5517 resultaten.
Het bankje in het park
hartenkreet
3.2 met 10 stemmen
1.137 Het is er vaak rustig
Het is er vaak stil
Even weg van alles
Even helemaal alleen
Maar toch zo dicht bij God
Meestal fiets ik erheen
Soms zit ik er gewoon
Gewoon te zitten
Dan weer luister ik muziek
Of schrijf gewoon een gedichtje
Niet meer angstig
Even zijn wil
Alles opzij voor alles
Even hierheen
Zijn aanbod
Ik kijk om mij heen…
Goudgeel weer het bier
gedicht
3.1 met 45 stemmen
19.524 Ik wil weg
ik wil weg ik wil
op straat zijn ik wil eenzaam
en alleen ik wil ramen en
deuren die dicht zijn ik wil
mijn voeten op de klinkers
mijn hoofd middenin de lucht
ik wil iemand tegenkomen
die echt -
---------------------------------------
uit: 'Men zegt liefde', 2003.…
Lieve Mama
hartenkreet
4.3 met 15 stemmen
11.325 Nog twee zware nachten wachten
zes nachten geen oog dicht gedaan
sondevoeding is verschrik'lijk
omdat er niets door de slokdarm kan gaan...
Als ik uw vermoeid gelaat zie
en ondanks zo dapper bent,
huil ik om u, lieve mama...
aan kanker raak je nooit gewend
'k Weet dat heel veel mensen bidden
Hoe de weg nu ook zal zijn...…
Blind beminnen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.258 onbewogen
stil mijn honger, raak mijn vel
bevredig iedere hersencel
voel mijn rug en vouw mijn randen
bespeel de titel met beide handen
even wordt oneffen betast
wanneer een teken mij verrast
geef jouw vingertoppen zicht
raak mij aan en schenk mij licht
lees mij uit, lees mijn hoofd stuk
schenk mijn geest totaal geluk
les mijn dorst, dicht…
wang op wang
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
881 in niets
met mijn neus in haar nek
ruik ik de geur van parfum
dit is dus de geurkus
't is een hele klus
driemaal achtereen
van linker naar rechter
ik ruik en ruik
verdrink in hemelse geuren
nóg 'n keer
ze lacht en werkt mee
zacht laat ik mij verleiden
waartoe parfum is bedoeld
mijn lippen pruilen
in denkbeeldig zoet
met ogen dicht…
vertrouwen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.194 Want God schenkt mij vertrouwen
waar ik zelf niet kan,
een toekomst zo verlicht,
ik doe mijn ogen dicht,
ik kan het bijna
niet aanschouwen.
Jezus is de weg
en Hij verlicht het pad,
het donker paradijs
krijgt kleuren van de regenboog
bekleed met gouden stalen
van omhoog.…
Bloeiend koren
hartenkreet
3.5 met 13 stemmen
1.494 Tussen de korenhalmen
Rijpend in de zonnestralen
Zie ik je verliefde ogen
De tijd staat ineens stil
Liefde heeft geen tijd
Je huid glanzend in de zon
Geeft mij een heerlijk gevoel
Verliefd tussen de korenhalmen
Warm je mij met een kus
Nu even niets..alleen elkaar
Liggend tussen de korenhalmen
In strelingen passie bloeiend
Je hier zó dicht…
een leeg huis
gedicht
3.2 met 94 stemmen
64.796 mijn handen voelen
de bloemen tussen 't steen
je ademende muren
en ik zoek de deur
naar het einde
van voor het begin
mijn hand op de klink
weet niet wat te doen
mijn hart slaat alles over
met mijn ogen dicht
draai ik mij langzaam om
vloeren worden golvend gras
ik ben een vreemde in mijn eigen tuin
ruïne van wat eens was.
-------…
Nesteldrang
hartenkreet
4.5 met 14 stemmen
1.039 voordeur
uitnodigend open zie staan
Het verlaten tuintje
glijbaan en een oude trog
daar was de keuken
de gehaktballen ruik ik nog
Ik hoor het huis zuchten
en aan de ouderdom toegeeft
ik heb hier als jochie
al mijn avonturen beleefd
Het tuinhekje piept en
in mijn oog een weemoedstraan
en de herfstbladeren nestelen
zich dicht…
ommekeer
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
816 met de nevel kwam de twijfel
die werd langzaam verdreven
door verlangen naar de natuur
en het samenzijn
zo stil was het die ochtend
dat de twee jonge mensen
nauwelijks spraken tijdens het
verlaten van de stad
daar in een wagenspoor
liep hij links en zij rechts
lachend door de bladeren
maar op het jagerspad
dicht onder het lover
vonden…
Asiel voor een verlangen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
701 ogen vertellen een ander verhaal
dan de weifelende woorden van je ontklede taal
ze verschuilen zich in haperend huilen
getemde tranen als zachte wapens van pruilen
maar je vingers verlieten reeds lang
als vreemdelingen mijn oevers van verlangen
vragen onder een voile, schuchtere emigranten, vertrokken
voordat antwoorden de deur daverend dicht…
de keizer en de kleren
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
670 de krankjoreme precisie en eloquentie
van het onbegrepen diepzinnig dichten
uit glazen serres met broze grote lichten
zorgt voor charisma roem en prominentie
wendt het fenomeen zich in publiciteit
men spoedt om diep en vol te inhaleren
tegen de verwarring bij het epibreren
slechts een enkeling voelt nattigheid
zegt majesteit u is echt niet…
troost
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.837 rust in mij
gij oude mens
verlaat u op
mijn dragende troost
voel mijn warme hand
het verzacht uw pijn
door scheiden overmand
houdt mij nog even vast
dicht mij uw gedachten toe
ze worden nog enkel gedragen
als een angstige last
ga nog even mee
langs mooie levenslanen
ik weet u bent stervensmoe
doch laten wij nog even dralen
en ons…
lentekind
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
2.229 ik slik mijn gevoelens weg
om de verkilling niet te voelen
ondanks de slechtnieuwsberichten
het sarcastische schrijven dat de tijd
weer geen tijd voor me had
telkens opgeschoven worden naar later
het slot blijft vastgevroren
achter de deur wacht de lente
dit seizoen zal ook wel komen
gelukkig ontvang ik knuffels van mijn lentekind
dicht…
Nachtgezicht 1
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
1.444 Ik vlecht van riet een vaartuig groot
en dicht met pek de naden.
Het water stijgt, ik vaar als inval-
kracht als veerman zonder vracht
verdronken oorden over en zie
dat wat er drijft geen vissen zijn.
In de vierde wake raak ik verstrikt
in lange draden van verwrongen
en verstomde zendermasten
op het hoge Bloemendaalse duin.…
Wil Melker zijn mozaïk
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
6.271 Ik zie in zijn vuisten
het penseel dat het leven
laat leven, onbedorven patronen
die zonder wetenschap zichzelf
telkens klonen en waar kleur vele
afgronden verandert in spreuken
Hoedanig zoals zijn lot zal zijn
dicht hij beurtelings langs paden
die bezaait met scherven doch
ook met lillapaarse bermen zijn die rijmen
op de vele altaren waarvoor…
As roest niet
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
490 najaar door de ruit, waarmee het
seizoen vervelt tot in z'n huid
en in transparante blaren,
strekt zich duizend vleugels uit, warmt
zich bij het open vuur de winterbruid,
dit lied telt glazen met z'n toverluit,
verdrinkt, om de muze in te luiden,
klinkt de vlijt door blinde jaren heen,
schrijf in as je naam naast de ware,
houd de ramen dicht…
Tezamen
netgedicht
2.8 met 13 stemmen
1.428 kom mensen sla de hand ineen
en duw, wat op het pad versperd ligt:
duw weg die grote, zware steen
strooi rozen - waar de groef mee dicht
kom mensen doe de hand omhoog
en vang de wolk die in de lucht hangt
verdamp de bui dan blijft het droog
strooi zaden waar je zon mee vangt
kom mensen sla de hand te saam
en demp het meer…
De traan
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.113 gedachten
Zinloos
Ik denk het ondenkbare
Bliksemflits
Mijn hoofd begint te tollen,
in een sneltreinvaart de wereld rond
Bewustzijn
Een wolk probeert
zich sterk te houden, desondanks
Zij
Ik verlang naar de zon, die
met een stralende lach, mij
uit een deken van grijs redt
Ze zoekt haar weg
Ik klem mijn kaken op elkaar
Knijp mijn ogen dicht…
Uit het bomenrijk
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
627 De sparren rondom stonden dicht geweven.
Maar rode naalden vielen, kropen vlug
van alle kanten over onze voeten.
We zonken, trokken bomen mee, we boetten
in schaamte scheurend lijf dat even stug
ons nog verbonden hield met wat we zochten.
Of wisten wij het tegenargument
en was het daarom dat we niet meer vochten.…
sluiers
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
970 langzaam ontwaak ik uit mijn slaap
herken de kamer om me heen
sluiers vervagen in 't zonlicht
wind speelt door mijn haar
en doe nog even mijn ogen dicht.…
de recensenten
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
616 we lezen gedichten
meestal doen ze ons niets
woorden zijn geen gezichten
emoties niet warm of koud
voor liefde gaan we niet zwichten
omdat niemand toch van ons houdt
we kijken naar punten en komma’s
voelen het ritme letten op rijm
betasten de strofen op niet te veel gein
altijd is er wel iets om te vitten
bepalen wat dicht is te licht…
warmte maakt geluiden stil
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
591 prikkeldraad en paaltjes
beesten in het gras
bonte koeien mompelen
windend van het gas
vogels fluiten duikend
schooierig gebekt
scheren nesten zoekend
kletsend uit hun nek
vlinders vliegen kleuren
ogen geel en wit van licht
strijken neer op bloemen
vouwen vleugels rustend dicht
sloten dromen zwart
door zonlicht groen gekant
strakke…
alles wat niet is
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
686 later zou er niets meer zijn dan de stilte
die tastbaar achterbleef, schurend langs
de tegels op de keukenvloer of de deur-
klink met het vaag verlangen ingebed
(soms leek het warm, daarna ijzig koud)
de kledingstukken in de kast, vergaan
achter dichte deuren in de loop der tijd
en schimmel in de voegen van de douche-
wand die ooit zo keurig…
Groene idylle
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
655 hier is de sleutel van mijn hemel
het stukje Eden in mijn achtertuin
waar vogels vrolijk flierefluiten
tot schemering hun snavels dicht
daar klimmen maagden in de palmen
verschuilen juffertjes zich in ‘t groen
zet de leeuwenbek zo’n grote mond op
dat bange rozen rimpelen in de wind
maar als het botert tussen de bloemen
smeert de klaver…
Tasten in het duister.
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
2.877 Ik heb naast je bed gezeten,
en mijn ogen dicht gedaan.
Ik taste in het duister,
zoekend naar jou hand.
In mijn hoofd gefluister,
hij is nu in Gods land.
Ik deed mijn ogen open,
en zag jou bed weer staan.
Ik voelde tranen lopen,
ik moest alleen verder gaan.
Ik kan het niet bevatten,
wat dit met mij doet.…
ontwaak doornroosje
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
649 ontwaak - doornroosje - ontwaak
wrijf de slaap uit je dorstige ogen
sper ze wijd- wijd open
en zuig naar leven met volle teugen
er is geen prins die je zacht wakker kust
je hoeft geen honderd jaar te slapen
als je de moed hebt kun je nu ontwaken
leg hem maar af die dichte doornen droom
verjaag de moeheid uit je bange handen
geef je over…
Diep in mijn leven is een heiligdom
poëzie
2.5 met 12 stemmen
4.545 Als ik met zachte,
Bevende schreden langzaam naderkom,
Dan hef ik wel de ogen naar het dicht
Gordijn en strek de handen vol verlangen,
Maar grijp de plooien nooit en in mijn bange
Handen verberg ik wenend het gezicht.
Ik durf niet vragen, welke God het is,
Die ik aanbid maar nimmer durf ontmoeten.
Maar Moeder! Jezus!…
Och, mijn lief
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.424 als ik voor jou de zon kon zijn
zouden tranen nooit meer vloeien
maar verdampt in warmtestralen
als fonkeling in je ogen gloeien
en eist het lot dan toch eens wreed
dat nacht van binnen pijnlijk schrijnt
zou ik dicht naast je willen blijven
tot duisternis in ‘t gloren kwijnt
mocht ik voor jou de Poolster zijn
zou ik als baken voor je stralen…
De gal verdeelt..
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
442 te
voorbarig is gesloten,
gisteren ontkende ik die
woorden nog, vandaag
ontbloot ik de drijvende
tekst van morgen op een
zorgelijke mannier en heb
ik verleert die te lezen in
de spiegel van papier, het
zicht op een gedateerde
krant, zonder wat te moeten
prijsgeven, uit eigen hand
geschreven, verplicht te
kijken met de ogen dicht…