Viertal

Zij zijn met vieren
de tijd is van elastiek
zorgeloosheid valt als
manna uit de hemel
jonge stemmen buitelen
in het zonnelicht.

De kleine bende geeft ruimte
aan wind en stroming
het zoete leven en de teugels
worden uitbundig gevierd
een stel stoeiende jongens
gewoon een vriendenkwartet.

Tot een kille winterstorm het
laatste blad van de takken blaast
een witte snijdende kou hen overvalt
de tijd in één ogenblik bevriest
dan lopen schorre jongensstemmen
in verslagen stilte vast.

Als plots de dood op kousenvoeten
bij één van hen binnensluipt
blijkt de tijd niet van elastiek noch
valt zorgeloosheid als manna uit
de hemel het zoete leven verdwijnt
als iets van een ver verleden.

kameraden

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

2.7 met 3 stemmen 40