Alle inzendingen over water

9413 resultaten.

Sorteren op:

Maan

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 563
Vanaf de maan en vanuit ruimte Is het perspectief op de aarde Heel anders; een overzichts-ef- fect ontstond; de drang om onze planeet te beschermen tegen Personen die welbewust ver- vuilen; milieuschade overal Zowel op land, water als in lucht Sterven echt zeker onze bronnen Gelukkig, langzaam maar zeker Worden zowel land, water als lucht…

Verslavend natte dromen

netgedicht
3.1 met 92 stemmen aantal keer bekeken 403
waar jij weer circulair met water aan de gang gaat.. ter verspilling van de overvloed..…

De spiegel van de natuur

netgedicht
2.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 430
Waar licht water raakt ontwaakt even het leven en keert weer tot rust Het water ligt kalm, maar leeft in elk licht dat het vangt. Een blad drijft langzaam voorbij en verdwijnt zonder spoor. De stroom herinnert zich niets van wat het aanraakte - juist daarin wordt alles heel. De oude bomen buigen licht onder hun eigen gewicht.…
CB26 oktober 2025Lees meer >

Het donkerste uur

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 355
In deze nacht wordt zij korf vol bijen zonder zoem, bos vol wind die zichzelf niet meer beweegt; toch ademt ze, zwaar en traag, alsof het water zelf de slaap bewaakt van al wat ooit naar haar heeft geroepen.…
Nietsweter12 januari 2026Lees meer >

Wachten op de rimpel

netgedicht
1.8 met 11 stemmen aantal keer bekeken 465
Hij staat stil en laat de ruis langzaam zakken, tot het water weer zijn bodem toont. Zijn fijngevoelige, ontvankelijke blik weeft stilte uit lucht en beweging, en vangt de fluistering van riet en insect. Wat voor een ander slechts een schaduw blijft, wordt voor hem een teken van leven.…
CB16 februari 2026Lees meer >

voorwaartse rust

netgedicht
1.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 296
Ik loop de foetus uit te hangen op water ontsproten uit bergen, op water als denkbeeldig construct, en stenen stijgen op, schreeuwen als dierhoeven, zachtwitte dompelpoeltjes aanhorend, in vacuüm getrokken werelden, gewatteerde oneindigheid; na het strakgetrokken verband der soorten stokt de adem met voorwaartse stuwkracht.…
Stoker13 april 2026Lees meer >

De kaaiwerker

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 259
In het water beweegt iets na: een dorp, eeuwenlang gedragen door mannen die nauwelijks een spoor achterlieten.…

In beweging

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 305
Soms lijkt het leven water dat pas laat zien hoe diep het gaat terwijl je zwemt. Je zoekt een moment waarop alles stil mag liggen, maar juist dan begint de stroming te trekken, voel je de bodem onder je wegzakken. Evenwicht is geen bezit.…

schreeuwen

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 130
kon ik nog maar op de steiger met in mijn rug een plas water de longen uit mijn lijf schreeuwen en schone lucht inademen kon ik maar in alle onschuld als een kind dus de zon voelen op wolken door de tijd zweven in regen slechts een zegen zien kon maar wat eerst altijd werkte toen wij de ernst nog niet zagen de wereld niet zo nauw namen…
R.E.N.S.12 oktober 2026Lees meer >

de dood geurt

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 481
al waarvan bedorven lucht zijn keel dichtslaan slaat razend bonst zijn hart met flitsende flarden hem het leven voorbij als zijn ogen zich sluiten waar donker het water zich boven hem sluit weet hij zich overwonnen door het onvermijdelijke…

Ik wil je

hartenkreet
3.6 met 47 stemmen aantal keer bekeken 6.210
Ik wil met jou aan het water, Onder een heldere sterrenhemel, Me laten meedrijven door onze fantasieën. Ik zou je met mijn handen strelen Je laten komen in hogere sferen. Elkaar nemen, heel intens, En hebben dan geen grenzen. We delen dezelfde passie En verlangen naar affectie.…

Onze rok

gedicht
2.5 met 144 stemmen aantal keer bekeken 24.019
Het water troost. Ondiep. Onze rok. hebben we hoog opgetrokken.…
Wouter Godijn24 augustus 2022Lees meer >

Allerzielen

netgedicht
2.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.947
zo vormloos vluchten de grijze vegen met de nevel regen de graven zuchten dempen droeve woorden die fluisteren rond witte bloemen grond langs stenen boorden het water spat rozetten de chrysanten bloeien de cijferjaren zetten stiltes aan het bloeden die blijven kwetsen al hebben arduinen geen doornen die de aanraking verhoeden…
Verdano1 november 2003Lees meer >

Zicht op najaar

netgedicht
2.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.996
Verlaten hangt het oude steigertje tegen de oever terwijl de milde trage najaarsrivier het afkoelende water tegen haar kuiten fluistert het getij keert droef; er ruist een regen in het riet die voor nu en later de zomer van de dagen sproeit in de geel verkleurende verte loeit nog éénmaal een laatste koe het vertrapte gras en ook de zomer…
kees keizer14 december 2003Lees meer >

Den Haag, een ode

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.046
Den Haag, je werd stad van het water, de singels, de grachten, het Spui en de beek bij Tuschinsky’s, nu niet meer zo vaak Den Haag, je bent nog altijd de wind van het strand af de stad in waar wappert de vlag met de vogel, de éénpootsvogel, de kleppervogel, de trotse, de hooggezetene.…

Zilver maandag

netgedicht
3.4 met 22 stemmen aantal keer bekeken 6.642
het maan zilver schittert voor mij waar donker diep de vijver troont schuift de zilveren maan voorbij de koude nacht die sterren toont en rust het water rimpel broos in stilte van het ogenblik en deinen zacht de eenden kroos tot troost voor mijn bezwaarde ik schuift de zilveren maan voorbij en sprankelt nog gevoel van mij…
Verdano29 april 2003Lees meer >

In de diepte

netgedicht
3.1 met 13 stemmen aantal keer bekeken 835
En weer kijk je moeilijk En weer zucht je flink En weer zie ik je denken Ik wil niet dat ik zink Het is zó ingewikkeld Je voelt je zo alleen Je glijdt weg in donker water als een grote zware steen Ik zag ergens nog een glimlach totdat ook die verdween want je kijkt weer moeilijk want je zucht weer diep en je ziet me denken…
Jeroen Zwaal17 november 2002Lees meer >

verhaal zonder eind

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.225
wij zijn een verhaal zonder eind een deel water dat zal koelen in vurige tijden een deel vuur wat altijd zal gloeien de vlam weer omhoog laat slaan.…
Jow29 november 2002Lees meer >

Valentijntje

netgedicht
3.6 met 862 stemmen aantal keer bekeken 71.540
ik zie twinkel in de lichtjes die glinsteren in jouw nacht tussen de sterren van de hemel wijl de maan nog op mij wacht ik hoor de tinkel in het klater van het water dat er stroomt langs de keien in het zand wijl de kater van jou droomt ik voel ge-tintel in mijn hart van het bloed dat er gloeit ook het kloppen van mijn aderen omdat jij…
Verdano13 februari 2003Lees meer >

beter vermijden

netgedicht
1.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 802
toen ik dacht dat je zei dat je hier wel blijven kon zag ik sterren schijnen een lichtend pad over ons samenzijn hoorde ik rivieren bruisen hoe het water zich met volle kracht schuimend op de rotsen gooit en wij daarboven onroestbaar toen ik dacht dat je zei diende je mij te corrigeren het nalaten van dat kleine feit die ochtend in een…
Pierloot Wim14 februari 2003Lees meer >

De stilte is gebroken

netgedicht
3.5 met 43 stemmen aantal keer bekeken 5.828
Golvend water, stromend, in een riviertje. Het is stil. De zonsopgang, de warme gloed, belicht de savanne. Het is stil. Plots... De vogels ontwaken, gefluit, een melodie, bij het ochtendlicht. Een kudde buffels, stormt voorbij, opgeschrikt door leeuwen. De natuur is wakker geworden. De stilte is gebroken.…

gevecht met de zee

hartenkreet
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 902
ik doe mijn best om recht door zee te gaan, dan kan ik je snel achter me gaan laten nu dein ik op je golven, verdwijn steeds onder water. zo’n omweg is fataal ik zet mijn schouders schrap tegen de branding van jouw woorden ik moet naar open zee, ver buiten jouw bereik. ik wil nooit meer verdriet om jou.…
toverfeetje11 september 2004Lees meer >

Het verlangen

gedicht
3.0 met 29 stemmen aantal keer bekeken 20.916
Sobibor het zou de naam van een cocktail kunnen zijn of van een computerprogramma van een nieuw medicijn of van een steen in de branding die wacht op de zee of de naam van de man die de steen in zijn hand houdt en streelt en wacht op het water het brood het bevel het schot die wacht op de vrouw de vrede de dood of gewoon op de branding…

Kindervissen

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.582
De hengeltjes zijn opgetuigd het slootje is uitgezocht ik hoor hoe je vrolijk juicht je eerste echte strooptocht Ik zie hoe je dobbertje danst het vraagt om extra aandacht door ringen van water omkranst zie daar, het visje is op jacht Wat lusten vissen nou echt graag? Brood, aardappel of maaien?…
Ruud Brouwer16 september 2004Lees meer >

alleen II

hartenkreet
4.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.156
terug van de therapeut stap ik in mijn auto aan de overkant van het water het smalle gazon naast de muur van de torenhoge flat daar zie ik je lachend wat drentelen wachtend op mij terwijl je speelt met je kleine hond die zo op mij is gesteld...…
eli stater11 oktober 2004Lees meer >

niet tot de wereld

netgedicht
4.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 892
sterren nog niet geboren boven zeeën, geblinddoekt wanneer de bomen van morgen waaien alsof de wereld, verlaten van onschuld zich neerlegt in monden van zondaars en als uit het water mijn adem weer zichtbaar wordt rood in een lichaam dat nooit werd geheeld neemt de wind de rivieren mee, mijn aders verschrompeld tot steen…

vereeuwigd silhouet

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 998
een spoor van voetstappen op het geplooide strand ligt kronkelig te wachten langs golven van de oceaan een briesje wuift het lange haar als de hand een schelpdier vindt die wonderlijk verscholen ligt haar schaduw zwicht synchroon zand bloost met de lucht en omarmt haar silhouet terwijl het water schuimend rolt wordt zonlicht zacht gewist…

bij een foto van Jacques Henri Lartique (1894-1986)

netgedicht
1.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 890
alles wat fraai was merkwaardig buitennissig of opmerkelijk werd door hem vastgelegd en altijd met hartstocht zo knipte hij tot aan zijn dood zeker zo'n honderdduizend foto's op een vroeg exemplaar uit 1913 zien we iemand een duik nemen in het spiegelende water die duik werd vereeuwigd de beweging bevroren om stand te houden als een…

zag je lippen rood bewegen

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 712
ik ben je blotevoetenman loop over water dat je helaas niet drinken kan alleen mijn zon en golven hebben je bedolven maar jouw schoonheid maakte alles vlak er was niets dat je ooit vergat helaas was je geen prater pas later vloeiden zacht je woorden in het toonloze gevoel van bij elkander horen ik zag je lippen rood…
wil melker29 september 2005Lees meer >

het leven

netgedicht
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.648
Het water baande zich een weg in de eens zo mooie ogen. Stukken hout werden als pijlen door mijn hart gepriemd. Lucht was er niet meer, ondergedompeld in de smerige ellende. Ik trachtte mij vast te grijpen aan mijn mooie herinneringen. Die zijn vergaan samen met de geweldige Stortvloed.…