Alle inzendingen over grond

4214 resultaten.

Sorteren op:

zinloze strijd (proza)

netgedicht
3.7 met 31 stemmen aantal keer bekeken 1.008
ontsnappen uit -de realiteit van het nu het eeuwige nu -dat wezenlijk tastbaar is, -de schreeuwende in de woestijn- dorstig naar de pure sappen van de levensboom waar er in vroegere tijden maar enkele waren is het nu een collectieve verschuiving die men in eigen geest kan ervaren, de pseudo- geesteswetenschappers schieten als paddestoelen uit de grond…
pelgrim2 september 2010Lees meer >

De appelboom

poëzie
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.609
Uw helder bloeien was ons duistrende ogen Zo schoon, dat wij gekweld door hoop en vrees, Ons daaglijks om uw rozenhoed bewogen, En treurden als uw sneeuw ten gronde rees. Uw dracht begon, reeds negen uwe toppen. Wij zagen toe met stijgend ongeduld. De droge tongen in uw sap te soppen Was ons begeren, en gij hebt 't vervuld.…

Het lichtje.

netgedicht
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 604
Het kraakte onder mijn voeten, de bomen bewogen heen en weer Het lichtje danste mee, zolang ik maar mijn voeten neerzette Het mos voelde zacht, de takken schuurden erbarmelijk zeer Terwijl ik de grond met mijn neergezette voeten driftig plette. Want ik was alleen.…
An Terlouw19 september 2011Lees meer >

De wintermaan

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 623
En de gronden worden weer hard. En ze levert stenen op. Moedertje maan verzamelt hoog boven haar kindertjes met mutsjes op. In een kring lijden ze om de maan Zorgen voor vrouwen, kinderen en zieke mannen Ik verdwaal nu in een donker Hans en Grietenbos. Zwarte bomen met harde takken bestraffen mij.…
cornil16 januari 2012Lees meer >

Maannacht

poëzie
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.485
Ons voeten stootten donkre vormen Als vreemd gedierte op witte grond, En angst-ontroering kwam bestormen Ons hart dat nergens uitweg vond. Opeens een poort van 't woud, en heide Lag vredig wijd... geen dampen grauw: Helstralend maan en sterren spreidden Hun schijnslen door het glanzend blauw.…

Lieve Jan

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 922
Om in de schuur te struikelen over je op de grond liggend lijf. Nooit zal ik vergeten je laatste zucht. Heb het geprobeerd heb jaren gevlucht. Ik heb alles gedaan Jan maar het bleef bij proberen. Heb om 112 geschreeuwd en ze van jouw aanblik weten te weren. Wilde ze beschermen Jan maar dreef ze weg van mij.…

Voetbal

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.211
De hele grasmat is één slagveld, ze schoppen elkaar half dood, enkels moeten het ontgelden; onverhoeds krijg je een stoot van een ellenboog op de ogen, kermend lig je op de grond duizend sterretjes te tellen, terwijl een ander zwaar gewond Door verplegers per brancard van het veld wordt weggedragen, bloedend, met een hersenschudding,…
G.B.Scipio21 februari 2015Lees meer >

Oud en nieuw.

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.181
Zij uw weefgetouw het rapste Van het hele wereldrond; Klieve uw ploeg het best de grond; Blijve uw handelsman de knapste! Maak te schande, maak te schande Frankrijks fijnheid, Englands kracht, Duitslands weten, Ruslands macht... Wakkre mannen in den lande!…
J.P. Heije6 december 2015Lees meer >

Liefde.

poëzie
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.163
O, Liefde, stroom van wellust, die als een zonne blaakt, die zelfs de wreedste wilden zo zacht als englen maakt, die bloemen mild doet bloeien uit ene barre grond, en toverzang doet stijgen uit 's mensen hert en mond, o, liefde! die een moeder aan elke stervling gaf, gij zweeft als 't eeuwig leven op 't alverslindend graf.…
Emanuel Hiel19 februari 2018Lees meer >

nachtboot

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 470
passagiers half in slaap dromend onderweg om iets te bereiken of toch weer vastlopen bijna thuis en gestrand aangespoeld op een eiland ze aarzelen willen overdoen maar daar klinkt de scheepsfluit als een donkere klaroen het grote tij sleept af en aan, bij nacht en tegen de dag wat vergaat en weer komt blijft verborgen in een diepe grond…

Cyclus: Vallen en Blijven ( het slot )

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 353
Ik weet niet precies wanneer het gebeurde, maar op een dag zette ik mijn voeten op de grond zonder te haten dat ik wakker was. Dat was alles. Maar het was ook iets. Misschien zelfs het begin van weer durven leven. Niet voor de wereld. Niet om iets te bewijzen. Maar voor hem. En misschien — stilaan — ook voor mezelf.…

PARTIJ VOOR DE VREDE, DE SLOGAN

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 470
Meer begrip Minder ik Zie die ander Verander Met die ander Door die ander Doe het samen Amen, amen, amen Zoek met alle rede Vrede, Vrede, vrede…

De voetbalhelden

hartenkreet
4.1 met 17 stemmen aantal keer bekeken 2.351
Krimpend van pijn ligt hij op de grond, een trap van een boze tegenstander omdat zijn club al met 2-0 achterstond. Geef die vent een gele kaart zo'n gemene overtreding is het meer dan waard.…

Music-Hall 3

poëzie
3.6 met 17 stemmen aantal keer bekeken 4.333
Listen met de voeten, Eventjes de grond beraken moeten, Dan weer leven, leven In het even, Trillend, Rillend Zweven Van het tullenkleed. Een oude heer kijkt Scherp toe en ongeduldig. Zijn blik wijkt Van het toneel geen ogenblik.…

De oude zeeman

poëzie
3.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 4.321
Ik heb gereisd, ik heb gerust, Gezocht en niet gevonden 't Geluk, in eigen stille streek, Noch ginds op vreemde gronden. Maar in de rust en in 't gewoel, Toch is de tijd verlopen, En heeft tot weemoed zacht gewiegd Mijn wensen en mijn hopen.…

OP HET UITMALEN VAN ’T HAARLEMMER MEER

poëzie
3.4 met 12 stemmen aantal keer bekeken 4.979
(Pas in de 19e eeuw zou de inpoldering plaats vinden) ---------------------------------------------- ijdel - nutteloos spoeien - bespoedigen ruimt - slaat op de vlucht goud - voordeel (van grond, graan, geld)…

Ze lachte weer.

netgedicht
2.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 754
We hebben hem nog een poosje bewonderend staan aanschouwen, totdat de vermoeidheid bij hem toesloeg en de man steeds langer, hangend in de lijnen van zijn zweeftoestel, op de grond bleef liggen om op adem te komen.…
Peterdw.21 februari 2010Lees meer >

Kloosterherinnering 3

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 610
Dus na de Completen, eindigend rond negen uur 's avonds, sjokte ik vermoeid in mijn alsmaar zwaarder wordende, zwarte habijt de akelig stenen trappen van het dormitorium omhoog, waar de stofwolken alweer inhaakten, die ik iedere week moest zien weg te werken, maar eenmaal in mijn kloostercel smeet ik het habijt woest op de grond en ging ik in…

De gevallen vrouw

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.320
Ach arme jij, gevallen en zachtjes was het niet Het waren de ramen, waardoor je niks meer ziet Ze moesten schoon met water en zeem De trap kwam erbij en dat niet alleen Je bent te klein om erbij te reiken Maar dat die trap niet slim was, zou wel blijken Een verkeerde ruk, de foute kant op Je sloeg naar de grond, nee niet op je kop Je knie draaide…

NAJAAR

poëzie
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.168
Wij zagen hoe de donkre grond, Uit zwaarte, lichte wondren schiep, Of hij van 't duister opwaarts stond En met zijn bloei den hemel riep. En met zijn bloei den hemel riep.…

Coronale kanteling

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 503
Toch deel je op anderhalve meter mijn wankelen over kruiende grond; staan we plots beiden in het lentepunt, het nu van het warme wederzijds, zonder morgen of voorheen, waar alles kantelt naar het licht - van herbeginnen.…

Harm Heisa (1873-1956)

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 634
Wantrouwig en alleen met een deken om zich heen liep en sliep hij overal in een hooiberg of een stal in het bos onder een boom in de regen en de kou gaven ze hem eten en kleren dat hij niet bevriezen zou bouwden hem een hut gat in de grond met takken, plaggen daar zat hij beschut het had geen nut Harm bleef buiten slapen.…

Zwarte nachten.

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 740
Liefde overstijgt zo bij de grondse aardse dood, dit nooit waarlijk aangenomen of geloofd, gedoogd Ze trotseert de aardbevingen ook natuurrampen en heerst ten allen tijden al wordt het nimmer geloofd.…

Festina lente; 7a. To-To (Het Bos 1)

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 440
Sommige dagen is er niets dan grond om te eten, op te slapen, en weer verder te gaan naar het einde van het pad dat ingeslagen is en afgemaakt wordt.…

Dageraadsfluister

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 234
Toch, in dit breken van de dag, ontwaakt een stille hoop, als zaadje in de grond dat wacht op regen en op zon. De vogels zingen nu in koor, een melodie zo oud als tijd, die zegt: alles keert weer, al is ‘t nooit hetzelfde meer.…
piewan5 maart 2026Lees meer >

B O M E N

poëzie
3.9 met 12 stemmen aantal keer bekeken 4.567
Terwijl, geschoten hemelwaards, als uit nen boge, snel, de espenboom ik striemen zie van verre; en teken geven dat hier, in onze lucht en in de veie gronden fel, van ‘t vogelvolle Vlanderland, nog bomen staan, die leven. ------------------------------------ uit: Rijmsnoer (22 april 1895)…

Drie minuten niet bestaan

hartenkreet
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.009
minuten niet bestaan Ze lacht haast, denkt: Es Ding an Sich laat zich geduldig penetreren nog tien seconden en dan liegt ze zoals al die and’re keren Tentamen en ze leest de vragen en weet dit is haar finest hour begroet de vrienden van haar dagen kust op de wang haar Schopenhauer Ze lacht weer als ze zich ziet schrijven ‘Al gaat ten grond…
peter paul2 november 2003Lees meer >

Zoals ik het zie

hartenkreet
4.1 met 24 stemmen aantal keer bekeken 1.665
Ik luister toch ook naar iedereen Als iemand een keer praten wil Waarom kan dat dan niet bij mij Zonder dat iemand mij de grond in drilt?…

ZEVEN COPLA'S

hartenkreet
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.228
Ik zàài mijn hete zinnen straks in jouw onwill'ge grond! Verblind door lust - 't gaat in mijn ogen bijten - voel ik: jij blijft hard als graniet en mijn hart draagt de wond. Weer is het voorjaar en de akker wacht. Weer ligt de schoot der aarde open. Nog wordt de korrel van mijn woord veracht ...…
Guy Sanderah27 november 2004Lees meer >

PAPAVER-BED

poëzie
4.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.138
Eer het schemert zijn zij allen, Allen zijn zij uitgevallen Lijkt de grond beplast, Maar een drom van nieuw geknopt' Staat er naast elkaar gepropt, Palmrecht... en toen was 't: Of er daar toen schrijden kwam, Tarquin de Superbe, stram, Na het felle davren; Purperzwaar, met peinzerstred, Achterom het duistrend bed Bloeiende papavren.…