Alle inzendingen over lichaam

6320 resultaten.

Sorteren op:

Een vol leven

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 407
De oude bibliotheek: vol bewaarde boeken hardgekafte beschrijvingen van de wereld, zo vanzelfsprekend als ze ooit was, plank na plank eeuwen en dagen, de tijden zijn veranderd, de mensen niet Ik beleef hun lotgevallen, ik droom ervan, en des te meer reikt mijn hongerige lichaam naar buiten, om oog om oog…
Zywa1 september 2021Lees meer >

Alleen onze liefde is groot genoeg

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 452
Etiketten laten weer los gelukkig maar het leven trekt en duwt zich uiteindelijk vrij, wil zien en laten zien: het lichaam slechts gekleed in zijn ziel de mens die we zijn het leven dat we leiden in het echt niet te onderscheiden van elkaar, verbonden met het Allergrootste dat te groot voor ons is te…
Zywa16 september 2021Lees meer >

Onze Lieve Dood

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 684
Ik zie het gezicht van moeder weer, toen zij haar lijden gaf aan hem, die haar lichaam liefde schonk. Vandaag voel ik de blijdschap weer, toen de dood haar tranen droogde. Het verdriet, dat in haar leven was. En dan begint alles weer anders. Dood en leven werken samen. Helemaal anders nu. Geheel en al. Opnieuw.…

De rode mond

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 490
pasten daar naadloos bij zo was er ook het glas met de rode mond die jouw lippen had dat altijd halfvol en jij slechts lichtjes aangeschoten was nog is er het geroezemoes van lieve vrienden onder elkaar sprekende ogen en de totale eigenheid van iedere emotie in lichaamstaal ik heb ze verzameld de karakteristieken van lichaam…
wil melker26 oktober 2021Lees meer >

Openstaande ramen

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 565
Lichamen verouderen. Kringlopen bewegen. Bewustzijn groeit. Jaren groeien niet. Graven zijn geen eindstation, waarnaar het leven streeft. We zien door vensterglas, dat we leeftijd noemen. Liefdevol beginnen we. We voelen ware liefde, wanneer moeder kijkt. Ons lijden overlijdt éénmalig. Liefde begint steeds opnieuw.…

Het klein carrousel

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 480
ik zag ogen langzaam open gaan lichaam traag ontwaken in het ontdekken van de nieuwe dag waar donker is geweest veegt nu licht de restanten naar de kanten opwindend trillen leuke dingen in het gezichtsbeeld terwijl donkere delen bezorgdheid meekrijgen het kleine carrousel van deze ochtend opent een veelvoud in kleur en ludieke…
wil melker28 januari 2022Lees meer >

simpel geluk

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 552
hij is vol jeugd en kracht een trouw gevoelig vriend uitdagend, speels en wijs brutaal soms en toch lief overdag stoeien we wat beleven een simpel geluk hij loopt weg, keert terug met onschuld in zijn ogen zijn lichaam is in de nacht een warm, beschermend schild ik streel zijn zachte vacht waarin mijn tranen drogen ‘s ochtends wekt…

In astrale kleur

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 439
het voelde al meteen zo goed de sterke handreiking als groet met gelijke frequenties de eerste ontlading met een omarming van positieve energie die eigenheid herkende in astrale kleur en geur van lichaam en geest die zich probleemloos elkaar op- en aanvullend mengden aftastend zijn wij gaan zoeken naar het paneel…
wil melker11 januari 2023Lees meer >

Net even anders

netgedicht
5.0 met 35 stemmen aantal keer bekeken 470
het was jouw warmte waarvoor ik ging natuurlijk lette ik op aantrekkelijkheid de lijnen van je lichaam het profiel van je gezicht was ook waarvoor ik viel maar die warmte voelde aan als een huis met l. label de l. van liefde jij vol duurzaamheden opgegroeid met puur respect voor de natuur jouw genen hadden al eeuwen…
wil melker20 januari 2023Lees meer >

minima

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.183
een hoopje nog en het is een mootje meer en het is een enkele tel en het is de daken dragen de regen die de daken dragen de mannen dragen het lichaam dat de mannen dragen de bomen dragen de takken die de bomen dragen de violen kermen de violen het einde stuitert op het einde der spiralen de hond blaft de hond je schouder haalt een schouder…
Dirk Vekemans17 februari 2023Lees meer >

Vóór de sprong

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 450
Sinds die dag sta ik oude doorgestreepte tijger in een jong lichaam in een ander licht dat mij ontkleedt, onverbiddelijk de veters van mijn zekerheden losmaakt mijn gewoontes en dromen losknoopt mijn ogen open kust voor de schoonheid van de afgrond en met zachte hand mijn onsterfelijkheid uittrekt De afgrond is geen afgrond…
Zywa8 april 2023Lees meer >

Lethargie

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 571
Ik ben allang niet meer de borstklever die ik vroeger was de magie heeft mij losgelaten de magische stemmen zijn verdwenen en diep in mij vliegt een kraai tegen een denkbeeldige doorgang In mij is een duizelingwekkend hoge berg er is louter stilte en een ijskoude wind die langs mijn naakte lichaam giert Zeker, er zijn spelonken met levendige…
Joanan Rutgers27 september 2023Lees meer >

Tempel in het bos

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 421
geen dagelijkse riten Het zal wel een les zijn We lopen achter elkaar door het bos, we lopen over de rand van een bekken, we zijn er midden in de tempel een rij oranje vlaggen in de open grot van de watervallen van de tijd die mij overweldigen en wegdragen, een week ben ik onvindbaar Alleen het bos ziet mij terwijl mijn lichaam…
Zywa7 maart 2024Lees meer >

Where words fail, music speaks

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 606
Uit volle borst zingen Doe je niet alleen met hart en ziel Je hele lichaam is in actie Ook je geest zingt mee Er is geen ruimte voor negativiteit “If music be the food of love” En muziek is als een mooi boeket Met prachtige bloemen als emotievolle momenten Zal de één genieten van Bach En de ander van Taylor Swift Ook in de emotie van…
Riet18 september 2024Lees meer >

Kaalslag en dood

netgedicht
4.8 met 24 stemmen aantal keer bekeken 407
de mens heeft de overhand ook de natuur staat dik op verlies stikstof en co2 zijn restproducten van onder menselijke regie gepleegde arbeid van hand en machine de soorten in de plant en dierenwereld sterven in ras tempo uit diversiteit om in de natuur te schakelen verdwijnt de mens leeft langer maar in een altijd ziek lichaam…
wil melker4 januari 2025Lees meer >

Verslagen.

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 569
drink tranen uit je droeve ogen vocht dat mijn lichaam ontbeert smachten kon niet langer wachten tijd gaat niet terug of omgekeerd stilte spreekt in zachte tonen lust verward in maneschijn nacht is een ijzige mantel die je omhult als diepe pijn kus de haren van mijn liefste streel je lippen met mijn tong noem je bij al jouw namen toen…

Stoned

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.130
niet zo nauw Hij dealde onderhandsgewijs daar En verschafte ons onze eerste Marok Een gast die hij kende had een hashblok Zei hij dus dat kwam dik voor mekaar In het weekend blowden we de stuff Gezeten op een bankje aan de boulevard Oskar suizebolde ervan en grinnikte Maar ik werd na enkele hijsen stug en duf En de joint maakte mijn lichaam…
Henk Jonker16 januari 2025Lees meer >

VAN VOORBIJGAANDE AARD

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 415
Verschijnen doen we maar voor even Voorbijgaand zijn we van nature Ons lichaam moet ter elfder ure Zich aan de leemgrond overgeven We lijken wel op zandkastelen Nabij de vloedlijn te bekijken Met één verschil, de hemelrijken Verschijnen vluchtig ten tonele Nog spiegelen de zoute plassen Op aardse stranden onze lijnen Een verre zee…

Mijn oeuvre

netgedicht
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 341
Wie leest, leest geen verhaal, maar een lichaam dat zich heeft uitgespreid in taal. Mijn oeuvre is geen geheel. Het is wat overblijft wanneer ik mezelf uiteen laat vallen. In woorden en hoop dat iemand de stilte herkent.…
Nathan20 januari 2026Lees meer >

PASEN GLOORT

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 329
De vernederde Heiland voelt de wreedste marteling aan het vervloekte kruishout blaast in alle pijn en smart Zijn laatste adem uit Jezus' lichaam wordt neergelegd binnen de kille wanden van een uitgehouwen rotskamer ontroostbaar zijn Diens volgelingen uit het open graf verschijnt de herrezen Christus treedt door de schone hof…
Han Messie26 februari 2026Lees meer >

Blijven verlangen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 202
Omvallen als ik wil hurken bij een poes Dan maar liggen een warm bed voor haar Aan alles zo'n draai geven en maatregelen treffen handgrepen in de badkamer mijn wensen verkleinen het toeval omarmen denken: ik heb geluk gehad met mijn lichaam, met de vrede van vrienden, straat en school en blijven verlangen naar huid en zon blijven…
Zywa7 april 2026Lees meer >

Opschuiven in de tijd

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 170
We strelen de ruwe bast van de twee langs het pad hier en daar een tak gehavend door stormen, een pees gescheurd de darm verkort, de tenen stijver en krommer in de grond een leven opgeslagen in hun lichaam, elke vezel weet het en houdt het vast Een paar passen verderop stort een grijper hopen aarde in de bermkuilen waar hun naasten…
Zywa15 mei 2026Lees meer >

Afwezig

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 113
zij hangt boven de straat valt zonder onderscheid op het trottoir op de ramen op het boodschappenkarretje dat verlaten staat naast de ingang het karretje wacht niet werkelijk het draagt de vorm van wachten, de wielen zwijgend een mens achter de telefoon gebogen over een klein licht dat hem voortdurend naar elders trekt zijn lichaam…
Silann Nara4 september 2026Lees meer >

HET MOET MAAR EENS AFGELOPEN ZIJN MET??

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 119
Met dat gesnoep voor het slapen want met teveel drop speelt je maag op wordt je nacht een flop want de drop rispt bij vlagen op Nu echt de daad niet meer praten 7 jaar van de alcohol af 2 jaar van het roken af nu van het snoepen nog af wordt de nacht weer top om lichaam en geest weer op te laden Ik kom uit de stad van geen woorden maar…

Mijn leven als spook

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 65
Krijg ik mijn lichaam terug zal ik ooit weer ruiken waar ik ben en niet meer dwars door mezelf en anderen heen tasten met ijle herinneringen uit de tijd dat ik leerde om me te gedragen alsof het belang heeft en ik interessant ben - het beminnen waard?…
Zywa19 september 2026Lees meer >

door de mist

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 18
door de mist geen wolkje geen wolkje aan de lucht ik haal ik haal in ik word niet ingehaald althans voorheen vóór wat mijn lichaam heeft ontstaald nu zet ik been voor been en zucht het mist het is al tijden uit het zicht ik haal ik haal adem in en uit en in en uit niet als voorheen toen ik fysiek nog was gestaald nog onverslijtbaar…

Gaia (3)

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 545
De oceanen zijn niet alleen de baarmoeder van Moeder Aarde waar alle leven geboren wordt maar ook de buik in ieder van ons waar onze aderen als rivieren onze vitale organen voeden in verbinding met ons hart dat als een regenwoud het ritme van ons leven regelt aangestuurd door ons brein dat als de korstlagen van…

Waar nabijheid begint

netgedicht
1.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 354
Dakloze mensen dragen de winter niet alleen op hun huid, maar in hun botten, in de naden van hun dagen, waar de kou geen ramen of deuren nodig heeft om naar binnen te komen. Er zijn nachten waarin de wind geen weerbericht is, maar een oordeel. Waar een bankje een bed wordt, karton een matras, en een extra paar sokken het verschil…

de droom van de boerenzoon

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 781
vaak rood van het slaan ik zou zo graag bij moeder willen schuilen maar vader slaat me daar altijd vandaan ik moet altijd maar werken op die akker hele dagen sta ik in de natte klei en vader heel de dag met zijn gejakker en moeder heel de dag met haar geschrei soms zijn er nachten dan wil de slaap niet komen dan is alles aan mijn lichaam…
erik17 februari 2005Lees meer >

Spijt

netgedicht
3.3 met 15 stemmen aantal keer bekeken 2.717
Hier aan het strand van de Côte d'Azur rankt haar lichaam een loom ballet op voeten die zweven. Ze weet het niet: denkt dat ze naar de branding loopt en ingetogen praat met haar mooie vriend. Ze wiegt haar slanke taille de hoog gedragen hals de golven van haar heupen. Manestralen slaan als de bliksem in!…
Rina van Dijk24 februari 2005Lees meer >