5363 resultaten.
Moeder
gedicht
2.7 met 132 stemmen
49.255 Rijzend en dalend op haar vloed,
als kleine vogels op haar schoot gezeten,
konden wij lange tijd haarzelf vergeten,
rustend en rondziend en behoed.
Haar stem was donker en wat hees
als schoven schelpjes langs elkander,
haar hand was warm en stroef als zand.…
de sint
hartenkreet
4.4 met 28 stemmen
5.452 Een vogel die zingt
en een kikker die springt.
Een hele doos lego blokken,
voor mijn pa een paar sokken.
Ik mag mama niet vergeten,
het is een verrassing, ze mag het niet weten.
Graag een grote bos bloemen,
met een kaartje van mij vol zoenen.
Voor mijn zusje een klein katje,
en voor haar pop een badje.…
uitgelicht door de duivel
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
679 de lantaarn op straat staart
met zijn blinde enig oog naar
de kille stilte aan zijn voet
verankerd in betonnen grond
op zijn verroeste ijzerhoofd
huist een vergeten rare vogel
die dag door nacht al danst
met de duivel van het feest
nooit gezien en nog niet gehoord
de eenzame passant iedere dag
van ontucht onderweg naar huis
hoort slechts…
Kleine wereld
gedicht
3.1 met 39 stemmen
25.717 De vogels zijn vervlogen.
De roodoranje zon hangt laag te drogen.
Gemengd met mist doen dingen minder pijn.
Bij elke stap ontstaat een stukje sloot.
De koude doet de wateren kalmeren
en Marokkaanse meisjes bestuderen
het verse ijs. De vissen willen brood.…
schaduw in de mist
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
516 Schaduw in de mist
Soms is alles zo vaag
Zo ver weg
Probeer het te pakken, doch
geen gevoel,onbereikbaar
Mijn ogen zijn nat
Mijn huid is kil
De mond wijd open
Klaar voor een schreeuw
Geen geluid, ’t is stil
Geen wind, geen vogels, niets
Ik staar om me heen
Overal leegte
Als een grijs gordijn
die me mijn zicht ontneemt
Probeer te bewegen…
Op de oorlogsgrens
poëzie
3.4 met 14 stemmen
2.960 nood en pijn
Hun dakloos dorp of platgebrande vesten
Verlaten, 't zij beladen met de resten
Van vroegre welvaart, of - nooddruftige trein -
Met enkel 't lijf, rillend van 't koortsvenijn
Waar vuil en honger de aadren mee verpesten, -
Miljoenen troostloos: vrouwen zonder man,
Kinderen zonder ouders, en de dood
Overal huivrend als een vale vogel…
stadsontwikkeling
netgedicht
4.3 met 33 stemmen
1.369 dit is een prachtig bos, haast ongerept
met vogels, vlinders en volwassen bomen
de schoonheid naar een eeuwenoud recept
hier kunnen minstens vijftig villa’s komen
dat duingebied, de onschuld niet verloren
nog rusteloos, zoals het altijd was
met stuivend zand en vrolijk wuivend gras
de ideale bouwplaats voor kantoren
dat landgoed, nog zo…
liefdesverdriet,4 seizoenen lang
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
984 De wind fluisterd hoorbaar je naam
De bomen wiegen heen en weer
De regendruppels verklaren de liefde op het raam
Ik mis je en dat doet zeer
Het sneeuwt en buiten is het guur
Vroeg donker, sneeuwvlokken tegen me gezicht
Mis de passie, mis het innerlijke vuur
Cupido`s pijlen zijn verkeerd gericht
Vogels fluiten,bijen die zoemen
Lammetjes…
Bloem en Perk
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
901 het zwerk
de leraar met die lange monologen
verbood ze om te lezen in een werk
met op het kaft twee blije vinkenogen
ze moesten naar de burcht van Bloem en Perk
ze droegen stil hun last, ze waren sterk
maar rug en schouders werden al gebogen
door jaren van niets kunnen en niets mogen
ze konden kiezen: molensteen of zerk
twee jonge vogels…
rode kaarsen bloeiend in de lentezon
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
849 stilte droomt en verte trilt een kerktoren
op klokke twaalf zijn alle boeren klaar
zinderend zoekt zon zijn vogels bij elkaar
kwetterend in de zwartgeploegde voren
je schaduwt deze plaats al eeuwenlang
zucht zacht als ze hun eerste honger stillen
zelfs liefde bloeide hier en kon verkillen
als hun zomer weer dat trieste einde nam
ben jij…
Avond
poëzie
4.2 met 25 stemmen
5.324 Ziet,
hoe langs mijn venster nog, met ras gerucht,
een enkele al te late vogel vliedt.
En ver, daar ginds, die zachtgekleurde lucht
als perlemoer, waar ied're tint vervliet
in teêrheid... Rust. Oh, wondervreemd genucht!
Want alles is bij dag zó innig niet.
Alle geluid dat nog van verre sprak,
verstierf.…
Lentegevoel
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.324 Jij zag de eerste zwaluw,
het melkvee in de wei,
een vogel met een bek vol mos.
Een vliegtuigje laag boven het veld,
wij zittend zij aan zij,
voor even van de wereld los.
En als wij verder gaan
Langs ’t kronkelend heidepad,
Twee oude mensen zoals wij.…
Regen
poëzie
3.5 met 10 stemmen
3.122 En geen, die niet in 't moedeloze deelde
En gedwee mee-weende, en zich niet verlegen
Over zichzelf boog, want wie had gekregen
Zoveel blij's, dat binnen een vogel kweelde?
Ook ik boog neer en kon niet vrolijk zijn,
Maar toch droeg ik de vlam van heerlijk weten
Met me en stroomde door 't bloed een verse wijn.…
soms geen zin meer
hartenkreet
4.3 met 9 stemmen
1.449 heb ik geen zin meer
dan kijk ik naar buiten
maar de gouden zon zie ik niet
ik hoor geen vogels fluiten
en verdrink in mijn verdriet…
Ochtendgloren
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
927 In het zachte schijnsel van de ochtendzon
Laten de stralen zich glijden over de aarde
Heerlijk warm zacht verkwikkend
De vogels laten zich wiegen op de wind
In het zachte schijnsel van de ochtendzon
Prikkelen de stralen de ogen wakker
Een nieuwe dag is weer begonnen
In het zachte schijnsel van de ochtendzon
Verdwijnen de zwarte sluiers van…
Onze zomertuin
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
935 "
Als een reddende engel uit de hemel
van tussen de struiken gewemel
onze grote, bruine vriend,
met geen enkele vogel bevriend
komt aangerend.
Met volledige overgave
verdrijft het klapwiekend gevaar
maar het scheelde geen haar...…
Een geurtje geluk
hartenkreet
3.8 met 15 stemmen
2.142 Ik spreek de vogels toe
in de taal van mijn verlangen.
Ik kleur deze dag
met een geurige blijdschap.
Langzaam verdwijnen de schaduwen
door mijn verlossend handgeklap.…
Herfstslaap
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
801 Verder zijn er de vogels, gebalde troepen deserteurs,
die ons hun lichtgeraakte rug keren
we zien wel, keren terug als de tijden beter zijn.
De kapotgedichte herfstbladeren die ik als kind
ving - in die dagen werd geen val voltooid -
zijn ijdel en dor, betekenen niets.…
De Herfst
hartenkreet
3.8 met 10 stemmen
1.026 Vogels op weg naar het zuiden
maken krijsende geluiden.
Ochtenden grijs en kil,
weer een uur tijdsverschil.
De zomer is gegaan,
met de lange avonden is het gedaan.
De herfst is gekomen als immigrant,
die zich tot aan de winter vestigt in ons land.…
Richting de afgrond
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
1.011 Paarse vogels
Zweven boven het rode gras
Dat zich verzet tegen de wind
Maar desondanks diep
Buigen moet voor
De hemelse aanwezigheid
Dronken schapen
Achtervolgen koeien die
Niet meer schrikken als een
Soortgenoot plotseling
‘boe’ roept maar kirren als
Baby’s die net zijn gaan slapen
De droom van
Een onthoofde kip die op het punt…
De dood dichtbij
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
775 lege struiken
door de wilde wind gespoeld
De dag geschreven,
de dichters dragen voor
Lang, de dag voorbij,
het kind beklimt de hoge heg
De zonnekoning kijkt
het glazen venster door
Op de kale vlakte,
de liefde wijst de weg
Vrouwen geuren
als de prille lentegeest
Ergens stijgt straks
een nieuwe zon ten hemel
De dronken vogels…
Nieuwjaarswens
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
928 zal Apollo winnen van macht en oorlogsvuur
kunnen vogels luider zingen
dan clusterbommen kunnen springen
wat is waarheid in dit uur ?
ach laten wij nog één keer het proberen
sluipend aan Eros en Athene voorbij
ooit was er toch iemand - de naam ontglipte mij-
die zij “Het kán verkeren”…
stille straten
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
862 door stille straten dool ik rond
jagend achter een blind verlangen
op zoek naar wat ik nimmer vond
in mijn prille kindergezangen:
dansen naar morgen
lachen naar vogels
slechts hemelse zorgen
ik hoefde alleen maar
mooie dromen te vangen
deuren ga ik voorbij
tel ze allen één voor één
daarachter zie ik gezichten
rondom een tafel gezeten…
Bekwaam of eenzaam
hartenkreet
2.6 met 11 stemmen
8.594 Het leven als een vogelvlucht
Vogels delen het leven enkele weken
Na de jongen slaan ze beiden op de vlucht
Slechts een enkele soort zal het monogaam zijn niet breken
Voor de mens is monogamie een crime gebleken
Na het ja-woord een diepe zucht
Geen verbintenis tot de laatste lucht
Alles opgebouwd om het later af te breken
Is de keuze bewust…
Jochie
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
751 En tijdens het naar school toegaan
de vogels hoorde zingen,
iets over bovenaardse dingen
die hij gewoon nog kon verstaan.
En bij de juffouw voor de klas
iets zag dat hem deed dromen
van een geluk dat ooit zou komen,
niet wetend dat het zeldzaam was.…
Eerste winter, zesde lente
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.552 Als in de ochtend de zon opkomt
en het gras de wind naar zich toe lacht
Als in de ochtend de zon opkomt
en het gras de wind naar zich toe lacht
Zie ik jou nog in mijn droom en prompt
weet ik dat jij weer op mij wacht
Ik ben meer dan een blije man
omdat ik weet dat ik leven kan
Kijk het leven overal zijn
De bomen, bankjes in het park
Vogels…
warmte maakt geluiden stil
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
591 prikkeldraad en paaltjes
beesten in het gras
bonte koeien mompelen
windend van het gas
vogels fluiten duikend
schooierig gebekt
scheren nesten zoekend
kletsend uit hun nek
vlinders vliegen kleuren
ogen geel en wit van licht
strijken neer op bloemen
vouwen vleugels rustend dicht
sloten dromen zwart
door zonlicht groen gekant
strakke…
Groene idylle
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
655 hier is de sleutel van mijn hemel
het stukje Eden in mijn achtertuin
waar vogels vrolijk flierefluiten
tot schemering hun snavels dicht
daar klimmen maagden in de palmen
verschuilen juffertjes zich in ‘t groen
zet de leeuwenbek zo’n grote mond op
dat bange rozen rimpelen in de wind
maar als het botert tussen de bloemen
smeert de klaver…
Le col de l'homme mort
gedicht
2.8 met 33 stemmen
8.098 het wachtte nog met sneeuwen
maar de stilte was al ingetreden
toen wij stegen met dat lopen
dat een vorm van stilstaan is
wij zochten naar een uitzicht
een punt voor het verdwijnt
wij wisten niet hoe men
de draagkracht meet van ijs
we waren samen en alleen
we waren nauwelijks en nog
zoals de laatste vogels in de lucht
voor het begon te…
Kraakhelder
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
844 Hoe het wintert
En kraakt zo helder
Strakblauwe luchten
Boven witte daken
De vogels, zij vluchten
Weg van nog flinter
Dun ijs op 't water
Mensen verzuchten
En de zucht
Die zij slaken
Spreekt verlangen
Naar behaaglijk
Ooit, ja en later
Zij wetten de schaats
Een blij verheugen
Op wolkig dampende adem
Rode neuzen en oren
Blozend warme…