8214 resultaten.
Getuigenis
hartenkreet
4.6 met 10 stemmen
909 donker. het kind bevroor
de wind liet niets blijken en schoof verder
voorbij het veld van verborgen mos.
doof. moeders gehoor
ik zag een kind sterven
en raapte het op
onder de onbuigzame boom…
Lijf vol leven
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
1.677 Verstild in volle vaart en ren
Gesprongen naar de andere kant
Gisternacht nog in ’t aardse land
Nu ademloos, maar nog warm
Trouw en vrolijk, zestien jaren
Zo voorbij, maar toch zo lang
Samen met elkaar nooit bang
Met haar riem aan mijn arm
Zie haar hondenogen zielloos staren
Of rent ze terug, springt ze hoog?…
Die Naam!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
627 Voorbij aan
wat bij ons is en bestaat.
Wetende van eindigheid
trekken we onze grenzen.
Zinnig praten over God
is vanuit je ervaring.
En als je die Naam noemt
moet je weten
dat jouw betekenis
van die Naam
afwijkt altijd.
Spreken over die Naam
kan alleen als je God
jouw God noemt.
En wanneer je vraagt
bestaat God?…
Gestrand warm zand
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
1.653 de delta in broei
tot glanzend kwel
amper verholen in zilte zindering
wacht op ademwarme wind
gestrand in tongrollende vlagen
vederlichte vingertippen
toetsen over rotsvaste toppen
en prikkelzacht zeewater
doet schokkend ontdekking
van stralend witte kleuren
die blanke flanken doen verschieten
in het warmzuigende zand
de vloed voorbij…
De Nederlandse Leeuw
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.939 Roem voorbij, de glorie verging;
het elftal was een lichtgewicht;
het trad uit de machtige kring,
de beker bleef ver uit het zicht.…
Weer een verjaardag...
netgedicht
4.0 met 48 stemmen
9.900 Weer een verjaardag, bloemen, wensen,
een tijdje stilstaan bij wat was,
een droom, een onvervuld verlangen,
een kijken door het vensterglas;
Weer een verjaardag, dagen gingen
en heel veel stroomt zo snel voorbij,
we worden oud eer we het weten
maar in ons hart zingt helder-blij
het diep besef: we zijn geborgen
bij Hem die Leven is en Licht…
wiekte wanhopig
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
706 angst was
mijn vlinder
vloog mij en
de liefde voorbij
fladderde onrust
wiekte wanhopig
verrotte mijn leven
vernietigde mij
ik jatte emoties
verzoop mijn gevoel
neukte me suf
viel op mijn smoel
loog en bedroog om
niet eenzaam te zijn
haatte die koppen
in de ogen mijn pijn
ik ben ik was
besta nu niet meer
angst dekte alles…
verjaardag
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
1.924 De kroon op het werk zijn
de voorbije levensjaren.
Nu krijg ik een rode strik rond mijn hart,
dat is mijn verjaardagscadeau.…
Gong,
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
918 Toen je vertrok
in de diepte van je bronzen gong, een
eeuwigheid voorbij, onberekenbaar,
onbereikbaar, althans voor mij, en jij?…
ik eis het podium
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
606 zo menige mensenbroeder
gaat aan mij voorbij
ogenschijnlijk in ontkenning
van mijn bestaan
in schaduwen
van onvrijwillige vergetelheid
blikkeren mijn bloemrijke tanden
wraakbelust naar weke kelen
van evenzovelen
kartelmessen spelen in mijn handen
met bloedgleuven
niemand negeert een unabomber
willekeurige woorden willen explosief…
Hoe diep
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.213 hoe diep moet je nog gaan
voorbij de jaren die zij deelden
nog verder dan de rituelen
dan liefde vol intimiteit
nog sterker dan de steun,
geborgenheid?
als zij al dacht
dat het niet dieper kon
en dat de wond
van buitenaf kon helen
weer lucht gekregen
het verdriet kon delen
wat is dan 't definitieve plan?…
Weerkaatsende lenteglimlach
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
620 zon scheen zo aanlokkelijk
dat ik na mijn bezoek
aan de bieb
even op mijn tuinstoel neerzeeg
het was een regelrechte uitnodiging
van moedertje natuur
die lente zong in mijn fluistering
was het aantrekkingskracht
dat ik mijn broekspijpen oprolde
en mijn witte benen
de kans gaf al een klein beetje te bruinen
wie zal het zeggen
in jouw voorbij…
sleutel
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.548 Sleutel
Innerlijk gevoel achter tralies
Verlangen in mijn lichaam
Liefde opgesloten in mijn hart
Voor jaren die voorbij zijn gegaan
De handreiking is afgeslagen
Het verlangen blijft onbewogen
De zorg kan niet weg
De troost staat op barsten
Er is niemand die het ontvangen kan
Er is niemand die het krijgen mag
Mijn hart zit op slot…
De golven blozen
netgedicht
3.5 met 18 stemmen
770 een sluier van licht
dempt schaduwgeroezemoes
van de zeegolven
haast onhoorbaar
doortrilt de nacht raadselachtig
aan je oor
inademend neem je kracht op
langs vingertoppen tot aan je tenen toe
de golven blozen
zijn naakter dan ooit
de nacht vloeit aan je ogen voorbij
waakt zachter als massage
alleen de geur blijft hangen
doorvoed…
Diepzee
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
1.306 Lachen zal ik - lachen
stuiterbaren zal ik deinen
bellen blazen rond in diepzee
vlinders stuipen van het wad
en koppen schuimen tot ze kraken
in een eindeloos verschijnen
van ontwaken in een branding
die mij telkens weer verwacht
En diep verlangen zal ik -terug
naar al het heinde en het verre
in een sterven dat voorbij ging
om voorgoed…
De hoed van Rita
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
1.351 De hoedenparade is voorbij
Maar één bleef bij mij hangen
Het was de hoed van Rita Verdonck
Die haar gezicht echt deed behangen
Hij was bijna een meter groot
Kon net nog één oog zien
Onder dit deksel verschool zij zich
Zo'n exemplaar heb ik nog nooit gezien
De hoed was wit met blauwe bloemen
Lachwekkend was 'ie wel
Ik zou hem de naam UFO…
Billen
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.024 De winter was voorbij.
En waar de gaten zaten,
daar hotsebotsten wij.
De lichaamsdelen voor me
deelden zich aan mij mee.
En dit is wat ik hoorde:
deinend decolleté.
Eendrachtig ging het voort,
maar plotseling was het uit,
want zij sloeg af naar Noord
en ik ging richting Zuid.…
over alles wat ik heb gehoord
netgedicht
4.1 met 27 stemmen
1.147 ik ben geheel en al de leugen
ik heb de waarheid nooit gekend
ook de liefde
werd niet roder, nauwelijks
zichtbaar
of tot zee verwend
blind voor minder
en de dagen door het blote tij
zo verdween ik
in de angst, de welving
van het water
het geschreeuw nog maar net voorbij
ik zei onder donkere daken…
De treincoupe (prozagedicht)
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
904 Ik troost de
dames:‘morgen is de ergste hitte voorbij',las
ik. 'Deo volente', zegt de ene, 'Deo gratias'
zegt de ander. 'Deo dorant', zeg ik smekend.…
Weer iets anders
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
585 Maar die fase is voorbij
blijf je vannacht misschien bij mij?…
pijn
hartenkreet
3.1 met 16 stemmen
1.305 Maar jij
bent mij
vast
allang voorbij.
Zomaar
vergeten
snap jou niet.
Ik kus je
vaarwel
in gedachten.
Jouw geur
weg liefde
vertrouwen
en passie.
Leeg hart
ik haat
en mis je.
Eens vervuld
van liefde
nu pijn.…
Zoetste vrucht
netgedicht
2.6 met 12 stemmen
681 uit haar
lichaam, gebaarde met de
ogen en haar lippen, vast
besloten, alsof ze mij haar
zegen gaf,- wacht met wegen
niet te lang -, er ligt een
een zoete vrucht te rijpen
met onontdekte pit, die zal
botten, als de Alpentoppen
gloeien tegen het decor van
het naderend ochtendlicht,
ranke dalen nog half gesloten,
ontbood ze mij, voorbij…
Mijmeren.
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
590 Als ik zit te mijmeren
beelden in gedachten aan
me voorbij zie glijden.
Laat me dan maar rustig
dromen als ik er weer
even in ben verzonken.
In gedachten hoor ik een
melodie van klanken
waar de herinneringen
binnen in me stromen
en woorden me dan het
spreken overbodig maken.…
Schrijfdans
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
468 wanneer schemering begint
bij het geluid van vallend sneeuw
zijn onze armen als molenwieken
die smeltwater laten stromen
ondergedompeld en ontboezemend
wakkerend in tijdloze liefde
tussen donker en licht
de oude tijd voorbij
zal ik je zoeken
al zou het anders kunnen
ik zou niet weten hoe
ontembaar vuur
ten tijde van onze schrijfdans
kent…
Hymne voor Meiko
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
856 Een fluit speelt
over het morgenrood
een hymne voor Meiko
voorbij de hemel zweeft haar stem
een zwaai een dans een droom
haar echo groeit tussen de bergen
verzamelt klanken
uit de snaren van de wind
rozen dansen in de sneeuw
de bloesem in haar hart
wijst de weg naar huis
de bomen buigen
een nederige groet
de lotusbloem opent haar…
waar ik mij vinden zal
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
784 toch zijn er weer die warm oranje dagen
waarin de wereld klopt in mij
verlaten wil ik dan de schemer van voorbij
om blije vogel tussen groen- en blauwe veren
hoger dan hoog het leven in te dragen
de onderstroom verdwijnt en ook de kou
daar waar het zonlicht tovert tussen groen
van geel tot blauw en vermiljoen
baad ik me vrij in alle kleuren…
Hen die ik heb gekend
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
458 dromerig de velden
met donkere silhouetten
en wacht zonder te weten
wie mij licht zal brengen
om het pad niet te missen
dat ik niet vind zonder flambouw
zie tussen de bomen
schimmen van verleden
hoor ook hun stemmen
door de kruinen reeds gaan
voel hun ademzachte streling
reik mijn handen naar omhoog
ik wil hen minnen lieven
volgen tot voorbij…
grijze ganzen in de winter
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
935 ploegen voren in een angstige lucht
met daarachter de contouren van de dom
en de leegte van de stad na sluitingstijd
lege agenda in zwart leer gevangen
argwanend de onbeschreven pagina’s
wachtend op wat gaat en is geweest
de Alzheimers van de nieuwe tijd
vader en moeder nog even samen
als kinderen spelend met elkaar
in hun kamer van voorbije…
Maagdelijk in verwachten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
523 verf is verdroogd
penselen hard geworden
in een liefdeloze tijd
het palet vol stof
de felle kleuren
somberen een zielloos dof
het linnen
is nog onberoerd
maagdelijk in verwachten
dan schetst het licht
weer voor het eerst
kruipt schaduw uit de nachten
een compositie
van zwart wit
waarin al kleuren groeien
de winterslaap voorbij…
Valentijn 2.0
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.082 zou het eeuwig heerlijk zijn
als ik met jou oh Valentijn
een vers idee lanceren kon
Geen harten, bloemen, kersbonbon
geen wolken, sterren, maan of zon
maar met de voetjes op de grond
weg van troep en commercie
Terug naar zo het eens begon
een simpel schrijven – anoniem
niet goed, niet mooi maar puur en rein
Het is niet meer, het is voorbij…