14956 resultaten.
Vers gemaaid gras
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
657 De geur van vers gemaaid gras
doet me dronken even drinken
van een aroma van nieuw, van groen,
van hergeboorte en morgen, zomer.
Hoe kan je dit vertolken in
kreupele zinnen, in een scheef beeld
dat maar niet recht geraakt, dat
voorbij de woorden ademt.
De sprietjes richten zich alweer op,
en vertellen een nieuw verhaal.…
TUIN....
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
591 Een hof,een tuin
onkruid,kruiden
kruipen door en langs
groene grond
Ze geuren
na een zomerse bui
na mist,na dauw
door zonlicht aangeraakt
Ze maken het
...bont
een overvloed
aan bloempjes,bloemen
Niet allen
ken ik bij naam
kan ik
zomaar benoemen
Door de Schepper
zijn ze
voor mijn oog?
mijn neus?mijn vingers?
gemaakt.…
het vee
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
495 geschaard aan een groene tafel
ver van wereldse roes
graast het vee traag
vertrouwd onder een hemel
die hen behoudt
het land waar ze zijn
gevoed met eendracht
van zware lijven
het vee kent geen haast
gras groeit als wolken glijden
ze bewaren het evenwicht
tussen beide.…
Sta jij daar?
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
795 Wanneer liep ik voor het laatst
Met jou
Door de groene velden
Langs het levenspad
En toen enkel vergat
Waarom eindig ik niet
Ik kon je toen al beter horen
Waarom is dat wat je riep
Niet meer te verwoorden
Want nu sta ik daar alleen maar
Ik sta daar, en ik staar…
Wiekentgeweld
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
479 Blikjes liggen
Half leeg gezopen
Zich te koesteren
In de zondagochtendzon,
In de nog maagdelijk
Groene berm hebben ze
Alle ruimte
Om op te vallen -
Een eindje verder
Ligt een half leeg
Gezopen wijnfles
Waar de geest is uitgekropen
Van de zombie die
Met het glas
Zijn eigen ziel
Vannacht
Op de schroothoop
Heeft gegooid…
Zo leven wij
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
484 ik wist de zon
zag zijn licht maar
gaf hem geen groet
liep langs bomen
hoorde de bladeren
negeerde hun groen
ontmoette mensen
ieder was druk met
zichzelf wakker te wensen
zo leven wij
langs elkaar heen
zonder in de wereld te zijn
als wij dit
niet meer missen
is ons unieke voorbij…
HERFST
gedicht
3.0 met 2 stemmen
4.168 In paarse weke huid
zit ongemerkt
een zwam verdriet
verschilferd en verdord
tot schaamte,
het regent zwart en grijs
met flarden groen
van asfaltbloed,
ver vuurlicht
zonder warmte
as een knipoog
in gesloten huizen,
de ruggen
krimpen zat bijeen
en leven als een
afgevallen blad.…
April love
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
642 En dan val ik
weer als een blok
voor haar charmes
voorbij sneeuwklok
tussen helleborus en krokus
stort ik mij
in dit bedwelmend genot
van kleuren
verlies mezelf
in een wervelend bloesemballet
waarmee de toon is gezet
van groene velden en blauwe hemels
en uren die blijven duren
alsof dit nooit meer over gaat...…
uitzicht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
405 drijvend over satijnen avonden
proevend van herhaalde vrucht
in een groen elzenbos, aan de pijnloze
oever bij het boezemgemaal
uit het zicht van aangeboren diepte
met vlakke hand reikend naar de lucht
nog één keer vragen, verzuchten als
een speld in mijn stiltekathedraal
geheugen dat ooit waarheid was
de eerste woorden die ik las…
Verleiding op het water
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
538 rimpels op het water
nochtans is het windstil
geritsel in de struiken
reeds in de maand april
want een koppel wilde eenden
peddelen vroom en vrij
plonzen in de vijver
ze maken elkander blij
een woerd met groene kop
zwemt naarstig rond zijn wijfje
zo maakt hij haar het hof
en ja …zij vindt dat tof!…
Zomerblijheid
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
411 Het geel en groen van de
boterbloemen zo schoon en
zo puur. De zingende vogels
in de bomen. Een vervulling
van al mijn dromen.
Zomer blijheid haalt mij
binnen in een boeiend avontuur.
De zomerkleuren zijn zo beeldend
en puur. Alles gekregen zonder
enig schromen . Met alle blijheid
heb ik de droom tot mij genomen.…
Kloppen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
579 brengt geen poëzie
Richting de tuin
En waterornament
Onoverwinnelijk ben je niet
Nooit meer
Geweest
Als een eenzame straatnaam
Het klopt niet meer
Ook niet die schreeuwende
Overdreven aanwezig
Hij is nu een vreemdeling
Gek
Als je terug kijken
Mag
En staar maar niet te lang
Het is goed zo
Aquarium met Gin
En tonic met groen…
Tweede bloei
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
395 het ranke
heeft je
opgebroken
nog wieg je
in de wind
en zonder knak
is het tot heden
goed verlopen
je tulipt uit
een nieuwe bol
met een grote
meerkleurige
bloem bekroond
in fris groen dat
lente je heeft
meegegeven
jouw tweede
bloei is gewonnen
levenstijd voor
een extra generatie
door liefdevolle
verzorging is er
nu deze unieke…
Spetterende tetter
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
486 Ik ben de gifkikker, de groene koning van planeet Lexania
Geen queen kan mij swipen
maar jij kunt mij liken
mij, met mijn felgroene doornenkroon op mijn
voor een halflang bruinharige
seniorpensionado
volgens de mediane mondaine
date vretende geruisvrouw
toch meer dan gemiddeld juvenaal ogende
spetterende tetter
totte mij of…
LENTE
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
503 Het stadspark
een canvas van groen en wit
en veel blauw daarboven
mezelf weer verliezen
in een bloesemballet
al weet ik
zelfs daar
zal ik jou niet meer vinden
niet eens de echo van je stem
nu de wind
weer het zuiden vindt
maar er is dat licht
er zijn weer uren
die blijven duren
alsof dit
nooit meer
over gaat.
Mia Bemong…
muurschaduw
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
6 Het gras ligt plat
waar de wind heen wil
hooi ruikt nog groen
tussen stengels die knappen.
Flessen staan onopgehaald
schoenen droog bij de deur
het lijf dat bukte is hard.
Schaduw op de muur
rug naar het warme
iemand telt ver over honderd.
Je blijft staan.…
bevroren tranen
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
991 er zijn van die momenten
dan splijt een oud gevoel
zich van mijn nieuwe lente
als oude zuigende wortels
schraal, zo gevoelloos koel
een onbegrepen negatief
verbeeld in grijs en zwartwit
hoe de ziel werd verscheurd
nimmer zal die herinnering
alsnog in zorgende liefde
worden ontwikkeld
laat staan in een zomers
bouquet worden gekleurd…
A dieu mijn God.
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
1.206 mijn oude wereld breekt
het beeld voor-beeld
hetgeen mij voor gehouden wordt
mijn oude ik dat spreekt
het woord voor-woord
datgeen mij voor gesproken wordt
als rituelen geven zij mij zielenrust
en monotone zangen met gewijde klanken
galmen lang de gangen door,
de vrede kust...…
Gesloopt
hartenkreet
4.2 met 17 stemmen
1.509 Dit alles moest verdwijnen voor iemand anders ideaal
Al wat blijft zijn mijn dierbare herinneringen
Mijn oude wortels zijn weg... alles is kaal
Tja... zo gaat dat met die dingen.....…
Denemarken (2)
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.115 Op 't eiland Funen is
de zee een bruisend blauwe vlakte,
met aalscholvers die wachten op vis,
daar verrijst het oude slot Waldemar eenzaam
temidden van ruw boerenland, stille straten,
Deense haring, velden met pompoenen.…
Vuurwerk
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
1.370 Vuurpijlen, ratelbanden, rotjes,
siervuurwerk,
heel wat euro’s verlichten de lucht.
’t Oude jaar wordt uitgeluid
met heel veel kabaal,
de hond verzucht,
slaakt af en toe een blaf
van schrik,
het doet pijn aan zijn oren.…
Computer drop out
hartenkreet
2.6 met 16 stemmen
4.254 Allemaal oude bakkies,
die niet zijn wat het was.
Ze waren van de bank,
bij ons om de hoek.
Toen ze daar vertrokken,
kwamen ze op verzoek.
Twee doen het meestal,
de derde vaker niet.
Vroeger was er een vierde,
maar dat was rampgebied.…
Tocht
gedicht
2.9 met 9 stemmen
13.340 Hier kleven geen bladeren
aan de stoep
geen salpeter in oude kelderkasten
geen lekkende zolders.
Van achter bewasemde raampjes
kijken gewassen vrouwen
tochtloos, grootmoedig naar buiten.
Een zwartharige heks
roept met rode stem
een verwensing op oude wijze.
---------------------------
uit: 'Dubbelzanger', 2002.…
Leef, jonge rank
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
771 Leef, jonge rank, op 't hartebloed
van d'oude stam, geteisterd door de tijden,
ontleen je kracht aan wie je voedt
en groei je volheid tegemoet,
de landman die zijn ronde doet,
verwacht de vrucht in overvloed,
leef, jonge rank, op 't hartebloed
van d'oude stam, geteisterd door de tijden,
draag voller vrucht door meerder lijden,
het snoeimes…
ik huil jouw tranen
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
1.376 ik huil jouw tranen
langs oude muren
van kruisende paden
waar wilde klimop
oud en haast vergroeid
jouw pijn verraden
het lang gedoofd vuur
al tot as geworden
in een veel te vroeg uur
haalt aldoor het heden in
resteert een leeg gedicht
op een liggende zerk
een onherkenbaar gezicht
op een verdord perk
ik huil met jou de tranen
zij…
het laatste verzoek
netgedicht
3.9 met 23 stemmen
1.551 oogleden
om de witte leegte
de mondhoeken definitief
gebeeldhouwd in een wederzien
haar oude familieleden
wachtend
met het laken van de genezing…
BRANDEND VEL
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
533 Mijn handen trekken, mijn vingers branden
nu ik mijn oude huid verlies,
mij losscheur uit te strakke banden
en jeuk krijg van ik-weet-niet-wat-precies.…
de schoen voorbij in de verlaten stad
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
820 de schoen voorbij in de verlaten stad
benen de weg met gepaste tred
het water stroomt de gedachten voort
vloeibaar als sneeuw voor de zon
de bomen staan gesteend bijeen
het oude schoolgebouw, vervallen
de jeugd fietst slingerend voorbij
ja voorbij is mijn jeugd, de brug
aan beide kanten gevuld met
jongens, jonge mannnen van toen
de oude…
Avond
poëzie
2.8 met 5 stemmen
3.388 Het huis sliep achter zijn gesloten blinden,
Wij zaten samen op de kille bank,
De dag was als haar oude vader krank,
De blaren fluisterden met moede winden.
Moe van de geuren die zij moeten dragen
Van graven oud en rozen uitgebloeid,
Weemoedig vlagend door verwarde hagen
En 't armlijk loof dat om de zerken groeit.…
Jerusalem
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
616 het oude Jeruzalem
we liepen door de straten en
werden metgezellen
we spraken over wat er gebeurd was
niet over wat men zei dat er gebeurd was
Je gaf me een arm en zo liepen we
tegen ons geweten aan.…