerde rotswanden
omzoomd
Door meren in vergetelheid
omspoeld
Een wereld die nooit uitersten
gekend heeft
Van winterkou en hitte van de
zomer…
Nederland
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
517 In de lente gaan de krokussen groeien
en kijk die narcissen eens mooi bloeien
er huppelen lammeren in de wei
net als jij en ik zijn ze heel erg blij
in de zomer gaan we naar het strand
bouwen een groot kasteel van zand
en dan gaan we zwemmen in de zee
kom op, wie gaat er met ons mee?
in de herfst: die prachtige kleuren.…
Vidrus Fluvius (Overijsselse Vecht)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
548 Ik houd me met moeite staande,
tussen al dit geweld,
en denk terug aan Vidrus Fluvius
in de zomer,
een zacht kabbelende rivier,
zonder de kracht van smelt.…
CASA HAZES EEN 10, RACHEL HAZES EN ANDRÉ HAZES JR. WE ZULLEN ZIEN?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
618 Ik woon in het 10e straatje in de Jordaan
u kent ongetwijfeld de 9 straatjes van Amsterdam
nou het leuke daaraan is
ze leiden naar het 10e
de Hazenstraat
daar woon ik, 3 hoog
met 'bloed, zweet en tranen':
lopen, bus, vliegtuig, bus, lopen
daalde ik af
deze winter voor een zomerse vakantie
naar o.a. het André Hazespleintje
in de wijk La…
nacht
hartenkreet
4.8 met 68 stemmen
1.928 als het nacht is
en bijna volle maan
tijdens zo’n warme zomer als deze
en als je stil bent
als je heel stil bent
en alle mensen in je buurt zijn ook heel stil
als je alleen maar het ruisen van de bomen hoort
of heel ver weg het blaffen van een hond kan ontwaren
of als je het verwaaide geluid van een kerkklok alleen maar kan vermoeden
en nóg…
Ik zoek de lente (3)
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
1.142 Mijn hunkeren is naar de zomer van de nacht
waar de maan en de sterren zwoeler schitteren
door de pure ijskoude zuiverheid
van het dunnende laagje vorst
dat ons beschermt tegen de echte kou
waarin ware warmtebronnen drijven.…
In 't meer, hier blauw als lucht, ginds groen als weiland
poëzie
3.8 met 11 stemmen
1.954 In 't meer, hier blauw als lucht, ginds groen als weiland,
Vol vonken zon en langs gouden vegen
Als boterbloemen en als gouden-regen,
Ligt, tweede cirkel, 't kleurig stralend eiland:
Want rhododendrons, paars als zomers heiland,
houdt de oever tot juweelsnoer saamgeregen,
En 't lijkt een kelk: tintelend trilt de zegen
van 't licht, als…
WIJDING AAN MIJN VADER
poëzie
4.0 met 33 stemmen
5.494 O Gij, die kommrend sterven moest, en Váder waart,
en míj liet leven, en me teder léerde leven
met uw zacht spreken, en met uw strelend hande-beven,
en, toen ge stierft, wat late zon op uwen baard;
- ik, die thans ben als een, die in den avond vaart,
en moe de riemen rusten laat, alleen gedreven
door zoele zomer-winden in…
't Zeeuws-Vlaamse land
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.328 Gescheiden door de Westerschelde
't Zeeuws-Vlaamse land, de overkant
Het land van rust, van kabbelend water
Haaientanden op het Cadzandse strand
Een open land, omzoomd door dijken
Daarbinnen is de aarde verdeeld
Vanaf het voorjaar tot de late zomer
Worden hier ontbijt, lunch en diner geteeld
Het Volkslied zegt "Een land apart"
Het loopt…
Blarenlied
poëzie
4.1 met 19 stemmen
4.586 Wij leggen in uw ogen
Traan van weemoedigheid;
'De zomer was een leugen';
Zo zucht ge, wijl ge schreit.
Neen, sterveling, in uw klagen,
Treurt ge om ons dor geblaart
Ge denkt aan zonnedagen,
Die gij vergeten waart.
Gij weent omdat wij zingen
Op droeve mijmertoon,
Van half-vergane dingen,
Te vroeg gestorven schoon.…
Herfstliedje
netgedicht
2.5 met 13 stemmen
1.851 Zeg, vadertje van de wind
laat mij spelen met uw kind
nu het groen zo stilaan geelt
en uw telg de zomer steelt
Laat ons samen dwarrelen
met de briesjes scharrelen
met volle takken wiegen
en naar de winter vliegen
Laat ons blazen door het hout
langs de flanken van het woud
ook de vogels zuidwaarts dragen
onze bries het zeil in jagen…
en nooit gevonden willen worden
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.633 gevonden willen worden
laat ons daar heimelijk gaan
waar linden door winden gestreeld
stil in hun bladeren wiegen
de roos zich in de nieuwe morgen
het ‘t vroegste dauw weer steelt
waar vogels in de hoogste toppen dansen
om d’ allereerste zonnestralen
te bereiken en waar de lente jou begroet
met vuurwerk van wel duizend kleuren
gereed de zomer…
Puddingbuks in kennelijke staat
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.470 Ging zij 's zomers vele jaren
net niet uit de kleren
haar pronte balustrade
liet in de polder niks te raden
en haar lippen weken zichtbaar uiteen
Op kleedjes tussen verhit mansvolk
nam ze de verschrikkelijke jeppergast
die zo vaak van brievenbus verkast
van vroeger zakken genotsklots in de was
de Doet het zelvert van de Elandstraat
geen…
Antichrist
poëzie
3.4 met 18 stemmen
4.052 Wanneer de ruige sneeuw de Alpen niet zal dekken,
Wanneer de zomer heet zal ijzelen van kou,
Wanneer de lucht het land zal weigeren de douw,
Wanneer 't gedierte zal de Oceaan uitlekken,
Wanneer de noorder-pool de zeil-steen niet zal trekken,
Wanneer de grijze wolf het schaap zal wezen trouw,
Wanneer de vrouw een man, de man zal zijn een vrouw…
Een laatste vaarwel
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
598 De vogels vliegen verder
ze nemen mijn zomer mee
ik zie ze in de verte verdwijnen
vervagen over de zee
ik zwaai ze na en zucht heel diep
ze komen vast wel weerom
tot het einde van mijn winter
zijn hun stemmen hier nu stom
De wolken drijven verder
met hun donkergrijze last
ik duik dieper weg in mijn jas
en hou je stevig vast
de schelpen…
Lente zit in de lucht
hartenkreet
2.6 met 10 stemmen
1.002 dieren
De dagen worden langer
Vogels vliegen samen hun vlucht
Lente zit in de bomen
De zon wil vaker schijnen
Knoppen springen open in de laatste koude nacht
Lente zit in de grond
Wortels gaan weer groeien
Voelen het water dat weer stromen gaat
Lente zit in de mensen
Alsof ze hoopvol willen zeggen
Laat eerst het voorjaar en dan de zomer…
Alwéér
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
627 Zij willen opheldering na een artikel in NRC Handelsblad van donderdag over de stichting die deze zomer speciaal is opgericht om de belangen van de prins in het vastgoedproject te behartigen. De bestuursvoorzitter van deze stichting blijkt volgens de krant zelf ook te beleggen in het project.…
Schomm'lend weegschaaltje
poëzie
3.5 met 18 stemmen
3.506 Schomm'lend weegschaaltje, ritselt de libel
Boven het zomers-broeiende moeras:
Op smalle strookjes van blauwglinstrend glas
Verschiet 't groen streepje, als een vonk zo snel.
Hij zit.…
- De vraag naar meer -
netgedicht
4.2 met 53 stemmen
717 De draaikolk volgde,
de rest van de stervende zomer.
Zo wilde liefde,
passie als cultuurdrager,
...bijzonder drassig.
Gewetens graven grenzen,
staan betekenend langst de kantlijnen,
die hieraan hun naam ontlenen
en zich gevend en naïef,
op een speelse manier
trachten aan te passen.…
Om de pijn te verzachten
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
757 En wanneer jij aan hem wilt denken denk dan aan maart
aan het ontroerende van leven aan de zomerse dagen
aan geeuwen en kleden aan ontkleden en beleden tijd.
Denk aan niet besluiteloos staan en aan gaan.
Want gaan is het voorrecht in leven om iets aan te geven.
Vandaag legt hij een waterkruik tegen zich aan
is enkel even sidderend mens.…
Staphorst
gedicht
3.2 met 27 stemmen
6.264 Gemengd bedrijf: aardappels, knollen, graan,
het varken en de kip, de koe, het paard,
de mens, het huis, de stal, het groene land,
de nacht, de dag, de kringloop van de maan,
het schommelen van de wieg, de wekroep van de haan,
drift, vruchtbeginsel, rijping, ooi en lam,
zomer en winter, appels, pruimen, jam -
slagregen, windhoos, hagel, bliksem…
Aan Oscar Wilde
poëzie
3.3 met 9 stemmen
2.424 Achter 't matte raam
Een grauwe plek, eender of de zon straalt
In lente, in zomer, één of 't najaar vaalt.
Wat is hier dag? Verneedring zonder naam.…
WONDEREN IN DOOD GETIJ
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
555 Triest decemberweer;
boerenwormkruid wiegt geurend
als in de zomer.
De vrouw krijgt weeën:
kadetjes kauwen doet haar
plezierig lijden.
Het meer brult, schuimt woest:
zeilen, wimpel en vlag slaan
één trillende maat.
Voor het zwarte raam
staat een elektrische kaars,
gloeit sierlijk schokkend.…
Vriendinnen, woorden weghalend
gedicht
3.3 met 50 stemmen
14.267 dat ze weg zijn
van de nagalm van krachtwoorden die hun bedriegerij ontbinden,
van hun verstrekkers van omcirkelende intimiteit, van begoocheling
rond gevoelens waarover de uitspraken aankomen als zweepslagen
weg zijn ze, losgelaten
zoals de briefschrijver na veel bedenktijd
een anekdote achter zijn plompe woorden opheft
zoals de huid aan zomerse…
- Nocturne van mijn hart -
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
554 Augustus, de zomer doet geen pijn,..zijn koren rijpt
want alle oudheid, alle gouden granen
gaan op in hun betoverende verlichting
en al de liefde, al het goede streeft in jou
en al het slechte, wilde met klanken betoverend zijn.…
Deern
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
675 Deze dag vertel ik jou
over haar hand in de mijne
en over het zwijgen terwijl
we eigenlijk zoveel wilden zeggen
ook over het reizen in de tijd
en die ene witte bank in het parkje
vlakbij het station hopend
dat deze laatste trein toch
de zo gewenste vertraging zou hebben
ik spreek veel over dan en toen
omdat gisteren voor haar de zomer…
Unieke vrouw
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
626 Je gaat andere wegen, maar ik
had een huwelijk met jou best
aangedurfd of whatever, maar
nu verlaat je dus het te saaie
Gouda voor jou, zie ik je dus
nooit meer vreugdevol kunstzinnig
bezig zijn, liefste, de zomers
hier zullen winters zijn zonder
jouw liefdevolle glimlachen,
Je zult nooit meer op markten
staan met je kleurrijke, warme…
alles verandert , maar verbetert daarom nog niet!
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
817 mijn grootvader
was dronken van geluk
als hij voor vermoeide wandelaars
in de toen nog hete zomers
een koel glas water mocht serveren
uit zijn eigen gegraven welput.…
De ware blues,
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
937 De tijd kon niet lang genoeg
duren, toen we zwegen en
je uit de mantel van de
zomer stapte. In de vroege
uren van de late oogst
omhulde je me met nerfdunne
zinnen, weinig afscheid om je
naargelang te minnen. Je
rilde door mijn vraag te blijven,
het laatste wat ik las was
mijn illusie in een frons.…