Alle inzendingen over ademen

5126 resultaten.

Sorteren op:

Stille tekens

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 877
Zwalkend op het pad der weemoed spreekt de taal zijn stille tocht Een plaggenhut markeert verlatenheid wanneer koude mijn ogen blind traant De windhoos blaast een boomkruin kaal lenig dansend herfstig sjansend wat meteen de adem stokt En waar mijn geest de winter wacht waarin ik jou zo naarstig zoek met handen blauw gevroren draagt…

Donker mooi als het licht...

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 853
van eeuwig vooruitzicht Terug zonder traan naar de zwarte filmrol, verzadiging van elk hunkerend begin In een duidelijker aards rock & roll, op een toneel zonder podium gewin Euforie in stilte, equivalent in geluid, de balans in waarneming verstoort En altijd is nooit slecht in goed besluit, want licht wordt in donker beantwoord Een adem…
Marcel19 december 2013Lees meer >

Poesje voor Loesje

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 831
Met haar handjes het poesje omklemd werd wel zijn adem sterk afgeremd hij kreeg het benauwd ze was te hardhandig het deed zelfs pijn hij werd opstandig. Hij krabde haar handjes beet met zijn tandjes ze gilde en hij viel op de grond ze keek naar haar handjes ze was gewond!…
Pietra20 december 2013Lees meer >

iets herkent de schuchterheid

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 473
meedogendheid van tonen toont mijn gevoel erbarmen, het opent wondertjes in mijn denkpatroon *** buiten graast de kou op het terras, het groen is grauw en dorstige vlagen wind hoeden de vragen die niet willen weten van rijm of rijp, het verliest ergens van maar van wat kunnen we beter niet vragen het voeren van de kippen sluist mijn adem…
elze27 januari 2014Lees meer >

Ruilverkaveling

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 403
de weg die krult is toch het langst verderop zie ik de anderen dolen hun adem doet echo’s uithollen nog overmand door de slaap van gisteren met hoofden die halsstarrig knikkebollen ook ik droom wel eens van hekken en wallen doorzagen op onbewaakte overgangen als gedrukte woordwaarden vervagen en ik ken de naam van het uur niet betwijfel…
Iniduo2 februari 2014Lees meer >

Magisch schouwspel

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 656
Zie hier de volgelopen vlakte versteende lapilli om ons heen Enkele volbepakte kleurige reizigers staan ademloos als bevroren stil Zoveel ruig fenomeen, vaak in nevel gehuld Dat verhalen vertelt alleen al over 't onstaan en vervlogen tijden Wadend door een magisch schouwspel laat de ijzige koude van de rivier een ieder van ons naar adem…
Sanne13 september 2014Lees meer >

Lila aster

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 465
Voor je iets zei, hoorde ik jou, mijn lief, het woord van eeuwen uitademen en je adem raakte even mijn nekvel, zo zwoel en licht, zo fris en loom. Ik dacht: ik neem je in mijn armen, ik kus je, ik streel je. Ik wist: jij bent verdwenen en toch aanwezig. Op het tafeltje een lila aster. Jij vulde heel de ruimte.…

Ik blijf dat wezen…

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 425
en stamp tegen mijn rupsenhuid van ijzer, door schors van de seizoenen dichtgesnoerd waarin de wereld zich telkens openvouwt waaruit mijn naam en ikzelf vervreemd gebleven zijn laat de zon weer geboren worden in het januarilicht schreeuw me los, verlos me als een vlinder in haar ongebroken vlucht de wind onvermoeibaar z’n adem…
Pama2 januari 2015Lees meer >

Mijn lichaam...

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 692
Als een krachtige boom houdt dit lichaam vast aan het ritme van haar eigen adem verzoend met het doffe geluid van elke hartslag, verlangend naar het neerstrijken van het leven tussen haar dragende takken en blaren.…
katty23 juni 2015Lees meer >

Verjaardag (2)

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 769
December is nog maar enkele dagen oud als van overal de hip-hip-hoera's de gelukwensen en wat men al niet zegt op haar toekomen en haar omhullen als dons als engelenhaar wat haar wellicht het ademen enigszins belet nu ze toch op de rand van 2015 zit met vermoed ik het besef één stap en een zoveelste volgend jaar heeft me beet.…

Erosie?

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 418
avond de zonnen ondergaan verbleken schaduwen op de voorbestemde weg in mijn tijd en ervaring zijn ze langer rekken zich uit in het voortbestaan het lichaam verliest aan kracht, de lichten wordt milder, transparant in de rimpeling van water door de warmte van de huid ingebed , de tijd houdt me in z’n greep en wijst mij met zijn adem…
Pama30 januari 2016Lees meer >

op weg

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 588
naar beneden drupt terwijl wij onze tongen uitstrekken en onze monden openen en happen op dit eindeloze plein vol roodmeesjes en kogelborstjes en niet te vergeten de buidelbavianen die zo het hunne denken van de geeuwen en de djangovruchten die over straat rollen en maar rollen en rollen naar beneden omhoog tegen de heuvel we ademen…

Pril geluk

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 489
Dit is de eerste nacht van ontmoeten hier aan de kust van jouw weke mond worden wij branding in wit en blauw op dat ritme adem ik van jou tot landing Smaakte het zilte ooit zo zoet? En spreken onze lippen zwaargewond? Sussen deze poortwachters onze ziel?…
bibi mo14 februari 2016Lees meer >

Een luwtje

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 974
schuiven, En in het matte schuiven nog te talmen; Op de' akker buigen zich de blonde halmen Ontzenuwd, en beschutten met haar kuiven 't Viooltje, dat geen vlinder komt bestuiven, En dat de hette tussen 't graan voelt dwalmen; De mens, in 't mals en mollig mos gezonken, Trekt uit de zwarte schaduw niets dan zwoelte, Hij hijgt naar koeler adem…
Jacques Perk20 februari 2016Lees meer >

Het sterrenstadium

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 497
Stokt mijn adem. Zij stralen en verbergen verten als silhouetten. Die frivole ernst van zonnen die zoenen! Liefde? Monsters vol mysterie? De Pleiaden, het gezegend Zevengesternte dat een bescheiden plekje inneemt in het zenit zingt sterker dan Zen en wekt de sfeer op van een haiku. Grillig is haar symfonie met Orion.…

O lippen...

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.030
O lippen, rood als rozen en frambozen, Die, kussen ademend, om kussen vragen! O krachtige armen, die mij, moede, kozen Om veilig door 't vijandig Zijn te dragen! O donkere ogen, zachte grondeloze ogen, zó rein als nooit mijn ogen zagen, Ogen, waarin geen sprank is uit den Boze, Maar waar Gods englen d'eigen blik in wagen!…

Kustdorp

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 635
Droomde een zonnig leven: langs de kustlijn, blauwe huizen, heldere lucht golvende duinen, geurende bossen zag het schuimen van de golven zand dat waaide, spelende kinderen vliegers op drift, zwevende meeuwen schreeuwende vogels, springende vissen droomde over de duinen, de zon en boten vol adem in leven, verlangde vakantie nooit meer voorbij…
mobar8 augustus 2016Lees meer >

Nachtstilte

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 608
Soms lijken de tegenkrachten sterker te zijn en adem ik nog amper in deze opgelegde hel, maar als een mijnwerker in een oude goudmijn weet ik wel, vroeg of laat winnen wij dit spel.…

Wie zijn wij?

netgedicht
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.072
Wie zijn wij dat we we kunnen leven zolang de adem gaat en er bewustzijn is maar ook nog verder ooit, in onbekend gebied dat van geen wijken weet maar dat echt mens-zijn en genade heet?…
Adeleyd1 november 2016Lees meer >

Waar alles zich aan hecht?

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 458
z’n degens in het kanaal van tegenstrijdigheid, we zijn doorzichtig, het geheim ligt tussen aarde en de zon, hoop lijkt hol, geeft de honing soms de smaak van azijn, de hemel rijkt maar tot mijn kruin anderen vlochten wortels om uit de leem van as op te staan in wat we dachten te delen in de nectar en de ambrozijn door de adem…
Pama25 december 2016Lees meer >

Jouw kus .

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 626
Laat je zoen zijn als de betovering van magie waarbij kleine schokjes langzaam haar adem benemen en knieën het knikkend begeven . als bedwelming van rozengeuren als hemelse vervoering met melodieuze noten overgoten maar ook als een langzame oplaaiende vuurzee als het borrelende leven van een vulkaan tot barstend toe ....…
Katty14 januari 2017Lees meer >

Aantrekkelijke charme

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 636
(bij een zelfportret van Emmeline Deane) De pasteltinten druipen als acasiahoning van jouw nog steeds natte schilderdoek uit 1891, waarbij ik als een vis op het droge naar adem snak.…

Rust.

poëzie
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.068
Heerlijke, donzige nacht zinkt op mij neer; zoelig zacht smelt in zijn adem 't laatst verlangen, wegstervend in een laatste stille klacht. De suizlende avondwind speelt in de zilvren snaren der kinderkalme ziel; en op zijn brede baren voert hij, de wijde stilte door, onmeetbre zangen.…

noem me

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 466
Ik adem woord voor woord en ik proef de angst in de grijze motregen. Geen spoor in het dode woud. Morgen ben ik mijn naam vergeten. Noem me dan, zeg mijn naam, zeg me wie ik ben, omarm mijn verlorenheid in zachte armen. Lieg liefdevol en breng me stap voor stap naar huis waar de winter met koude ogen wacht.…
J.Bakx6 februari 2017Lees meer >

transformatie

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 503
gelatenheid, als men dat wil en duidt, zo mogelijk, iedere verslaafdheid ik leer dan weer zitten op de grond, kruipend door woelige gedachten met ieder een eigenaardig lont en gehuld in knellende vachten als ik toekomst wil scheppen dien ik het gerezen eigenbeeld opnieuw in helend azijn te deppen zodat mijn uitzicht wordt vernieuwd en ademen…

Plaatsbepaling

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 461
Komt op adem na een lang verhaal. Geeft woorden hun kracht terug met iets van een frisse vooruitziende blik in de tijd. Waar elke minuut spreekt in harmonieuze akkoorden. Fraaie symbolen kleuren door een kunstzinnig verwoorden. Levensvreugde nieuwe waarde krijgt door een gebruik van de juiste taal. Laat elke letter opnieuw zweven.…

lange luwe stiltes

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 510
verlangens ontluistert het hart zich in deemoed van valse openbaringen, niets is nog genoegelijk in de sfeer van melancholie de tuindeuren half geopend, het terras wankelt hierdoor zichtbaar in fragmenten van oude woorden, waarden zijn vluchtig en toch blijven de sluizen van de nacht grijpen naar alles wat onzichtbaar doch voelend de adem…
elze6 september 2017Lees meer >

Soms zie je beren op je pad

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 525
Ik luister naar het knirpen van het grind de wind en haar lange zuchten beide laten mij ademen er zingen vogels die ik niet herken. Ik loop in mijn eigen tempo begroet de oeroude bomen de rivier waarin ik denkbeeldig elke druppel een naam geef.…

Sehnsucht

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 646
Nochtans jouw ogen lonken, mijn adem raak in't rood, ik lees in kapitalen "wees welkom in mijn schoot". Zo liggen we verzaligd thans, de zon schijnt door de ruiten Met hoofden licht en leden zwaar en vogels die gaan fluiten En later op de dag, dan zijn we vast weer vreemden, vervoegen we met tegenzin het leger der ontheemden.…

Naast jou

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 455
Taal kan plots inzicht verhelderen communicatie kan en mag als adem verschillen, leg je zorg gerust neer als hap in en uit leven en haar appel. Laat los als jij nu even te moede bent zonnestralen zijn weggezakt en iets treurt. Niet alles is te bestieren, laat soms vieren.…