6320 resultaten.
Een vol leven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
407 De oude bibliotheek: vol
bewaarde boeken
hardgekafte beschrijvingen
van de wereld, zo vanzelfsprekend
als ze ooit was, plank na plank
eeuwen en dagen, de tijden
zijn veranderd, de mensen niet
Ik beleef hun lotgevallen, ik
droom ervan, en des te meer
reikt mijn hongerige lichaam
naar buiten, om oog om oog…
Alleen onze liefde is groot genoeg
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
452 Etiketten laten weer los
gelukkig maar
het leven trekt en duwt
zich uiteindelijk vrij, wil zien
en laten zien: het lichaam
slechts gekleed in zijn ziel
de mens die we zijn
het leven dat we leiden
in het echt
niet te onderscheiden
van elkaar, verbonden
met het Allergrootste
dat te groot voor ons is
te…
Onze Lieve Dood
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
684 Ik zie het gezicht van moeder weer,
toen zij haar lijden gaf aan hem,
die haar lichaam liefde schonk.
Vandaag voel ik de blijdschap weer,
toen de dood haar tranen droogde.
Het verdriet, dat in haar leven was.
En dan begint alles weer anders.
Dood en leven werken samen.
Helemaal anders nu.
Geheel en al.
Opnieuw.…
De rode mond
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
490 pasten daar
naadloos bij
zo was er ook
het glas met de
rode mond die
jouw lippen had
dat altijd
halfvol en jij
slechts lichtjes
aangeschoten was
nog is er het
geroezemoes van
lieve vrienden
onder elkaar
sprekende ogen en
de totale eigenheid
van iedere emotie
in lichaamstaal
ik heb ze verzameld
de karakteristieken
van lichaam…
Openstaande ramen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
565 Lichamen verouderen.
Kringlopen bewegen.
Bewustzijn groeit.
Jaren groeien niet.
Graven zijn geen eindstation,
waarnaar het leven streeft.
We zien door vensterglas,
dat we leeftijd noemen.
Liefdevol beginnen we.
We voelen ware liefde,
wanneer moeder kijkt.
Ons lijden overlijdt éénmalig.
Liefde begint steeds opnieuw.…
Het klein carrousel
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
480 ik zag ogen
langzaam open
gaan lichaam
traag ontwaken
in het ontdekken
van de nieuwe dag
waar donker is
geweest veegt nu
licht de restanten
naar de kanten
opwindend
trillen leuke dingen
in het gezichtsbeeld
terwijl donkere delen
bezorgdheid meekrijgen
het kleine carrousel
van deze ochtend
opent een veelvoud
in kleur en ludieke…
simpel geluk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
552 hij is vol jeugd en kracht
een trouw gevoelig vriend
uitdagend, speels en wijs
brutaal soms en toch lief
overdag stoeien we wat
beleven een simpel geluk
hij loopt weg, keert terug
met onschuld in zijn ogen
zijn lichaam is in de nacht
een warm, beschermend schild
ik streel zijn zachte vacht
waarin mijn tranen drogen
‘s ochtends wekt…
In astrale kleur
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
439 het voelde
al meteen
zo goed
de sterke
handreiking
als groet
met gelijke
frequenties
de eerste
ontlading
met een
omarming
van positieve
energie die
eigenheid
herkende
in astrale kleur
en geur van
lichaam en
geest die zich
probleemloos
elkaar op-
en aanvullend
mengden
aftastend zijn
wij gaan zoeken
naar het paneel…
Net even anders
netgedicht
5.0 met 35 stemmen
470 het was
jouw warmte
waarvoor ik ging
natuurlijk lette ik
op aantrekkelijkheid
de lijnen
van je lichaam
het profiel van
je gezicht was ook
waarvoor ik viel
maar die
warmte voelde
aan als een huis
met l. label
de l. van liefde
jij vol
duurzaamheden
opgegroeid met
puur respect
voor de natuur
jouw genen
hadden al eeuwen…
minima
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.183 een hoopje nog en het is
een mootje meer en het is
een enkele tel en het is
de daken dragen de regen die de daken dragen
de mannen dragen het lichaam dat de mannen dragen
de bomen dragen de takken die de bomen dragen
de violen kermen de violen
het einde stuitert op het einde der spiralen
de hond blaft de hond
je schouder haalt een schouder…
Vóór de sprong
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
450 Sinds die dag sta ik
oude doorgestreepte tijger
in een jong lichaam
in een ander licht
dat mij ontkleedt, onverbiddelijk
de veters van mijn zekerheden losmaakt
mijn gewoontes en dromen losknoopt
mijn ogen open kust
voor de schoonheid
van de afgrond
en met zachte hand
mijn onsterfelijkheid uittrekt
De afgrond is geen afgrond…
Lethargie
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
571 Ik ben allang niet meer
de borstklever die ik vroeger was
de magie heeft mij losgelaten
de magische stemmen zijn verdwenen
en diep in mij
vliegt een kraai tegen een denkbeeldige doorgang
In mij is een duizelingwekkend hoge berg
er is louter stilte en een ijskoude wind
die langs mijn naakte lichaam giert
Zeker, er zijn spelonken
met levendige…
Tempel in het bos
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
421 geen dagelijkse riten
Het zal wel een les zijn
We lopen achter elkaar
door het bos, we lopen
over de rand
van een bekken, we zijn er
midden in de tempel
een rij oranje vlaggen
in de open grot
van de watervallen
van de tijd
die mij overweldigen
en wegdragen, een week
ben ik onvindbaar
Alleen het bos ziet mij
terwijl mijn lichaam…
Where words fail, music speaks
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
606 Uit volle borst zingen
Doe je niet alleen met hart en ziel
Je hele lichaam is in actie
Ook je geest zingt mee
Er is geen ruimte voor negativiteit
“If music be the food of love”
En muziek is als een mooi boeket
Met prachtige bloemen als emotievolle momenten
Zal de één genieten van Bach
En de ander van Taylor Swift
Ook in de emotie van…
Kaalslag en dood
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
407 de mens
heeft de
overhand
ook de natuur
staat dik op verlies
stikstof en co2
zijn restproducten
van onder menselijke
regie gepleegde
arbeid van hand
en machine
de soorten in
de plant en
dierenwereld
sterven in
ras tempo uit
diversiteit om
in de natuur te
schakelen verdwijnt
de mens leeft
langer maar in een
altijd ziek lichaam…
Verslagen.
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
569 drink tranen uit je droeve ogen
vocht dat mijn lichaam ontbeert
smachten kon niet langer wachten
tijd gaat niet terug of omgekeerd
stilte spreekt in zachte tonen
lust verward in maneschijn
nacht is een ijzige mantel
die je omhult als diepe pijn
kus de haren van mijn liefste
streel je lippen met mijn tong
noem je bij al jouw namen
toen…
Stoned
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.130 niet zo nauw
Hij dealde onderhandsgewijs daar
En verschafte ons onze eerste Marok
Een gast die hij kende had een hashblok
Zei hij dus dat kwam dik voor mekaar
In het weekend blowden we de stuff
Gezeten op een bankje aan de boulevard
Oskar suizebolde ervan en grinnikte
Maar ik werd na enkele hijsen stug en duf
En de joint maakte mijn lichaam…
VAN VOORBIJGAANDE AARD
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
415 Verschijnen doen we maar voor even
Voorbijgaand zijn we van nature
Ons lichaam moet ter elfder ure
Zich aan de leemgrond overgeven
We lijken wel op zandkastelen
Nabij de vloedlijn te bekijken
Met één verschil, de hemelrijken
Verschijnen vluchtig ten tonele
Nog spiegelen de zoute plassen
Op aardse stranden onze lijnen
Een verre zee…
Mijn oeuvre
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
341 Wie leest,
leest geen verhaal,
maar een lichaam
dat zich heeft uitgespreid
in taal.
Mijn oeuvre
is geen geheel.
Het is wat overblijft
wanneer ik mezelf
uiteen laat vallen.
In woorden
en hoop
dat iemand
de stilte herkent.…
PASEN GLOORT
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
329 De vernederde Heiland
voelt de wreedste marteling
aan het vervloekte kruishout
blaast in alle pijn en smart
Zijn laatste adem uit
Jezus' lichaam wordt neergelegd
binnen de kille wanden
van een uitgehouwen rotskamer
ontroostbaar zijn
Diens volgelingen
uit het open graf verschijnt
de herrezen Christus
treedt door de schone hof…
Blijven verlangen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
202 Omvallen als ik wil
hurken bij een poes
Dan maar liggen
een warm bed voor haar
Aan alles zo'n draai geven
en maatregelen treffen
handgrepen in de badkamer
mijn wensen verkleinen
het toeval omarmen
denken: ik heb geluk gehad
met mijn lichaam, met de vrede
van vrienden, straat en school
en blijven verlangen
naar huid en zon
blijven…
Opschuiven in de tijd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
170 We strelen de ruwe bast
van de twee langs het pad
hier en daar een tak gehavend
door stormen, een pees gescheurd
de darm verkort, de tenen stijver
en krommer in de grond
een leven opgeslagen
in hun lichaam, elke vezel
weet het en houdt het vast
Een paar passen verderop
stort een grijper hopen
aarde in de bermkuilen
waar hun naasten…
Afwezig
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
113 zij hangt boven de straat
valt zonder onderscheid op
het trottoir
op de ramen
op het boodschappenkarretje
dat verlaten staat naast de ingang
het karretje wacht niet werkelijk
het draagt de vorm van wachten,
de wielen zwijgend
een mens achter de telefoon
gebogen over een klein licht
dat hem voortdurend naar elders trekt
zijn lichaam…
HET MOET MAAR EENS AFGELOPEN ZIJN MET??
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
119 Met dat gesnoep voor het slapen
want met teveel drop
speelt je maag op
wordt je nacht een flop
want de drop rispt bij vlagen op
Nu echt de daad niet meer praten
7 jaar van de alcohol af
2 jaar van het roken af
nu van het snoepen nog af
wordt de nacht weer top
om lichaam en geest weer op te laden
Ik kom uit de stad van geen woorden maar…
Mijn leven als spook
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
65 Krijg ik mijn lichaam terug
zal ik ooit weer ruiken waar ik ben
en niet meer dwars door mezelf
en anderen heen tasten
met ijle herinneringen
uit de tijd dat ik leerde
om me te gedragen
alsof het belang heeft
en ik interessant ben -
het beminnen waard?…
door de mist
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
18 door de mist
geen wolkje
geen wolkje aan de lucht
ik haal ik haal in
ik word niet ingehaald
althans voorheen
vóór wat mijn lichaam heeft ontstaald
nu zet ik been voor been
en zucht
het mist
het is al tijden uit het zicht
ik haal ik haal adem
in en uit en in en uit
niet als voorheen
toen ik fysiek nog was gestaald
nog onverslijtbaar…
Gaia (3)
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
545 De oceanen
zijn niet alleen de baarmoeder
van Moeder Aarde
waar alle leven geboren wordt
maar ook
de buik
in ieder van ons
waar onze aderen
als rivieren
onze vitale organen voeden
in verbinding met
ons hart
dat als een regenwoud
het ritme van ons leven regelt
aangestuurd door
ons brein
dat als de korstlagen van…
Waar nabijheid begint
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
354 Dakloze mensen dragen de winter
niet alleen op hun huid, maar in hun botten,
in de naden van hun dagen,
waar de kou geen ramen of deuren nodig heeft
om naar binnen te komen.
Er zijn nachten
waarin de wind geen weerbericht is, maar een oordeel.
Waar een bankje een bed wordt, karton een matras,
en een extra paar sokken het verschil…
de droom van de boerenzoon
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
781 vaak rood van het slaan
ik zou zo graag bij
moeder willen schuilen
maar vader slaat me
daar altijd vandaan
ik moet altijd maar
werken op die akker
hele dagen sta ik
in de natte klei
en vader heel de
dag met zijn gejakker
en moeder heel de
dag met haar geschrei
soms zijn er nachten
dan wil de slaap niet komen
dan is alles aan mijn lichaam…
Spijt
netgedicht
3.3 met 15 stemmen
2.717 Hier aan het strand
van de Côte d'Azur
rankt haar lichaam
een loom ballet
op voeten
die zweven.
Ze weet het niet:
denkt dat ze naar de branding loopt
en ingetogen praat
met haar mooie vriend.
Ze wiegt
haar slanke taille
de hoog gedragen hals
de golven van haar heupen.
Manestralen slaan als de bliksem in!…