5009 resultaten.
Eenzame roes
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
122 Als ik alles mag vergeten
over het leven en het daten,
slaap ik mijn eenzame roes uit
op de grond bij de verhalende boom.
Ik kan het niet weten, ik ben slechts een droom.…
nader
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
27 achter de dunne stof van avond
ik leun dichter bij je schouder
en zeg het bijna zonder stem
nader
het raam houdt de regen zacht
als een hand die niets neemt
alleen de druppels telt
die niemand anders hoort
jouw adem raakt de mijne
kort en warm en bijna stil
nader
blijf
zo
alleen dit woord
dat ik drie keer leg
op de rand van je slaap…
Zegen deze avond, God...
poëzie
3.5 met 13 stemmen
2.553 - Gelaten en verzoend in de avond-zoete dood,
zal onze torve zin naar Uwe boezem zijgen
gelijk een slaap-zwaar kind ten zaal'ge moeder-schoot.
Zegen... Uw rust zweeft, zeegnend, om gebogen twijgen
die wiegen, naar de slaap der vooglen aadmend gaat.
Zegen...…
ZEGEN DEZE' AVOND, GOD
poëzie
3.4 met 23 stemmen
3.792 - Gelaten en verzoend in de avond-zoete dood,
zal onze torve zin naar Uwe boezem zijgen
gelijk een slaap-zwaar kind ten zaal'ge moeder-schoot.
Zégen... Uw rust zweeft, zeegnend, om gebogen twijgen,
die wiegen, naar de slaap der vooglen aedmend gaat.
Zégen...…
De dwangarbeiders
poëzie
3.0 met 9 stemmen
3.340 Zij leven, eten, slapen op de lichters,
Eten verslindend, slapen zwaar in zwijm.
Terzelfdertijd zitten de ijdle dichters
In 't koele theehuis, tuk op maat en rijm.
‘Het leven op de sterren loopt uiteen;
Hoe zoet is dat dier wezens bovenaards.’
Neen, het gebeurt in één land, vlak bijeen.…
1 november
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
883 Ik zet een kaars bij hun foto en zeg hen
elke avond slaap wel.
Ik heb zielenrust en ik voel me goed in mijn vel.
Tijd heelt de wonden, dat moet, of we maken ons stuk.
Wees gerust, uw leven kent nog geluk.
Denk nu en dan eens aan al diegenen, die ons zijn voor gegaan.
Zij waren met jouw begaan.…
Klassiek kamperen
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
1.238 Eerder verkies ik de hel
van een vijfsterrenhotel,
dan dat ik ooit nog een uur
slaap in de vrije natuur.…
Onbegrip
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
3.831 afgesloten
veilig in je borst
diep in je warme lijf geborgen
het opent zich alleen
als jij dat wilt vanzelf
je hebt geen harnas nodig
dat tenue omklemt de vrijheid
en de wapens verwijderen je onschuld
bloedrood is geen enkel hoopvol leven
je ziet wat je denkt
dat je bent wat je ziet
de echo van het moeten zijn
houdt je bezig als je slapen…
De nacht
hartenkreet
3.5 met 30 stemmen
2.095 ‘s Avonds als ze wakker ligt
In lange stille nachten
De echte wereld achter zich
Verzonken in gedachten
‘s Avonds als ze slapen wil
De rust maar niet kan vinden
Donker, koud en ijzig stil
Zoekt zij naar haar beminde
‘s Avonds in haar warme rust
Droomt zij van ware liefde
De minnaar die haar teder kust
De prins die zij verdiende…
Zwervenszat
poëzie
3.8 met 18 stemmen
3.927 't Meest in nachten als de maan haar stralen
Koud en lusteloos door 't ruim laat dalen,
Ben ik radeloos, denk: ik zal maar ergens
Zwak en zwervens-
Moe mij laten vallen in het zand,
Plompverloren en mij wat bedekken
En dan blijven liggen tot mij een komt wekken,
Deernis koestrend op komt rapen
En zo niet, dan blijf ik slapen.…
Saai
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.337 Voor de tv valt hij in slaap,
de afstandsbediening in de hand.
Oh, hij zou zo graag eens breken
met die dagelijkse sleur.
Hij heeft echt alles over
voor een leven met wat kléur.
De oplossing is vlug gevonden;
haar zo blond, ogen zo blauw,
nu weet hij waar het hem aan schort,
hij zoekt een lieve vrouw!…
guerilla's met de ogen dicht
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.062 slapen wij niet hier en nu?
waar wij in dromen blinken
sluiten wij de luiken niet
opdat het daagse licht
ons water in het smikkeltje plenst
pas als wijzelf dat wensen?
bestrijden wij de regen niet
met waterdichte middelen?
bespelen wij de zon dan niet
met onze donkere brillen?…
Laat mij wakker van je dromen...
hartenkreet
3.3 met 22 stemmen
2.434 dat ik huil
omdat ik zo bang ben, lief,
dat je weggaat en mij alleen laat
Het besef is gekomen
ik ben van je gaan houden
kon ik je maar vertrouwen
voor een heel leven lang
Even bestaat de wereld uit jou en mij
de mensen in de voorbijgaande trein
kunnen het niet weten - ook niet zien -
hoezeer ik jou nu lief heb
Ik val langzaam in slaap…
zo zou het moeten zijn
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.248 voelend aan de stoppels
zacht en kietelend
lachend duw ik hem weg
en trek hem terug
en dan
zachte, zoete lippen
op het gras onder de lucht
bijtende kou
sterren zachtjes schijnend
harde housemuziek
overwaaiend vanuit de stad
en dan
verschrikte open ogen
vol met natte tranen
druppels op mijn dekbed
het raam stond nog open
ik viel in slaap…
De Apeldoornse apenschool
hartenkreet
3.3 met 10 stemmen
1.733 Zo eind april gaan ze een week
voor stage naar een apotheek
en leren daar voor ze gaan slapen
de kneepjes van het apegapen.
De Apeldoornse apenschool,
daar is geen plaats voor apekool.
Als daar een aap niet mee kan komen,
dan wordt die aap apart genomen
en let hij even niet goed op,
dan krijgt hij op zijn apenkop.…
Eerste hartaanval
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
722 pompen
Die hun kamers met kleppen scheiden
Een zuigende, stuwende, lillende brij
Zo broos achter dat borstbeen
Bestuurd door een knoop van cellen
Het plant zich door vezels verder
Tot het verste kootje van mijn kleine teen
Het eerste bloed stroomt naar de long
Wisselt van stof en keert terug
Stuwt dieper naar dun weefsel
Bloed dat in de slaap…
Luchtkasteel
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.046 vergezichten in het verschiet
Achter de kale trede een steile klim
naar een wijde blik achter de horizonnen
waar geleden verleden zich snel en slim
vermengt met luchtkastelen en ballonnen
vol opgeblazen dromen voor overmorgen
snel tollend aan een hemel zonder zorgen
Parels van het voorhoofd van het noorderlicht
ruisen gestaag langs de slapen…
De last van verlangen
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.161 verlangen naar de heimwee
die je nog nooit gevoeld hebt, naar de chromatiek van wensen
bij de einder als begeerte je voeten verlamt, en er helle halo’s
blaken aan je dromen als ragfijne zonnestralen gezwind
je wangen warmen, ze zo blinken van lichtweer, twinkelend
de vallende sterren aan je voeten, in hun nabijheid ver,
zinken ze, zoals ze in je slaap…
sterven aan zee
hartenkreet
2.7 met 9 stemmen
2.292 uitgeput
en ga zitten in het zand
het is afnemend getij
zo voel ik dat ook in mij
zelfs het zitten is vermoeiend
ik ga liggen, op mijn buik
met moeite ondersteun ik
mijn hoofd
ik tel de laatste golven
mijn hart bonst zwaar
mijn ogen vallen soms dicht
ik val met mijn gezicht
in het zand
en kijk verschrikt op
er lijkt geen verschil
tussen slapen…
Droevig afscheid
netgedicht
2.7 met 22 stemmen
3.104 Jij zegt mij zachtjes fluister toe
ach ween toch niet om wat ik doe
rond bomen van mijn gouden woud
klatert lief rond ‘t groene hout
het water dat gevoelig stroomt
mijn wens die liefde droomt
Jij zegt mij zachtjes wenen toe
de pijn die in je groeit en bloedt
en jou zo angstig slapen laat
scheurt het leven flarden weg
tot enkel kou die sterven…
De waarheid
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
6.340 Geuren van de warme nacht
Slingeren langs de bomen
Bloeiers genieten van de eerste zonnestralen
Het bos ontwaakt uit zijn slaap
Gespannen wandelt hij in trage pas
Met een waas van onzekerheid om zich heen
Door zijn hoofd gieren duizend en een gedachten
Hij vertraagt zijn pas
Zelfs een prille lentezon
Kan de gemoedsrust niet stillen
Gelijk…
goden of demonen?
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
1.186 Matte pupillen drijven in het vlies
en verraden hoe slap we worden.
De prooi die minder spartelt.
Zie onze tenen krullen
als een ster valt van uitputting
Onze wens suist naar nergens
hoe dicht we ook de ogen knijpen.…
Legende
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
912 De vrees voor mijn tong die mij in de slaap verraadt.
Iemand peuterde de verhalen los
uit de gladde gaten van het geheugen.
De gruwel die bovendreef:
De kinderen zochten een schaap om naakt te scheren
een floddermouw om te scheuren
en scholden “vette aap” naar de jongen met de drie buiken.…
Gebed
netgedicht
4.0 met 37 stemmen
2.193 Gewoon een keertje slapen zonder zorgen of verdriet.
Geeft U mij alstublieft een nachtje angstenvrij.
Bedankt dat U even wilde luisteren naar mij.…
Onze droom
hartenkreet
3.1 met 14 stemmen
9.755 elkaar eeuwige trouw beloven
bezegeld met ringen en witte duiven
Een prieel op het witte strand
waar de ringen worden omgedaan
En dat alles op het moment dat
we de zon kunnen zien ondergaan
Waar we na de huwelijksceremonie
genieten van een dans op het strand
Daarna dolverliefd terugslenteren
blote voeten in het knerpende zand
Waar we slapen…
Mijn man...mijn allesie
hartenkreet
4.3 met 12 stemmen
1.367 Dat ik zo ontzettend veel om je geef
Maar ik ga het je niet eens uitleggen
Laat het je wel voelen, zolang ik leef
Kijk hem nu lekker slapen, mijn man
Mijn allesie, mijn steun en toeverlaat
Die in mijn ogen alles kan
Voor ons door 't vuur heengaat
Dit is de liefde van mijn leven
Deze man die ik beschrijf
'k Zal liefde aan hem blijven geven…
spot en spel
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
1.485 Je grimmig oog snijdt
Door merg en been en vel
Alsof je een spookhengst berijdt
De iris smeult, de pupil laait
Ik begrijp geen grein van dit giftig spel
De mistflard die in mijn kop verwaait
Ik vlucht onder mijn donsdeken
Tel snuivende rammen tot ik slaap
Ze vermenigvuldigen in een luchtbel
Hollen dartel naar een rillend schaap
Het lijkt…
Straks...
hartenkreet
3.7 met 23 stemmen
3.017 Als ik straks oud ben, ziek en zwak
en pijn verjaagt de slaap
Als onrust neemt van mij bezit
doe dan wat onvermijdelijk is
en laat me gaan, een laatste goede daad
Beslis voor mij en wees niet bang
Past eigenliefde bij de vriendschap die ik gaf
of uitstel tot het beter past
bij een verloren strijd
Ik ben niet bang tijdens de laatste gang…
Bij de lamp
poëzie
2.9 met 14 stemmen
3.144 ziel in tot haar nacht:
Door zo helder avondrood
Naar een nacht zo diep en groot
Als uit leven naar de dood:
Of ge al zonder morgen ging
Buiten levens duistre ring
Rusten in verheerlijking,
Wijl ik hier bij 't lampelicht,
De ogen naar mijn boek gericht,
Nog wat van u droom en dicht,
Tot het uur van slapen…
de trein naar kerstmis
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
2.900 het uitwuiven tot een beeld
nee, geen tranen, even niet denken
mijn blik staart oneindig door de
met kerstsfeer verlichte stad tot
het landschap zwart tegen de ruit hangt
terwijl herinneringen op het bagagerek
tot leven komen hang ik mijn mantel
nog vol van jouw reuk, aan de haak
en nestel mijn wang ertegen
een glimlach begint zijn slaap…