6928 resultaten.
TIJDVERLIES
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
280 Er was een gedicht. Dat moet er zijn
geweest op een rotswand aan de zonkant.
Daarin een vogelwoord dat boog tegen het
licht als een vis tegen een golf.
In onze hoofden krast het krijt
onzichtbare figuren. Zinnen gevuld
met hemelsmaak blijven onverstaanbaar
nu het gestadig regent.…
Zomernevel
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
153 Kom laat me nu
in subtiele nieuwe verten dwalen
reizen totdat de zinderende zon
in mijn gedachten explodeert
een nieuwe horizon blijft vaag
in de warmte van een oude dromendans
zodra je toestemt in mijn avonturen
zullen we lustig vrijen in de avonduren
terwijl je fluistert naar mijn trouwe oren
gaat er weer een nieuw gedicht verloren…
Type
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
134 Ja, toch, een gat ergens in,
jaszak, sok, handschoen
meteen gedicht
boodschap, koken,
een werk ja toch
voor behuizing en eten
en yoga want stijf als ‘k dat niet
meditatie voor rust
En dat ik mijn gedrag
en mijn zijn
terugzie
in dat van mijn kinderen
hun partnerskeuze
en omstandigheden
Waren mijn ouders ook zo?…
Liefdesbrieven uit het grensgebied
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
107 In hoeverre het waarheid is, hetgeen jij schreef
vanuit de diepe armoede van het bloed,
de maag en het eenzame brein
waar jij verborgen achter muren leeft –
ik weet het niet; ik ben het die jij ontmoet
binnen het grensgebied van dit gedicht.…
Om me heen voorbij
hartenkreet
4.0 met 13 stemmen
1.328 Herinner jij je die vent nog die zei
Wat is het toch een prachtig paar
Zie ze stralen, die verliefdheid…
Vele prachtige levens
leefden wij
gewoon in een dag tijd
Maar het lijkt nu alsof we
ze en masse begraven
Is het een doodlopende weg
die we zijn ingeslagen
richting die horizon
die we wilden verbreden
Wordt jij er nog wel gelukkig van…
Zoals astronauten zagen
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
2.015 Buiten spelen tussen sterren
op gedroomde witte stenen
waar de aarde niet van hier was
maar een stipje van de maan
een blauwe fee in zwart fluweel
die zilverlichtend werd beschenen
zoals astronauten zagen
lichtjes dansend op hun tenen
In een zee die niet van hier was
zoveel mijlen hier vandaan
en kon verstillen als je wou
zo aan de rand…
Verstrooiing
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
556 Het was maar
Een jas, zeg je,
Een omhulsel
En zeker niet
De kern,
Klaar om
Te worden
Verstrooid,
En nergens
Te worden
Teruggevonden…
Als de stilte ogen heeft
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
587 Als de stilte ogen heeft,
Wie kent dan de kleur
Van haar ogen?
Wie kan mij vertellen
Door welke beelden
Zij zich laat vergezellen?
Wie kan mij dat vertellen?
Wie?
Wie?
Wie?…
Spontanitijd
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
477 Spreken, zonder voorbereiding.
Schrijven, zonder uitgewerkt plan.
Vertrouwen schenken aan elkaar.
Aan mensen die we niet kennen.
Aan gedachten die verschijnen.
Van wie dan ook.
Luisteren, naar aanwezige geluiden.
Zien, hoe zinnen woorden zoeken.
Verhalen spontaan zien schrijven.
Hoe emoties vanzelf ontstaan,
in onvoltooide tijd.
Zoals…
De Geest Leest
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
419 de blinde ziet door
iets aan te raken
maar z’n geest gaat
er de beelden bij maken
de schilder zet iets fraais
en abstracts op een doek
de geest gaat naar de
diepere betekenis op zoek
de schrijver zet woorden
achter elkaar op een rij
wil met proza verhalen gedichten
iets van zichzelf toelichten?…
Meedeinen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
486 Op het terras in de stad, zonder QR-code, is het goed vertoeven
Met een glas in de hand en mijn koptelefoon op de oren
kijk ik, zonder verder iets te behoeven, naar die spontane
beweging van het passerend publiek
Een fascinerend schouwspel van ontwijken en ontmoeten
Een wat vluchtig voorbijgaan aan elkaar.
Eigenlijk een beetje raar, die deinende…
Hij had een motor en wist er alles van
gedicht
4.2 met 27 stemmen
15.306 Hoe hij dan praatte, net als een gedicht:
Jossie, lief Jossie, klein Jossie, goed Jossie
goed lijf Jossie, goed zicht.
---------------------------------------------
uit: 'Wie verliefd is gaat voor', 1982.…
deze vuist
hartenkreet
4.1 met 22 stemmen
18.442 .
---------------------------------------------------
Er staan maar zo weinig van zijn gedichten op deze site. Zo gek dat bijna niemand op deze site Willem Wilmink echt kende. Hij vertaalde gedichtenbundels als 'Thell Me the truth about love' van W.H. Auden in het Nederlands, hij heeft zoveel prachtige liedteksten gemaakt voor bijv.…
Zelfdestructie
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.497 Hij heeft de spleten op
de grond gedicht met proppen papier,
verfrommelde gedichten, die hij anders
naar beneden liet vallen in de hoop op
redding, maar inmiddels is de trap door
houtworm vergaan en springen gaat niet,
klimmen evenmin.…
Rouwkaart van mijn vader
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
629 Op de rouwkaart van mijn vader
stond een gedicht geschreven
niet door mij, vermoedelijk door mijn zus
ze heeft een andere vader
ik vond het een flauw gedicht
mijn vader is nu al lange tijd dood
maar ik mis hem niet
want hij was nooit een vader voor mij
hij was de vader van zijn andere kinderen
en daar hoorde ik niet bij
ik werd door een…
De Roos die Bloeit
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
296 Een gedicht-collage van eeuwige liefde
Zal ik u vergelijken met een zomerse dag?
Neen — gij zijt de roos die eeuwig bloeit in mij,
waar scherpte fluistert in de omhelzing van verlangen.
Kom, geliefde, dans in de cirkel van vuur,
de liefde is een oceaan zonder bodem of oever,
waar elke golf de bloem blad voor blad ontwaakt.…
Pakjesavond
poëzie
2.3 met 4124 stemmen
173.787 Dan denk ik aan 't konijntje, dat ik zag
Als kind vóór Sint Niklaas achter het glas
Van dure speelgoedwinkel. O! dat was
Zo'n prachtig beestje, grijs en wit; het lag
Gezellig in zijn mandje in mooi-groen gras;
En als 'k van school kwam, bleef ik iedre dag
Staan kijken, bang, dat 't weg zou zijn. En, ach!
Eens was het weg: en toen begreep…
Alle dagen
gedicht
3.7 met 32 stemmen
19.000 De oorlog wordt niet meer verklaard,
maar voortgezet. Het ongehoorde
is alledaags geworden. De held
blijft uit de gevechten weg. De zwakke
is naar de vuurlinies opgerukt.
Het uniform van de dag is het geduld,
het ereteken de armzalige ster
van de hoop boven het hart.
Het wordt verleend
als er niets meer gebeurt,
als het trommelvuur verstomt…
Hier liegt de droom zo kleurloos
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
751 Ik ben de angel
het pijnlijke (ge)weten
het blinde oog dat traant
Ik ben de hitte
de dans op de vulkaan
het abracadabra op oude stenen
Ik ben de dorst
in een zee van zout water
wat het rechte krom buigt
* * *
Toen ik nog kind was
wist ik alles beter
Ik was vriendjes
met de Zon en de ether
Alle dingen waren één
* *…
Geen vergeten reis
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
617 mag ik jou missen in de stilte
het uur dat ik blijf waken
terwijl de slaap mijn ogen
kust, dwingt tot rust
hoe zou ik kunnen vergeten
zelfs al zou ik willen…
hoe je adem klonk
in het ochtendgloren
naast de bimbam
van de klokkentoren
je woont in mij, levenslang
in de beweging van mijn hand
het schrijven, mijn gedicht
al ben je ver…
Eden
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
423 Naast huizen
Van gebakken steen,
Naast hofjes
Met drempels
En hinderpalen
Steek ik dit
Ene brugje over
En kom langs
Opspringende
Fonteinen die
Het leven, mijn
Leven en dat van
Jou bezingen,
Terecht in een
Onvermoede hof
Van Eden - wuivend
Riet, kwinkelerende
Vogels van allerlei
Soort en pluimage
Die de vrijheid…
Manen en staart wapperen in de wind
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
453 Edel dier dat
Dartelt in het
Onafscheidelijk
Gezelschap van zijn
Eigen schaduw -
Licht en donker,
Zwart en blond,
Manen en staart
Die wapperen
In zon en wind
Het licht wendbaar
Als het morgenlicht
Het donker duwt
Haar naar de buitenkant,
Een onafwendbaar
Zwart verdriet…
Vergeven
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
947 Wat is het moeilijk om te vergeven
Als een ander je pijn heeft gedaan
Door woorden, gebaar of te slaan
Als iemand kwaad heeft bedreven.
Vergeven is een erg moeilijke zaak
En toch zouden we het moeten doen
Als we aan Gods wil zullen voldoen
Maar dat vergeten wij mensen vaak.
Vergeven heeft God onze schuld
Hij zal er niet meer aan denken…
Heer geef ons....
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
503 Heer geef ons de troost van Uw nabijheid
Als wij het moeilijk hebben in ons leven
Wanneer we de moed hebben opgegeven
En om veel leed en pijn hebben geschreid.
Heer geef ons het volste vertrouwen in U
Dat we mogen weten dat U ons wilt dragen
En wij bij U mogen komen met onze vragen
Dat U altijd naar ons wilt luisteren, ook nu.
Heer geef…
Groot verdriet
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
535 Wat kan het toch verdrietig zijn
Als je geliefde er niet meer is
Nog elke dag voel je het gemis
Want het leven was samen zo fijn.
Soms kun je het niet meer aan
Niemand om even mee te praten
Je voelt je zo eenzaam en verlaten
Nu moet je alleen verder gaan.
En toch gaat het gewone leven door
Maar wel heel anders dan voorheen
Niet meer bij…
Nog wachten...
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
548 Nog bloeit de linde niet, ik moet dus wachten
tot hij zijn geuren hier bedwelmend spreidt
en mij weer terugbrengt naar de lichte nachten,
waar zwaar van slaap hij toch de zomer beidt.
Nog bloeit de linde niet, maar heimweezangen
vervoeren al mijn ziel die wacht en zucht
tot weldra weer de bloesems vrolijk hangen
en met aroma vullen ’t blauw…
Zadelpijn
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
556 Als ik zo’n stukje Tour zie op TV
Denk ik altijd ~Goddank, ik doe niet mee
Die smalle zadels en ook altijd heet
Dat schrijnt toch aan je reet met al dat zweet~
Ik snap niet dat die kerels zoiets doen
Alleen voor op de meent die slappe zoen…
angst
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
707 Het zijn barre tijden voor ons allemaal.
Angst voor terreur.
Angst voor vluchtelingen.
Angst voor wie komt en
angst voor wie gaat.
Angst voor de dag van morgen
en angst voor die van overmorgen.
Angst voor onze jobs en pensioenen.
Angst dat anderen die onhaalbaar
en onbetaalbaar zullen maken.
Angst voor vreemden en barbaren.
Die schrik…
Je streelt en je krast
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
601 Het beeld hou ik vast
Van hoe onze liefde was
Je streelt en je krast,
Trekt aan en verjaagt,
Liefde die helend is
En ons soms belaagt -
Door de wolken heen
En de nevel erna
Weet ik je naam niet meer,
Komt wie je bent me zelfs
Niet bekend meer voor,
Nu zie ik in de spiegel
Hoe de waanzin mij bekruipt
En hoe ik ook mijn eigen…
Doordringende blik
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
537 Ik zag haar op een poster,
mijn ogen bleven kleven aan het papier.
Ze keek me zo doordringend aan
net of zij mij iets wou vragen.
Ik stapte verder,
ze spookte door mijn hoofd
had iets losgeweekt vanbinnen
haar blik en die mooie ogen.
Haar huid was net satijn,
haar ranke hals was uitdagend.
De film in mijn hoofd legde haar op de gevoelige…