5107 resultaten.
Gewoon gezien op straat
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
878 vertellen ieder hun verhaal
van droefenis of diepe spijt
het tuintje bij een voordeur
verwaarloosd met armoedig groen
panden zijn uit betere tijden
verwaarlozing is niet
met verf te bestrijden
zag je wachtend op de bus
je haar verward
je blik iets schichtig
gewoon wat in de war
iets minder evenwichtig
ving een blik
zag pijn en angst…
VANAF MIJN WOLK
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
739 Vanaf mijn wolk kijk ik naar de Aarde
Daar zie ik broeder tegen broeder vechten
Om een strijd tussen de ouderen te beslechten
Maar wat heeft dat nou eigenlijk voor een waarde
Vanaf mijn wolk kijk ik naar beneden
En denk ik na over welke reden
Want angst en haat uit het verleden
Vergiftigen steeds maar weer het heden
Willen die ouderen geen…
Ideologische repressie?
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
488 geademde lucht geketend
werd door list met de tong aan-
gescherpt, verwerpt de zuivere
wiel van geest en ziel, waaruit de
vrije passie spreekt, zuigt alle
energie uit de beelden waarin
de helderheid ontbreekt, zijn
alleen te pareren met oprechte
daden met de drang in stilte te
ageren en wordt op dat moment
vermoord, verlamt je in de angst…
Als ik sterven moet !
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
755 Heer, als mijn laatste stonde slaat
Wil mij dan nabij zijn in die laatste uren
Dat angst en pijn niet te lang zullen duren
Ik vertrouw op U, dat U mij niet verlaat.
Dank Heer, dat we zeker mogen weten
Dat de dood niet het einde is
Maar dat er licht is in de duisternis
Zalig leven, altijd, heerlijk dat te weten.…
Hoor de wind waait
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
1.169 wie zoet is blijft aan den arbeid
tot hij sterven gaat
rijk worden heeft te maken
nog immer met
stelen of erven
ze vegen allemaal
hun straatje schoon
zij blijft in de goedheiligman geloven
droomt nog haar droom
terwijl een kleine jongen fluistert
“domme oma, Sinterklaas bestaat niet meer”
door de kamer klinkt het lied
geef mij je angst…
Gij was aan mij gelijk de winde
poëzie
3.8 met 9 stemmen
1.914 o, 'k Ben geen sterke: moe-gedragen,
verzwaart vaak de angst mijn levens-last;
maar 't is mij waar 'k uw wasdom schrage,
of blijde een échte steun me omwast.
Zo reikt de liefde, o mijn beminde,
verrijkt me uw liefde in vreze en vaar,
- gelijk een geur'ge wentel-winde
die sterkt en loont haar koren-aar.…
als een ijsbloem op het raam
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
785 nog een handvol kruiend ijs
op het wad waar men de schreeuw
niet kan verstaan, het water koud
zilt en grijs
de schreeuw om steeds weer het leven
te ontdekken diept zich tot de bodem
tussen al het levende dood - de dood
zonder stem en het leven in de ban van angst
termijnen geselen het besef dat de tijd
onze verleden doet vergeten…
lente onweer
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
520 De wolven verkleed als donkere wolken
zijn weggetrokken, de boze buiten-
wereld is kalm geworden, blauw en
wit geworden, de frisse lucht doet
me rillen, maar niet meer van angst,
van koelte en friste, van reinheid.-…
Ach, mijn lief
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
701 ach, mijn lief, ik ga je verlaten,
de avond valt, de nacht is nabij,
voor het donkert, zal ik verdwijnen,
dag, mijn lief, ik laat je alleen
vol twijfel en angst, de nacht is nabij,
ze luistert, fluistert vol verlangen,
ach, mijn lief, misschien ga je slapen,
en droom je nog stil over jou en mij,
van adem, mond, lijf, handen dichtbij,…
Octava alta
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
493 Al is mijn angst voor Circes in het geheel
niet ongegrond, ik heb meerdere Magdalena's
gezien, meerdere duisternissen doorkruist.
Overal doemen zij op, de passerende schepen,
er zijn er maar weinig van achttien karaats
goudsbloemen.…
Broos?
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
644 Choreografie van angst,
het falen, een trein net niet
te kunnen halen, mand vol
levensschalen, uitgegleden
op de medeklinkers, uiteen –
gespat in zinnenloze verhalen,
steeds voor gelijke droom te
betalen, een spoorboom die
niet open gaat, vandalen op
de hoeken van elke straat,
talrijk zijn de klinkers met
een eigen gelaat in de…
De Lethe
poëzie
2.6 met 5 stemmen
1.123 Zij poogde... en toch niet gans verdoofde zij
de angst der zielen en haar noodgeschrei.
1898…
Het Nederlands mededogen
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
828 Diverse politici maken zich sterk
de knip te sluiten voor ontwikkelingswerk
al wordt men getroffen door de ergste rampen,
heeft met epidemische ziektes te kampen,
voor het leven getekend door angst en oorlogen,
het moet uit zijn met het Nederlands mededogen
Immuniteit van renteaftrek hypotheken
is toch veel belangrijker vergeleken
met het bieden…
VRIENDEN
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
1.700 de wegen zijn hem onbekend
de straten lijken uitgestorven
geen enkel geluid is hier te horen
de angst begint hem te bekruipen
geen eten, drinken vindt hij hier
het bos, de bomen en het gras
de hele wereld zwijgt ineens
geen vogel en geen ander dier
wordt nog gezien of zelfs gehoord
het ruisen van de wind is opgelost
toch is het dag, het…
tot leven, meer
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
616 middernacht
de wereld zou donker moeten zijn
onder een lantaarnpaal staat een man
alleen
hij rookt een sigaret
laat zich vollopen met duisternis
zonder angst
glimlacht en wandelt tot de stenen
op hetzelfde pad
waar ook seizoenen veranderen
ik draal nog even, keer dan
terug naar vertwijfeling
verdwijn…
Enkel nog puurheid
hartenkreet
3.5 met 14 stemmen
977 Angst overmand me nu.
Ja, alles lijkt wel
op z’n kop te staan.
Alles lijkt wel
losgeraakt te zijn.
Alles lijkt wel
uit elkaar gevallen te zijn.
Ja, ik wil er hard, ja heel hard
voor weglopen.
Maar dan ervaar ik
alles ineens zo mooi.
Ja, ik wil wel eeuwig hier blijven.
Ja, ik ben er verliefd op.…
Nieuwjaarsmijmeringen
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
806 Hoe zijn we hier in dit bestaan gekomen,
als lichtflits in een groots heelal;
vol zorg en angst, maar ook vol moed en dromen
om wat het ook weer worden zal
in ’t nieuwe jaar, waar alles nog verborgen
als kiemkracht slechts aanwezig is;
vol vragen naar wat straks en misschien morgen
ons veerkracht geeft, dwars door gemis.…
uitnodiging
netgedicht
3.7 met 25 stemmen
1.122 Ik wilde niet de ruimte voelen
waarin ik vrij mag en kan dansen
op een planeet waarvan het
collectieve bewustzijn doordrongen is
van dogma's en concepten, bestuurd door angst.
Ik wilde niet incarneren op vruchtbare aarde.
Te zijn zonder oorzaak nog belang hebbende bij een gevolg.…
De grote stad
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
825 Haar handje zacht
in moeders warme hand
voelde de angst
voor het verkeer
goed kijken
naar het mannetje
nu is hij rood
maar als hij straks gaat lopen
en groen kleurt
mogen wij erover
maar waar de mannetjes ontbraken
werd moeders hand zo klam
als ze al bijna halverwege waren
en er opeens een auto kwam
trok een korte rukbeweging
hen…
Voor mijn dochter
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
841 Ik wil je behoeden en bewaren,
maar jij kent die angsten niet.
Lieve kleine meid, al jouw vertrouwen doet mij je bewonderen,
jij wilt vliegen, ik jou hier behouden en niets onthouden,
maar wel dicht bij mij
Lieve kleine meid, je bloeit zo mooi, groeit zo mooi.
Krachtig en zacht vlinder jij uit.…
Oorlog der oorlogen
hartenkreet
4.0 met 25 stemmen
1.621 Met hun “Fahnen” trots in de wind,
een inboezeming van angst die men nergens anders vindt.
De strijd begint net als gisteren vandaag weer,
de soldaten bidden voor hun leven bij hun Heer.…
Kom droog je tranen
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
816 Droog je traan en lach, de wereld
Geeft je weer een nieuwe dag
Als je tranen dan gedroogd zijn
Vul mijn hart dan met jouw lach
Droog je traan in een vlucht
Alsof je het slagveld betreedt
Schreeuw daar dan al je angst weg
Net zoals je gister deed
Want in het centrum van jouw leven
Tot in het hart van mijn bestaan
Zal ik altijd alles geven…
Kerst in bezinning...
hartenkreet
3.2 met 13 stemmen
2.473 Al wie dit kort gedichtje lezen mag,
laat bezinning in je dwalende geest,
heb geen angst om je 'ware' te zijn,
het brengt je alles, zonder vrees..
(Aan iedereen, een vreugdevol met veel liefde bezegeld Kerstfeest)…
Paul Gauguin aan Vincent van Gogh
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
557 Jouw poëtisch geschilderde
lege stoelen ogen vol hout
met riet gebonden zittingen
dus zo leeg zijn ze niet
als ik opsta vanuit die fameuze
boerenstoelen in welke vorm
dan ook en wegloop naar een plek
die jij wel of niet kunt zien
bekruipt jou dan de angst dat ik
niet zal terugkeren en voorgoed
vertrokken ben of misschien wel
dood zodat…
Ik zal mijn ogen niet kunnen geloven
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.478 De angst van dromen waarin jij van mij wegdreef.
Zomaar in het luchtledige, alsof je nooit bestaan hebt.
Maar er bestaan twee werelden,
de ene van mij en die onzichtbare van jou.
Waarin jij wandelt in het witte licht
Ooit, op een morgen zal jij weer mijn zonsopkomst zijn.
Samen hijsen we de vlag aan de poorten van onze nieuwe stad.…
Gij was aan mij gelijk de winde…
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.050 o, ‘k Ben geen sterke; moe-gedragen,
verzwaart vaak de angst mijn levens-last;
maar ‘t is mij waar ‘k uw wasdom schrage,
of blijde een échte steun me omwast.
Zo reikt de liefde, o mijn beminde,
verrijkt me uw liefde in vreze en vaar,
- gelijk een geur’ ge wentel-winde
die sterkt en loont haar koren-aar.…
De nacht valt in
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
525 zeggen wil
er valt niets meer te praten
een lamp gaat aan
zo'n schamper licht
het heeft geen kleur
geen geur
het zal natuurlijk
nooit echt duren
de nacht valt in
een schaduw velt zich
rekt zich over alledaagse zaken
het zal mij niet meer raken
langzaam sluit ik alles af
mijn hopen, dromen, vergezochte idealen
mijn angsten…
NIET IEDEREEN KAN HEIDEN ZIJN
poëzie
4.8 met 6 stemmen
1.715 Niet iedereen voelt zijn verlangst
voldaan op aardes schoot,
schrijdt door het leven zonder angst,
en zonder klacht ten dood.
De aardeling heeft aarde schier
Te moederlijk verwend.
De heiden leef zijn leven hier
in schoonheid tot het end.
De leeuwerik zingt van ’s ochtends vroeg.…
Vrede
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.050 Toch blijven we bidden om wereldvrede Heer
Voor al die gebieden, waar nog altijd oorlog is
Waar mensen verkeren in angst en droefenis
O, Heer, geef vrede, wil ons vrede geven Heer.…
Wolf in andere tijden
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
627 Langzaam nadert de wolf
het huisje van de oude vrouw
De lucht van haar urine
bereikt hem door de ochtenddauw
Behoedzaam sluipt hij naderbij
door het openstaande hek
Mist en angsten trekken op
Speeksel loopt hem in de bek
Het is niet de lust voor mensen
maar de honger die hem drijft
De winter heeft hem hard geslagen
Overleven is wat…