7704 resultaten.
je slankevingerhand
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
589 je komt met handen wit
kleurt in overwegen
hebt zoveel gegeven in een
tijd die je niet eigen was
gewoon op voorhand
van goed leven ging
jij voor alles in gezin
en met de kinderen beleven
jouw belang was
even zwart op het behang
en spreekt met wit in
een langdurig niet begrijpen
blijven was steeds meer vergrijzen
je slankevingerhand…
verliefd infinito
netgedicht
4.3 met 44 stemmen
2.133 Weet je nog naast de kerk
Onder de berkebomen
Was ik verliefd op jou
En jij niet minder
Met je zacht fluwelen jurkje
Rood met zwarte vlekjes
en streepjes wit en zacht
wij zoenden en het mos
achter de heg smolt
tot een zacht bed
helaas in de schaduw
verkoeling en het rechte pad
doofden hartstocht
maar liefde bleef
tot je Kees riep
toen…
Snelwegen
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
1.806 Het moment van jezelf vrijwillig laten vallen
Denkend aan duizend kussen
Die hun waarde verliezen in gewone getallen
...De grens tussen donkerzwart en zwart
Er is geen weg terug naar morgen
Alleen het einde van alle zorgen
En een plaats vrij voor een ander hart…
over licht en donker
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
1.348 mijn lach herbergt
de diepte van het zwart
verbloemt als het ware
de levenszijde van smart
mijn stem spreekt niet
van verloren eigenwaarde
immers hoe zijn de
verdorde wortels
van mijn bestaan
te begrijpen
wie is immers in staat
het eigen sterven te verstaan
of machteloos nieuw leven
te laten rijpen
ik grijp nog wel…
Prismatig
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
521 Ik herken de blauwe zaden
van een pril begin, te proeven
van vergeelde zeden in huid
en haar, daar nog wat tussenin,
woekering van onbekende goden
uit een terracotta oerinstinct,
zich voorspelbaar laat verraden
getooid in de lange lijn der doden
met kroontjespen en zwarte inkt, het
avondrood zich in de horizon verminkt
waarachter de as…
Word glimworm
gedicht
3.4 met 11 stemmen
11.163 Maar neem daarvoor de handschoen
van zwart zeem. Loop ermee zes
jaren terug naar het noorden.
Steek de Dubro over en verzoen
me met het land. Ga naar Coïmbra,
word glimworm tussen oude boeken.
--------------------
uit: 'Golf', 2003.…
Ontwaken
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.028 bruine gezicht
je kijkt…. je mist iets, je mist je licht
ik probeer je zachtjes aan te raken
wil je strelen over je natte wangen…
De angst van je droom speelt met je…
Je bent nog weg… je bent bang en…
kruipt bij me vandaan, weg, onder het laken
hulpeloos draai ik me weer op mijn rug
ik wil je troosten en zeggen dat nachtmerries
niet altijd zwarte…
Zee
hartenkreet
3.9 met 22 stemmen
1.912 Ik spring het zwarte water in.…
Litanieën
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
801 ik wil je niet
schreeuwt
de eeuwige luidspreker
aldoor repeterend
naar de doofgeraakte
ziel van het kind
je bent niets of
gelijk aan gesloten ogen
je zal in een leeg
zwart huis zijn
dat traag groeit
vol honger
naar links en rechts
maar zonder licht
en rozen in het haar
ademen voor jou
is luisteren naar litanieën
van vals…
op zijn vaders vertelde waarheid
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
1.696 kind gluurt voortdurend de post open
zusje komt zo via mama’s buik
langs het geboortekaartje
afgeleverd in het moederhuis
de vakantie is nu zelf op reis
naar het spelen met het zusje
met leuke poppenkleren
en het verlegen wiegen
is het zoet samensmelten
door de brievenbus glipt misschien
nog een broertje tot in de ligstoel
als zwarte…
het juk van verdriet
netgedicht
3.8 met 19 stemmen
624 ruw trek ik mijn stinkende huid uit
schraap de gaten waarin een oneindige ruimte
de kruisen bevochtigt
van doden die hun buiken aanschouwen;
glasachtig in het spreken
ik doorsnijd de woorden, geef vorm
met dezelfde beweging waarmee mijn hart
werd doorboord
en trek het ongedierte
uit de zwarte vlekken, opgezwollen tot afkeer
van…
Pandora
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
519 Ergo,
Zolang er sprake is van ego
Klinkt er een echo
De ruwe stem
Het duveltje uit de oude doos
Gruwel van de ziel
Asiel van emoties
Boos en broos
Ben nu stil
Hou je mond
Paranoïde ruis
Wil niet nog meer
Zwart gefluister
Verward
Als duisternis
En luister
Verlos me van het kruis
Breng me thuis
Naar die mens die’k zie
In een dimensie…
Daarheen.
netgedicht
4.8 met 14 stemmen
1.010 Waar de lucht en het water
elkaar ontmoeten,
daar is het,
waar ons geluk werd geboren
Waar wolken met hun schaduwspel
onze namen schrijven
op akkers met zwarte aarde,
doorklieft met diepe voren
Daarheen moeten wij wel gaan,
-zullen wij steeds getrokken worden-
het licht en de luchten
wijzen ons de weg
Ik klem je hand vast…
korte weg naar de lichte tunnel
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
998 Het was zo dichtbij
En toch zo ver weg
Het licht werd feller
De tijden van donker
Waren verdwenen
Als sneeuw voor de zon
Het diepe dal in het leven
Was gevuld met hoop
Waardoor het gat verdween
Zwarte punten werden licht
Hoge treden veranderden in lage treden
De maan verdween voor de zon
De zware storm verzwakte
Waardoor jouw…
Zondaar
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
455 Oh, je zult
moeten lijden, voelen
dit gebrek, afwezigheid
tekort aan het licht
de aanwezigheid van
dit gecreëerde zwart gat.
Mistig spijt
verdampt zo snel
dit keer, niet meer
zo permanent.
Rood, broedend gevoel
vormt de hemel wolken
van jouw woede, infecteert
de wereld, al het gebroed.…
Ze krijt
netgedicht
4.7 met 13 stemmen
1.257 wit stof dwarrelt van het zwarte bord
wist de cirkels en de lijnen
waarin de kleine meid
haar hart heeft uitgestort
ze krijt omdat haar zielsverdriet
onopgemerkt is weggevaagd
de tekening niet is begrepen
het leken enkel strepen
die ze zomaar had gezet
zonder veel benul
terwijl zij als een tovenaar
de vloek wilde bezweren
harde…
Een milde herfstdag
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
815 De bladeren worden almaar schaarser
aan takken die getekend staan
als zwarte strepen soms heel dik
maar scherp in 't daglicht nu of schriel.
Plots bloeit het heimwee dan weer open
en vult mijn denken en mijn ziel.…
ARTIKEL 147
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
581 Het staat nu zwart op wit
Geschrapt wordt het verbod
Op lastering van God
Wie delft het onderspit
Zou ’t goddelijke Licht
Even hebben geweend
Of even zijn versteend
Schreef het soms een gedicht
Van Goliath op klompen
In ’t Alziend Oog een muisje?…
sinterklaas en kerst
hartenkreet
2.7 met 26 stemmen
1.942 eerst gaan we voor
pakjesavond en
mooie gedichten
van de Sint en
zijn zwarte Pieten…
Het Wad als bevrijder
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
767 drenkeling te wezen
het koor van zout zonder een duidelijke
dirigent braken de golven
en tilden het schuim ver boven
mijn kunnen zodat ik balanceerde
tussen de mimiek van het klassiek
of de garderobe die het heden
vertegenwoordigde in het masker
van het moment
doch de lessen achter de vleugel
markeerden de grenzen in een
onduidelijke zwart…
pianoconcert nr. 1
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
730 de pianotoetsen wit en zwart
de handen glijden eroverheen
strelen bedenkelijk het oppervlak
of beuken, hameren er geweld uit
we zitten als bevroren in de
grote zaal. Na afloop groot
applaus, de pinguin staat op
en buigt voor het publiek, we
lopen verward het gebouw
uit, ik weet even niet links
of rechts.…
Vroege winter
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
879 En als de aarde de kleuren heeft uitgedaan
om een bad te nemen in zwart en grijs
gaan de dagen een verbond aan met de nacht
en zal het een vroege winter zijn.
Zal ik de lampen vullen met olie
de kruiken met water en vragen om wijn.
Of zal ik vertrouwen en
hopen dat er morgen sneeuw zal zijn.…
Carillon Silence
netgedicht
3.4 met 16 stemmen
605 ik wil niet denken
aan de wijzers die je in enkelvoud
neerschrijft
tussen alles
en niets
omdat je ziel geen luisterlongen
draagt in het zwarte hart
van de rivier
waarin je torens bouwt
als tijdgeraamtes
getooid met jaarringen uit mijn zacht verdriet
dat in trage schreden
en zonder verweer
neervalt tot laag onder de grijze…
Paternoster
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
984 onze vader die in de hemelen zijt
prijs uzelf gelukkig
daar te wonen
verlost van werken om den brode
uw botten krakend tot de dood
zie toch onze nood in ’t heden
te moeten buigen voor de zweep
in handen van de slinkse tollenaars
die de akte van berouw versneden
met het zwarte zaad van bedelaars
geschreven en verleden
op zand en loze beloften…
zonder verplichting
netgedicht
3.9 met 22 stemmen
666 het is een mooie dag
een dag te sterven
vandaag
behalve de kraaien
en de leegte
kleur ik alles zwart
die laat ik uit de vloed
van vragen
komen
of misschien
doe ik, vrijwel vergeten, of er niets
meer is
net zo lang
totdat
er iets is
het maakt niet uit
wat
al zou het
een golvende lijn
zijn…
Broertjes
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
949 Toneelspel handigheid en gein
gaan hier ’t gevecht aan met twee priemend zwarte ogen.
Wat zal het worden: liefhebben of haten?
als ze eenmaal volwassen zijn.…
voor h
hartenkreet
3.0 met 17 stemmen
1.890 de hemel viel
sterren in de zon
straalden
gebroken ijs
groen blad
in een glas
ogen die brandden
handen strandden
streelden een wang
lippen openden
kusten
vergeten lusten
glazen vol geschonken
klonken als gedichten
vreemde gezichten
zwarte gevaren
verwarde haren
onverwacht
een nieuwjaarsnacht
in de hitte van de zomer
lief, blijf…
Kleine sneetjes brood
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
2.692 het ontbijt te laat begonnen
en zijn de treden van de trap
te zwaar beladen – in elk geval voor mij
de houdbaarheid nog niet aan datum
en is het zuur te rijp voor deze dag
was het maar nacht en snel maar morgen
dan peuterde ik het etiket van de fles
geniet van het ogenblik zeg je, maar waar
ben jij wanneer ik kromgebogen loop
en met zwarte…
Afscheid
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.514 Tanden knarsen onhoorbaar
binnen gesloten kaken
en een waas berusting onttrekt
de wereld aan het zwarte uitzicht.
De tijd vergaat met wachten
op het onherroepelijke
nu alle daden al gedaan
en alle woorden uitgesproken.…
Spaanse griep
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
654 Opeens was oma moeder
altijd in het zwart,
zwijgen was gewoon.
De zware fotodoos
keer op keer geopend
spreekt droefheid,
tekent tijd,
in hun gezichtjes
mist het kind.
Boven verledenfoto’s
ontdekt haar dochter
steeds meer gelijkenis,
herleeft in haar
de jong gestorven moeder.…