5107 resultaten.
Mijn gevoelens voor jou
hartenkreet
4.3 met 28 stemmen
3.252 Angst, dat je me zou verlaten,
Dat we niet meer zo fijn kunnen praten...
Wat ik voor jou voel... Ik hoop dat jij dat ook voelt,
En je weet wel wat daarmee word bedoeld...
Of ik de enige ben voor jou,
Of je ook zoveel van míj houd...
Of je je leven met mij wilt delen...
En of ik je niet al ga vervelen...…
honderd
netgedicht
3.0 met 26 stemmen
2.795 nog altijd naar de meisjes
schreef zijn duizendste gedicht
honderd jaar is hij geworden
zonder last van reumatiek
rokend, drinkend, weinig slapend
voelde zich nimmer zwak of ziek
honderd jaar is hij geworden
zonder klacht en met een lach
leefde lang en diep gelukkig
genietend van elke nieuwe dag
honderd jaar is hij geworden
zonder angsten…
Dapper
netgedicht
3.2 met 14 stemmen
1.419 Angst voor de duisternis
En groeiend ongemak
Wie nu nog niet op het juiste punt is weergekeerd
Ervaart het vallen van een tak
Alsof hij wordt bedreigd
Het tempo wordt verhoogd
Hij ademt zwaar
De bloeddruk stijgt
Dan komt het kamp verlicht
Toch eindelijk in zicht
En als hij daar weer bij zijn makkers staat
Is er maar één die praat
Hij…
koppen en zo (12.07.2007)
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
633 verban de twijfel uit het hoofd
zoek liever de metalen spin
in de deining van de zee
zinder niet zo
loop niet voor de voeten
maar vertrek
vanuit het optimisme
zonder glamour en glitter
naar het oerwoud van de angst
of ga naar Liverpool
bezoek de toren van Babel
en gebouwen van eens, die zich weer laten bezielen
zonder glamour en glitter…
Maskerade
hartenkreet
4.7 met 15 stemmen
1.380 kletst er gewoon uit zijn nek
Wie is bang voor zijn eigen daden
Wie ben je als je niet eerlijk bent
Wie is er met schuldgevoel beladen
Wie ben je als je in het nauw zit
Wie weet het soms even niet meer
Wie vlucht door standvastig te zwijgen
Wie herkent zijn verzinsels niet weer
Wie raakt er steeds meer in de stress
Wie is er met immense angst…
OP WEG
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
887 al lopend
vanaf daar
vanwaar je vertrok
kom je er achter dat
wat je vergeten was
wilde vergeten
wederkomt
telkens
opnieuw
zou je kunnen huilen
zou je weg willen kruipen
diep weg
daar waar niemand je kwetsen kan
onder de dekens van jouw verdriet
aangedaan
door hem
de pijn
de angst
de nachten zonder slaap
de teleurstelling…
kalm blijven
hartenkreet
4.8 met 15 stemmen
1.714 Ik win het gevecht tegen de pillen
Elke dag een stukje meer
Niet meer depressief rillen
Geen gevoelens van oud zeer
De lucht lijkt iedere dag dieper blauw
De bomen geen angstige skeletten
Het water niet zo donker en asgrauw
Geen angsten die mij bezetten
Voor mij mag het leven weer bewegen
Met het gebruikelijke up and down
En ook al zit…
Doodsvuisten...
hartenkreet
4.1 met 17 stemmen
1.421 Zwijgend verlaten de mensen je graf
Nemen deze zinloze dood mee naar huis
Je liep toevallig langs de doodsvuisten
wetend er is hier iets niet pluis…
De klap liet je duizelen in zwarte angst
en voelde het leven kreunen van pijn
Lachend slaan en stompen de geweldenaren
je tot bloedens toe buiten bewustzijn…
Omstanders staan genageld aan de…
Als een meeuw
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
1.365 In de tijden met dreiging van regen
De dagen dat de zon nooit schijnt
Terwijl je snakt naar het licht
Van deze dreiging het eind
De eeuwen dat de tijd duurt
De leegte en grauwheid van de stad
Ik wil ver weg vluchten
Op de wind die ik ooit had
De bulderende jagende wind
En de wolken zo grijs
Veroorzaken bij anderen angst
Maar zijn als…
Hellehond
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
1.201 water
waar de hond in vals geschater
al mijn heldenmoed verslond
Al het water schuurde ruwend
langs mijn lippen -tot een traan
viel als stenen zwaar in kringen
die ver uitgerold vergingen
want ik wist ook stervelingen
moeten soms op tenen staan
Aan de oever zocht ik stenen
zocht ik stenen die ik vond
en ik raapte ze gedreven
voor een angst…
Maandagavond
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
836 ‘t Is maandagavond, vijf voor half zeven
Er vallen schoten aan de overkant
Een huisgezin doorstaat met angst en beven
Een overval in het benedenpand
‘t Is maandagavond, vijf voor half zeven
Een invalide vrouw wordt aangerand
De doorgedraaide buurman heeft zoëven
Zijn mes in blowers borst en buik geplant
‘t Is maandagavond, vijf voor half…
Zondagmorgen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
737 Hij verdween met
knikkende knieën
in de tijd,
de tijd, die altijd
elk gevoel van angst
uit de wereld helpt
en ik begreep,
dat ik gewoon
drie minuten te vroeg
was opgestaan.…
Voor Aimée
hartenkreet
2.9 met 22 stemmen
3.032 Onwetend van gevoelens die je los maakt in mij,
angst, geluk, verdriet en blij.
Jij kleine dame, een chromosoompje te veel,
dat maakt jou tot dit mooie geheel.
Soms doet het me pijn,
dat dingen moeilijk voor je zijn.
Maar jij bent een doorzetter en trots,
als iets lukt wat je veel moeite kost.…
Dit is geen gedicht
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.487 Ik kom niet op stoom
sluit kleppen uit angst
voor de top heeft bereikt
wat mooi geworden is.
Dit is geen gedicht
om het hoofd te breken
een geruïneerde brug
naar een voorbije overkant.
Er valt geen licht op mij
de wind is zoveel sterker
zand dat door vingers glipt
verstuift en geen grond vindt.…
moeder waarom
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
1.299 jouw handen probeerde ik aan te raken
je wassen voorhoofd en rauw weefsel
dat dit dode lijf omspande
je een kus op je gezicht te drukken
als een vogel in koperen lucht weg te vliegen
getekend door beleefde angst
voor elk onverklaarbaar verdacht geluid
en vluchtte met lege handen
liet jou de volledige duisternis
jij bleef tussen planken…
de verwarde egotist
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
1.414 vertellen
is zij volmaakt gelukkig
met wie en wat ik ben
er zullen best dagen zijn
dat onze relatie wat wil knellen
maar dat is toch bij iedereen
zeker bij eenieder die ik ken
als ik u moet geloven
zit zij constant te klagen
maar laat ik u vertellen
dat doet toch elke vrouw
ik weet wat haar probleem is
dat hoef ik niet te vragen
de angst…
Verloren hart
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.221 Mijn hart wil zich uit mij huilen
Wil huilen tot een rivier zich vormt
En hem een weg naar buiten leidt
Mijn hart wil zich uit mij verlaten
Wil zich van mij scheiden
Een weg naar buiten vinden
Zo veel te verduren gehad
Pijn, angst, verdriet
Zo vele malen gebroken
Enkele keer bedrogen
Liefde gekend maar van korte duur
Zo veel te verduren…
Het rijk der tranen
poëzie
4.0 met 4 stemmen
2.191 De geest der hel, die dit heeft voortgebracht,
Doet vloek en klacht door lege stilte stromen:
Gij, rijk der tranen, waar de dood slechts lacht,
Baart angst en niet der schoonheid huivrend schromen:
Leen ik mijn ziel aan u, en leef uw leven -
Ik ben ontzield: gij hebt mij stug en wreed
Op mij terug, en dus tot haat gedreven.…
vervolg: "mijn eigen wil..."
hartenkreet
3.7 met 15 stemmen
3.417 Angst en schaamte zijn verdwenen,
nachtenlang wil ik met je vrijen,
jouw zoete lichaam willen lenen,
je onbeperkt verlangen tussen m'n dijen.
De drang om je te voelen,
bevredigd door jou te zijn,
in 't nazweet liggen zwoelen,
kater van zoete witte wijn.…
halfleeg
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
2.078 kort door de bocht
z’Is alleen bang voor als het leeg is
want dat het leeg gaat, weet ze zeker
vandaar dat ze een nieuwe fles al kocht
Ja, ze g’looft wel da’k van haar hou
Ik zei het haar toch, dus zij mocht
Maar ze huilt alvast van dat ’t over gaat
want dat gebeurt, dat weet ze zeker
Dus logisch dat ze haar troost al zocht
Ze leeft in angst…
Ver weg
hartenkreet
4.2 met 13 stemmen
2.388 Je leert me
onzichtbaar beminnen
zonder twijfel
of angst
heel ver weg.
Jij zorgt voor mij
jij die niet meer bent
zo ver weg
ben jij bij mij.
Je helpt me
je beschermt me
mijn doen en laten
steun je.
Jij bent mijn engel
mijn stukje God
hier en nu
heel ver weg.…
Als, bij moe-tanend avond-lichten
poëzie
3.6 met 9 stemmen
3.043 Als, bij moe-tanend avond-lichten,
angst daalt in onze aanwezigheid,
zijt gij 't, die voor onze aangezichten
de vreê der avond-lampe breidt.
Wij zitten, en ons leden wegen,
zwaar van stil-naedre dage-dood;
gij hebt zachte woorden die verplegen,
en breekt het vredige avond-brood.…
Stadsplein of utopie
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
685 Kerk
Met meer moeite moeten leven
Doodde tijd uit angst voor dood
Heeft altijd geweten en beleefd: 't Revisme…
bidsprinkhaan
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.244 hagedis
voelsprieten op een wendbare kop
ogen meten de diepte van het veld
tasten alles af wat dichtbij beweegt
vaak roerloos in zijn schutkleur
soms waggelt hij en wordt
de trillende tak, de doorn in de wind
stekels prikken de prooi vast
dan een knauw naar de kop
soms nadert hij voorzichtig, de slokop
want de drift is doller dan de angst…
Een moeder
hartenkreet
4.3 met 9 stemmen
1.011 “Voorzichtig zijn”, zegt moeder tot haar oudste
Haar stem verstikt, ze kijkt hem smekend aan
Afghanistan beheerst nu haar bestaan
Ze zwaait hem na, ze moet hem laten gaan…
De onrust stijgt, zijn missie is omstreden
Het parlement is voor de druk gezwicht
Haar diepste angst vertaalt zij in gebeden
Een laatste blik streelt zijn vertrouwd gezicht…
Ergo
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
661 Ik tracht al jaren kwesties op te lossen
-zoals waarom ben ik geen sprookjesheld-
die horen bij de grote vragentrossen
waarmee de mens als denker-aap zich kwelt
Zolang ik denk, besta ik zegt Descartes
en dit wanhopig klampen aan 't bestaan
door kwesties te verzinnen speelt mij parten
het is mijn angst in nietzijn op te gaan
die het krampachtig…
CRUCIFIX
poëzie
3.8 met 10 stemmen
3.042 zijn hart wordt stil en bovenwerelds wit:
het hoort hoe hij in duizend angsten bidt.…
Overzeese duisternis
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
704 twijfel die huilt om kennis
‘de wereld is lang geleden al
gestolen en God ontvoerd
hij laat onze omgedraaide jeugd alleen
het bloed karnen tot de moederkoek
van een afgestorven dood
vastgeklit kiezelasfalt maar pas op
de scherven van ons geluk rammelen open en bloot
scherper sterker schenken meer passie, tot op ons bot
dan de uitgedroogde angst…
Gewoon gezien op straat
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
878 vertellen ieder hun verhaal
van droefenis of diepe spijt
het tuintje bij een voordeur
verwaarloosd met armoedig groen
panden zijn uit betere tijden
verwaarlozing is niet
met verf te bestrijden
zag je wachtend op de bus
je haar verward
je blik iets schichtig
gewoon wat in de war
iets minder evenwichtig
ving een blik
zag pijn en angst…
Waterlanders
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
538 De zee golft mee op ruige vinnen
verwekt het duin in schuimend zand,
getuigde pluimage aan de offerrand,
uitdagende normen der dorpse minnen,
in uitgebleven beminden, jaagt in
angst de afslag binnen, vallen diepe
stilten, niet in tonnen aangekant,
stromen tranen over het gewelfde waterland,
wekken klokken het gemoed er droeve zinnen,
het…