27217 resultaten.
VRIJ
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
796 traag wiekklapt
de witte vogel door
de lome tropenlucht
nog niet wetend
waar te gaan
zijn ogen scherp
beweging wordt gezien
hij duikt
natuur gaat zijn gang
laat enkel
sporen na
eens klaar
zijn blik in het rond
weer kiezen
uit alle
richtingen
zoals de witte vogel
zich vrij voelt
om te gaan
zo voel
ik mij…
avondwake
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
741 met de maan linksachter
door de avond heen geen zwarte gaten
slecht de zachtbeschenen weg langs
bermen knielend gras
ik was daar ook en zag de glans van kleine
vonken, op een waterrijke sleur
vol donkere hiaten
die sloot wist enkel wat daar voortbewoog
om in mezelf te praten koos ik
slechts een taal
die er, in diens eenvoud
niet…
Schaduw
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
560 ogen niet mag zien
schuilt je ziel in de schaduw
dat je daar voor kiest
jezelf zodoende voor mij bevriest
wil je mij het liefst ontwijken
of ben je ongrijpbaar schuw
in ieder geval trek je de nacht
verder naar je toe
ik die naar je lacht
botst tegen een “ duistere” macht
die zegt, laat me met rust;
“ Ik toon je niets “
enkel…
Een hok zonder ogen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
560 heb zwarte vogels gevangen
muren vol bloed
weer met lente behangen
tralies gebroken
van een hok zonder ogen
deuren gekraakt
ramen geschoond
die in vervagen enkel
nachtblindheid uitbraken
nu schijnt het licht
langs mijn in trance
gevangen gezicht
heb de vrijheid gezien
in het verbreken van boeien
eindelijk kan ik weer groeien…
Geketend
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
628 ziel spiegelt zich
aan hedendaags licht
van de verloren oceaan
in den beginne was er zicht
wazig weliswaar
nu, scherper
doch vaker en dieper
ervaar ik
de kleur van nieuwe maan
ook al is de aarde
vol van monden,
kent het ontelbare
wouden met handen
een mens wordt
ongevraagd heengezonden,
is aldoor verdwaald
en als enkeling…
Uma
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
695 nabij
waar ogen zich
naar mij toe wenden
geen moment
is zij bij mij
noch wil ze maar
iets verzenden
ze woont in haar blik
aan de rand van het bestaan
schouwt eerder naar binnen;
hetgeen wij nimmer
zullen verstaan
ze is de dode schoonheid
die nog telkens roept
vertoevend in een
tere waardigheid
een enkele…
de ziener
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
698 in haar kristallen bol
ziet zij wezens
reiken naar zonnestralen
voorjaarsvogel scheert
langs de rand van de wereld
een enkele zwaluw
maakt nog geen zomer
krassen de raven
die uit hun schuilplaats komen
kristal is ijs geworden
smeltwater sijpelt
tussen gespreide vingers
dan is zij wereld in water
rondom haar wordt horizon geboren…
gewogen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
924 de god van de dood
legt de luchthartige
veer op de weegschaal
neemt behoedzaam het hart
plaatst het naast de veer
het hart houdt zich vast
Anubis schudt mismoedig
het hoofd:
hart je hebt zwaar
getild aan je bestaan
je legt teveel gewicht
in de schaal
enkel het hart, het vederlichte
viert de lichtheid
van de dood…
Zij
gedicht
4.0 met 1 stemmen
15.040 Ik ken haar enkel in mijn armen,
zij houdt mij eeuwig op de tast.
Zij slaapt en wie is zij
die morgen weer in alles past.
----------------------------------
uit: 'Waar de egel gaat', 1995.…
De zuivere koers
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
462 ik heb alles uitgeplozen
weggedaan in dozen
wat niet van waarde was
zaken waar ik
ooit om heb gegeven die
deel uit maakten van mijn leven
zij bleken enkel franje
versierselen van een andere tijd
gekocht uit onbenulligheid
ik kijk nu om me heen
en nee ben niet alleen
jij bent bij mij gebleven
storm en rotsen getrotseerd
de zuivere…
schrijlings
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
533 Ik kijk naar je
mijn liefste,
en laat me overwelmen
door de aroma’s
van je lust
als je me vochtig kust
blijft enkel nog
wervelende passie…
Jezelf
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
577 de hel moet gaan
je verlaten verraden voelt
als je in een leegte komt te staan
je ziel tot nulpunt is bekoeld
als de wereld voor je instort
je denkt dat niemand je meer nodig heeft
als je steeds opnieuw gekwetst wordt
het leven je weer nieuwe klappen geeft
als je aan het einde van je kunnen bent
niet tot vechten meer bereid
je geen enkel…
Over scheurbuik.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.119 Naar ik mag hopen,
Gaat uw buik niet werkelijk lopen
Maar zitten enkel uw darmen in de knoop.…
Geurjaar
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
488 De wolk van zoete geur
waar je door heen loopt
blijkt toch afkomstig
van een enkele struik
waarvan de witte bloesem
haar zoetheid met je deelt
Als er een bankje stond
zou je hier langdurig blijven
nu loop je weer door
de geur nog even in je neus
luistert naar een zwarte vogel
die vrolijk zijn hart uitstort
in dit uitgelaten seizoen…
Het almachtige ik
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
439 zag
helderheid
uit kleur verdwijnen
het voelde alsof
zon niet meer
uitbundig kon schijnen
het vrolijke speelse
flonkerde incidenteel
grijs overheerste geheel
ondanks de warmte
werd het kouder en killer
door donkerder licht
in relaties
domineerde niet samen
maar alleen het almachtige ik
nog opent wit
maar zwart produceert
enkel…
Een zin, een woord
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
543 Een zin, een woord dat optilt
uit de traagheid der gedachten-
dat glimlach brengt
waar enkel mist de ziel bespringt.
Een kalme lucht die
regen torst en vallen laat
ook waar geen droogte is,
maar die doet dromen van de lente.
Een woord dat niet gezegd,
toch klinkt in dromen en verwachten.…
Veteraan
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
553 vraag mij
wat het betekende
en hoe het voelde te vertoeven
in wat jouw wereld was
een leven lang
heb ik je niet gekend
dan enkel maar als die soldaat
waarin ik steeds wanhopig
iets van een vader zocht
terwijl ik samen met jou vocht
tegen de spoken van weleer
we wisten al niet meer
elkaar te vinden in die strijd
vraag míj
wat dat…
Als epiloog
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
477 ontluisterend
is de klap als er
wordt gezegd dat je niet
meer past in haar bestaan
je valt pardoes
van eigen trap die je
uit vage beelden in
elkaar geknutseld had
de doos met dromen
kan weer dicht
slechts een enkeling
is moeizaam uitgekomen
en dan nog
in het verkeerde licht
want haar gezicht heeft
altijd boekdelen gesproken…
ik ken je geheimpjes
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
707 ik ken
je geheimpjes
die je bewaart
want tijdens
je dromen
mompel je woordjes
je mond
vertelt veel
pikante verhaaltjes
mijn oren
staan open maar
in geen enkele zin
hoor ik
mijn naam vallen
en dat vind ik zo triest
die nacht
maakt me bang
om je hart te verliezen
ik verlang
naar de morgen
want dan…
Ontwaakpijn
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
636 Pijn aan de enkel,
opgespannen weggedraaid
in een kluwen van lakens.
Pijn aan de onderrug,
door het hoofdkussen
opgebold onder mijn bekken.
En jij,
jij zat er vast ook voor iets tussen.…
Steeds voortdurender
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
434 geen enkele tijd heelt
graag wonden, draaien
daarom maan en aarde
in een grote boog om
elkaar heen? Ongeveer
1,3 lichtseconde om
precies te zijn, ruimte
kent geen tijd zoals wij
geen genade, ook geen
wonden meer, steeds
dieper, verder, definifief
onherhaalbaar, steeds
exclusiever lopen we
ons landschap uit…
WIE ZOU IK ZIJN
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
508 als ik jou niet had
wie of wat zou ik dan zijn
een gat in de ozonlaag
een begin zonder eind
zonder jou ben ik
niet meer dan een ruwe schets
niet uitgewerkt nog niet verfijnd
zo nog nietszeggend nog flets
een lied dat niet gezongen wordt
het kent nog geen echt refrein
de spreker wiens ware woord
in geen enkel oord wordt aangehoord
ik…
SCHAATSEND SCHRIJVEN
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
449 ik schaats
ik schaats
enkel met woorden
eerst was het slechts krabbelen
heel langzaam voorzichtig glijden
eerst niet meer dan
vrijblijvend babbelen
en ongemerkt blijken
de woorden mij te leiden
ik glij naar onbekende oorden
waar ik nooit eerder ben geweest
moeiteloos ervaar ik het glijden
en dat het geschrevene
als maar beter spoorde…
Dit brein van mij
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
494 Gedreven en bevlogen
Welbespraakt, nog ongerept
Met vele snelwegen aangelegd
Waar passie in overvloed
Enkel soms de rem wordt opgelegd
Tot daar al dat bloed
Wollige mist en stromende regen
Als een hert die in je koplamp kijkt
Waar grenzen om de hoek liggen
En met de accu halfleeg
De omweg pas begint
Oh
Dit mooie brein van mij…
ZONDER HERINNERING
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
413 wie zijn we
zonder herinnering
geen mens
geen wezen
we leven dan letterlijk
in het moment
wat voor sommigen
wordt gezien als
het hoogste streven
voor sommigen geldend
als de ultieme wens:
de zwaarte van herinneringen
en leven even te vergeten
maar wat als je in geen
enkele herinnering meer kunt lezen
wie je was of nu werkelijk…
Woede
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
778 Maar wees morgen afgekoeld,
Enkel nog een herinnering aan de hete storm.
Wees morgen afgekoeld,
Door de liefde en steun die je van anderen voelt.
Wees afgekoeld,
Geen bliksemende ogen meer,
Geen zee van vloeken meer.
Wees afgekoeld,
En zeg Sorry,
Dan zal iedereens jouw storm vergeten.…
Joy Beune
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
509 Een snelle meid in Heerenveen
Reed sneller dan ze deed voorheen
Haar schaatsen klapten driftig door
En het publiek riep toen in koor
Kom op ze zitten op je hielen
Straks rijden ze je in de wielen
Ze kwam toen bij de finish aan
En wist ik ben voor goud gegaan
Haar enkel zonder het textiel
Bleek echter haar achilleshiel
Dus de moraal van dit…
vertrouwen
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
546 de paranoia gedachte, enkel en alleen
in mijn hoofd afspelen..
Wat als wij dalijk, niet meer ons zijn is
de afstand verder gaat, dan het fysiek gemis
of het nu aan jou ligt of aan mij
Liever laat ik je los en zijn we allebei weer
Vrij…
Lot
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
197 hoe, dat kan enkel het lot verzinnen…
Wat niet te meten valt
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
223 doormetend
tot in het zijn
vergeten
dat een meetlat
slechts ergens
naast gelegd
wordt
en wat meet
de mens
wetende
dat een lat
veelal te hoog
gelegd wordt
misschien
is het niet
het leven
dat langs ons glijdt
maaar wij
die verdwijnen
in het meten
want het zijn
laat zich niet
meten
enkel
de hoogte
van de lat…