25017 resultaten.
Land zo ver je kijken kunt
gedicht
3.3 met 17 stemmen
6.701 Hoe ver draagt
je echo? Onze kijkzucht overtreft de stoutste verwachtingen, maar het is
niets om je zorgen over te maken, jouw schuld is het niet, zoals je daar
staat, de afstand ontmaskerd: het beeld is nauwelijks weg te denken.
Er stond iets te gebeuren?…
Schimmen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
591 We lopen massaal elkaar en onszelf voorbij
Oogkleppen worden steeds jonger aangemeten
Alleen soldaten lopen nog zij aan zij,
ver over de grens in oorlogen lang vergeten
Men belooft eeuwige vooruitgang
Voor techniek is er geen weg terug
Wie bepaalt het algemeen belang,
achter ons rug
We kenden grote glorie
We bereikten ongekende hoogten,…
Ik droom nooit zeg jij
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
951 In het ochtendlicht breek ik de droom
om met jou te delen
ik droom nooit zeg jij en zucht
kleurige resten drijven
weg in flarden ochtendgloren
de dag ontvouwt zich
langzaam lost de illusie op in het blauw
de trappen die ik beklom tot zolderkamers
vensters waaruit ik keek zo ver
eindeloze einders wenkten mij
ik droom nooit zeg jij…
Contrast
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
577 De was verandert de kleur van
regen, verborgen onder zoden gras,
totdat jij doorbrak, stond de horizon
te laag en leek of die achter een violet
gordijn verborgen was, druppels kaarsvet
parellen traag op verse bladeren, die er
kennelijk gisteren nog niet waren, om
in schril contrast de moed weer te laten
wegen, want morgen wordt het beter…
Zwarte lelies
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
1.046 Toonloos was de dag
tot haar stem weerklonk
en de vogels zongen mee
met in haar witte haar
de geur van zwarte lelies
kuste ze hem wakker
het leek een droom
de nacht die volgde
en alles van nadien
tot de lelies verwelkten
alle tonen verstomden
doofden met het vuur
ze wilde afstand
voor tijdelijk
of langer misschien
hij kwijnde weg…
Betover mij verover mij
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
564 dag en nacht
lig ik naast je en denk
betover mij verover mij
maak mijn hoofd licht
streel me lief en zacht
je lijkt tevreden, maar dat is schone schijn
aan het kloppen van je slapen zie ik dat je niet
kunt slapen, er is iets stuk
betover mij verover mij
hergeef ons weer geluk en
vertel me jouw verdriet
je stapt in de auto, rijdt ver…
Valencia
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.326 Zo zucht hij
alle lusten weg
en voelt de laatste munten in zijn zakken.
Hij kan hier niet blijven.
Niet in deze zon. Niet bij deze zee.
Niet in deze stad.
Want, wat is nou Valencia?
Ongewoon,
zo ver verlaten
en niemand die zijn woorden nog verstaat.…
OPBLOEI IN TRIEST GETIJ
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
485 Ik loop langs graven,
blijf staan bij een grote bak,
gooi snoeppapier weg.
Het hok is tochtig:
eenden, konijnen kroelen
op één grote hoop.
Grauwe stormlucht dreigt;
weglantaarns in de polder
schijnen even lief.…
In den vreemde
gedicht
3.4 met 9 stemmen
8.886 Ik voel me er zo ver van huis,
dat ik me wel een brief zou willen schrijven.
Hoe gaat het met me, daar? Eerlijk gezegd
niet goed. Het blijft voor mij een soort
van België - snel wil je er weer uit
op weg naar waar het echt gebeuren moet.
Tussen de spoordijken volkstuintjes in de regen.
Uit het asiel waait altijd akelig geblaf.…
Dag dichter
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
905 Hiermee wordt verwezen naar de gedachte van Heraclitus dat alles in deze wereld steeds in verandering is: "Men kan niet tweemaal in dezelfde rivier stappen, want het is steeds weer vers water dat u tegemoet stroomt."…
De spotvogel.
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
701 uiteen als de benen van een vrouw,
en de vogel spotte niet meer,
hij vroeg iets, hij bad
maar de kat
die aantrad op zijn trotse weg door de eeuwen
wou niet luisteren
ik zag hem wegkruipen onder een gele auto
met de vogel
om die ergens heen te rommelen.…
Vat vol rivier
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
525 Steegbreed op karige dagen
breed en wijdlopig tussen de winterdijken
in een zondvloedige era
zwijgzaam kruipend onder krijsende meeuwen
wordt het sompige land druppelsgewijs gescheurd
de oevers wenken nog wel
niet overtuigend en verbreken verbindingen
de holle paden lopen dood en nat
gevallen kleurig blad vaart derwaarts
herfstver weg van…
Willem
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
694 Zijn enigste dichtbundel heet 'Paniek',
nog uitgegeven door De Arbeiderspers,
maar vlak daarna werd hij geestesziek
en schreef hij nooit meer een vers.
Onlangs heb ik hem nog eens bezocht,
maar Willem is Willem niet meer,
ik had een reep chocolade voor hem gekocht,
zei hij: 'Weg met die zooi, rare koekepeer!'.…
Het beeld in de wolken
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
630 Samen lagen we ver achterover in onze stoelen,
kijkend naar de lucht,
naast me zegt de kleine, kijk:
daar is de wolk een draak
met fantasie kom je een eind.
Kijk zeg ik, als de zon even weg is
kijkend naar boven, daar zie ik een hond
nee joh, Oma da's mijn draak van zonet.…
U ziet mij
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
496 Heer, U ziet mij zoals ik ben
Het is moeilijk om dat te geloven
Het gaat mijn verstand ver te boven.
Heer, U ziet mij zoals ik ben
Wil mij Uw bijstand blijven geven
Leid mij op Uw weg ten leven.
(Enkele woorden uit Psalm 139)…
Honingzoete pit?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
389 Uit haar zachte mond klonken
sirenen, gezang zonder
woorden, zo stapte ze uit
haar ziel, gebaarde met de
ogen en haar lippen - vast
besloten, alsof ze mij haar
zegen gaf zo sprak ze, wacht
met wikken niet te lang, het
wegen ligt in een zachte vrucht
te rijpen van een honingzoete pit.…
De Syrische verpleegster
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
630 Toen ging ze weer weg waarbij ze even glimlacht,
een witte engel zacht ruisend uit het zwakke licht.…
Waar muziek de voertaal is
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
626 ik verleid je tot het luisteren naar radio 4
daar waar de mooiste stukken worden gedraaid
hopend dat je de rust vindt
om je mee te laten nemen op de golven
van de snaren, die jij vroeger ook beroerde
en zou je mee willen nemen op een reis
naar ver van hier, naar daar waar kruiden geuren
bloemen ons verwelkomen, vogels je toezingen
daar waar…
't Rode- of inmiddels allang Sowjetleger ontspoord
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
513 Sowjetleger
onder aanvoering van Poetin
misstaat
geenszins in een co-
medy van faam
mijn hart voor Rusland, alwaar 'k drie
keer ben geweest, kapot-
geschoten door een
machtswellusteling die
grenzen geenszins accepteert
II
't Rode Leger
bekend door goede naam en faam
strijdlust
moet nu vechten voor
de machtswellust
van man die de weg…
Kooi
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
737 Ik heb je in mijn hart gekooid
voor het geval mocht je weg willen
ooit
maar je wil niet weg
nooit…
Krankzinnigheid
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
1.094 Krankzinnigheid is de weg
richting duidelijkheid.
Op een lange weg naar helderheid
en houden van,
in vertrouwen.…
Lof der zotheid
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
743 Nooit keek ik echt vooruit,
dan ging ik slechts uit van een ver geluid.
Intuitief zocht ik als een blinde mijn weg,
zonder plan of groter doel.
Als ik verdwaalde in het rechtdoor,
ging ik doelgericht linksaf.
Als ik de horizon angstig dichtbij zag komen,
ging ik doelgericht rechtsaf.…
Tot weerziens
hartenkreet
2.1 met 7 stemmen
738 Bovendien gaven haar breekbare en kwetsbare
vleugels kleur aan de omgeving waar elk wezen vloeit in rijm
en vers tot wanneer donkere wolken zich beginnen te ontwikkelen, ontplooien
en samenkomen tot dichte dikke lagen in een ijle lucht waar ze de weg naar het licht volgt.…
Tweede vader
gedicht
3.0 met 44 stemmen
22.201 Hij was nooit ver. Nooit ver genoeg
dat wij ons buiten waagden zonder christendom.
Van Heere Heere zingend liepen wij door zijn jachtgebied,
keken niet op of om. Naderend tot zijn water
voelden wij zijn ogen die de sterren konden doven.…
Zacht begrijpen
hartenkreet
2.4 met 13 stemmen
1.329 Ik wandel door de leegte
en alleen de wolken
zijn mijn gezel
Ver, heel ver
hoor ik een zilveren lach
de stem van de jeugd…
denk ik toch…
of is het verbeelding
misschien…
het smachten
van mijn eigen, stil verlangen…
Zacht raak ik de schors aan
van een oude beuk, eindeloos hoog
die zijn schaduw werpt
over mij en mijn mijmeringen
Wees…
"Ik Verloor M'n Hart"
hartenkreet
4.0 met 31 stemmen
1.412 'k ben nu te ver
Van je afgedwaald
Ben té verliefd
En moet dus kiezen
Ben bang dat jíj
Mij gaat verliezen ...…
Verlangen blijft...
netgedicht
4.6 met 40 stemmen
1.789 Verlangen roept en draagt ons wachten,
verlangen slaat en zalft elk mens,
tot ver voorbij het diepst betrachten,
doorbreekt het zelfs de laatste grens.…
Ga maar slapen
hartenkreet
3.0 met 8 stemmen
1.970 ga maar slapen
doe je ogen even dicht
laat de wereld zachtjes rusten
zet je zorgen uit het zicht
proef de vrijheid van niet wezen
als je in je dromen zakt
om een andere kant te lezen
waar de zon je ziel weer pakt
waar de wind je mee laat rijden
op de vleugels van je geest
ver verwijderd van het lijden
zo ver
van al wat is geweest…
Regendans
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
601 Pluvius, oh Pluvius
voed toch ons gewas
daal zachtkens neder
in druppels van glas
wij dansen en zingen
slaan de trom en mediteren
tooien ons met turkooizen veren
Pluvius, oh Pluvius
bescherm ons gewas
daal zachtkens neder
in druppels van glas
wij dansten en zongen
sloegen de trom en mediteerden
tooiden ons met turkooizen veren…
dichten
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
583 Zingend vliegend over het woud en over
de zee, van noord naar zuid en andersom,
als je je veren goed draagt kom je heel ver!
En je kunt er gewoon voor blijven zitten-…