Alle inzendingen over zichzelf ,sluiten

6196 resultaten.

Sorteren op:

Wie vertelt mij

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 622
dun donker of blond introvert of extrovert wie vertelt mij wie ik lieven moet die keuze ligt toch zeker wel bij mij in landen zoals Irak Iran, Egypte, Syrie, is iedereen hetro mannen en vrouwen die van hun eigen sexe houden worden uitgekotst opgehangen, vermoord verstoten door familie mannen vluchten naar daar waar zij zichzelf…
LadyLove13 december 2015Lees meer >

Het verlangen om compleet te zijn.

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 472
Een mens denkt in soorten en maten; tracht iets van zichzelf achterlaten. De uitzondering maakt hem speciaal; is dat beetje extra boven dat van allemaal.…

Toppunt

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 497
rondingen die dus beroeren 't Enigma van haar zijn, basis van haar mysterie Aanwezig slechts door hier beslist niet te zijn Tot in kern slechts daar Tijd evolueert aangaande onz' wereldvrede die ver weg langzaam zeker dichterbij komt Zonder druk of dwang Het raadsel lost zich zelf wel op Het verlangen daar- entegen overklast zichzelf…

Het bos

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 650
De uil In het bos Fladdert op en neer Hij blijft in het bos hij is op zichzelf Samen met de elf Die ook in het bos woont En de sfeer van het bos Beklemtoont Een stap in het bos En de mens voelt zich mens het leeft tussen de bomen Er zijn voor veel levende wezens een onderkomen Ritselende Geluiden Tussen stilte door Prachtig Toverachtig…
ebba10 november 2017Lees meer >

Medium

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 544
Wie van de sterren de signalen leest verschaft zichzelf een eindeloos genoegen dat als een serum 't vege lijf geneest door wat de geest aan 't lichaam toe kan voegen Ons lichaam wordt verheven door de geest gewichtloos, aan de zwaartekracht ontstegen, vangt zij de toekomst, vrij en onbevreesd. Wat nog niet is doet ons vooruit bewegen.…
Ton Hettema9 februari 2018Lees meer >

Ongebroken wit?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 426
wegen te verdwijnen als stip aan een ongebroken horizon in nog niet ontdekte dromen en het pas gevonden opnieuw begon een voorgeschreven optocht langs de baar van roerloos licht, die de scherven van de dagelijkse schijn moet verdrijven een marionet in aangelijnde passen, het alter ego is gedompeld in het besef van elke nuance om zichzelf…
Pama15 januari 2019Lees meer >

Thierry Baudet, de lente naakt!

snelsonnet
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 972
’t Is nacht, de opperste beschaving spreekt Hij blikt omhoog en ziet Olympus’ goden Hij boreaalt zichzelf, poneert een ode aan Ego die zijn warme passie preekt Een Leider die voor ons Zijn Licht ontsteekt!…

Van dezelfde tijd?

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 409
Gunt anderen, zichzelf te ademen en als ik dat niet meer zou kunnen en waardig de plaats en tijdstip van de dood te kiezen om me dat oprecht te gunnen om zich daarin geen moment in te verliezen.…
Pama30 augustus 2019Lees meer >

stuivend

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 455
tussen het fijnmazige en het grofkorrelige woord borrelt een drassig moeras waarin dikke taal een modderbad vindt om zichzelf vast te kunnen zuigen witte onwetende ongrijpbare woorden zwemmen in een zacht bad van zand zinnen van jou en de ander gewikt en gewogen in een benarde teil van staal onderdak en uitzicht voor schoongewassen…
J.Bakx9 februari 2020Lees meer >

Stand houden?

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 449
Kompas loopt uit het verstand, als de kleine ruimte ergens tussen staan en vallen hangt, met de hakken in los zand verstilling van de muggen boven de vennen, de jacht op de zoetste smaak van bloed de lijnen van de tocht worden onzichtbaar, een snaar die in zichzelf trilt, de toon te luid verhaalt , de horizon eist de beeltenis…
Pama24 april 2020Lees meer >

Essentie

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 473
of tot stokoud blijven want de passie verliet hem niet een bloem leeft voor dat wat hij moet doen het zijn - in kleuren en geuren en afwachten wat er staat te gebeuren zolang voelt hij zich bloem een vogel voelt zich een vogel zo lang hij zingt stort zich vol overgave op z'n lied niets is er wat tot hem doordringt hij verliest zichzelf…
catrinus21 november 2020Lees meer >

De Geest Leest

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 419
de blinde ziet door iets aan te raken maar z’n geest gaat er de beelden bij maken de schilder zet iets fraais en abstracts op een doek de geest gaat naar de diepere betekenis op zoek de schrijver zet woorden achter elkaar op een rij wil met proza verhalen gedichten iets van zichzelf toelichten?…

IN WIENS NAAM?

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 530
van lafhartige hazen dat met het stof tussen zijn benen een schuilplaats zocht en de vrouwen en kinderen stonden in de achterste rijen want eerst de mannen, zoveel mannen vooraan, in een vlucht naar de vrijheid weer kwamen ze luid schallend de wetten die in hun boek staan geschreven maar waar ze geen letter van hebben begrepen zichzelf…

De jonge goden

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 494
nog steeds knaagt de tand des tijd aan botten spieren en gerafelde pezen die had ik vroeger ook al zij zijn gewoon zichzelf gebleven nu wat meer in de actualiteit ach ik was toen mijn tijd vooruit ook ben ik weer op sport gegaan met korting voor de leeftijd de zware ijzers raak ik nog maar amper aan wij gaan meer voor het evenwicht…
wil melker12 oktober 2021Lees meer >

De Ballade van Orange Grave (1)

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 549
sinaasappels in de Sunshine State de zon staat hoog, zij brandt Meerstemmige gospels golven over de orange grove: nobody knows the trouble I’ve seen hoe het voelt om zwart te zijn Zij kijken niet in de zon zij weten van het wit de jongen van de Cariben en zijn kompanen In de Sunshine State houdt al het witte alone and above all van zichzelf…

IERLANDS STEM

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 472
Kalme effen zee dringt zacht tussen strandstenen, bereidt met groen wier een ijl, zichzelf vermengend eeuwig trillend schilderij. Glooiende weiden verbergen aan hun voeten kleine ravijnen vol koele loverschaduw en begroeide rotswanden.…

Jouw schepping

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 466
jouw licht liet eindelijk de contouren verbleken waarin jouw waarheid gevangen zat stukje bij beetje werd jouw schepping begiftigd met leven warmte en liefde op weg naar een volmaakte medemens die zichzelf kent en herkent in anderen ik dacht je te boeien maar vergat mee te groeien nam ruimte die niet de mijne was en toch…
wil melker8 oktober 2023Lees meer >

rimpelruis

netgedicht
4.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 498
na jaren opnieuw op de planken komt soms voelt hij zich oud in zijn vertrouwde vel, ’s anderendaags is hij herboren als nooit tevoren hoe meer er rondom verdwijnt hoe minder hij in de spiegel herkent hoe meer van hemzelf pijnlijk wat rest is rimpeling van vel en ongetelde jaren een verzameling oudmodische woorden hij kan zichzelf…
Jan M. Meier10 november 2023Lees meer >

Mystieke transformatie

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 512
haar entree was al een wonder want het licht van haar ogen weerkaatsten liefde en warmte uit het privé vermogen van iedereen want men herkende zichzelf zonder nare trekjes en eigenaardigheden dat samengaan voelde op een bepaalde manier zo buitengewoon prettig dat van heinde en ver men dit als een soort bedevaart mee wilden maken…
wil melker3 december 2023Lees meer >

Staccato applaus

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 553
lijnen zijn publiek mateloos wist te boeien niet alleen door inhoud maar ook performance hij was het die aan de touwtjes trok en speelde met marionetten begeleidde hun adem in ontspanning en lach als gesynchroniseerde emotie met staccato applaus hij gaf hen zijn hart hand en hoed om hun zorgen te verlichten zelfs door even van zichzelf…

HIJ EN ZIJ IN EEN

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 607
doorsnee te vangen in een hokje dan draagt zij een stoer leren jas en geeft hij de voorkeur aan een nauw sluitend rokje beiden hebben de wens en het gevoel één persoon te mogen zijn die het van jongs af aan al is en al die tijd al was gelukkig hoeft niemand tegenwoordig meer te kiezen je hoeft je niet meer te laten kennen niemand hoeft zichzelf…
catrinus4 augustus 2024Lees meer >

Kerncentrale Dodewaard

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 548
' Van zichzelf wetend dat dat niet het makkelijkste gaat.…

Ik Kijk, Dus Ik Wacht

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 396
De menigte bezig met zichzelf. Af en toe vang je een blik—niet bewust, maar je voelt het. Alsof ogen je raken nog voor je weet dat ze er zijn. Je bent blind voor wat ze denken, maar niet voor het feit dat ze denken. Je zit daar maar, kijkt rond, maar niemand kijkt terug. Is het de timing?…
jacob h16 juni 2025Lees meer >

Callisto en Arcas

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 518
een vochtige mist die in de wind door het bos danste het kind was de rekening een dansende berin in het bos op zoek naar vis op zoek naar water om in te baden op zoek naar verlossing naar het wit dat ooit was en nooit meer zal zijn de berin werd bekeken met argusogen ik ben je moeder ik heb een speer het dna herkent zichzelf…

De organist

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 380
ruimte wijkt en wat verdween wordt weer bereikt Reinaert ging door bos en hof met list, met schijn, met lichte spot maar de organist speelt geen rol hij speelt wat is- en dat is vol en wie hem hoort die weet terstond hier spreekt kunst hier spreekt grond hier wordt geen vorm hier wordt geen schijn hier speelt het zijn, tot zichzelf…
Silann Nara20 februari 2026Lees meer >

Ongefilterd

netgedicht
1.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 204
Ik ben alleen de plek waar het niet anders kan dan naar buiten komen in woorden die zichzelf niet verklaren.…

Whisky en spreeuwen

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 259
oude kathedraal van de rivierstad waar de oude mannen whisky drinken in de kroeg bij de brute avondmonding is het uiteindelijk het telkens opnieuw wegen van het gewicht van alle ergernissen en hij weet niet of hij terug gaat naar de scheldende oude vrouw hij zou het nu wel uit willen schreeuwen door de whisky en de spreeuwen hij zou zichzelf…
mobar5 juni 2026Lees meer >

Dichtersbar

hartenkreet
4.5 met 22 stemmen aantal keer bekeken 879
Ach, woorden zijn maar woorden, als de bar straks sluit, vallen de woorden op straat, en geen straathond luistert meer.…
Klaes28 juni 2005Lees meer >

Kom terug

hartenkreet
4.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.114
wanneer de nacht dwaalt over het land en de rust zich verloren waant fluistert er een stem, dor en schraal kom bij mij waarom moest jij heengaan naar een land van twijfel kom bij mij in de winter vrees je de zwarte leegte in de zomer schuw je de gele gloed in de herfst treur je het sombere gevoel wanneer de mantel van de nacht zich sluit…