4375 resultaten.
Herfst
poëzie
4.2 met 17 stemmen
5.532 Zij hebben gezegd: de Herfst was 't schoonste getij,
Al was hij dan ook droefeniszwaar en de baar van de zomer blij,
Zij wisten zich een groot geluk, toen hun leed
Met 't getij één was en sterk kompleet.
Maar zo kan ik de Herfst niet voelen, zo is hij niet in mij :
Het gulden doodgaan in rijk-trillende getij.…
De vier jaargetijden...
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
918 Het jaar ontspringt door jouw prille groei
ontplooit zachte zonneschijn en bladeren
nieuw leven dwarrelt in velden en op luchtstromen
kleine stapjes op fragiele pootjes op weg naar de zomer…
Het leven ontpopt zich in volle teugen
welige bloei der natuur in prachtige nuances
stranden in overvloed met adoreerde zonverwanten
in afwachting van…
Rijmloos alarm
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.102 Een claustrofobische ruimte van een paar vierkante meter, aan de linkerwand een groen/rode knoppenkast met bereikbaarheids touwtje, een één-deurs linnenkast voor de zomer en wintergarderobe, aan de rechterkant een muur met uitsparing,waarachter de rioleringsbuis van de bovenetage zichtbaar leek weggewerkt.…
Verhuizen
hartenkreet
2.6 met 45 stemmen
8.064 De nachten in de zomer zo zwoel en stil.
De smaak van de peren in onze boomgaard.
De geur van het vers gemaaide gras.
Het geblaat van de schapen zwaaiend met hun staart.
Het terras waarop ik de laatste nieuwtjes las.
Ik lach van buiten maar huil van binnen,
Je was voor mij veel meer dan een huis.…
over een vale dinsdagmorgen
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
790 ’
- komt ge van deze namiddag weer
spelen op de biezabijs met uw makkers-
er vliegen rietganzen over de kreek
windvlagen maken het landschap leeg
bietenkoppen steken hoog in de klei
enkele pisblommen maken nog zomer
hij kijkt nog efkes om en zwaait mij toe
iedere morgen
en dan draai ik mij, ruik de zee, blaaiges
dwarrelen voor mijn voeten…
Mierzoete betrekkelijkheid
netgedicht
4.5 met 44 stemmen
1.086 Hij lijkt met alles zo tevrêe:
met zijn gevonden kwartje,
met zon maar ook met regen,
met zomer, winter, dag en nacht,
hij komt dat alles tegen
en heeft daarbij nooit nagedacht,
wat hem dat alles brengen zal.…
een guichelaar
netgedicht
2.2 met 11 stemmen
1.711 directeur
een regio-baas
die op de centen zat
een soort agent
Hij had wel wat
Een Guichelaar dat is:
een puzzellaar
een rekenaar
een tegenpruttelaar
een regelaar
een getallen man
Je moet het eerst bewijzen
voordat je ’t zeggen kan
maar nooit een huichelaar
Ik heb er eentje zien vergrijzen
Want ook een guichelaar wordt ouder
de zomer…
Late herfst
poëzie
2.3 met 17 stemmen
4.041 O blaadren die zo schoon zijt in uw dunheid,
Schoonst nu gij dun zijt, schoner dan de zomer,
Al-licht, dóór-licht, gans ín-schijn van de zon,
Gij sterft, de zon blijft - durf ik zo, ik dromer?
Ik die niet weet dan licht-, dan fijn-, dan dun-heid,
En dat ik loop in 't wondre licht der zon.…
Brieven aan Plinius I* )
gedicht
3.5 met 16 stemmen
10.354 vruchten rijpen aan de warme muren,
vergeet dat niet: het zijn de laatste uren
van de zomer. warmte, niets kan nog gebeuren.
het zijn de stille dagen van het jaar,
want alles wordt geduldiger gedragen
in veelvoud van de laatste dracht.
september weet wat dierbaarheid betekent
en liefde tekent schaduwen van was.…
Oktoberroos
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
745 Een rode vlek laat in oktober
de roos bloeit wat vermoeid
de vorst liet haar nog ongemoeid
een wonder tussen `t blad van koper
wat glazig oogt haar rood tussen
het verdorde en vergeelde blad
alsof het reeds was gevat
in koude handen van de dood
verwonderd kijkt ze rond
`t verdorde en vergeelde blad
doet haar vermoeden dat
de zomer reeds…
herfst
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
789 Nu nog zomeren alle straten en
baden in laat licht.
Augustus zwaait zijn laatste warmte rond.
Beetje blote meiden zie je er
nog even. Zo dadelijk gaan hun
borsten verpakt in de herfst.…
Bomenlandschap
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
742 bedrogen met verwachten
of zag ik de zon door een bril zonder glazen
hoe het ook zij, mijn geest is te helder
voor mijn slaaptegoed in bed:
het bloed blijft door de hersenen razen
ik tuur in de verte van het verleden
en verdwaal in de massaliteit van minuten
die wel verstrijken, maar als de dood zijn
voor het ongrijpbare heden
hoe is de zomer…
Minnespel in zomerzand.
hartenkreet
4.4 met 13 stemmen
1.477 benen
ik imiteer een krab met mijn tenen
de zon brandt op onze blote lijven
ik wil hier voor altijd blijven
de kuil waarin wij vielen
gevest van verliefde zielen
minnespel in zomerzand
spelen langs de waterkant
dansend in de golven zee
kussend met mijn toverfee
de zoute smaak van je huid
daagt mijn begeerte uit
wat was die zomer…
knappende tak
netgedicht
4.7 met 15 stemmen
1.104 dan weet je, de zomer is voorbij!…
Mooie vogels
poëzie
4.0 met 3 stemmen
2.120 Geen wonder dat die vogels
De hof tot sieraad zijn,
Waar ze op het grasperk wandlen
In zomer-zonneschijn.
Geen wonder dat hun veêren,
En 't eerst die van de pauw,
Zeer dikwijls moeten dienen
Tot waaier voor mevrouw.…
Tekens aan de evenaar
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
627 In het voorjaar schuilt haar
vrouwelijkheid, winters lonken
alleen vermoeide oude mannen,
zomers spelen kinderen onbevangen,
dan ben ik in het najaar tot alles bereid,
dan bestaat er geen verlies aan tijd.…
Hallo herfst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
587 En de zomer zegende de steden
Koesterend, jubelend,
Maar mijn leven raakte zij niet.
Als een eenzame
Worstelde ik
Streed ik
Terwijl de wereld zonnebaadde.
En daar verschijnt ze weer:
De herfst.
Hallo herfst,
Ben je daar weer.
Weet je nog
De vorige keer...
Laat je blaadjes vallen
Ga gerust je gang.…
duizend tinten herfst
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
814 een vlaag gebroken wind verschraalt
contouren van een boom, zo naakt
nu stramme kou zijn takken kraakt
en bloemen uit hun zomer haalt
de wereld huilt
wat vogels op een kaal terras
verborgen achter vuil en steen
hun veren door de vorst uiteen
slechts dievend tussen blad en plas
een kruimel dood
in hoogtes glanst turquoise lucht
een zachte…
Billboards
gedicht
5.0 met 1 stemmen
7.007 .
---------------------------------------------
uit: ''s Zomers stinken alle steden', 1997.…
Zeven huismussen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
466 komen
tijdens het nog prille begin
van mijn jeugdmoedig bestaan
hadden mijn onbestemde dromen
zelden vleugels
ik zag de huismussen vliegen
ik zag de gevleugelde huismussen gaan
ik zag mijn moeder in een meeuw veranderen
er waren een paar antwoorden
die ik haar niet meer kon vergeven
een ondragelijk soort verraad
sloop er die zomer…
IN AL HAAR VERSCHEIDENHEID
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
583 tegen teder geel gesneden horizon
sluimeren driften gezwind en
ontvlammen kussen naar lomer
bindt de wind ons warm witte lichaam
dat kronkelt oneindig tezamen
op vocht groene mossen rond dieprood
knisperend berk en beukenblad
zojuist gevallen door de herfst
zacht uitgelegd in geulen
van ons verhittend hart dat naschokt
door een zwoele zomer…
Stille bagage
netgedicht
4.3 met 18 stemmen
782 stille bagage overleeft zonder brieven
woorden zijn overbodig
wanneer zwijgen verdooft
geen getuigenissen
of egoverliefde bewonderaars
schouderklopjes wanneer geweten schemert
in het duister van de dodendans
niet langer gedachten over een brief aan moeder
in een wereld die eenzaamheid verscheurt
met leedvermaak tussen schimmige wanden
van zomerse…
Het roodborstje zingt als een kleine vorst.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
485 Ook het vrouwtje is met deze
zangkunst rijk bedeeld; en laat haarzelf
na een zwaar zomers broedseizoen vanaf
de eerste herfsttinten gaarne horen.
Niets kan dit mensvriendelijke vogeltje
verstoren bij de gave van zo'n melodieus
muzikaal juweel, waarmee ze de mensheid
het hele jaar door weet te bekoren.…
Het ontgroende herfstbos
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
628 Wat nog maar enige maanden geleden
volop bruisend verbonden was met
de zon, die het beste van het leven uit
de zomer haalt. Zich in het zonlicht mocht
baden; en zich weelderig mocht verpozen
in de zomerwarmte bij een zomerzoen.
Onder het motto voor niks gaat de zon op;
en het met minder moeite voor het meerdere doen.…
Lente
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
655 De lente vergeurt, het fruit aan de bomen bloeit,
de zomer is aan de beurt als alles uit de kluiten groeit.
De dagen zijn lang met warmte als overdaad,
het duurt veel te kort, ben ik bang, tot de zon weer eerder onder gaat.
Dan komt de herfst met al zijn stormgeblaf,
alsof 'ie jaarlijks kracht erft, blaast alle bladeren af.…
Vakantie
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
586 De zomer vond ons
Onbevangen op de fiets
Het schema mikte niet zo nauw
Maar ergens riep er iets
Dat zelfgenoegzaam daar bleef hangen
Het drijft terecht tot een gesprek
Lost in als ongestemd verlangen
Of blijft een haperend gebrek
Zo komt de taal op allerlei
De hele kermis aan de praat
Over wie er wat en waarom zei
Eén ieder verhult wel…
Paardenbloemen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
740 De kou sluipt weg naar het noorden
Maakt plaats voor een nieuw jaargetij
Zoekt haar heil in andere oorden
Het voorjaar staat klaar in de rij
De bloem wekt de zomer uit haar dromen
En voorziet daarbij de honingbij
Van een middel om rond te komen
Neemt daarbij zelf een poosje vrij
Maar wees gerust in ’t najaar komt ze nog een keer
Nog eenmaal…
de overkant
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
570 die mij veilig en vertrouwd
als onzichtbare armen dragen
in het diepe water verzonken
schragen pijlers de overgang
als de getrainde schouders
die jij mij was en blijven zult
de flarden van mist en nevel
die aan gene zijde hangen
voelen als een donzen dekbed
dat mij comfortabel warmt
gelijk een cocon is haar reling
waaruit als zomerse…
Dagdromende rivier-vriend
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
596 fluisterboot
over leven en de dood
varen we langs het riet
vogels verlaten onze gedachten
in ons hart vergeten wij verdriet
een droevig tijdperk verdwaalt
we komen dichter bij de waarheid
belichten samen nieuwe klaarheid
biologische vriend, lichtgelovige zwerver
voelen we ons weer puur in de natuur
dagdromende rivier-vriend
de zomer…
Lente.........
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
691 Jij lente, jij vruchtbare seizoensdromer,
zonnige voorbode
van een straks veelbelovende zomer.
Nabije woud, op de steile trotse bergwand,
ontploft
explosief in groen en bruinrode abondant.
Smal riviertje, glanst kristalhelder altijd weer,
drupt vlot
zenuwachtig dansend naar het grote meer.…