7172 resultaten.
ontkracht
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
645 wat jaagt je door stormige zwarte nacht
doet je bijten van iedere rijpe vrucht
zonder ooit een boom te planten
zo hopeloos op weg naar je graal
nu alle mythes opgeblazen zijn
wat rest er te geloven
zoek niet in donkere hoeken
tussen spinrag en bederf
de honger in je oogopslag
hoe je uitzinnig feesten wil
danst met starre gestolde lach…
Zaterdagmorgen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
549 De zon tekent met haar warmte,
Zwarte strepen op het dak.
Het wordt een zonnige dag.
Mijn buurvrouwen aan de overkant
Hebben het rolgordijn nog dicht.
Er roert zich nog niets.
Het huis moet eerst opwarmen,
Voordat de "besjes"zich vertonen.
Ik ben dus wel vroeg op.
Nou ja, de dag begint wel,
Ook al blijf je in bed.…
Wanhoop (in tranen)
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
488 Gebogen
Mooie, zwarte
Lange haren. Handen
Bedekken haar
Intens betraand gezicht
Vanwege wat en waarom?
Heeft z'op golven
Van innige liefde
Hevig gedeind
Of is het pijn van een
Leven niet te
Leven daar de wereld
Zich om leegte bekommert?
(N.a.v. 'Huilend naakt' van Edvard Munch. Olieverf
op doek 100x120 cm/1914-1919)…
Gedachtenvruchten
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
554 Ze volgen kronkelige takken
vanuit de hersenstam
die zijn voedsel haalt
via schimmige wortels
uit verstilde wateren
in de diepe ondergrond
van het zoetzure verleden
Ik vlinder achter liefde aan
op zoek naar een nectarbron
bemest het eeuwig zuur
met schone zoete zaken
overstem het zwarte suizen
met een vrolijker lied
blus aldus de meeste…
HERFSTDAG
poëzie
3.6 met 5 stemmen
1.031 Er bloeit op veld en wegen
Geen enkel bloempje meer;
De zwarte najaarsregen
Sloeg 't laatste knopje neêr.
Een grijsaard gaat al hijgend,
Met wankelenden voet
Het smalle pad bestijgend,
Het kerkje tegemoet.
De blaadren vallen neder,
De grijsaard zucht vermoeid;
'k Vrees, dat er nimmer weder
Voor hem een bloempje bloeit!…
Een najaarsblad
poëzie
3.2 met 4 stemmen
1.163 In roodgoud najaarsweer
Werd zó mijn geest bevrijd
Van een krankzinnigheid:
Ik raapte een donkre steen,
En dacht, ook ik ga heen
En lig zo zwaar en zwart
Der aarde aan 't ijskoud hart.
Toen daalde een purper blad,
Dat Hij beschreven had,
Mij ritslend in de hand
En stak mijn hart in brand.…
Voor dat de wolken wenen
gedicht
3.5 met 14 stemmen
6.197 De wind spuugt als een slang,
giftige kou
in verlaten grachten
Zwarte wolken trekken langs de hemel
de geest is dwalend
Breng mijn zon terug
ik heb haar nodig.
Toe, breng mijn zon terug,
voordat de wolken wenen.
------------------------------------------------
uit: 'Wakker het vuur niet aan' (1994)…
RUILPIJN
hartenkreet
4.2 met 16 stemmen
1.476 Daar lig je dan weer
rollend hulpeloos op ons bed
je huilt van krampende pijn
die rottige zwarte migraine
heeft je weer eens te grazen
ik voel me zo machteloos
ik kan niet veel voor je doen
‘k Wilde dat ik je kon verlossen
van die smerige duivelse kwaal
als ik met je hoofd kon ruilen
dan deed ik het, direct, subiet
al komt van ruilen vaak…
Beaujolais Primeur
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
561 wat wordt het vandaag
zwart of wit, een beetje grijs?
nooit weet ik wat aan komt waaien
hoe of wat te oogsten,
is de muze goed geluimd,
straf maar rechtvaardig,
zwartgallig op het botte af,
of pluk ik zelf de woorden vandaag?…
Als ik naar je kijk..
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
930 Als jij mij wel vindt,
slaat mijn hart op hol en verdwijn ik in een zwart gat.
Maar dan word ik bang en probeer ik te ontsnappen.
Als je er niet bent,
bedenk ik hoe heldhaftig je zou zijn.
Als je er wel bent,
klem ik me aan jou vast en laat ik je nooit meer los.…
Afgedankt conservenblik
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
615 ik kan mijn lichaam niet spreiden
tegen het beeld van zwarte magie
woorden ketsen als vreemde wezens
tegen de sterren uit het heelal
mijn vingers krommen in de nacht
wanneer het bezetene me drijft en verjaagt
en ik moet klimmen tegen horizontale vlaktes
zonder enige vorm van inhoud
nog brandt het restant in een afgedankt
conservenblik…
verdriet
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.034 ik voelde al die levensdraden
die werden afgesneden
kon al het verlangen raden
die nog éénmaal aan elkaar te smeden
maar je was er niet
wij waren er alleen met ons verdriet
maar later toen we samen waren
op de plek waar jij zo intens hebt geleefd
kon ik je wél ontwaren
in de mensen in wie je verder leeft
toen werd de dag iets minder zwart…
Bij iets in je ogen
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
1.263 tegelijk bewogen
in gevecht,niet te acteren
Een zon in de schaduw,
die niemand misschien zag
Woorden vertelden me ruw,
een gesloten mond in ooglijke aanslag
Het verlangen in charme,
de pauper in charisma
Dringt als verloren warme,
kijkende schisma
En het stil sprekend hart,
klampt elk gezichtsvermogen
Is twijfel koud wit of warm zwart…
verbeelding
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
713 Tussen de sterren
In een hemel
Zo zwart als de nacht
Verschijnt jouw gezicht in de maan
Ik doe mijn gordijnen dicht
En loop weg bij het raam
Het helpt niet
Vanuit elk ooghoek
Staar jij mij aan
Ik wil het uitschreeuwen
Ik kan het niet meer aan
Wat heb ik toch misdaan
Ik huil
Uit jou oog
Rolt ook een traan
Ik wil hem…
uitvaart
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.779 Daar staat een zwarte auto
te draaien in de straat.
Het lijkt of er weer iemand
de buurt verlaten gaat.
Ja daar komt men naar buiten,
hij is goed ingepakt.
Een mooie eikenhouten kist,
zelfs prachtig afgelakt.
Ik kende hem nog van geen kant,
en ook niet van een wal.…
Betraande verwijdering
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
669 Als door een glinsterend vlies
bekijken ze wazig de wereld
noodlot was weer opgedoken
ongenood, onwelkom als immer
slaat het zwarte gaten in het licht
leven in het nu klinkt volmondig
als er sprake is van wat geluk
desnoods evenwicht of harmonie
vol eenzame heimwee verlangen
naar gisteren of overmorgen
bijna overal willen ze wel zijn…
vijftiger jaren
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
778 voor Lucebert
(alles van waarde is weerloos)
ik maak mezelf wijs
dat ik de weg weet in
een tijd die niet meer is
dat ik de grijs sluier
oplicht als klamme vitrage
zo zie ik het plaatje
van mijn jeugd weer in
zwart/wit op mijn netvlies
wanneer ik probeer dit
plaatje in te kleuren blijf
ik steevast hangen aan het sepia
wat…
Een vergeelde foto
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
733 Over je vergeelde zwart-wit foto
glijdt nu het zonlicht de kamer binnen…
zwembadwater
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
742 vandaag ruik ik water
niet dat van een rivier
of het zoute van de zee
niet het frisse van een bergmeer
vandaag ruik ik zwembadwater
een opblaasbad vol kinderen
chloorvrij en vol spetterende bellen
ik koester een moment
ik verf de zwarte wolken
tot het smetteloze wit
zoals die schapen vroeger waren, dromend
achter in een steegje
kindervoeten…
Boven het maaiveld
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
809 Het leven is een strijd
maar jij lacht de last kwijt
jij weet boven alles uit te stijgen
jij bent niet klein te krijgen
jij groeit bij iedere kaalslag
jij ziet niet de zwarte nacht
voor jou alleen een zonnige dag
jij alleen bezit die bijzondere kracht
om je hoofd boven het maaiveld uit te steken
terwijl anderen buigen
durf jij je rug te…
zeezijde
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
456 vijf maal twee
en zilt verdwijnt de nacht naar achter
spoorslags, nu dit jaar een tiende telt
ik mis
ze is
toch ook weer niet, maar altijd dichterbij
dan oude wonden
waar wij stonden staat nu stil
een ander huis
nu zoek ik troost -in zoet gekabbel
zachtjes, tot het strand mijn laatste tranen raapt
aan de einder gaapt het zwarte…
de kern
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
629 de kern, daar raakt 't
het allerdiepste punt
maar jij bepaalt zelf
wat je ermee kunt
je kunt het laten liggen
als een hoopje oude troep
maar je kunt het ook oppakken
en er iets mee doen
de kern is een begrip
dat je zelf in kunt vullen
de kern kan een gapend zwart gat zijn
maar ook een lichte ruimte
vol aardelijke dingen
maar eerst moet…
in elkaar verward gebladerte
gedicht
5.0 met 1 stemmen
5.761 in elkaar verward gebladerte
in een lege studio riemt de man van het heftige handschrift
zijn hond af
toe mijn trots mijn plebejische bruid sla maar kadetjes in
de zorgvuldig uitgekozen brokken barbecuehoutskool
glansden inderdaad als zwarte juwelen
allen grillig
allen anders van vorm
- ik gloei zo en ik hoor de wind…
tengels thuis
laat…
Met zijn geboorte
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
991 zon maan en sterren
in harmonieuze balans
het rondje in uurwerk
is van chaos zijn hand
uitdijend in groei
schitteren nova’s in bloei
imploderen tot dwergen
die zwarte gaten verbergen
het spel der limieten
tussen leven en dood
geboorte en sterven
maakt kerst goddelijk groot
een mensenleven in tijd
was de schepper bereid
de cirkel…
Na deze woeste vlagen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
496 heb donkere wolken gepakt
maak de wereld kil en nat
met tal van sombere buien
nog kaatsen flinters licht
in zwarte plassen waar ik
spetterend doorheen wil raggen
om met nietsontziende golven
het pad te schonen van
eeuwig moe en altijd ongemak
opgelucht vlucht ik
na deze woeste vlagen met
sprankjes hoop de perspectieven in
voel…
RAZZIA
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
755 Nog steeds hoor ik de kinderen huilen
Ruw bij hun moeders weggerukt
Hoor ik het snikken, onderdrukt
Van peuters die bij pubers schuilen
Nog steeds zie ik de zwarte muilen
Van monsters, kennelijk verrukt
Van vlees, vers van de straat geplukt
Van botresten in diepe kuilen
Ikzelf verscherf in spiegelglas
Weerkaats een bang, gebroken volk…
Transcendentie...
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
564 zware zwarte nachten
ingekort door schuifelend avondgloed
mossen zwellen met insectenvloed
waarom leven nog langer wachten
als voorjaarszon ons strelen wil
reeuws geluid achter heesters
levensdrift en soortbehoud: nieuwe meesters
waarom mijn lief dit verschil
met het koude verlaten ijs
tussen naakte waaibomen
velden eentonig, verlaten…
Nu ik
gedicht
3.0 met 5 stemmen
6.251 ----------------------------------
uit: 'Zwart als kaviaar', 2001…
Stilaan bij me weggegaan
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
376 sterven,
Kon zelf het einde van
De tunnel niet meer zien,
Geen lichtstraal nog
Die binnenkwam -
Daarom heb ik mezelf
Groot gevoeg gevonden
Om hulp te zoeken
Bij hen die daar hun
Werk van hebben gemaakt -
Om mensen die zijn vastgelopen
Weer het leven terug te geven,
Genoeg om voor te leven en om te hopen,
Daarna is de zwarte…
Landschap
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
577 Je wimpers zijn lang en zwart,
Zachtjes strijken ze langs mijn wang.
Ik voel je adem als een koel briesje
En ik voel me gelukkig,
Maar ik weet, het duurt niet lang.
En ’s avonds, naast elkaar,
Op onze rug in het gras.
Kijkend naar de sterren,
En zoekend naar onszelf,
Weerspiegeld in de herinnering van glas.…