5582 resultaten.
Calvijn
poëzie
3.4 met 5 stemmen
2.005 Tiran, bestreed hij elke tirannie,
En dwong, wanneer vijanden rondom weemlen,
De Heer ten strijd, en liet de wereld beven.…
Relativering
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.080 het verhaal van het einde van alle leven
dient ver op voorhand geschreven
want er zal in wezen
niemand meer zijn om het te lezen
wat heeft het verdomme dan nog nut
sta ik hier dan niet voor schut
dat ik probeer
duidelijk te maken dat op een keer
alle wijsheid die geboekstaafd staat
mee met de wereld ten onder gaat
nadat alles zal verdwijnen…
KREET VAN COR
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.425 Tot stof weergekeerd
ben je vrij als een vogel,
vlieg je ten hemel.
Hemel van liefde
voor en van je geliefden,
en dat zijn allen.
De zalige rust
ligt over knekelvelden,
ergens een vogel.
Eeuwenoud kasteel,
tijdelijk onderkomen,
waar vind ik mijn thuis?
Zal ik weerkeren
of nog wat verder trekken
naar eindelijk thuis?…
Bladeren
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
747 Bladeren en nog eens bladeren
Zij vallen neer op het natte gras
En bedekken de hele grond alras
Ten teken dat de winter gaat naderen.
De bomen verliezen hun schoonheid
En blijven als kale stronken staan
Hun glorie is voorlopig voorbijgegaan
Wachtend op de komende lentetijd.…
Hemel en aarde
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
777 Hemel en aarde, alles zal U eens prijzen
Voor Uw grootheid, liefde en zorg
Trouwe God, lieve Vader, onze borg
Dat ons gebed ten hemel moge oprijzen.
Hemel en aarde, het rijk van onze God
Wij mogen tijdelijk deze aarde bewonen
Om eens bij God in de hemel te komen
Wat een vooruitzicht, wat een heilgenot.…
Ramp Haïti 2010
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
1.231 Tot een aardbeving de grond deed splijten
en alles gruwelijk ten onder ging.
Als een blokkentoren
braken huizen en gebouwen af.
Het enige wat nog rest
is een immens massagraf.
Goed om hier bij stil te staan
en gelijkertijd te beseffen
Dat zo een natuurramp
ook ons land kan treffen!…
IMPRESSIE
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
554 Vier gaten in een lege muur
Het ‘Pedicure’ is verdwenen
Zeker te weinig eelt en tenen
Of misschien gewoon te duur
‘t Is zondag zo rond negen uur
De kerkklok luidt en in mijn genen
Worden ze vederlicht, de stenen
En voel ik me weer rein en puur
Mijn kerkgebouw ligt in de polder
Mijn hond kwispelt een prima preek
Binnenin klinkt een oude…
Maart
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
779 Maart, de maand waarin de dagen lengen
En de vogeltjes de lente gaan bezingen
Ze kunnen hun vreugde niet bedwingen
En willen hun zang ten gehore brengen
Maart, het voorjaar biedt zich aan
De koude, lange winter is verdwenen
Blauwe lucht en zon zijn verschenen
Het wordt tijd om naar buiten te gaan…
Ochtenddauw
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
984 Ik sluit mijn ogen,
ik hoor je adem weerklinken in mijn oren
In jouw omhelzing ben ik verloren
Mijn handen glijden over je zachte huid
We smelten samen zonder een opvallend geluid
De wereld draait om me heen
Ik voel de tintelingen van genot
tot in mijn tenen
Zachtjes lik ik speels aan je arm
Je lichaam verstrengelt met het mijne,
we hebben…
Het riet wuift
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
520 Het riet wuift
De merel zingt zijn mooiste lied
Een hond die aan z’n bot kluift
Ik pluk een “vergeet me niet”
Mijn blote tenen in het gras
De wolken drijven weg
Een boterham in mijn tas
Een veertje in de heg
De takken wiegen langzaam
Een zwaan zwemt zonder bandjes
Een oma achter ‘t raam
Zij zit daar zonder tandjes
In de verte spelen…
Ezeltje strek je
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
639 Ja ja zo’n ezeltje
de wind zal het verder fluisteren
die pakt echt niet iedere nieuwe morgen
de zware ballast op
die die een daglang heeft meegesjouwd
nee die laat het achter
daar waar het moede kopje
ten rusten werd gelegd
fris en fruitig in de pootjes
dorst gelest
honger gestild
genietend van het leven
op een zorgboerderij
stapt kleine…
Sober
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
880 geloof is uitgegraasd
zonder de hemelse weiden
mijn eigen geest verliet
die vorm van belijden
de liefde voor de Heer
uit kerkelijke kelen
ik mis het samenzijn niet
en met mij nog zo velen
een ziekte heeft mij afgewend
van nieuwe levensplannen
het geestelijk leven ontwricht
mijn liefdeskracht verbannen
in deze troosteloze ruimte
ten…
De zee – mijn leven
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.002 Gewoon ten onder gaan
Want wie zegt dat de maan zal gaan schijnen?
Wie zegt dat de zon op zal gaan?
En wie zegt dat, als dat al gebeurt, ik dat nog zal meemaken?…
De voet uit het verleden
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.212 rond tafeltjes
soms als span apart
in een stil verstaan
wist ieder onbetwist
van de tere plekjes, de traan
onder houten binten
was het genoeglijk praten
rond kiekjes van nazaten
het verre Canada kwam
aanrakend, omarmend dichtbij
er was zo jou, zo ik, zo wij
ik plaats met voorzichtigheid
mijn voet uit het verleden
plooi mijn tenen…
De Doodsbloem verwelkt
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
669 een vergeten aangezicht waarin ogen
zich bewegen naar een zonovergoten
licht bestaan
zoals een pas ontknopte doodsbloem
verzinkend in een nieuw leven
straalt zij nog over
op haar geliefde (in een bespiegeling)
Dan, in onbenoembare kleuren
bemint hij haar,
maar hij faalt
De doodsbloem verwelkt door
zijn onbezonnen kus,
legt zich ten…
Sponsae aeternae
poëzie
3.8 met 9 stemmen
2.137 Ik weet dat gij mij nog verschijnen zult,
Zo zeker als de bloemen wederkomen:
Der dingen dove dek hebt gij genomen,
Het donkre leven dat de steden vult,
De winterwind die klaagt door dorre bomen,
Ten sluier die uw eeuwge glimlach hult...
Ik zou gelukkig zijn, als slechts geduld
De slaap kon vinden om van u te dromen.…
Danslied
poëzie
3.0 met 1 stemmen
1.411 De laatste tranen op mijn wang
Verwoeien in die rondegang,
Mijn polsklop, eerst zo luid en bang,
Vond hart bij hart ten beurtgezang;
En 'k wist heel blij, voor altijd, gáns,
Onder mijn wilde-bloemenkrans,
Wijl goudgloed opsprong aan de trans
Dat alles goéd wordt in de dans.…
Ik ben verdrietig
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.593 vraag warmte aan de zon
Ik vraag aan de regen of hij me schoon wil spoelen
Ik vraag aan de haat of hij weg wil gaan
Ik vraag om de waarheid
Ik vraag om liefde
Maar ik krijg de dood
Ben ik een gemakkelijke prooi
En wat is de juiste keus
Er breekt iets van binnen
Maar mijn tranen moeten verstopt worden
Er is nu even geen tijd voor
Leven ten…
JONG EN VERLIEFD
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
904 In de verte knetterde de donder
heel ‘t firmament kleurde grauw
En op slag, als door een wonder
stapte ze uit ’t overheidsgebouw
Haar panty toonden twee benen
via drie grote gaten zagen ze mij
Uit slippertjes staken tien tenen
die olijk keken onder haar kledij
Kleine pootjes renden, o zo vlot
naar waar ik ‘t reeds had gewild
Die hoofdprijs…
Lege handen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
543 Ik geloof heel sterk in zielsliefde, kom
zeg, ik ben een meester op dat gebied,
maar in jouw geval wil ik toch liever
ten diepste je lichaam net zo nabij als
mijn eigen lichaam, inderdaad versmelten
en onze lege handen rijkelijk vullen.…
Vanuit de zitting van mijn stoel
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
477 Op haar tenen schrijdt zij
door een hemelsblauwe zaal
bijna glijdend door de lucht geleid
verplaatst de sleep van haar japon
Japanse zijde weinig stof
van de zalmgekleurde vloer
wit rijstpapier zeeft zonlicht
weerspiegelt op haar schoon gelaat
de ogen jadegroen bewogen
welgevormde kleine neus
omlijnen lippen hagelwitte tanden
dromen…
De tussenneusenlippenbeer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
791 neus en lippen door
Die beide beren waren zogeheten smoor
Hij droeg zijn snor graag tussen neus en lippen in
Tot groot ongenoegen van zijn tussenneusenlippenberin
Dus op een dag ging hij plots uit varen
En keerde niet terug van de wilde baren
De tussenneusenlippenberin was ontroostbaar
In haar verdriet maakte ze veel misbaar
Eeuwen ten…
Tijd
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
759 Vandaag wordt morgen, overmorgen,
ons leven spoedt ten eind.
Wij plakken slechts wat etiketten,
willen dat het blijft.
Het einde: van een jaar,
een eeuw, aan oorlog en aan pijn,
een stip in onze levenslijn,
herinneringen zijn het maar.…
Onder lijn 4
gedicht
2.4 met 57 stemmen
15.290 Een eerlijk broodblik priemde in mijn kraag,
een zwaar beslagen schoen rustt' op mijn tenen.
Mijn leven had nog nooit zo leeg geschenen:
ík had alleen een plaat gekocht vandaag.
O! 't Liefst zou ik van hen hier voorman wezen
en legde in één gebaar de hele haven lam!
Maar ach! Voor morgen staat een boek op het program.…
Salierook
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
577 Je bent ondergedoken zoals Joden dat deden
ten tijde van het Duitse schrikbewind,
christenen in onderaardse grotwoningen.
Ik kan je in die donkere gangen niet terugvinden.
Misschien steek je mij wel overhoop.
Kan zomaar.
Heb wel gekkere dingen gelezen en meegemaakt.…
Stuifzand
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
581 Daaronder op de grote stille heide kuisen kuddes
schapen de braakliggende taal , ontsnapt en aan de
herders van de ledigheid, ten prooi gevallen aan de
zwarte wolven en getapt uit het vat van deemoedigheid.…
Beknotte vrienden?
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
522 Mistflarden besluipen ze en sloopt
ze tot aan de magere tenen in het
griend,in een andere vingerzetting
komt de botte bast tot groei en
opeens staan ze er weer als een
oude vriend, naast de statige
kurassen van de slome beuk en
de drukke eik, beneveling snelt
door hun trotse tooien en komen
de stille graven weer tot bloei.…
Knekel
gedicht
3.7 met 9 stemmen
3.950 in elke beendervel volop geschreven -
vormen de liefste zin aan mij gegeven
zolang mijn schedelmond nog praat - ik schater
mij schuimend, bottend, brandend, stormend naar de
vier elementen die zich zingend mengen
met mij, de lichtste, aether, als hun hemel
die schedeldak mag vullen met gewemel
van wormen, rijmend kronkelend in strengen
ten…
Onder de regenboog
netgedicht
4.5 met 14 stemmen
695 ontgaat mij immer minder
dat de horizon vertraagt
en het land van morgen
verse bloemen draagt
maar ook van de tafel waaraan ik eet
telkens een stoel wordt verborgen
het is een berg beklimmen
die weliswaar het uitzicht vergroot
maar waar ik aan de top, geheel alleen,
mijn laatste liefde ontmoet;
ik noem haar de dood
hoe het ademen zich, ten…
Ware ik niet zo bang
poëzie
3.7 met 3 stemmen
1.509 Ware ik niet zo bang, schoon liefke,
Zeggen zou ik, ten begin,
Dat ik u bemin;
Dat mijn hart voor u zal blaken,
Blaken heel mijn leven lang -
En nog honderd andre zaken...
Ware ik niet zo bang!…