5126 resultaten.
zoden noch dijk
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
871 minstens een asiel katten uit
een arboretum bomen gekeken
ben zelfs bij de pakken gaan zitten,
de kerstboom stond al kaal, echte
van Giorgio Armani
menig cliché verzopen
ik heb intens getwijfeld
heel intensief gewacht
gebloed, gezweet, gebleten
met hart en nier gesmacht
nu en dan wat moeten rusten
-wel altijd blijven ademen…
Anti-kennis
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
759 Wind en adem zijn
gevolg van onvolmaaktheid
Geloof is niet symmetrisch
als kennis genegeerd wordt.
Feiten spreken hard
de goden zwijgen harder
Maar symmetrie is samen.
De liefde kan niet zonder
haar betekenis
een anti-kus moet zoenen
Verstand verdwijnt in leegte.…
zottenklap
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.177 juffrouw van de vis
bij mij van kleur verschiet
als ik gekleed beleefd verzoek
om 400 gram venusmosselvlees
500 gram lulas in ringen
haar baas erbij haalt
die er politie bij haalt
die er een professor bij haalt
die het dan uit het hoofd vertaalt
in 400 gram Miolo de améijoa
en 500 gram calamares in anilhas
dat iedereen dan opgelucht adem…
de trombonist
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
1.137 behaarde borst
doorlopend van zijn volume wordt beroofd
de vleugels van de briesende neus
zijn roodblauw gekleurd
niet door het volop musiceren
doch door het smeren
van luchtpijp en vullen van de
overhangende buik
zo onderhoudt de schuiftrompettist
zijn repertoire met cola en bier
en weet hij ritme te houden
in het blazen, drinken, ademen…
Wijkplaatsen voor de ziel
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
904 Excuseren en dieper ademen. Van muziek genieten
en zelf een vrolijk wijsje zingen of fluiten
(als je dat kan; anders maar luisteren
naar de vogels die nu al te horen zijn).
En even het kind in jezelf weer
ruimte scheppen en durven vertrouwen.…
Hemels geschenk
hartenkreet
1.9 met 8 stemmen
1.411 Vergezeld van de geurige
adem van de wind,
als een eeuwige streling
op mijn dorstige lichaam.
Met al mijn zintuigen geniet ik
van zijn plotselinge verschijning.
Zijn exotisch parfum
vult de atmosfeer
met een subtiel aroma.
Vaag, maar toch beladen
met duizend en één beloften.
Kom maar,
fluister ik huiverend.…
onder hypnose
hartenkreet
3.3 met 57 stemmen
8.364 nog klinken de zweverige woorden
als ik drie keer met mijn vingers knip
ben je alles vergeten
ook dat mijn handen zachtjes streelden
mijn vingertoppen liefde bedreven, kriebelend
als vuurvliegjes dansten op jouw huid
die fluisterende adem in je hals
het knabbelen aan jouw oor
je hals,schouders en okselholten
zelfs dat je overgevoelig raakte…
Winnifred
hartenkreet
4.6 met 24 stemmen
2.666 Leven is leven en ontmoeten
samenzijn verheugen wenen
Dood is stilletjes verdwijnen
laat harten zomaar verstenen
Ik denk aan jou en glimlach
zo lief en zo trouw als je was
De warmte die je me schonk
blond haar doorzichtig als glas
Dood is dood en plots verlaten
niet meer kunnen aanraken strelen
Voorbij alles wat vrij kan ademen
gedachten…
PAARS
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
1.800 De hete adem van haar ogen
Omklemt me, plant een lemmet
In mijn darmen, ze woelt en woelt,
Zuigt me naar binnen, en rijt zich
Open in mijn armen.…
Small Bang
gedicht
3.8 met 30 stemmen
11.092 Zonder lucht liggen de woorden op tafel,
de hand is verdwenen komt terug, is verdwenen
het gedicht herinnert zich niets,
en het hoofd, zo ver daarboven
nog steeds als niets anders herkenbaar
dan als masker van baaierd en oorsprong,
wendt zich af van de regels,
het zegt in zijn adem
de cadens van het denken
en sluit het gedicht
met een…
Met blijdschap geven wij kennis...
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
2.206 er is een wachten
er is verwachting
een nieuw gezicht
de vracht is licht
de reis is zwaar
de komst ontwricht
het kindje lachte
werd een gedicht
van een beminde
in de oogjes mist
het kon de adem
al minder vinden
er werd beslist
wij weten het witte
onder de linde.…
Windstil
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
662 verloren geheugen fel op haar plaats
Duisternis dekt toe, wat ik zo zoet, alleen voor lief nam
Opent blind een vergezicht aan wat ik niet wilde weten
Met steevast ritme, ordening, schreden in het denken
Constateren, wat ik uren eerder, eigenlijk al wel wist
De naderende nacht spreidt helder licht, mijn klaarheid
Slechts zuchten, een opgeluchte adem…
Dit is geen gedicht
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.487 Ik raap de resten op
flarden die adem waren
soms is er nog iets bij
dat enige hoop biedt.
Dit is niet mijn dag
waarop ik had gerekend
heb alle uren verknald
die ik te vervullen had.
Ik kom niet op stoom
sluit kleppen uit angst
voor de top heeft bereikt
wat mooi geworden is.…
De diepte in
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.318 Dat geluid
nietszeggende zinnen
ik heb ze
en zo is het echt
nu wel gehoord
ik haal nog een keer
diep adem en duik
jou dan achterna in
die begeerde waterpoort
Iedere dag weer
hoor ik duizend woorden
alleen jouw volgorde
is het
die mij werkelijk raakt
hier onder water
zijn wij als geen ander
en op een speciale manier
welbespraakt…
Dode woorden
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
753 Onder de koude lakens wacht ik
geduldig af en adem onhoorbaar
het bestofte verleden.
Ik huiver van de nacht,
ze laat gillend alle dode
woorden weer herleven.…
Dode woorden
hartenkreet
4.4 met 9 stemmen
1.222 Onder de koude lakens wacht ik
geduldig af en adem onhoorbaar
het bestofte verleden.
Ik huiver van de nacht,
ze laat gillend al de dode
woorden weer herleven.…
Vogelvlucht
hartenkreet
2.5 met 10 stemmen
1.652 Zwevend op de adem van jouw zucht,
kijk ik al naar de dag van morgen uit.…
voorgoed bezeten
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.761 zwoegend, hijgend
vereigenwilderd
verlangend
naar die ene pas
een laatste keer
alleen gestruikeld
dan toch geveld
door eigen-last
en dus had ik geen keuze
hoewel ik er fysiek niet was
jouw laatste momenten
zijn samen gedragen
jouw niet te torsen
levens-last
net voor je laatste adem
weg kracht, weg lucht
voor levens-woorden
die…
Je laten gaan
hartenkreet
4.7 met 64 stemmen
2.777 je uit mijn armen glijdt
Stap achteruit, draai me om
Voel de tranen vallen op mijn gezicht
Ik voel de pijn diep in mijn hart
Zoals een winterstrom
Het bevriest mijn wereld in ijs
De woorden ik hou van jou
Bevroren in mijn hart voor altijd
Nooit meer op mijn lippen
Nooit meer in je oor
Ik tril als de pijn mijn hart bereikt
Hou mijn adem…
climaxtase, het zijn erna
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
813 verwachting blijvend
voelt hij zijn opgerichte spanning
zijn verhitte ogen glijden langzaam wit
als hij vergeten verzinkt
in een zwoele extase
doordrongen van zachte huivers
ontkromt zich telkens zijn glanzende rug
daarbij zweet tot damp bewegend
tot een nevel vol lust hem omgeeft
in een vermiljoenen moment
ontsnapt dan een ingehouden adem…
Klauwen in mijn schouders
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.536 wrange wangen, koortsgekleurd
ogen gesloten, dichtbij
zacht hangende heuvels
met prinsessenhofjes, strelen rakelings
tot prettig koud kippenvel
bijkans verteerd, stil
verspeel ik met opwinding
door precies genoeg te weinig kleding
korte adem
vleesgeworden droomdrift
lijft mij in
vreemde handen om jouw middel
zachtjes nee dan geschokte…
Vluchteling
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
1.061 Tevergeefs wachten blauwe klokken
wat niet meer leeft zingt in het dode hout
gevangen in een holle klank
herinnering
aan zomers
zaad
Achter een stenen grijze wand
wacht men op handen
vol regen
op adem
Achter een grijze stenen muur
verrijzen nieuwe wanden
van de lucht verwacht je het zachte zingen
waarom de longen vragen
Je daagt…
'Mighty Victory'
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.092 Brokkelend strompelen over liefde
Zwiept felle regen schrijlings neer
Slaat klam en zuchtend warme dromen
Beelden zwijgend haar adem in mist
Groot getekend, sterk met kracht
Verzuimt een verlangen grof en wreed
Schokt fel, vervaagt aan een horizon
Stotterend zilt die droeve tocht
Trots vlucht langs de einder voort
Stervende dauw en laf…
SONNET
poëzie
4.0 met 7 stemmen
3.696 Uw adem vaart mij aan! gij zijt verschenen,
Ik zie uw ogen in mijn ogen gaan;
'k Hoor in de wind, die langs mijn ruiten henen
En door de schouwe klaagt, uw woorden aan,
Zó vreeslijk droef en teer, dat 'k u zie staan,
Met bukkend hoofd, om in mijn arm te wenen.
--------------------------------------
uit: De Nieuwe Gids…
Maneschijn
poëzie
3.8 met 16 stemmen
3.146 De stilte alleen kan al die rust vertolken:
De nacht houdt de' adem in; de rotsen grimmen:
Aan ieder sprietje bleef een dauwdrup hangen, -
De hitte werd door de' avonddauw gevangen,
En geurt er mede uit de aard, die liefde wademt;
De mens luikt vol genot de dromende ogen,
En 't luwtje, als liefde al zoetjes aangevlogen,
Heeft kussend hem…
oktober
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
972 De natuur houdt nog even haar adem in,
want wat niet is, kan nog wel komen.
Lang leve deze verrukkelijke Indian Summer!
En plotseling slaat het om,
stormwind en regenvlagen.
Het tij is nu gekeerd,
de herfst niet meer te stoppen.
Zuchtend zet ik mijn computer aan,
het is weer tijd om te "googleen" en "photoshoppen".…
aardse beslommeringen
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
704 mijn gemak de krant open sla
beseffend dat de zin van het bestaan wellicht
in gewone, aardse beslommeringen sluimert
en dagelijks voor het grijpen ligt
ik vouw de krant weer dicht, de hond verheft
zich langzaam uit haar mand, geeuwt en rekt
zich uit, kijkt met een half oog naar buiten
ik pak haar riem en mijn jas, open de deur
adem…
OPGEHANGEN
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
897 Het luik onder mijn voeten klapt snel open
Nu wou ik dat ik toch op de lucht kon lopen
De pijnscheut in mijn nek doet mij beseffen
Dat je het toch niet altijd zo goed kan treffen
Mijn lichaam schokt nog even spastisch na
Terwijl ik hangend van de helse pijnen verga
Mijn hoofd laat ik troosteloos ook maar zakken
Omdat ik toch niet meer naar adem…
Mijn opvlieg(ers)vest
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
664 Als ik omhoog vlieg door de lucht
ontsnapt de adem luchtig door het vest,
zo gaat de vlieger op de vlucht
naar een hoger gelegen nest.
Ik zwaai hem in gedachten na
en denk als hij is opgevlogen:
tot straks als ik boven de pannen sta,
dan stijg je weer in dampen voor mijn ogen.…
Slechts het heden telt
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
638 hoop legt een kleed
over adem van vandaag
waaronder verlangen
broeit naar alles;
in beelden,
in geuren en kleuren
of iets omgerijmds
dat nog vaag is omschreven
en in mijn grijze cellen
zoekt naar zin
het kan liefde zijn
of de wedstrijd van morgen,
ook God wacht zeker op mij
komend bezoek
dat mij
middels wederopstanding
uit…