5959 resultaten.
Avond
poëzie
4.5 met 6 stemmen
5.948 Het huis sliep achter zijn gesloten blinden,
Wij zaten samen op de kille bank,
De dag was als haar oude vader krank,
De blaren fluisterden met moede winden.
Moe van de geuren die zij moeten dragen
Van graven oud en rozen uitgebloeid,
Weemoedig vlagend door verwarde hagen
En 't armlijk loof dat om de zerken groeit.
…
Idylle
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
694 Ergens op de Veluwe
Door het rulle zand
Loopt een vader met een kind
Samen hand in hand
De avondzon glinstert stralend
Door het groene bladerdek
Nog even en de zon
Wordt door de maan opzij gezet
Beiden genieten zwijgend
Op dit late uur
Van het mooie en het tere
De schoonheid der natuur
Dan staan ze roerloos stil
Want op een open plek…
"DREAMNIGHT AT THE POOL": AGO-zwembad Diemen, hartenkreet 2
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.043 "Dreamnight at the pool"
werd voor dochter en vader
"Dreamday met een smoel"
door de clowns en al die lieve mensen
"Do-day" met een verrassingsdoel:
Giulia ging zelfs even lopen
wat een geweldig aards gevoel
Giulia ging ook vrolijk liggen
op de paarden, cool, cool, cool
Giulia ging veel beter zwemmen
in haar wekelijkse zaterdag-pool…
Zal Hij het me vergeven?
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
555 heel jong, hooguit een jaar of negen-
dat wat ik deed vaak slecht was en verkeerd
maar Lieve God die zou het me vergeven
Op dat soort zaken werd ik getrakteerd
des Heerdaags in mijn prille jonge leven
Het werd me op de zondagsschool geleerd
als knaapje, van pak weg een jaar of negen
De reinheid werd met verve gedoceerd
maar reeds in ’t vader-moederspel…
A Never Ending Voyage
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
551 In onze vaders en moeders.
In onze dochters en zonen.
Zo reizen onze genen verder,
eeuwen nadat we zijn gestorven.
De reis die onze genen maken,
zal nooit meer eindigen.
En wat is het lot van ons stervelingen?
Wanneer ego's eindelijk durven zwijgen.
Wanneer moed het wint van blinde angst.
Pas dan begint een Never Ending Voyage.…
De Dag
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
569 De dag
dat ik moeder werd
mijn zoon op de wereld zette
zal ik nooit vergeten
zo welkom, in liefde ontvangen
toch begrijp ik iets niet
De dag
dat zij moeder werden
hun zoon op de wereld zetten
zullen ook zij nooit vergeten
waren zij welkom, in liefde ontvangen
wat deed hen zo ontsporen dat zij
Op één dag
iemands moeder vader dochter…
Aanklacht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
466 Ergens op de wereld
is een korenakker
alleen nog dodenland
rijst een aanklacht
naar omhoog
vanuit een lege hand
en ergens huilt een moeder
of treurt een jonge vrouw
wacht een vader op bericht
of hangt een vlag in rouw
ergens op de wereld
vliegt een jonge zwaluw
langzaam naar de dood
klapt wanhopig met de vleugels
in zijn stervensnood…
Voorjaarsgedicht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
743 Door mijn vader vooral.
Hij laat het dienblad vol rijkelijk bier
rondgaan over de toegestroomde menigte.
Mijn linkerhand ondersteunt mijn voorhoofd
en beschermt mijn plotseling scherpe blik
tegen de al te felle zon.
Mijn rechterhand krabbelt vlug
dat wat rest uit een kort bevochten nacht.…
SIMPLICITAS
poëzie
5.0 met 2 stemmen
1.000 Toch komt wel mijn vader
uit een goed milieu
en ook voor mijn moeder
is het reuzesneu.
-----------------------------------------------------------------------
uit: Chansons, Gedichten en Studentenliederen (1948)…
Door het geloof
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
724 Terwijl ik naar het kerkgebouw toe loop
denk ik aan hoe een jochie stond te kijken,
een dagdeel voor het venster in de hoop
de vader van zijn vriendje te zien stijgen,
zo had de juffrouw hem verteld op school
dat hij die dag de hemel zou bereiken.…
waar de duivenmelkers wonen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
610 We zagen de duiven van je vader
roekeloos koerend nu de kat van het gif at,
hun vaalblauwe kielen, hun korstige schedels
en het ampele leven rond de constateur.
Toen we kusten achter de meidoorn
was je mond weeïg
als oude mispels,wormstekig
als het dorpt dat achter ons ligt
nu de stad lokt met zijn vuren.…
Mijn geloof
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
578 Ik geloof in God, die mijn vader wil zijn
Hij die hemel en aarde geschapen heeft
En nog steeds alles onderhoudt wat leeft
Ook mij nabij wil zijn in verdriet en pijn.
Ik geloof in God, die mijn leven leidt
Hij mij in Zijn liefde wil aanschouwen
Dat ik op Zijn woord kan vertrouwen
Hij, die mij van zonden heeft bevrijd.…
Vernieuwd Licht
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
708 wanneer wij in Uw vernieuwd licht zullen gaan
zien wij wegen waarlangs lentebloemen staan
graf en kruis zijn dan aan ons oog verdwenen
wij horen niet langer het klagen en het wenen
vol vreugde zijt Gij op paasmorgen opgestaan
en naar het eeuwig licht van Uw Vader gegaan
Uw lichaam en bloed hebt Gij voor ons gegeven
zo blijven wij in…
Ik geloof
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
620 Ik geloof in God, die mijn vader wil zijn
Hij die hemel en aarde geschapen heeft
En nog steeds alles onderhoudt wat leeft
Ook mij nabij wil zijn in verdriet en pijn.
Ik geloof in God, die mijn leven leidt
Hij mij in Zijn liefde wil aanschouwen
Dat ik op Zijn woord kan vertrouwen
Hij, die mij van zonden heeft bevrijd.…
Het Zoete Zingen
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
727 Ik zit in vaders rookstoel bij het raam
En zie nog steeds de weidse bollenvelden
Waar stro nu ligt als goudgeel winterdek
Groeit straks beton in plaats van zomerbed
De heg is afgeschoren tot de grond
En naast de slootjes tussen stoppelriet
Zie ik dat wilg na wilg zijn kop verliest
Opeens zie ik een kind, het lacht en zwaait
Het kent nog…
Inzicht
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
574 Pas, als je iets hebt
pijn ofzo
merk je hoe heerlijk,
het een voorrecht is om
maar in die dagelijkse mallemolen
mee te kunnen draaien,
rond op het hobbelpaard
elke keer je broer, je vader of iemand
te zien die naar je kijkt.…
De Maat
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.170 Gij zijt de berg en gij zijt ook het grein,
Gij zijt de aardwoning en het hemelplein,
Gij zijt de vader en gij zijt het kind.
Ik heb mijn ogen die u zien, maar blind
Zie ik u ook: in mij het bloedgedein
Is zozeer u als de eindeloze trein
Van vormen, die nooit eindt en nooit begint.…
Meisje
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
495 Liefs je moeder en je vader.…
Stil
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
579 Mijn moeder staarde vaak
de schrik van bang verleden
luisterend naar het vervagen
van een overronkend vliegtuig
och, mijn vaders stem werd broos
als hij over de oorlog sprak
dan streden in zijn ogen tranen
met onuitwisbaar rauwe beelden
zij, en alle anderen
met ervaring dat een oorlog
het diepste draagt van menselijk leed
zwijgen tijdens…
Barokke stijl
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
458 aparte geuren in
hun bijdrage aan
melange diversiteit
in dwarrelende
door zon belichte
stralen werkt
vakmanschap zich
tijdloos tot meester op
waar de voorraad
zich nog vele malen
zal herhalen in een
opslag van de mix
uit de beste laatste jaren
daar waar stilte
in de familieziel
geschreven staat zal
het geheim recept van
vader…
Foto
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
393 zien
van hen beiden
van achter genomen
hand in hand lopend
Een meisje van drie
en mijn dochter, vrouw in een jurk
Ook als een meisje,
het tasje dat ik ooit voor haar kocht
langs haar schouder op haar rug,
haar blote huid bleek nog
Hun haar beide bruin en half lang
Niemand leidde, ze hadden elkaar beiden
die dag voor 't eerst ontmoet
De vader…
Aanstelleritus
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
585 Nadat we de boerderij hadden verpatst
Verkasten we van het vlakke land
Naar een flat in de grote stad
Kon vader weer aan de slag
Bij zijn reeds lang gewezen kantoor
Want hij had het met het pezen wel gehad
Maar toch bleek de hoogbouw zo traumatisch
Dat mijn broertje psychosomatisch
Zowaar de trap niet meer op wou
En moeder die de grapjas…
Dagen van goud.
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
714 Wat kan ik je als vader wensen
voldoende proviand voor onderweg ?
Omring je steeds met goede mensen
en vergeef me telkens als ik zeg:
dat ik ontzaglijk van je houd
en dagen van zilver, dagen van goud.…
Dorp
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
505 De ochtend valt in droomschaduw
hij betreedt regels der heimwee
een tante die de was doet in de rivier
de oude vader die sigaren rookt
krachtige wortels zwijgen in lage mist
wanneer landelijke tongen verdwalen
geen leugen haalt de horizonnen
een harde zon prikt door de nevel
kraaien vliegen boven het groene weiland
terwijl jij droomt in…
Golflengte
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
518 We zitten niet meer
op dezelfde golflengte
de horizon wordt vaag
lieve dromen verdwijnen
natuur krijgt veel te verduren
eenzaamheid lijkt dwangmatig
herhaalt zich in het handelen
zoals bij eb en vloed de zee
ik ben een land zonder vader
in een man zonder minnaars
waar jouw boom begint te groeien
verdort de taal van onze woorden…
Zijn zon is ondergegaan
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
826 Ben: vader, opa, echtgenoot, broer, zwager en oom, maar vooral mens.
Sunrise 26 september 1946
Sunset 15 juli 2024
Zijn zon is 15 juli 2024 ondergegaan,
maar wat hij zei en deed en wie hij was
blijft altijd bestaan.
Zijn afwezigheid zal altijd in jullie aanwezig zijn.
Dat geldt ook voor mij.…
Voordeel van nadeel
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
425 Ach was ik nog zo in geluk geborgen
een jonge knaap nog in zijn vaders huis
gekleed in spijkerbroek en wollen buis
geheel frank en vrij en zonder zorgen.
Maar ach, waarom zou ik in 't heden klagen
naar omstandigheid ben ik nog bij de tijd
veel last en kwaal hoef ik niet te dragen.…
Allah zal over je waken
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
515 overal
Alleen als je met geweld expres
wordt aangevallen heb je het recht om je met geweld te verdedigen
De koran moeten wij altijd lezen
Dat kan ons leven veranderen en genezen
Allah zal over je waken
Je moet geduld hebben
Ooit komt er een tijd
En verdwijnen al je problemen
Allah zal waken over je broeder
En ook over je familie vader…
HET FEEST VAN HET VERWENCONCERT VAN STICHTING FALDERIE
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
456 Stichting Falderie organiseert Verwenconcerten
voor mensen met een beperking en hun naasten
Ik, Jan Jacob, vader was er vandaag bij
met mijn beperkte dochter Giulia
Ik kijk om me heen en denk....…
Onbegrensd
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
362 De jongen,
Kind nog zonder verleden,
Denkt vader God te zijn,
Zonnetje altijd schijnt,
Beren altijd uit de weg geruimd
Toekomst lijkt ’n eeuwig heden,
Verdriet door moeder weggekust,
Pijn in ’n oogwenk weggetoverd,
De hele wereld in één oogopslag,
Zijn bedachte wereldbeeld,
Waar bergen tot de hemel reiken,
In badkuip oceanen oversteken…