8651 resultaten.
Novemberzondag
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
1.008 Uit: mijn dichtbundel:Die witte geur.…
bruidsschat
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
5.513 psalm en preek door
ringen wegen in mijn broekzak
op de achterste rij rinkelt de bus
aalmoezen voor 11.11.11
even zijn we het ontroerend eens
je huivert onder het kruisgewelf
ja en ja
over en uit
de herder doopt de kwast in wijwater
besprenkelt het paar met een zegen
je gooit het boeket
in een regen van rijst
blind overboord
witte…
Je hoorde lief te hebben
netgedicht
4.9 met 15 stemmen
996 woorden wachten
in een doolhof van
donker zinkende
gerechtigheid
het roesten
van je gelaat
tekent het zwerven
langs smalle kieren
en verbannen hoeken
je aders
beitelen al zo lang
de stilte in de morgen
en in je zwart-witte ogen
sterft de dichter
een verborgen dood
nu je leven
later wordt en
je alle woorden vergeet
stroomt…
ijsland
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
824 gletsjers stoom en zwavel
een donkere dreiging
van verre sombere vulkanen en
traag gloeiend lavageweld
rokende watervallen
eeuwig beukt wit schuim
op zwarte basaltstranden
onder wolken krijsende vogels
op ongenaakbare rotsen
bloeien kleine bloemen
fel rood en paars
op de troosteloze aarde
eens gloeiend en trillend
nu koud en wachtend…
Kantjes
hartenkreet
3.7 met 17 stemmen
4.854 laat me maar
wandelen in
het zand op
blote voeten
witte, hoge
wolken, zelfs
de roze, zijn
niets voor mij
waar ik kan
wortelen in
stevige aarde
ook al geurt het
niet altijd fris
de wind neem
ik er wel bij
laat mijn
armen maar
reiken naar
kantjes rozen
ijskristallen
in mijn schoot
zouden me niet
lang bekoren
waar…
Morgen is nog onbeschreven
netgedicht
4.0 met 26 stemmen
1.113 ligt ongeduldig klaar
om het fel begeerde morgenrood
dat nog nietsvermoedend slaapt
uit haar dromen te wekken
een leeg doek wacht met smart
op de streling van de dageraad
die een blozend begin zal maken
met het inkleuren van de dag
geen lijn is al uitgestippeld
de perspectieven zijn oneindig
schakeringen van wilde bloemen
mogen het wit…
Verwonderd en verbaasd
hartenkreet
5.0 met 8 stemmen
2.082 Het zijn je schoentjes
Groen en wit
Waar dat leuk geluid in zit
Voor jou het leven
Een festijn
Zo zou het altijd moeten zijn
Dus stap maar rond
En kijk verbaasd
Geniet met volle teugen
Mijn schat
Jouw leven heeft geen haast
Zegt men iets anders?
Het is een leugen!!!…
De smaak van donker
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
732 wanneer nacht
de smaak van
donker heeft
de maan vergeet
te schijnen lijkt
realiteit voor
even te verdwijnen
wordt wit
tot zwart verpakt
verdwijnt in een
zo donker gat en
zuigt je mee tot
een verdrinken in
een troosteloze zee
laat je niet gaan
klamp aan er is
een baken dat jou
richting wijst maar
iedere godvergeten nacht…
Blad en schemer
netgedicht
4.2 met 21 stemmen
920 Alles bloeit in het begrijpen;
zeepbellen, de zomer, wind
blauw, wit en roze
bloemen die lachen vanuit
het heden
naar morgen. Om het stilzwijgende
van liefhebben en het bewegen
in licht
en op een dag
zal ik naar huis terugkeren
om het afscheid te beginnen;
in de schaduw van een déjà-vu.…
Holenkunst Lascaux
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
704 Zijn vader neemt hem mee
naar de grot van de geesten
wijdt hem in
in geheimen van de jacht
hij wijst bij flakkerend vuur
naar tekeningen van dieren
noemt namen en gevaren
vertelt over hun gedrag
de jongen omklemt zijn speer
met witte knokkels
z'n ogen glijden langs wanden
van de stenen kathedraal
vol ontzag herhaalt hij namen
proeft…
Strofe
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.454 Bloemen en jeugd zijn opgenomen
In een wit glanzen; ons hart is ontdaan.
Zij moeten tot het grote rijpen komen,
In wijde stilte wezen, en voortaan
Zwaarder leven, en schielijk verloren
Gaan aan zichzelf, aan alles vergaan.
Bloemen en jeugd ... een kort rood gloren
Zien wij langs onze tranen slaan.…
glimlach
netgedicht
4.3 met 17 stemmen
1.920 de zon kantelt
en de aarde slaat om
een dode moeder
laat een tuin achter
de heg en de kastanje
keken door het raam
naar een bleek, wit gezicht
zij was hun klein gedicht
langzaam kleurde de dag oranje
naar de helende nacht
vlinders en bloemen
begroeven haar heel zacht
de aarde kantelt
en de zon schijnt niet meer
lichtvoetig waait…
Eerst nog sinterklaas
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.259 schraap luchten
bij elkaar en jat
wat buien koel de wolken
en maak snel een witte
kerst en dan nieuwjaar
maar eerst nog sinterklaas
in donkerland schijnt
maan steeds door de bomen
zullen pietermannen weer
met kinderen cadeautjes dromen
geen weerlicht of gedonder
de rekening is opgemaakt
weet hoe alles ervoor staat
laat me even spelen…
eindeloos
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
746 van horizon tot einder een
trage zilveren stroming
langs verdronken bomen
op hun gerimpeld spiegelbeeld
langs rijke ijsselhoeven
en werkloze graanmolens
onder een gesmoorde zon
in witte flarden op grijs
gakkende ganzenformaties
luidruchtig op reis gaand
***
de ooievaar is terug
in dit drasse land
dat zo eindeloos is
met…
Schilderde een opening
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
638 verdoeken
nu jouw licht mijn
waarheid is gaan schijnen
ik was alleen
kon geen kant meer op
jij leek de weg te wijzen
schilderde een opening
volgde stil jouw pad
samen hebben we de wegen
afgelegd in kleuren omgezet
maar iets bleef onbesproken
de spoken van de nacht
in zwart zijn er nog steeds
elkaar geluk beloven is het
lichtend wit…
duivenleed
hartenkreet
3.5 met 14 stemmen
2.547 in het zonnetje op een terrasje
met een lekker kopje capuccino
een puntje appelgebak met slagroom
of een glaasje droge witte wijn
met een portie bitterballetjes
of stokbrood met kruidenboter
met mijn linker elleboog leunend
op zo`n wiebelgroene horecatafel
gniffelend wachten op dat stuk kruimeldief
die plusminus een week of wat geleden…
Meesterhand
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
1.068 het wond’re kunstwerk der natuur
verraadt een ware meesterhand
een witte lelie, rein en puur
bloeit zomaar aan de waterkant
een merel in het schemeruur
die fluit als vrolijk afgezant
het wond’re kunstwerk der natuur
verraadt een ware meesterhand
de lucht van hemelsblauw azuur
de zon, de schelpen op het strand
een mensenkind in Nederland…
Adoptie
gedicht
2.6 met 134 stemmen
71.456 Pogend je afwezigheid te bezweren
zal ik vergeten klanken
op het spoor komen
verlaten woorden opnemen
met mijn mond ze helen
met mijn hand
voor hun kleine gestalten
een pleegouder zoeken
in de nooddruft van wit papier.
--------------------------------------------
uit: 'De wetten van Mendel' 1997.…
Wijnbad
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.078 Boven geurige nevel
van schuimbellen en bad-olie
spiegelt witte wijn
een eigen klein oppervlak
Je hand liefkoost
de voet van het glas
je ogen staan zacht
je mond is vochtig, wat open
Onder de belletjes
maakt je huid
je rondingen heimelijk zichtbaar
en tastbaar dichtbij
Een kus en nog een;
mijn lippen verdrijven water
en proeven…
Schaduwzijden
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
941 Duistere geheimen bliksemen
in een flits voorbij, gebroken wit
verdwijnt door kieren van bestaan.
Ik proef een eeuwige gouden schijn,
streel wat rest in relikwieën
en verdwaal als licht in de verte.…
Nachtgedicht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
731 ‘De winter sneeuwt gebroken wit
in jouw beslagen ogen. Blikken vervagen.
Het matglazen beeld neemt nu bezit
van het scherpe zicht. Vlokken vragen’.
‘Dichten is dromen’,
laat ik haar nog even weten.
Ze knikt en schikt haar kussen,
ze schokt en ondertussen
is ze mij
en heel mijn woordenbrij
al eeuwenlang vergeten.…
Als in een waas
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
768 als in een waas zag ik
je lachende ogen schaatsen
van gezicht naar gezicht
voelde ik je lichaam
vlinderen tussen de mensen
kinderen nog
in de diepte van hun blik
flarden van je stem
hoorde ik wit miezeren
in de mist van
mijn gemijmer
en rimpeling van volk
suisde door jouw fladder
als wollen pluizen
op rijm
zo kwam ik je tegen…
Je bent meer mens
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
2.329 Ik breek het brood
in stukken geslagen
breng de kelk met wijn
aan volle lippen
je witte boord knelt zweetdruppels
vermengen het heilig water
als een samenzwering
in goddeloos perspectief
het gezang van Engelen verheven
smeek ik met zondige ogen
een hoogtepunt in heilig gevloek
mijn handen likken zwarte krullen
jij bent meer mens…
Uit steelse hoeken
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
634 waar draden
herfst spannen
dood en vergankelijkheid
loert uit steelse hoeken
schijnt een lage zon
kleur in de druppels
op het web in een verlate
oogst die ik altijd heb
gespannen tussen
dromen en verlangen
wandel ik langs je gezicht
in weer een laatst aanraken
de ogen nog gericht
in zwart en grijs de blik
op wit van winter maar…
Jouw vochtig rood
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
600 het linnen lijkt
nog maagdelijk wit
maar met een warme
streek heb ik de
ondergrond gedaan
weet waar je
ogen komen staan
de oren en je korte
haar oplichtend in
het licht van zon
penseel met chique
je neusje is klassiek
in een tintje meer
zet ik in vochtig rood
je mooigelijnde lippen neer
en weer wat
olie om het drogen
te voorkomen…
Oran Miskin
hartenkreet
3.0 met 8 stemmen
1.845 Verstoten van klinische verzorging
Waar slechts het geldelijk belang regeert
Hoort men geen ethisch roeping van het geleerde
En wordt de eed van Hippocrates genegeerd
Door smart overmand draagt de vader
Het in wit gebundeld liefelijk dode kind
Wat ik telkens weer met afschuw aanschouw
Daar waar de gestuurde dood de onschuld vindt…
Niks nieuws
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.021 De blauwe lucht
is al beschreven
evenals de dauw
en dageraad
De zon is reeds
de hemel ingeprezen
en zelfs de maan
pleegd' op de nacht
verraad
Cupido verschoot
sinds lang z'n pijlen
en de sirenen lonkten
in een grijs verleden
Verveling staat al
op wat wit papier
en ook emoties
als plezier
Waar moet ik dan
in godsnaam…
eindeloos
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
694 in deze eindeloze vlakte
waar tekens door het luchtruim zweven
totdat zwaartekracht hen op de knieën dwingt
en ze samensmelten tot een ongenaakbaar fort
in deze vlakte zonder begin of einde
waar het laaiend wit onverbiddelijk op poorten beukt
totdat de storm uitgeput gaat liggen
en ik mijn oren niet langer verborgen houd
in deze eindeloze…
Nooduitgang
hartenkreet
3.4 met 10 stemmen
2.281 Vingerpuntig wijst
zij naar omhoog
waar zij dwarrelen
in cirkels naar benee
met de dood voor de boeg
Laat me voor het roesten
verkleuren van groen
naar rood naar bruin
naar grijs naar wit
Klok eeuwig op half zeven
zelfde tijd om op te staan
en weer te gaan slapen
dood of leven om het even
Het zal wel nooit wennen
de achteruitgang…
Liever transparant
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
1.823 ik sla sterren in het glas
met mijn blote handen
voel geen scherven
maar kijk verwonderd
naar kleurend kristal
voor je me bedwelmde
hield ik van witte wijn
nu bloost mijn druivensap
donkerder en donkerder
tot een dieprode bordeaux
te lang omfloerste tranen
giet ik in het heldere gesternte
tot zelfs rosé haar tint verliest
en licht transparant…