Alle inzendingen over vogels

5363 resultaten.

Sorteren op:

Moeder

gedicht
2.7 met 132 stemmen aantal keer bekeken 49.255
Rijzend en dalend op haar vloed, als kleine vogels op haar schoot gezeten, konden wij lange tijd haarzelf vergeten, rustend en rondziend en behoed. Haar stem was donker en wat hees als schoven schelpjes langs elkander, haar hand was warm en stroef als zand.…

de sint

hartenkreet
4.4 met 28 stemmen aantal keer bekeken 5.452
Een vogel die zingt en een kikker die springt. Een hele doos lego blokken, voor mijn pa een paar sokken. Ik mag mama niet vergeten, het is een verrassing, ze mag het niet weten. Graag een grote bos bloemen, met een kaartje van mij vol zoenen. Voor mijn zusje een klein katje, en voor haar pop een badje.…

uitgelicht door de duivel

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 679
de lantaarn op straat staart met zijn blinde enig oog naar de kille stilte aan zijn voet verankerd in betonnen grond op zijn verroeste ijzerhoofd huist een vergeten rare vogel die dag door nacht al danst met de duivel van het feest nooit gezien en nog niet gehoord de eenzame passant iedere dag van ontucht onderweg naar huis hoort slechts…

Kleine wereld

gedicht
3.1 met 39 stemmen aantal keer bekeken 25.717
De vogels zijn vervlogen. De roodoranje zon hangt laag te drogen. Gemengd met mist doen dingen minder pijn. Bij elke stap ontstaat een stukje sloot. De koude doet de wateren kalmeren en Marokkaanse meisjes bestuderen het verse ijs. De vissen willen brood.…
Co Woudsma7 januari 2026Lees meer >

schaduw in de mist

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 516
Schaduw in de mist Soms is alles zo vaag Zo ver weg Probeer het te pakken, doch geen gevoel,onbereikbaar Mijn ogen zijn nat Mijn huid is kil De mond wijd open Klaar voor een schreeuw Geen geluid, ’t is stil Geen wind, geen vogels, niets Ik staar om me heen Overal leegte Als een grijs gordijn die me mijn zicht ontneemt Probeer te bewegen…
P.M.Matthes31 december 2007Lees meer >

Op de oorlogsgrens

poëzie
3.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.960
nood en pijn Hun dakloos dorp of platgebrande vesten Verlaten, 't zij beladen met de resten Van vroegre welvaart, of - nooddruftige trein - Met enkel 't lijf, rillend van 't koortsvenijn Waar vuil en honger de aadren mee verpesten, - Miljoenen troostloos: vrouwen zonder man, Kinderen zonder ouders, en de dood Overal huivrend als een vale vogel…
Albert Verwey17 augustus 2021Lees meer >

stadsontwikkeling

netgedicht
4.3 met 33 stemmen aantal keer bekeken 1.369
dit is een prachtig bos, haast ongerept met vogels, vlinders en volwassen bomen de schoonheid naar een eeuwenoud recept hier kunnen minstens vijftig villa’s komen dat duingebied, de onschuld niet verloren nog rusteloos, zoals het altijd was met stuivend zand en vrolijk wuivend gras de ideale bouwplaats voor kantoren dat landgoed, nog zo…

liefdesverdriet,4 seizoenen lang

hartenkreet
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 984
De wind fluisterd hoorbaar je naam De bomen wiegen heen en weer De regendruppels verklaren de liefde op het raam Ik mis je en dat doet zeer Het sneeuwt en buiten is het guur Vroeg donker, sneeuwvlokken tegen me gezicht Mis de passie, mis het innerlijke vuur Cupido`s pijlen zijn verkeerd gericht Vogels fluiten,bijen die zoemen Lammetjes…

Bloem en Perk

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 901
het zwerk de leraar met die lange monologen verbood ze om te lezen in een werk met op het kaft twee blije vinkenogen ze moesten naar de burcht van Bloem en Perk ze droegen stil hun last, ze waren sterk maar rug en schouders werden al gebogen door jaren van niets kunnen en niets mogen ze konden kiezen: molensteen of zerk twee jonge vogels…

rode kaarsen bloeiend in de lentezon

netgedicht
4.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 849
stilte droomt en verte trilt een kerktoren op klokke twaalf zijn alle boeren klaar zinderend zoekt zon zijn vogels bij elkaar kwetterend in de zwartgeploegde voren je schaduwt deze plaats al eeuwenlang zucht zacht als ze hun eerste honger stillen zelfs liefde bloeide hier en kon verkillen als hun zomer weer dat trieste einde nam ben jij…

Avond

poëzie
4.2 met 25 stemmen aantal keer bekeken 5.324
Ziet, hoe langs mijn venster nog, met ras gerucht, een enkele al te late vogel vliedt. En ver, daar ginds, die zachtgekleurde lucht als perlemoer, waar ied're tint vervliet in teêrheid... Rust. Oh, wondervreemd genucht! Want alles is bij dag zó innig niet. Alle geluid dat nog van verre sprak, verstierf.…

Lentegevoel

hartenkreet
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.324
Jij zag de eerste zwaluw, het melkvee in de wei, een vogel met een bek vol mos. Een vliegtuigje laag boven het veld, wij zittend zij aan zij, voor even van de wereld los. En als wij verder gaan Langs ’t kronkelend heidepad, Twee oude mensen zoals wij.…
Gello12 juli 2004Lees meer >

Regen

poëzie
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 3.122
En geen, die niet in 't moedeloze deelde En gedwee mee-weende, en zich niet verlegen Over zichzelf boog, want wie had gekregen Zoveel blij's, dat binnen een vogel kweelde? Ook ik boog neer en kon niet vrolijk zijn, Maar toch droeg ik de vlam van heerlijk weten Met me en stroomde door 't bloed een verse wijn.…

soms geen zin meer

hartenkreet
4.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.449
heb ik geen zin meer dan kijk ik naar buiten maar de gouden zon zie ik niet ik hoor geen vogels fluiten en verdrink in mijn verdriet…
Wim Niesten30 december 2003Lees meer >

Ochtendgloren

hartenkreet
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 927
In het zachte schijnsel van de ochtendzon Laten de stralen zich glijden over de aarde Heerlijk warm zacht verkwikkend De vogels laten zich wiegen op de wind In het zachte schijnsel van de ochtendzon Prikkelen de stralen de ogen wakker Een nieuwe dag is weer begonnen In het zachte schijnsel van de ochtendzon Verdwijnen de zwarte sluiers van…

Onze zomertuin

netgedicht
4.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 935
" Als een reddende engel uit de hemel van tussen de struiken gewemel onze grote, bruine vriend, met geen enkele vogel bevriend komt aangerend. Met volledige overgave verdrijft het klapwiekend gevaar maar het scheelde geen haar...…

Een geurtje geluk

hartenkreet
3.8 met 15 stemmen aantal keer bekeken 2.142
Ik spreek de vogels toe in de taal van mijn verlangen. Ik kleur deze dag met een geurige blijdschap. Langzaam verdwijnen de schaduwen door mijn verlossend handgeklap.…

Herfstslaap

netgedicht
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 801
Verder zijn er de vogels, gebalde troepen deserteurs, die ons hun lichtgeraakte rug keren we zien wel, keren terug als de tijden beter zijn. De kapotgedichte herfstbladeren die ik als kind ving - in die dagen werd geen val voltooid - zijn ijdel en dor, betekenen niets.…
werelt23 februari 2006Lees meer >

De Herfst

hartenkreet
3.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.026
Vogels op weg naar het zuiden maken krijsende geluiden. Ochtenden grijs en kil, weer een uur tijdsverschil. De zomer is gegaan, met de lange avonden is het gedaan. De herfst is gekomen als immigrant, die zich tot aan de winter vestigt in ons land.…

Richting de afgrond

netgedicht
2.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.011
Paarse vogels Zweven boven het rode gras Dat zich verzet tegen de wind Maar desondanks diep Buigen moet voor De hemelse aanwezigheid Dronken schapen Achtervolgen koeien die Niet meer schrikken als een Soortgenoot plotseling ‘boe’ roept maar kirren als Baby’s die net zijn gaan slapen De droom van Een onthoofde kip die op het punt…

De dood dichtbij

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 775
lege struiken door de wilde wind gespoeld De dag geschreven, de dichters dragen voor Lang, de dag voorbij, het kind beklimt de hoge heg De zonnekoning kijkt het glazen venster door Op de kale vlakte, de liefde wijst de weg Vrouwen geuren als de prille lentegeest Ergens stijgt straks een nieuwe zon ten hemel De dronken vogels…
Ezra Lento30 november 2008Lees meer >

Nieuwjaarswens

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 928
zal Apollo winnen van macht en oorlogsvuur kunnen vogels luider zingen dan clusterbommen kunnen springen wat is waarheid in dit uur ? ach laten wij nog één keer het proberen sluipend aan Eros en Athene voorbij ooit was er toch iemand - de naam ontglipte mij- die zij “Het kán verkeren”…

stille straten

netgedicht
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 862
door stille straten dool ik rond jagend achter een blind verlangen op zoek naar wat ik nimmer vond in mijn prille kindergezangen: dansen naar morgen lachen naar vogels slechts hemelse zorgen ik hoefde alleen maar mooie dromen te vangen deuren ga ik voorbij tel ze allen één voor één daarachter zie ik gezichten rondom een tafel gezeten…

Bekwaam of eenzaam

hartenkreet
2.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 8.594
Het leven als een vogelvlucht Vogels delen het leven enkele weken Na de jongen slaan ze beiden op de vlucht Slechts een enkele soort zal het monogaam zijn niet breken Voor de mens is monogamie een crime gebleken Na het ja-woord een diepe zucht Geen verbintenis tot de laatste lucht Alles opgebouwd om het later af te breken Is de keuze bewust…

Jochie

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 751
En tijdens het naar school toegaan de vogels hoorde zingen, iets over bovenaardse dingen die hij gewoon nog kon verstaan. En bij de juffouw voor de klas iets zag dat hem deed dromen van een geluk dat ooit zou komen, niet wetend dat het zeldzaam was.…

Eerste winter, zesde lente

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.552
Als in de ochtend de zon opkomt en het gras de wind naar zich toe lacht Als in de ochtend de zon opkomt en het gras de wind naar zich toe lacht Zie ik jou nog in mijn droom en prompt weet ik dat jij weer op mij wacht Ik ben meer dan een blije man omdat ik weet dat ik leven kan Kijk het leven overal zijn De bomen, bankjes in het park Vogels…

warmte maakt geluiden stil

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 591
prikkeldraad en paaltjes beesten in het gras bonte koeien mompelen windend van het gas vogels fluiten duikend schooierig gebekt scheren nesten zoekend kletsend uit hun nek vlinders vliegen kleuren ogen geel en wit van licht strijken neer op bloemen vouwen vleugels rustend dicht sloten dromen zwart door zonlicht groen gekant strakke…

Groene idylle

netgedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 655
hier is de sleutel van mijn hemel het stukje Eden in mijn achtertuin waar vogels vrolijk flierefluiten tot schemering hun snavels dicht daar klimmen maagden in de palmen verschuilen juffertjes zich in ‘t groen zet de leeuwenbek zo’n grote mond op dat bange rozen rimpelen in de wind maar als het botert tussen de bloemen smeert de klaver…
Nina Laverona18 september 2006Lees meer >

Le col de l'homme mort

gedicht
2.8 met 33 stemmen aantal keer bekeken 8.098
het wachtte nog met sneeuwen maar de stilte was al ingetreden toen wij stegen met dat lopen dat een vorm van stilstaan is wij zochten naar een uitzicht een punt voor het verdwijnt wij wisten niet hoe men de draagkracht meet van ijs we waren samen en alleen we waren nauwelijks en nog zoals de laatste vogels in de lucht voor het begon te…

Kraakhelder

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 844
Hoe het wintert En kraakt zo helder Strakblauwe luchten Boven witte daken De vogels, zij vluchten Weg van nog flinter Dun ijs op 't water Mensen verzuchten En de zucht Die zij slaken Spreekt verlangen Naar behaaglijk Ooit, ja en later Zij wetten de schaats Een blij verheugen Op wolkig dampende adem Rode neuzen en oren Blozend warme…