Alle inzendingen over ademen

5126 resultaten.

Sorteren op:

Mijn huis, mijn lichaam.

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 700
Spinnenrag vangt stemmen, uit de verste nissen van de kamers, opgerakeld door mijn adem, hoewel ik vertrokken was blijft er een vage afdruk op een leeg matras, die dag hoeven ze mij niet meer te zoeken, op beslagen ruiten verschijnen de wasem van beeltenissen, één goede beurt, de ruimte maakt zich vrij van stof en van enig spoor…
pama26 juli 2010Lees meer >

KOM SOCIALISME

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.008
Kom, stralend Socialisme, kom weldra, Bind mij met uwe machtige accoorden, Raak met uw gouden adem aan, mijn woorden, Opdat ik zingende tot u inga.…

SAIL 2010 Amsterdam

netgedicht
4.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 881
het IJ leeft, woelt en kolkt van kracht, de bovenlucht is vol wind, scherpe wolken, bolle, blozende zeilen verrukken het publiek, stoer en statig veroveren tall ships de stad, stilschuimend, ingetogen, glijden ze voort op de adem van al lang vervlogen tijden, een golvend eerbetoon aan prachtige schepen, bemand door Russen, Zweden, Noren,…
Tjoke19 augustus 2010Lees meer >

Een nieuwe morgen

netgedicht
3.8 met 24 stemmen aantal keer bekeken 926
die door zwaartekracht worden beboet; heeft deze enkele reis te lang geduurd komt mij nu enkel nog rusten toe ach nee, de woestijn kent soms overdaad gesponnen over jaren heen verdronken soms in oude glorie ook al zijn ze voor de ander van steen mijn gevoel is nog kort van memorie; het zichtbaar verleden bewaren is in mijn hedendaags ademen…

onze liefde voor de nacht

netgedicht
1.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 482
ze noemen ons kinderen van de nacht als de zon ondergaat komen wij tot leven overdag is het overleven in ons werk van negen tot vijf we behoren tot de nacht omdat het leven dan lacht in de koele avondlucht ademen we vrijer we kunnen nauwelijks wachten tot de schaduw van het duister het licht bedekt onze dromen en verlangens schijnen uit…
Fairouz23 september 2011Lees meer >

alles draait om haar

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 542
heb niets meer te geven want in al die eenzame nachten waarin ze van niemand steun kon verwachten, en haar oude ogen weer eens hoopvol op mij waren gericht zoog ze me leeg, verstikte ze mij met wat zij –liefde- noemde ik zie haar silhouet, schijnbaar wacht ze op mij maar ik wil niet meer…kan niet meer - ik wil eindelijk weer kunnen ademen…
Fairouz15 december 2011Lees meer >

Heilloze wandeling

poëzie
3.4 met 18 stemmen aantal keer bekeken 3.393
Grauw zijn de huizen-blokken - kooien van steen en cement - waar de sterflijken samenhokken, bederf de adem doet stokken en elk geheim wordt gekend. De loden hemel daarboven, boven misère en sleur, die ons de dromen ontroven, geen hart om aan te geloven, geen zon, geen warmte, geen kleur.…
Jan Campert8 februari 2012Lees meer >

Onder een dak van vals licht

netgedicht
5.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 827
Onder een dak van vals licht plaveit de nacht haar sinistere adem over verregende paden en lacht grimmig naar een dronken maan die het bloed uit hals en armen schudt Hij ligt er te stil om het vacuüm van de dood nog te verlaten als vreemde handen hem wegdragen Nu kinderogen het daglicht schuwen, nu ‘ papa ’ slechts nog een roepnaam…

Amanda Todd

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 564
Geen pad kon haar meer bekoren elke weg was donker en lang in het verleden haar jeugd verloren restte nu nog snijden onder dwang Vergeten waren ook de mooie zaken die ene lach, dat simpele geluk de mensheid kon haar blijven raken zij maakte elke dag een draadje stuk Totaal niet meer verbonden met het leven gaf zij zelfs haar laatste adem…
metha13 oktober 2012Lees meer >

Ongestoord ?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 659
Lente verpozing, opwindend dichtbij, nog onbereikbaar, zover haar sterren staan, vaak niet met het blote oog te zien, levend energie van licht voorzien, waaruit ik de dagelijkse portie adem haal.…
Pama8 januari 2013Lees meer >

de weg

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.210
nu het weer beter gaat met jou na deze lange weg haal ik weer even adem en komt er ruimte vrij in mij en in de tijd nu moet ik je dus loslaten dat is een hele kunst ik moet weer leren vertrouwen het gaat met vallen en opstaan maar op een dag dat weet ik zeker dan kijk ik naar jou en zie ik een volwassen vrouw, iemand die straalt van…

Verborgen geluk.

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 623
Toch adem ik en zie alles om mij heen en hoor daarbij ieder geluid. Het lot lijkt mij te bestieren en dringt binnen door mijn huid. Ieder porie, elke vezel wordt geraakt, terwijl ik een zucht van verlichting slaak. Ondanks de leemte die er is voel ik een diep gewortelde geborgenheid al lijkt alles een gemis.…

Op het terras

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 3.571
De hoop dat het helder wordt zegt hij Liever filmt ze een sneeuwjacht waarin een man buiten adem voortgaat, duin op duin af. Een hagedis in het gras. Is. Was. ---------------------------------- uit: 'Coolsingelwind', 2005.…
Anton Ent23 oktober 2013Lees meer >

4 muren

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 930
niet van prisoner tot president vrijheidsstrijder die u was, blijft, bent Na zevenentwintig jaar 4 muren, geen wrok en geen haat bij zo'n leider had de wereld baat Hij streed zijn strijd, werd presi- dent en vocht voor rechtvaardigheid onder een Regenboog die verblijdt Van onterecht gevangen naar een icoon, tot ware held laatste adem…

Hondsdolheid

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 969
Tierelierend heen en weer zwierend daze adem dampend in mijn eigen kooknat gaar gestoomd teeltvlees bitterzoute spierwitte olifantenscrotums brandrood mierstekend vilvulvavel. Spottend plaslood looit boombasten eczeemblaren trekken als olievlekken in gordijndekens sussend spitsporren.…

Bad

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.763
Je zult opnieuw leren ademen, drinken en leven enkel dan wanneer ik jou laat gaan, bestaan als we samengaan, in mijn diepe, stille wateren.…

Te vroeg geboren?

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 481
Aanschouw een nieuw idee, misschien wel te vroeg geboren onder kunstmatig licht, angstig om vrij te ademen ligt het in de broeikast van gedichten.…
Pama25 september 2014Lees meer >

Alleen voor minnaars geschapen?

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 718
de opgestoken mist wordt lief en leed betwist schaduwen van de silhouetten worden gewogen om te verliezen, te spiegelen, te liefkozen en te haten in de bleke taal van de maan en de gebruinde zon licht verbreekt het contact van vingertoppen bij elke stap sluipt de eenzaamheid naderbij in een laatste gebaar losjes betast , verandert de adem…
Pama26 september 2014Lees meer >

Ons aller einde is de dood.

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.919
het einde van haar leven nadert met rasse schreden arts zit naast het bed van de amechtig ademende vrouw ze hoest; haar leven eindigt nu waarschijnlijk gauw de pastoor heeft reeds voor haar gebeden teleurstelling is groot; haar vier kinderen zijn weggebleven eigenbelang prefereert boven moeders overlijdensverdriet de vermoeide ogen vallen dicht…
Leonardo15 januari 2015Lees meer >

levi

hartenkreet
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.078
in de avondschemer kwam de illusie trillend zes keer klare taal de dauw zwaar op het netvlies, en ik verscheur gedwee verdwaasd op zij zo onschuldig wezentje in niemandsland verstrooid van kamp naar kamp op mij smeken deze jongeling zijn pril protest artistieke geest in een moment een zacht verzwegen lach voor het wachten de adem…

Als de lente verzaakt

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 592
ze gaat steeds vroeger, zonder licht gedachten verzwaren het ademen de lach zwicht voor verleden gevaren terwijl de ziel bij voortduring dicht in lettergrepen van pijn in het heden leven blijkt ooit te zijn in dromen blijven zweven welke angst beleven en morgen ja, is er een morgen die voor haar mag zorgen is het doek te…

Herinnering

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 993
Twee sterfdagen te gaan het gaat om mijn ma en pa vier het leven zei pa een jaar geleden nog natuurlijk doe ik dat ja, ja 24 oktober en 9 november voor altijd in mijn geheugen opgeslagen het waren lieve, sociale,trouwe mensen en nu een speciale gebeurtenis op zomaar twee dagen Het laatste woord, de laatste adem van je ouders, de laatste…
Leidy5 oktober 2015Lees meer >

het verlaten huis

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 453
takken met geweld door de scheuren naar binnen mompelt het gezin vertrokken met de last van onzekerheid op hun schouders hebben de top bereikt waar alle ellende is verzameld in een bouwput van hoop wrakke toespelingen kennen geen open kaart, de tijd in een spiraal die slechts de aarde verkent in een wenteling van financiële belangen, hun adem…
elze11 oktober 2015Lees meer >

grenzeloos beminnen

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 608
de oorlog ongezien is voortgegaan en ook de vluchteling die opgejaagd de grenzen overschreed alsof mijn land het zijne was en onze grens er niet toe deed mijn God of Allah of hoe Hij ook heet we kunnen nu toch weten dat niet de grenzen nog bepalend zijn maar wie we zijn op deze kloot en wat we doen met welk willekeurig lot ons treft de adem…

Besjes

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 533
fier hun witte hoedjes Op de laatste winterdag van deze maand Geen idee wat Moeder Natuur volgende maand voor ons in petto heeft Haar ritme lijkt wat verstoord Dat komt door ons onnozele gedrag Nu zit ze in een soort van overgang waarin alles ontregeld is Die Elfstedentocht kan best nog komen in maart Als het Pasen is Als Ostara haar adem…

Rakend

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 491
Kijk wat dieper, langs mijn adem. Tel ons samen in het kaarslicht, laat me nooit, meer hier alleen. Raak me, streel me, voel me.. Tast je vingers, zijdezacht, rond de glooiing van mijn liefde, van het onvoorstelbaar diep gevoelde, al is het puur, voor deze nacht..…
John Kroos24 januari 2016Lees meer >

Gouden tijdperk?

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 635
Op dezelfde wijze houdt moeder Aarde de adem in. De mensheid houdt nog hardnekkig vast aan hebzucht, honger, angst en onrecht. Oorlog dient nog als uitvlucht. Toch zal de omslag komen, glorievoller als een godin. Je ziet steeds vaker twinkelingen onder de mensen, vonken van liefde. Wat valt er nog meer te wensen?…
René Roumen5 september 2016Lees meer >

als?

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 588
ent in de vorst zeg me dat je me begrijpt, wil je de morgen nog ontmoeten of laat jij de nacht in jou verstijven, het opslaan voor de eeuwigheid waar stilte geen zonde is geef me dan voor we slapen gaan een laatste knuffel, je weet wel, zoals altijd onze hoofden lange tijd tegen elkaar aan, zeg me dat je niet lijdt of vraag me om jou de adem…
elze8 september 2017Lees meer >

SEPTEMBER

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 3.545
laat uw open grijze vanen Door koele luchten, schone straten gaan, Het gave goud ligt op uw zegebaan, Druipt van uw fijne wapperende manen; De pure honig laat ge in harten staan: Gewassen goud in glad-gevlochten spanen, Uw adem is ons tot het lijf gegaan En blaast ons, jonge goôn, langs nieuwe banen. Op kameraden!…

Meeuwengeschreeuw

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 490
jouw raam 's morgens ze schreeuwen niet voor patat, of de korst, noch de worst nee `t zijn ook niet die meeuwen op strand of op 't plein, in een straat Nee, die vlak bij jouw raam die schreeuwen tesaam dat daar achter dat raam in dat houten bed op hen wordt gelet Ik doe dat omdat hun schreeuw door jouw gordijn gemengd met jouw adem…