4214 resultaten.
zinloze strijd (proza)
netgedicht
3.7 met 31 stemmen
1.008 ontsnappen uit -de realiteit van het nu
het eeuwige nu -dat wezenlijk tastbaar is,
-de schreeuwende in de woestijn- dorstig
naar de pure sappen van de levensboom
waar er in vroegere tijden maar enkele waren
is het nu een collectieve verschuiving die
men in eigen geest kan ervaren, de pseudo-
geesteswetenschappers schieten als
paddestoelen uit de grond…
De appelboom
poëzie
3.4 met 5 stemmen
2.609 Uw helder bloeien was ons duistrende ogen
Zo schoon, dat wij gekweld door hoop en vrees,
Ons daaglijks om uw rozenhoed bewogen,
En treurden als uw sneeuw ten gronde rees.
Uw dracht begon, reeds negen uwe toppen.
Wij zagen toe met stijgend ongeduld.
De droge tongen in uw sap te soppen
Was ons begeren, en gij hebt 't vervuld.…
Het lichtje.
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
604 Het kraakte onder mijn voeten, de bomen bewogen heen en weer
Het lichtje danste mee, zolang ik maar mijn voeten neerzette
Het mos voelde zacht, de takken schuurden erbarmelijk zeer
Terwijl ik de grond met mijn neergezette voeten driftig plette.
Want ik was alleen.…
De wintermaan
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
623 En de gronden worden weer hard.
En ze levert stenen op.
Moedertje maan verzamelt hoog boven haar kindertjes met mutsjes op.
In een kring lijden ze om de maan
Zorgen voor vrouwen, kinderen en zieke mannen
Ik verdwaal nu in een donker Hans en Grietenbos.
Zwarte bomen met harde takken bestraffen mij.…
Maannacht
poëzie
4.8 met 4 stemmen
1.485 Ons voeten stootten donkre vormen
Als vreemd gedierte op witte grond,
En angst-ontroering kwam bestormen
Ons hart dat nergens uitweg vond.
Opeens een poort van 't woud, en heide
Lag vredig wijd... geen dampen grauw:
Helstralend maan en sterren spreidden
Hun schijnslen door het glanzend blauw.…
Lieve Jan
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
922 Om in de schuur te struikelen over je op de grond liggend lijf.
Nooit zal ik vergeten je laatste zucht.
Heb het geprobeerd heb jaren gevlucht.
Ik heb alles gedaan Jan maar het bleef bij proberen.
Heb om 112 geschreeuwd en ze van jouw aanblik weten te weren.
Wilde ze beschermen Jan maar dreef ze weg van mij.…
Voetbal
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.211 De hele grasmat is één slagveld,
ze schoppen elkaar half dood,
enkels moeten het ontgelden;
onverhoeds krijg je een stoot
van een ellenboog op de ogen,
kermend lig je op de grond
duizend sterretjes te tellen,
terwijl een ander zwaar gewond
Door verplegers per brancard
van het veld wordt weggedragen,
bloedend, met een hersenschudding,…
Oud en nieuw.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.181 Zij uw weefgetouw het rapste
Van het hele wereldrond;
Klieve uw ploeg het best de grond;
Blijve uw handelsman de knapste!
Maak te schande, maak te schande
Frankrijks fijnheid, Englands kracht,
Duitslands weten, Ruslands macht...
Wakkre mannen in den lande!…
Liefde.
poëzie
4.5 met 4 stemmen
1.163 O, Liefde, stroom van wellust, die als een zonne blaakt,
die zelfs de wreedste wilden zo zacht als englen maakt,
die bloemen mild doet bloeien uit ene barre grond,
en toverzang doet stijgen uit 's mensen hert en mond,
o, liefde! die een moeder aan elke stervling gaf,
gij zweeft als 't eeuwig leven op 't alverslindend graf.…
nachtboot
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
470 passagiers half in slaap
dromend onderweg om iets
te bereiken of toch weer vastlopen
bijna thuis en gestrand
aangespoeld op een eiland
ze aarzelen willen overdoen
maar daar klinkt de scheepsfluit
als een donkere klaroen
het grote tij sleept af en aan,
bij nacht en tegen de dag
wat vergaat en weer komt blijft
verborgen in een diepe grond…
Cyclus: Vallen en Blijven ( het slot )
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
353 Ik weet niet precies wanneer het gebeurde,
maar op een dag zette ik mijn voeten op de grond
zonder te haten dat ik wakker was.
Dat was alles.
Maar het was ook iets.
Misschien zelfs het begin van weer durven leven.
Niet voor de wereld.
Niet om iets te bewijzen.
Maar voor hem.
En misschien —
stilaan — ook voor mezelf.…
PARTIJ VOOR DE VREDE, DE SLOGAN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
470 Meer begrip
Minder ik
Zie die ander
Verander
Met die ander
Door die ander
Doe het samen
Amen, amen, amen
Zoek met alle rede
Vrede, Vrede, vrede…
De voetbalhelden
hartenkreet
4.1 met 17 stemmen
2.351 Krimpend van pijn ligt hij op de grond,
een trap van een boze tegenstander
omdat zijn club al met 2-0 achterstond.
Geef die vent een gele kaart
zo'n gemene overtreding is het meer dan waard.…
Music-Hall 3
poëzie
3.6 met 17 stemmen
4.333 Listen met de voeten,
Eventjes de grond beraken moeten,
Dan weer leven, leven
In het even,
Trillend,
Rillend
Zweven
Van het tullenkleed.
Een oude heer kijkt
Scherp toe en ongeduldig.
Zijn blik wijkt
Van het toneel geen ogenblik.…
De oude zeeman
poëzie
3.9 met 10 stemmen
4.321 Ik heb gereisd, ik heb gerust,
Gezocht en niet gevonden
't Geluk, in eigen stille streek,
Noch ginds op vreemde gronden.
Maar in de rust en in 't gewoel,
Toch is de tijd verlopen,
En heeft tot weemoed zacht gewiegd
Mijn wensen en mijn hopen.…
OP HET UITMALEN VAN ’T HAARLEMMER MEER
poëzie
3.4 met 12 stemmen
4.979 (Pas in de 19e eeuw zou de inpoldering plaats vinden)
----------------------------------------------
ijdel - nutteloos
spoeien - bespoedigen
ruimt - slaat op de vlucht
goud - voordeel (van grond, graan, geld)…
Ze lachte weer.
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
754 We hebben hem nog een poosje bewonderend staan aanschouwen,
totdat de vermoeidheid bij hem toesloeg en de man steeds langer,
hangend in de lijnen van zijn zweeftoestel, op de grond bleef liggen
om op adem te komen.…
Kloosterherinnering 3
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
610 Dus na de Completen, eindigend rond negen uur 's avonds,
sjokte ik vermoeid in mijn alsmaar zwaarder wordende,
zwarte habijt de akelig stenen trappen van het dormitorium
omhoog, waar de stofwolken alweer inhaakten, die ik
iedere week moest zien weg te werken, maar eenmaal
in mijn kloostercel smeet ik het habijt woest
op de grond en ging ik in…
De gevallen vrouw
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.320 Ach arme jij, gevallen en zachtjes was het niet
Het waren de ramen, waardoor je niks meer ziet
Ze moesten schoon met water en zeem
De trap kwam erbij en dat niet alleen
Je bent te klein om erbij te reiken
Maar dat die trap niet slim was, zou wel blijken
Een verkeerde ruk, de foute kant op
Je sloeg naar de grond, nee niet op je kop
Je knie draaide…
NAJAAR
poëzie
3.0 met 3 stemmen
1.168 Wij zagen hoe de donkre grond,
Uit zwaarte, lichte wondren schiep,
Of hij van 't duister opwaarts stond
En met zijn bloei den hemel riep.
En met zijn bloei den hemel riep.…
Coronale kanteling
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
503 Toch deel je op anderhalve meter
mijn wankelen over kruiende grond;
staan we plots beiden in het lentepunt,
het nu van het warme wederzijds,
zonder morgen of voorheen, waar alles
kantelt naar het licht - van herbeginnen.…
Harm Heisa (1873-1956)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
634 Wantrouwig en alleen
met een deken om zich heen
liep en sliep hij overal
in een hooiberg of een stal
in het bos onder een boom
in de regen en de kou
gaven ze hem eten en kleren
dat hij niet bevriezen zou
bouwden hem een hut
gat in de grond met takken, plaggen
daar zat hij beschut
het had geen nut
Harm bleef buiten slapen.…
Zwarte nachten.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
740 Liefde overstijgt zo bij de grondse aardse dood, dit nooit waarlijk aangenomen of geloofd, gedoogd
Ze trotseert de aardbevingen ook natuurrampen en heerst ten allen tijden al wordt het nimmer geloofd.…
Festina lente; 7a. To-To (Het Bos 1)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
440 Sommige dagen is er niets dan grond
om te eten,
op te slapen,
en weer verder te gaan naar het einde
van het pad dat ingeslagen is
en afgemaakt wordt.…
Dageraadsfluister
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
234 Toch, in dit breken van de dag, ontwaakt een stille hoop,
als zaadje in de grond dat wacht op regen en op zon.
De vogels zingen nu in koor, een melodie zo oud als tijd,
die zegt: alles keert weer, al is ‘t nooit hetzelfde meer.…
B O M E N
poëzie
3.9 met 12 stemmen
4.567 Terwijl, geschoten hemelwaards,
als uit nen boge, snel,
de espenboom ik striemen zie
van verre; en teken geven
dat hier, in onze lucht en in
de veie gronden fel,
van ‘t vogelvolle Vlanderland,
nog bomen staan, die leven.
------------------------------------
uit: Rijmsnoer (22 april 1895)…
Drie minuten niet bestaan
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
1.009 minuten niet bestaan
Ze lacht haast, denkt: Es Ding an Sich
laat zich geduldig penetreren
nog tien seconden en dan liegt
ze zoals al die and’re keren
Tentamen en ze leest de vragen
en weet dit is haar finest hour
begroet de vrienden van haar dagen
kust op de wang haar Schopenhauer
Ze lacht weer als ze zich ziet schrijven
‘Al gaat ten grond…
Zoals ik het zie
hartenkreet
4.1 met 24 stemmen
1.665 Ik luister toch ook naar iedereen
Als iemand een keer praten wil
Waarom kan dat dan niet bij mij
Zonder dat iemand mij de grond in drilt?…
ZEVEN COPLA'S
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.228 Ik zàài mijn hete zinnen straks in jouw onwill'ge grond!
Verblind door lust - 't gaat in mijn ogen bijten -
voel ik: jij blijft hard als graniet en mijn hart draagt de wond.
Weer is het voorjaar en de akker wacht.
Weer ligt de schoot der aarde open.
Nog wordt de korrel van mijn woord veracht ...…
PAPAVER-BED
poëzie
4.1 met 9 stemmen
2.138 Eer het schemert zijn zij allen,
Allen zijn zij uitgevallen
Lijkt de grond beplast,
Maar een drom van nieuw geknopt'
Staat er naast elkaar gepropt,
Palmrecht... en toen was 't:
Of er daar toen schrijden kwam,
Tarquin de Superbe, stram,
Na het felle davren;
Purperzwaar, met peinzerstred,
Achterom het duistrend bed
Bloeiende papavren.…