Alle inzendingen

Ruim anderhalve ton moet hij gaan zakken, dan komt de balkenendenorm in zicht. Maar volgens Hox is hij een zwaargewicht en zet je met zo’n fooi hem flink te kakken. En vindt hij voor zijn looneis geen gehoor, de wereld draait ook zonder hem wel door.

Gekromd, zacht momplend, stromplend met haar stokje Ontkomt zij ’t wreed gevaarlijk straatgewoel. Bereikt is de oude bank, haar troostrijk doel. Ze ontvlood de broeiing van haar zolderhokje, Waar hing de lucht beklemmend zwaar en zoel. Van ver een kerk tampt vroom een bedeklokje. Vaalzwart d...

Zijzelf was als de zee, maar zonder stormen. Even blootshoofds en met een brede voet. Rijzend en dalend op haar vloed, als kleine vogels op haar schoot gezeten, konden wij lange tijd haarzelf vergeten, rustend en rondziend en behoed. Haar stem was donker en wat hees als schoven schelpjes lang...

Oriënt-Express ooit liep hij door de Balkan nu migrantenstroom

In kinderjaren vraag ik me af droom ik weer weg naar de sterren staren Knapt mijn hoofd straks uit elkaar van alles wat ik heb meegemaakt Voor alle planeten in mijn hoofd is er wel genoeg ruimte daar? Er is nog veel tijd te gaan en te genieten Zal ik de lichtpunten weten? Of ben ik he...

mei koningin werpt sierlijk je rijke sluier uit met een waaier van groen en bloesemregen de kleuren en zoete aromen zijn een zegen waarvan mens en dier kunnen genieten voluit hoe pittig heeft de bruid haar kroon gekruid met tijm en meidoorn door elkaar geregen mei koningin werpt...

schrijven om in leven te blijven als klakkeloos rondjes lopen om vervolgens te worden geconfronteerd met chronische hongerklop daar gehoor aan geven en dan je pen het werk laten doen was het maar zo simpel als domweg het geluk in de dapperstraat waarover de dichter J.C. Bloem destijds n...

Mijn moeder staarde vaak de schrik van bang verleden luisterend naar het vervagen van een overronkend vliegtuig och, mijn vaders stem werd broos als hij over de oorlog sprak dan streden in zijn ogen tranen met onuitwisbaar rauwe beelden zij, en alle anderen met ervaring dat een oorlog ...

een vogel houdt zich met kunst- en vliegwerk gaande de vogelwachter waakt hoog of laag pionieren in de buitenlucht zonder pose zijn wie je bent

In de zandloper loopt het zand in de richting van de hand die hem plaatst. we kunnen hem blijven draaien, hij breidt niet uit, de ons aangemeten tijd. de kleren van herinneringen verbleken aan de waslijn van de eigentijdse wind, in dat prisma zie ik alle kleuren breken, berouwvol voor ...

Klos. Kloos. Kous. Couscous. Koers. Kans. Klus. Kras. Kuns'. Close. Eenmaal ben je de klos. Ga je als Kloos door het leven. De kous is nooit af, tenzij je 'm aantrekt: die kans heb je diepgaand beschreven. Als couscous voor een Marokkaan vond je je koers bij De Gids. Jouw klus: krasse ...

Afreageren: lekker suf in bed liggen –- zonder ziek te zijn.

Deze dagen kan ik helaas niet echt alles zo vergeten, alsof het collectief geweten, ogenblikken zijn vergaan. Niet langer vertellen hoe gesprekken bij die barakken ook ontstonden, toen jij met hese stem zong: "Opstaan." Zingen we nu luid: dood de vijand met dat "eens" geweten, herkennen w...

ik moest mezelf even kwijt ín het verkennen van een nieuwe situatie er was daar geen tijd ook de anderen ontbraken hoorde geen schapen blaten de zalen leeg geen verlichting en decors zelfs de nooduitgang scheen ongebruikt toch had ik nog een bericht te versturen voordat mijn le...

Ik mantelzorg al jarenlang pro deo, Geen cent wordt op mijn rekening gestort. Dan doe ik mij maar schromelijk tekort, Ik doe niet als Jeroen met zijn vriend Theo. Diens mantelzorgvergoeding stoort mij zeer, De vriendendienst van vroeger is niet meer.

ik denk als het regent laat ze niet nat worden en als het stormt vat ze geen kou en ik denk ook dat dat denken niet helpt want je wordt nooit meer nat noch vat je een kou want het regent noch waait ooit meer voor jou ----------------------- uit: 'De deur', 1972.

Er was 'n hoog geleerde heer Die dag en nacht studeerde, Die vele wijze dingen wist En die aan andren leerde. Zijn jongste kind was ernstig ziek, Lag stil en bleek te klagen, En werd ondanks zijn groot verstand Het kerkhof opgedragen. Die arme hooggeleerde heer Zat eenzaam bij...

Lang geleden, maar wel na de oorlog - Want die ken ik slechts van horen zeuren -, Die tijd die heette toen het heden nog, Kon het navolgende octaaf gebeuren: 'De huizen klappertandden met hun deuren, In elke hoek zat een ontstellende Moloch Jongens van mijn leeftijd te verscheuren En aan m...

De zon vertoont zich achter wisselende coulissen geur van drogend hooi onder de sterren, de maan als vaste souffleur, de regie heeft genomen voor een jubelende leeuwerik, die zichzelf een open doek schenkt om in zijn juichende repertoire van adoratie en hartstocht zichzelf en iedereen ...

de woorden hangen als scheermessen in de lucht kijk maar niet omhoog ze hangen daar gewoon zeven scheermeswoorden aan een scherpe draad vervaarlijk te schitteren in de zon we raapten ze op langs de kustlijn aan de Noordzee toen zij schelpen en wij vrienden waren

Ach dat ik maar een vers met A beginnen zag En dat het in het langszijgaan was als Een adem van lieftalligheid die Haar nadien hulde bracht Die altijd aan mijn zijde gaat bij dag Bij barre nacht mij niet verlaat Haar die mij in haar smalle handen draagt Die mij - kwam ik te vallen - schraag...

sukkelaar herleest zijn zuurverdiend pensioentje, door een vergrootglas

zet om te beginnen een keer al je plussen eens tegenover al je minnen gewoon om je gemoedsrust te sussen dan bestaat er een gerede kans dat tussen de plussen en minnen weer zoiets ontstaat als balans en kun je weer het vertrouwen in de toekomst herwinnen en slaat de balans toch nog naa...

Luidkeels gekwetter, zeg Meimaand, de blije maand? Vogels ontwaken Niet eentje, een drom Vijf over zes start dit Uitsloverijkabaal Godallemachtig Ik draai me weer om

Waar zou ik nog kunnen gedijen ? warempel in jouw warme schoot. kom laat ons nu heel zachtjes vrijen dan denk ik minder aan de dood. zo streel je teder met je handen en helpt mijn ziel weer uit de nood, je legt mijn somberheid aan banden, je bent mijn honing en mijn brood. En laat ik va...

Dag 1 van Jaar 1: er bloeit vrede in ons land – een tijd van geluk.

vrijheid is zelf kiezen mogen een eigen mening hebben en minnen mogen die jij liefhebt het is achterover leunend ontspannen genieten te mogen van een verschil in het debat vrijheid is de ruimte ervaren voor jezelf en ieder ander gewoon te zijn wie jij bent het is de grenzeloze erken...

Mijn lichaam schreeuwt het uit Het laat me weer eens vallen De pijn kruipt onder mijn huid Soms ben ik zo kwaad op dat immuunsysteem, dat mij keer op keer verraadt Het is soms moeilijk want je ziet het niet Het richt hier schade aan Mijn lichaam zit in een soort van oorlogsgebied ...

het rondde in goud de massa wit gebundeld licht waaierde uit in krachtige stralen die hun intensiteit zelf bepaalden met energie overgoten baadde aarde in de bron van de zon waar scherpte en rechtlijnigheid het credo van de eeuwigheid zong

Vandaag ben ik naar Vlaanderen gegaan, Ik dronk een kopje koffie in Oostende, De streek die vele voorouders goed kenden, Ook heb ik op de Brugse Markt gestaan. Maar dankzij 'Aernout' lang gelee - vier eeuwen - Is ons geslacht er één van échte Zeeuwen.