35704 resultaten.
Promotie van de kerk
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.181 M’n niet bijbelvaste neef Simeon
de bekende geestenfluisteraar
is ingehuurd door de kardinaal
als pilaarheilige in de kathedraal
Leven als ‘n god in Frankrijk
een appartement op een pilaar
vers gebakken ovenwarme brood
gewijde wijn van ‘n goed jaar
Euforie en wijn ’n wankel brein
in paniek halen ze hem naar benee
als hij predikt…
De helpende hand
gedicht
2.8 met 28 stemmen
12.983 Volmaakt van veren -
een jonge tjiftjaf
van de grond geraapt en
op je hand geklommen
lichter dan een zegelring.
Je blaast hem zachtjes op
zijn rug - maar hij laat zich
niet wegblazen, hij klemt zich
nagelpuntig aan je vast
jij bent zijn vriend geworden.…
moedersziel
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.362 Noch steeds te ver..
Moedersziel alleen
Alleen
Waarheen…..…
Intieme gewoonte
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
671 stille heimwee
dansend rond jouw intieme gewoonte
sterren zien kansen in jouw oeverloze kus
nabij het zaaisel van dwaze dromen
oefen je in lussen en plussen
proef je de aard van het geluk
en in de beweging van het proberen
in taak van denkend verder leren
blijf je een beginneling zonder ervaring
maar wijs genoeg voor droomvrijheid
ver…
in het begin
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
574 soms als de nacht fluistert
in ’t duister aarzelt
worstelt met het licht
de zon verduistert
staan maan en sterren stil
en wachten tot het woord
de ruimte klieft in echo’s
duizendvoudig verder verder
oude verhalen ontwakend
dreunend van ver en van toen
en van heel dichtbij nu
in dit ene tijdloze moment
horen de eb en vloed de dag…
Mis je mij wel?
hartenkreet
2.3 met 6 stemmen
2.084 Die mooie ogen, zo ver weg.
Waarom ben ik er niet meer?
Mis je mij wel?
Je hebt je verantwoord.
Jij kleine meid, wat heb ik pech.
Waarom doet het zo' n zeer?
Mis je mij wel?
Je ging niet in op mijn weerwoord.
Het is klaar voor jou, je vluchtweg.
Waarom vraag ik keer op keer?
Mis je mij wel?…
Achter ijzerdraad.
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
1.155 gevluchte aardbewoners
in gescheurde tenten
dorstig en ondervoed
opgesloten in niemandsland
troosteloos in wanhoop
verward in angst
leunend op de liefde
uit een ver verleden
verscheurde gezinnen
in verdriet en verloren hoop
moe van oorlogsellende
opgesloten achter ijzerdraad
ben ik een mens in deze wereld
verschopt en opeengepakt…
tussen mij en de zee
netgedicht
4.1 met 23 stemmen
665 de hele nacht was ik dicht bij je
en in het bewegen van de golven
verbeeldde ik me
twee vleugels in mijn adem
onze liefde werd een vogel
sierlijk en vol witte veren
meeuw, zei ik zacht
en jij verlengde het landschap
aan de toppen van je vingers, zoals een horizon
glinsterend
geheel en al zee
met de branding waarin ik naar…
waar zijn de meeuwen
netgedicht
4.4 met 21 stemmen
731 was even, in het vluchtige
van tijd, compleet
zoals een glimlach
en een bijzondere plek, waardig
aan het leven
nederig aan de dood
even was ik een gezicht
tussen sleutelbloemen en volmaakte
ramen
een lichte zin
in zonneglans, in water van weggegleden zeeën
verbonden door het begeren
nu draag ik het gemis, vele dagen ver…
Het desastreuze lot
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
689 Het vers gemaaide gras
smeult als zijnde het laatste leven
dat ik benoem met woorden
die ik vond langs de leegte van het pad
de geur is oud en desastreus, het ettert
waar gebeurde momenten uit mijn hand
al strijkt de eer slechts door het omber
dat zacht doorweekt wordt door
woorden van vergiffenis
spreuken die het lijden verlichten
zijn…
Mijn zoon
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
626 Hier werk ik in geur van vers hout.
En wat ik maak, is mij om het even.
Hier is mij alles bekend en vertrouwd.
Daar stond hij meestal en hielp mij gedreven,
Ik meester, hij leerling, gezel.
Hier heb ik hem vaak het voorbeeld gegeven;
Aandachtig, hij leerde zo snel.
Hij keek met een timmermansoog.
Zag dat het krom was, keer op keer.…
Woorden in de herfst
netgedicht
4.3 met 11 stemmen
728 De toekomst staat te wenken
op de winter, de lente, nog ver weg nu.
Maar komen zullen ze, zeker komen ze.…
Herfstgedoe
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
931 een lach
maar 't is voor mezelf zolang geleden
dat ik echte vrolijkheid zag
De herfst maakt me soms verdrietig
hoe kan ik dan anderen vermaken
ik doe de dingen die ik moet doen
en lees gedichten die me raken
En hoe mooi de herfstkleuren zijn
die ik zelfs schilder op het doek
't zal nooit mijn jaargetijde worden
en dan is vrolijkheid ver…
Draagbaar
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
523 De pennen gaan
eenzelfde lot
dragen hem mee
dragen hem mee
de donkere tonen
tot het stil wordt
te ver voor oren
voor akoestiek
en artistieke
woorden.
Over de gele sterren
gaan de zwarte doeken
op fluistertoon
behoedzaam.…
Ode aan de eerste liefde
hartenkreet
3.9 met 11 stemmen
1.390 Vanavond droom ik niet meer van jou
Niet meer over je zoetgevooisde stem
Je bruine krullen en je gulle lach
Die leuke kuiltjes in je wangen
En hoe graag ik jou wel niet mag
Jij weet dat
Maar gelukkig met een ander ben je
Ver hier vandaan
In een wereld zo anders dan de mijne
Ik mis je
Weet je dat?…
Perfecte match
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.608 Het begon met die ene sms
En vanaf dat moment was het duidelijk:
Wij zijn de perfecte match
Knuffelen, praten of een zoen
Het voelt allemaal natuurlijk
Het maakt niet uit wat we doen
Al ben je heel ver bij me vandaan
Ik voel wat er met je aan de hand is
Jouw energie komt ook dan nog bij me aan
Waarom beantwoord ik jouw liefde dan niet…
Ontstegen
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
545 Vers geslepen tijd versloeg met
macht - in omgelegde sporen,
waarin vertrouwen wordt
geboren, - de onmacht in de
kromming van het opkomend
licht en de afnemende nacht, op
het snijpunt van die wegen zijn
hoofd en hart het ijs ontstegen
en weer tot elkaar gebracht .…
eroverheen
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
697 want kraaien hadden velden
nog lang niet in bezit
we deden toen alsof
er nooit een schaduw nog zou komen
de zon streek neer en bracht
met iedere glimlach
meer leven aan het licht
overbelicht, maar het deed niet onder
totdat het onheil binnenkroop
zijn schimmen ver naar voren
je daar met stijfbevroren angst
niet overheen kon komen
nu…
Le legionair pensonné
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
662 Plots staat hij tussen mij en
De opgaande woestijnzon
Een man gehuld in 't zwart
Zijn blinkende sabel daalt
Als de weerlicht op mij neer
Ik pareer ‘t staal in ‘n reflex
En stoot met een angstroep
De bajonet in de schaduw
Van zwak vlees en bloed
De sabel valt in mijn voet
Ik veer rechtop in m’n bed
Masseer de pijnlijke plek
De…
Droomland
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
555 in de nacht legde zij
haar moede hoofd neer
op het veren kussen
sloot haar ogen
begaf zich op het pad
van droomland
donzig
waar zij de mooiste klaprozen
zag wiegen in de wind
waar de vlinders
haar lippen rood kusten
met tere vleugelslag
warm als een glimlach
rook zij de geur van jasmijn
slaap zacht
fluisterde de wind
het water bleef…
Retour of een enkel
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
601 wij hebben nieuw leven
handen en ogen gegeven
liefde op de wereld gezet
in eendrachtig werken
onszelf en talenten
naar de toekomst verlegd
in elkander bekijken
zal moeten blijken
hoe wij gaan sporen
ieder naar eigen bestemming
ver weg of dichtbij retour
of een enkel dat laten we vrij
maar naast het station
staat het huis waar we…
- Replica's der poëzie-
netgedicht
4.2 met 25 stemmen
693 verloren hebben ze
de schittering en glorie, hun waarde
de officieren met hun trotse grote sabels
geloven niet meer in sprookjes en poëzie
stilte voor de storm, betrouwbaar de afstand
die zo gevreesd tot nieuwe inzichten leidt
om heel even bedachtzaam
terug te kijken naar de sprookjesboom
opgewassen tegen alle exorbitante eisen
...ver…
Belijning uit het niets
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
725 nog geen dauw in de verse blaadjes
wel een vroege honingraper
die de tere pas gestreken eenling bezoekt
met een zacht gezoem op rijm
de schetser zalft de huid die geen trots
herkent in de ogen van de spiegel waar
gisteren de dader was van het nog
onbesponnen huid, misschien maagdelijk
doch zeker onbevreesd
een machine op geluid, toekomst…
Holocaust
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
830 in een witte smetteloze wereld, waarin
ik gewichtloos zweef, de eeuwige pijn
in mijn lijf verdwijnt en ik geen zin heb
terug te keren, weet ik zonder verdriet,
dat ik stervende ben en dat het goed is,
mij niets onmenselijks overkomt, geen
lichamelijk aftakelen na vernederende
geestelijke mishandeling in ‘n schurftige
barak, ver…
Samenloop
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
984 Ik gaf je een nieuw leven
Maakte je schuldenvrij
Jij wilde graag een toekomst
In een huis ver weg met mij
Het kostte me al mijn vrienden
Mijn carrière was voorbij
Slechts familie bleef mij trouw
Ook al waren die niet blij
En toch, de zorgen bleven
Jouw kinderen stortten in
Ik kon ze geen warmte geven
Jij koos terecht voor je gezin
Je wou…
De X Factor
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
513 Als
alle vogels een
tophit zouden maken
wil ik er wel tien
in mijn hand ze
zullen mij
hun liedje leren
elke vogel
herken ik aan
zijn veren en
veelheid aan talenten
die ik heb ontdekt
Nee
ik hou ze niet vast
zonder commentaar
laat ik ze gaan
met groot respect
want geen enkele
vogel zingt
vals of raar
Met
even slikken en…
wil ik nog slechts in woorden wonen
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
722 naadloos cirkelrond
volledig mij kan zijn
dat het getemde wildebeest
geen regels en geen protocol
de keizer blijft behagen
hartstochtelijk en passievol
laat mij maar in mijn woorden wonen
waarmee ik mij verbonden weet
die door mij bouwen aan het wonder
dat ook tot zijn verbeelding spreekt
waarin ik keizerin en keizer
van pril begin tot ver…
merels in het gras
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
538 de eeuwige jeugd bezat vandaag wat veren
grijzer, tussen bruin, want eeuwigheid bezit wel jeugd
doch ook de ouderdom
ik hou van ze, van hoe ze tussen groen
wat wormen rapen en de dag bezingen met hun stem
zo wonderlijk in mooie klanken
en zo tijdloos, zoals slechts muziek kan zijn
die voortgebracht wordt door iets puurs
zonder pijn…
maandag
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
480 er dwarrelden wolken rond de maan
ze lieten hun gezichten zien en glimlachten
vanouds
als draagsters van de lucht
waar ooit de sterren samenspanden
trok het licht mijn ogen mee tot ver achter de duisternis,
omzoomd met zachte gevoelens
er dwarrelden vogels door de lucht
de wind droeg hun vleugels, toen ze stormenderhand
de bomen vroegen…
Terwijl de fuiken drogen
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
666 Terwijl de fuiken drogen,
druipend van het zilte nat
braakt de zee onverstoord haar golven
en spoelt ze de netten schoon,
die visloos wachten
op Siel , de oude zeebonk,
met zijn kromme pijp
en aftandse zuidwester
Een oud vissersvrouwtje kaakt
wat verse haring
De stank van vis
lokt meeuwen
die -op de hun zo eigen wijze-
danken voor…