4314 resultaten.
De Schemering.
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.028 Zachtjes, bijna ongemerkt verlaat de schemering met de rust en stilte deze mooie plek.
De plek waar we altijd samen zullen zijn.…
Amstelveense weg
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.490 Refrein
Maar je was toen gegaan, had mij toen verlaten
jij had niets meer te zeggen of uit te praten
je zei, ik ben leeg en heb niets meer te geven
ik wil bij je weg, zei jij, en verder met mijn leven.
-----------------------------------------------------------
Toelichting.
Van de CD 'Industrial', volumn 04 van Paul Vinken.…
Depri of verrukt
netgedicht
4.5 met 18 stemmen
1.269 mij stervenslief
tweeslachtig worstelt mijn karakter
met zwart en wit in schel contrast
het zwart liegt dat het vreselijk barst
en wit vult de scheuren dik met blaster
toch is het zwart niet te oversneeuwen
blijft immer nog zo pijnlijk dominant
ik wil de spanning overschreeuwen
licht in mijn stem ebt weg in zwarte wand
ik voel mij verlaten…
AFSCHEID VAN HET DORP
poëzie
2.9 met 20 stemmen
4.372 ik heb om u mijn huis in as gelegd,
ik heb mijn moeder in haar graf gelegd
en ben op weg gegaan, verlaat mij niet.
in mijn bedroefde keel klopt een nieuw lied.…
DE TERUGWEG
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
669 Wat konden wij anders op deze plek
dan elkaar verlaten?
Dit land, wij waren het.…
Spiegelbeeld van een open wond
hartenkreet
4.3 met 23 stemmen
2.651 Ik staar naar de horizon
Vanaf het lege strand
Door levendigheid verlaten
Waar een tijdje geleden
De zon nog heeft gebrand
De warmte weer kwijt
Weerspiegeling van mijn gevoel
Eenzaamheid...…
Sir Patrick en de dichteres
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
823 - voordat je ons gaat verlaten
-kom, zeg ‘es nog één leuk vers!
dan ga ik:
The king sits in Dunfermline toun,
Drinkin' the bluid red wine
'0 whaur will I get a skeely skipper,
To sail this ship o' mine?'
En de blije groep gaat schreeuwen en klappen
Ja! dat is zij! wat kan ze dichten!
Het is niet van mij!…
'K denk nog vaak aan jou
hartenkreet
4.4 met 18 stemmen
2.016 ‘K denk nog vaak aan jou,
als de avond valt
dan vult leegte en verlatenheid
m’n hart, wooh!
‘K ben weer vrijgezel
en ik ween heel zacht,
want je schreef me
dat je met een ander gaat.…
Zij aan zij
hartenkreet
4.4 met 22 stemmen
1.840 Voetsporen die wij achterlaten
we lopen hand in hand,
zou die me ooit verlaten
jouw mooie zachte hand?
Ik geniet van het moment dat mijn benen trillen
van binnen word ik warm,
het heerlijke gevoel van binnen
alleen jij en ik...
Een paar maanden later, loop ik op hetzelfde strand.…
Gezelligheid
hartenkreet
3.9 met 15 stemmen
2.180 en hoon van hen
die handen die haar betasten
zoekend de schoonheid van weleer
het is tijd om op te stappen
waar is nu toch die heer
Schuifelend langs de huizen
in een ijzige kou wind en weer
de benen kunnen niet dragen
even rusten de ogen dicht
vermoeid zeigt zij neder
zij kan niet meer
Het was er warm en rokerig
de kruk die was verlaten…
Spookhuis.
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.663 in dit grote verlaten huis
voelt het niet zo pluis
krakende planken en deuren
ondefinieerbare geuren
flikkerende lichten
dreigende gezichten
ik loop op een houten trap
bevende benen bij elke stap
er klinken fluisterende stemmen
ik moet aan het duister wennen
op zolder hoor ik zacht koorgezang
schaduwen op de muur van de gang…
21 gram
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
2.462 Nog mooier lijkt het moment,
dat de ziel het lichaam verlaat.
De rust overstemt ieder geluid,
zelfs de regelmatige pieptoon lijkt verdwenen.
Haar gezicht ziet er ontspannen uit,
alsof ze slaapt, dekens bedekken haar romp en benen.…
EEN VERKLARING
poëzie
3.6 met 19 stemmen
4.126 Ik hou’ van alle vrouwen
Mijn hart is veel te groot
Daar ben ik mee geboren
Daar ga ik ook mee dood
Ik kan geen vrouwen haten
Dat is een groot gevaar
Als d' een mij heeft verlaten
Dan staat een ander klaar
Ik hou’ van alle vrouwen
Dat is een groot verdriet
Met één kan ik maar trouwen
En daarom trouw ik niet
Ik hou’ van alle haren…
Het beest heeft gewonnen
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
1.366 Alle opleidingen ten spijt,
je bent definitief je
geheugen kwijt…
Ongelukkig vertrek ik in de wetenschap
dat je mij al vergeten bent, als ik de code
nog moet intoetsen bij de deur om de
afgesloten afdeling te verlaten.
Ik neem je ongelukkige gevoel met me mee…
Observatie
netgedicht
4.2 met 45 stemmen
1.641 Het nest reeds lang verlaten,
temidden van bevroren water
wacht na einderloze vrieskou
toch nieuwe lente op.…
Uitgevaren
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.288 De wereld heeft je meegenomen
op een wereldzee van dromen
die je koesterde zolang je
naar me zwaaide met je hand
omdat jij zo graag wilde leren
van dat wat jij hier ontbeerde
en niet vinden kon in dit
door jou en Hem verlaten land
Dit land waar wij gelukkig waren
in ons eeuwig navelstaren
was het land dat je in vrijheid
als een kind hebt…
25 redenen om te geloven
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
607 moet vloeien en niet verstillen
de atomen die je aankijken zijn steeds minder van toepassing
het is telkens weer
het verdragen, verheffen of heropwaarderen
van een idee dat zich mee liet baren met het kind
zoals het bijna drie maal kleiner z'n vader met de haren
tegen het plafond ziet stuiteren en dat zich in de psychologie grift
het verlaat…
De Beek
poëzie
3.8 met 5 stemmen
1.874 De verlatene ochtenduren
heel de hete middag door
tot de naderende intocht
van de schemering, - tot voor
de bedreiging van de avond, -
windt zij glinsterend haar spoor.…
- De stille maan is zeer bedroefd -
netgedicht
4.6 met 46 stemmen
1.036 De stille zilveren maan,
hij volgt naast sterren
stralen en wolkenstofjes
ons dagelijks spoor
en heeft ons nooit verlaten.
O stille maan hoeveel
eenzame nachten
waarin het mij zo
angstig te moede was
zag ik een gulle blijk van je
troostende vale schijn.
Jij wilde zo graag
altijd voor mij zijn.…
Muziek
poëzie
3.7 met 11 stemmen
4.327 Als 't avond is, avond aan 't strand en de zee,
En de hemel aan flarden van goud en van zwart,
En de dreunende golven beschuimen het strand,
En de vlokken die beven en rollen en rillen,
En het duin is verlaten en eindloos alleen,
En ik luister verrukt naar de ruisende zee -
Dan waait soms uit de golven
Een diepe muziek.…
Als onze kinderen niet meer gaan.....
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
711 Toch mogen we weten dat God ze nooit verlaat
Hij blijft hun namen in zijn handpalmen bewaren
Gods trouw en grote liefde zijn niet te evenaren
Hij blijft ook voor onze kinderen een toeverlaat.…
RELIQARIUM
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
628 Ik knik naar Batseba en wuif naar Delilah
Totdat het aloude CHANGEZ klinkt
Een engel met kroon op mijn schouder tikt
Voor ik de zaal verlaat, vang ik de lege blik
Van Vanitas, zij is altijd van de partij
Eenmaal buiten, geen koets, geen glazen muiltje
Maar Hispeed en snowboots en een nabeeld
Van twee open, stenen handen, een kosmische…
Sinds de Hemel werd gesloten
netgedicht
4.3 met 13 stemmen
2.693 God had zelf notabene
nu zijn koninkrijk verzegeld
en verlaten voor een bankje
van het winterpaviljoen
waar hij kon omzien naar de mensen
die zijn wintertuin bekleedden
vol met glinsterende paarden
die hun glans hadden verkregen
van de draaimolens die draaiden
als een spinnewiel bij nacht
voorbij een toverlint van lichtjes
in de sneeuwgeworden…
Mijn liefste
poëzie
4.0 met 9 stemmen
1.984 Als een lam, moegedwaald
van de kudde verlaten,
dat dwaalt en dwaalt,
jammerend loopt te blaten,
zo dwaal ik, en donker
donker zwart is rondom;
de winden gieren,
vallend lof ritselt om.…
God lof, wij gaan het Paasfeest vieren
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
518 Uw weg is eenzaam en alleen,
zelfs vrienden zullen U verlaten,
vervuilde lucht is om U heen,
de ademtocht van wie U haten,
waar 't priemend oog U gadeslaat
bent U de troost van hulpelozen
in 't woord dat U hen horen laat
tussen het snerend woord der bozen
waar jaloezie en razernij
zich fel en luidkeels openbaren,
daar spreekt U openlijk…
MATROZEN
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
624 In de vroege morgenstond
bij het rijzen van de zon
dauw ligt verlaten op de velden
in het ochtendgloren
de stad nog altijd verloren
in stilte
komen daar de schepen binnen
in de trage havenmond
vissers en matrozen
die hun zeelied zingen
halen de trossen aan
stoere matrozen
aan boord
niemand die ze hoort
Als de schepen aan de kade
zijn…
BIJNA NACHT
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
409 en benen vol dikke zware stroop
dansende naaldjes over heel de huid
kinderlijke gedachten van eens helpen
wazige monsters sluipen loerend - afwachtend
tussen de zwarte wanden en het bed
veilig wegduiken hoofd diep onder de dekens
of met strenge ogen dat gevaar bestrijden
verdwenen zijn die dreigende gedrochten
daarna deze wereld snel verlaten…
ONKWETSBAAR?
hartenkreet
1.6 met 5 stemmen
1.227 Het drijvende paleis verlaat de haven,
omringd door ogen vol bewondering.
Die vorst der zeevaart bromt met voldoening,
trots op zijn onovertroffen gaven,
dreigt de stoomboot America te schaven,
hort en brult onder grote verschrikking,
kruipt toch kundig verder, voorkomt een botsing.
Heerlijk over de wijde deining draven!…
vrijheid
netgedicht
4.9 met 12 stemmen
1.158 De meeuwen heersen schreeuwend over dit verlaten strand,
waar kilometers zand worden bedolven door de golven.
Aan ’t einde van de verte vinden zon en zee elkaar
en zorgen voor het allermooiste schouwspel, waar
ik met immens ontzag naar kan verlangen, dag na dag.…
Iphigenia gedood door Euriplates
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
565 (Woedend waanzinnig verlaat Euriplates Thira, zeil zettende naar de berg Ida op Kreta, de woonstee van Zeus.)
(Uit: “Euriplates op Ida”)…