14989 resultaten.
Venetië
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
496 Riemen haken even in het water
met geluiden die kort uitglijden,
zo snel aan de haal gaan met een verleden.
Ook wat nog komt is gelijkmatig op de heldere rimpeling
in een lichte doezelig verzoend met eeuwig.…
herfst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
376 in nazomers zonlicht strooit eens groen lenteblad
warm herfsttapijt aan de voeten van de bomen
waar daaronder de belofte van vernieuwing groeit
aan de losgelaten schaduw van wat verleden is
om later dan weer in nieuwe levenslust te bloeien
daar waar wij gezellig de volle oogst genieten
korten zich dagen sneller naar lange nachten
de grijze…
ma petite princesse
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
508 hoe het was
als kind dat leed en schreef en las
bestemd te worden tot een ik
Verplaatsen deed ik mij in tijd,
de ster vanwaar ik kwam werd ruimer
en mijn horizon zo wijd
dat ik me zonder vrees of sluimer
op de mensenaard kon richten
niet dat het mijn gemoed verlichtte
Ik zette stappen in het zand
en sta nu hier als koningskind
verleden…
herinneringen van mijn grootvader
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
457 het verleden
is voor mij de profeet van de toekomst ook al maakt die ook
bochten en grillen,
totaal anders dan ik zelf graag zou willen.
wat was komt nooit meer terug
immer vooruit!
blijft mijn leuze en keuze.
met pasen
hoor ik vooral de klokken der herinnering,
ook dreunt dan het orgel
't alleluia van händel,
alleluia!alleluia!…
ZEGEN NA SMART
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
456 In mijn roerig verleden
ontmoette ik mooie herten
die me vergezelden
met schone beloften
maar opeens waren het draken
sprongen vol wrede bloeddorst
tegen deze jongeman op
wierpen me meedogenloos
in een zwarte afgrond
op de rotsbodem der wanhoop
was het reddeloos voortkruipen
overal tasten en stoten
een veld van berusting…
Akkefietje
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
814 Wel, dit verleden heeft - geef het maar toe -
je diepgaand, vrij van spijt verfrist!
(Achteraf bleken er fouten gemaakt.
Men had niet dit, men had niet dat.
Als ambtenaren in het geweer komen...
Vooralsnog laat je verf niet los.
Jouw blazoen bleef onbeklad -
de kunst van het retoucheren.)…
Aan Guido Gezelle (Bij leven 1 mei 1830 - Overleden 27 november 1899)
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
697 De treinroute Kortrijk-Roeselare-Brugge
steden uit een ver verleden
Gezelle heeft er verbleven.
Vlaams van inborst
onuitwisbaar geschreven
't Is oh God zolang geleden.
O kwinkel de winkel, waterjuf
de blomme
het brood dat gebakken wilt
bloemen welke niet verwelken.…
Bach op repeat
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
272 hoor ik de auto’s op de natte straat toch
nog immer word ik meegezogen in de tijd
van verdwijnen in mist der verloren strijd
als de verdorven nimf die ik niet wilde zijn
pijn klimt langs zijn onnavolgbare ladders
met vrije vallen en ongelimiteerde adders
onder het bloemrijke gras waarin ik eindig
venijnig de kilte van het huis vol verleden…
De prins en de ezel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
296 wat is en niet is
Wat beweegt maar niet vraagt
Wat vraagt maar niet praat
Van de terreur van de stilte
Die woorden doelloos laat zweven
Ze zijn te licht
Geen bodem om op te vallen
Het blijven rimpelingen in de lucht
Van het stof dat vastslaat op haar ruit
Waarop haar gekromde vinger stuit
Bij het onzichtbaar schrijven
In onvoltooid verleden…
Viertal
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
518 Als plots de dood op kousenvoeten
bij één van hen binnensluipt
blijkt de tijd niet van elastiek noch
valt zorgeloosheid als manna uit
de hemel het zoete leven verdwijnt
als iets van een ver verleden.…
Gemeen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
279 Judas Iskariot, de verrader,
Judas Iskariot, de visionair,
Judas Iskariot, de verstandige,
Die zorgde dat de Verlosser
Deed wat hij moest doen,
De mens de kans gaf
Zich van verleden te ontdoen
Om zo met een schone lei
De toekomst toe te treden.…
Spontane reactie
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
106 een apocriefe blauwdruk
van een trouwe bouwmeester
rauw materiaal verzamelend
enkel voor het maakbare end
een zelfgemaakte man
in zijn woordsmederij
de schrijftafel van de smid
waar hij gewichtloosheid vindt
voor de letters uit
zijn hamer
veerkracht en scherpte geeft
in de vlammenzee
van dit hier en nu
waar optioneel
het verleden…
het hangijzer
netgedicht
2.6 met 12 stemmen
233 Bij dit leven zal ik vechten
tegen opgehemelde middelmatigheid
deze cultuur van strak getrimde grasvelden
verloochende helden
van de zwijgende meerderheid die
in 'ons' verleden
allesbehalve onschuldig bleek
Nee
ik kijk de andere kant niet op
stop ook niet voor een verkeerslicht
omdat het op rood staat
en ik schrijf naar H.A.R.T.E.L.U.S.T…
Weerklank van de ademvleugels
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
198 Alles is vanaf vandaag verleden tijd
in de weerklank van de ademvleugels.
Hoe dragen wij de last van dit besluit,
als de muren fluisteren van wat had kunnen zijn?
Er ligt een schaduw over de ongeschreven bladzij
van de toekomst die we samen overlezen,
nu de tederheid is omgeslagen in pijn.…
hoeveel herfsten nog
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
2 hervonden hebben in een
overvloed aan geluk - waarom
neem ik dan het geschrei nog waar
van die momenten dat onze
gesprekken verder gingen dan
de beperktheid van een
overvloed aan woorden
vaak roemden we dat ons zwijgen
meer betekende dan alle grenzen uit
een oud atlas en dat wat eens was geschied
een geschonden verhaal uit
het verleden…
Wat ik voel
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
499 Ik leer zien
wat belangrijk is door na te doen
hoe jij kijkt
Ik voel wat jij voelt
door na te doen wat jij voelt
Als een brabbelende kind
volgt mijn kennis
mijn lichaam dat
jouw bewegingen volgt
Hoe dichterbij hoe beter
mijn weerspiegeling is
maar nooit precies hetzelfde
zelfs als het water glad is
en dat is weg
zodra ik erin duik…
Het land zonder mensen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
478 Ik krijg betaald en ik koop
het bed waarin ik wil liggen
in het land van mijn keuze
het land van de revolutie, van vrijheid
....en gelijkheid waar iedereen weg moet
....die zegt of steunt dat anders beter is
het land zonder mensen
....die huisgenoten en buren uitzonderen
....om hun afkomst, geslacht of liefde
het land zonder volgelingen…
Raven op mijn schouders
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
462 Raven op mijn schouders
om me de weg te wijzen en mensen
te roepen om hen te ontmoeten
De jongen die op het strand tekent
met kleurige keien, tweemaal daags
en ze natelt voor hij weggaat
wetend dat
de vloed komt met golven
die langer zullen leven dan hij
De man in de kamers vol tafels
met kwartsen uit de landen waar hij zocht
naar heiligheid…
Onder de kersenboom
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
485 Samen op het bankje
onder de kersenboom
de aflopende dag langzaam
de nacht in laten zakken
Weer een avond samen
onder de kersenboom
Denk niet romantisch
aan de fonkeling in een glas
het vlammetje van een kaars
in de schemering
intiem samen
onder de kersenboom
Dat zou surrogaat zijn
en ons geen ruimte laten
te voelen wie we vandaag…
De schijnbare illusies
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
463 De snelheid van de trein trekt
voor mijn ogen de massa uit
de wereld, vormeloze strepen
tekenen onwetenschappelijk de formule
van Einstein op de ramen
Soms is even in beeld
wat het is, als je stil staat
Dan kun je zien
wat het is, iets tijdelijks
in zijn raadselachtige vlucht
van schijnbare illusies
Alles bestaat
onwetend hoe…
Rand van mijn kijken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
446 Nieuwjaar, ik kies mijn wenkbrauwen
Ster, Parijs of Prinses
de lijnen van mijn geluk
als de randen van mijn kijken
en ik bescherm me met geuren
ga nooit de deur uit zonder
deze zekerheid van de zegen
van boven, de rode loper
op mijn bedachte weg
Rekken en strekken
met sierlijke bogen
van liefde om te voorkomen
dat mijn lichaam inzakt…
Ontelbaar feest
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
687 De oeroude plicht
voor elkaar te zorgen:
er kwamen belastingen van
dus moesten we leren tellen
Hartstikke leuk, we tellen
stoeptegels en knikkers
de kaarsjes op de taart
en het geld op onze naam
We begrijpen de wereld
en delen alles netjes in
jong en oud, arm en rijk
(hokjes die met ons meegroeien)
tot de getallen te groot worden…
Ploppen en plokken
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
448 Schijnbaar uit het niets
ploppen en plokken
er geluidjes van een begin
in de poel van mijn gedachten
atomen waarneming
in de oneindige leegte
van mijn bewustzijn
mijn universum in het multiversum
door elkaar schietende beeld-
deeltjes die zich verbinden
tot samenhangende gedachten
Ik kneed, meng en buig ze
tot ze glimlachen…
Uitademen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
372 Werken en rusten
het buitenleven
geluiden en geuren
De vertrouwde horizon
hoge zilversporen
oplossend in de lucht
Na de oogst
minder doen
minder praten
uitademen
met het ruisen en ritselen
van de wind in zacht winterlicht…
Altijdbloeiend (Solmaz)
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
263 Voortgebracht... zijn
door genen, hun verzameling
hun leven, hun kopieën... zijn
De buitenwereld, vuren
trommels, geuren, buren
en wie we zelf zijn... ervaren
Weelde in mijn haren
zaad in mijn hemelse bloem
genot en pijn... ontvangen
Het spel van gongen
in de wind, onze gedachten
wie we zijn willen... geven
En wanneer ik jarig ben…
Waarom Daarom
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
263 Waarom het nieuws te groot is
voor een scherm, te groot
voor een getal?
Waarom het puin te klein is
voor de schade, te klein
voor de doden?
Omdat contracten rondspoken
de kapiteins niet varen, maar jagen, en
stormen de zeilen verscheuren
Omdat de eisen veranderen
en fouten steeds ontglippen
aan het verstand
Omdat je nooit weet wie…
Jong hout
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
143 Oerbeeld berk
Kaal of groen
Lentelicht
Bos dat niet echt bos is
Hout
Jong hout
Belofte
die verlangen werd
terwijl je verder moet
Jeugd
Herinnering…
Paslied
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
94 Ik kijk steeds weer de woonkamer rond
je kunt veel doen op een plattegrond
Als ik hier eens de eettafel zet
zonder vloerkleden op het parket
kan het bankstel wel daar als dat past
en dan zet ik de plant en de kast
aan de andere kant van het raam
de fauteuil komt er achter te staan
met een nieuw armatuur voor de sfeer
Het is klaar, maar…
Mensen zijn een edel ras
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
559 Eendjes zwemmen in het water
ganzen lopen in de pas
maar mensen zijn een edel ras:
ze hebben zorgen over later
Daar komt ook wel heden aan te pas, alleen
weet niemand wat belangrijk is, waarheen
voert onze levensweg, waartoe zijn wij
op aarde, wat is goed voor jou en mij?
Wij mensen zijn een pratend ras
dat goed gedijt in een moeras
van…
Zweven ?
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
868 tollend naast je staan
neemt me mee in draaiende wielen
kijkt door mijn ogen om je heen
samen een gedachte, twee zielen
verbrijzelen we steen voor steen
al is het pad soms slingerend
raken wij elkaar wel eens kwijt
boven aan het duin is het end
vinden we elkaar in tijd
onder hemelsblauwe luchten
verborgen in zacht helmgras
klinkt verleden…