7674 resultaten.
Het huis en ik
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
537 we trokken een grijs kleed aan
en lieten jaren liggen in de tijd
we vergaten hoe te wonen
in onszelf
misschien stonden we lijdzaam toe
dat stormwind alle deuren sloot
waardoor zelfs stof verstilde
maar toen het ijzervenster brak
hebben we snel een boom geplant
die ons straks zal ondersteunen
gelaten rusten we een ogenblik
vertrouwend…
Donkere handen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
559 Bladloze bomen in een gure herfststorm
die als grote donkere grijphanden
wuiven naar de vogelzwermen
Verkleumde sprietige vingers
herbergen hun verlaten nesten
Rustplaatsen die zij maanden geleden hebben verankerd
in het toen nog zo levendige loof
Hun reeds volgroeide jongen zijn allang gevlogen
Vergetend de grote donkere grijphanden…
(T)HUIS
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
516 Ergens achter een boom die nog is gebleven
het blaffen van een hond, een vreemde....…
Intimiteit
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
1.061 want onze intimiteit
behield haar losse greep,
verloor het zichtbaar verlangen
om boven de bomen uit te groeien.…
Bevrijdingsdag
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
459 langzamerhand worden
de dagen langer
rondom ons de
roze en witte bloesem
zichtbaar in de bomen
ik onthoud de kleur
en houd hem vast
bij de herinnering
aan koude winterdagen
de wereldse plagen
van dreiging en geweld
schommelen als ijs
klompen in de ziel
ik open de deur
naar de vrijheid
met een gevlochten ketting
van robijn…
De Lethe
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
422 verhaal
tussen de grens
en het Tijdenskanaal
een taartpunt
steeds smaller
tot aan Wymeersterbrug
en stug
weerstand biedend
met een flèche en redoute
schansen in het land
dat zich verdedigen moet
tegen oosterburen
smokkelaars turen
of hun pad door het moeras
naar Dunebroek veilig was
er zijn grote huizen
die staan te dromen
tussen de bomen…
Zomerblues 2020
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
504 Bloemen van juni
en de nieuwe zomermaand
nog door regen betraand
tonen weer hun volle glorie
ook in gedichten
die regelmatig in mijn geest komen
zie elke letter schitteren
als fleurige blaadjes in de bomen
takken zwichten aan boeiende gedichten
ik wil er een emmertje onder hangen
om die zomersappen op te vangen
het brein mee te besproeien…
Simpel tuingedicht
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
713 Ik dank dat ik de tuin,
dat ik bukken mag,
en dat ik plukken mag,
mag snoeien,
hoe alles opkomt me kan boeien,
het trek en strekwerk,
waardoor ik sterk
Het zagen en het wagen
iets zomaar zijn gang
Het wingeren, 't zich slingeren
om tak of boog,
hoe hoog een boom,
hoe vol met vrucht.…
DAO
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
411 We zijn de vissen en het water,
de vogels en de lucht,
de Aarde en al haar planten,
zowel boom als vrucht.
We zijn de passie van de liefde,
het lijden en de dood;
de beweging van het Leven
van schoot naar schoot naar schoot.…
Kolkenpad
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
497 midden in de
wiede leegte
drie kolken
langs een pad
getuigen wat
stormvloed vermag
teweeg te
brengen
drie dijkdoorbraken
slepen een
peilloos diep gat
kolken bleven
bomen er omheen
ankerplaatsen
voor vogels, mensen
in de uitgestrekte
kleilanden
van de wiede leegte
bij Midwolda
vertelt na
de binnenzee
die de Dollard was
de mensen…
Herfstschemering
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
407 Bomen houden bladeren vast,
terwijl de herfst valt.
De winter is niet.
Vorm kan niet zonder leegte.
Onzin nooit zonder zin.
Zwart niet zonder wit.
De wereld blijft prachtig mooi,
terwijl het almaar grijzer wordt.
Achter wolken blijft lang licht.…
Grensgebied
netgedicht
4.9 met 8 stemmen
838 heeft een vreemde droom bevaren
het begint bij de onuitputtelijke bron
tussen heldere muren blijf jij gevangen:
Er is een horizon vol zwaartekracht
gestorven in dwaze zielgeruchten
uit een droomland in het grensgebied
op een plek tussen hemel en aarde
daar schat je alles op de juiste waarde
waar de stilte de zingeving eenzaam voedt
bomen…
Geduld, geduld…
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
565 Eens zullen bloemen bloeien
en bomen in blad weer staan
jonge dieren in ’t veld stoeien
wij samen de paden op gaan.
Dan zal ook de zon weer stralen
met golven warmte en licht
dan zal ik niet talmen of dralen
te schrijven een kleurrijk gedicht.…
Nieuwe haiku's #5
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
622 Ik tel je rimpels
als jaarringen van een boom
weggelopen sporen.
Het lot van de mens
valt samen met de natuur
geluk komt van ver.
Waarheid als een haiku
de cirkel is rond
zonder eind of begin.
-----------------------------
Ik ben klaar om te komen
maar niet om te gaan
ik heb nog zoveel dromen
laat het licht nog even aan.…
Op een bank, overpeinzend.
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
586 Ik ben rijker dan koning Midas,
ik heb een appel, een mes en het zicht op een boom
en bovendien een warme winterjas
die me beschut tegen de windstroom.
Hier op mijn bankje waar ik vaak reminisceer
mijn droeve dagen, mijn uren van hartzeer
tot alles tenslotte van me afglijdt
Want zonder wroeging en zonder spijt..…
Nieuwe haiku's #6
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
512 De regen ruist
de bomen worden nat
een zwerver VOELT de kou.
Zitplaats lijn 3
De stoel waarop ik
ging zitten was nog warm
van andermans billen.
Forever young
Lichaam op de vlucht
het altijd jong zijn werkt niet
spiegels slaan op hol.…
Schrille tonen
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
406 nog waaien
de kleuren van
stelen vlaagt
wind in schrille
tonen de dodenmars
bloemen
knappen niet af
maar leggen
zich plat uit
deemoed ter aarde
in een kris kras
pandemonium
vullen bomen
de kerkhoven van
het gigantische bos
schoon geregende
wortels bekijken
de immense
ondergrondse
hoeveelheid lijken
ook zij zijn geveld…
Avonden in Limburg
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
488 Bomen zie ik elkaar vinden.
Een vlucht vogels hoor ik,
die niet vluchten willen,
maar rustig vliegen.
Oneindige sterren verschijnen,
die door de schemer breken.
Ik hoor geluiden fluisteren,
die niet van onze wereld zijn.
De avond valt in Limburg.
Nachten beloven vrede.
Morgen zal heden zijn.
Hier en nu opnieuw.…
Het nest
netgedicht
5.0 met 10 stemmen
564 vertel me niet
van de buitenbeulen
ze slaan het merkteken
van de rode dood
ze lachen in jouw ogen
kom nu in mijn veilig nest
ik heb de takjes glad gevijld
de bodem zacht verdonst
vouw je vleugels
en vlij je neer
hier staan we
in onze vederlichte liefde
als het winteren gaat
de bomen kalend en jij
nog steeds van mij
en ik…
Genieten
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
583 Lopend en al zingend
Laat ik mijn gedachtes buiten rusten
Ik zie de bomen, zo groot als zij zijn
Ik zie de wolken zwevend
als wollen dekens
Mijn hart klopt door mijn lichaam
Maar de rust in mij laat hem weten dat het goed is
Om alles te herpakken
De lucht is koud maar mijn lichaam warmt op
Door het lopen
probeer ik weer te genieten
En ik…
Lente..
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
476 Het riekt naar lente in het land
Daar in de boom bij ons plantsoen
Schemert het allerprilste groen
Ik ben al wat verbrand
Het hoort toch dat ik nu geniet
Die hemelsblauwe schone lucht
De meeuwen in hun felle vlucht
Het is beperkt krediet
Een flinterdunne laag geluk
Die in een flits aan flarden scheurt
Van huis en haard en lief gesleurd…
Begrafenis
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
532 Stond daar in de regen
Een pad, kruislings langs de bomen
Ik kom er namen en getallen tegen
Stenen tonen het einde onzer dromen.
Wandelend, wenend met kop en staart
De hoofden in treurnis gebogen
Gaan allen, zo stond het op de kaart
In kleurloos zwart; de dood is opgetogen.…
Kerstige knutsels
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
561 zingend
in kerststal en toverboom
elkaar verdringend
Kun je nog zingen
disneygirl tinker bell
zing o, denneboom
schellebel rinkelbel
Wat heb je nodig
aan kerstige knutsels
verf kwast en kurken
en dan aan de slag
Guacamole pompons
glitterlint sesamzaad
bladerdeeg mozzarella
wiebeloogjes en lijm
Ga voor een kerstster
een boom…
Van dorp naar verre stad
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
545 De avond valt in duisternis
op aardse zwarte gronden
er ligt een diep verlangen
in het nabije landschap
een stille hunkering
in dorst naar regen
sobere onbestemde nuchterheid
tekent zich af met het donkere
silhouetten van bomen
begrenzen zoete fantasieën
jouw lucide dromen reizen
met raven, wolven en vleermuizen
in vertrouwd…
binnen de muren
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
469 binnen de muren van de tijd
over de vlakte tintelend wijd
draag ik een woord in de
kom van mijn handen
ik leg het zacht te slapen onder
langzame wortels van een boom
zij buigt haar takken als een moeder
over een leven ver van mij vandaan
een zwaluw roept laatste
onverstaanbare dingen
overal de lucht als een eindeloos water
over…
Kanttekening
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
533 Hoe heerlijk is het om te strooien
Met ongezouten commentaar
Een opgezette boom te rooien
En vellen is verdedigbaar
Hoe zalig takken af te zagen
Een stam te klieven voor de haard
Om plat te branden alle dagen
Het is de moeite meer dan waard
Hoe wreed is het kritiek te kerven
In bast en schors van levend hout
Om te verwonden, te doen sterven…
Nucleaire site
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
540 'In de Boomse kleilagen,
driehonderd meter diep',
zeg ik.
Het is 2 oktober,
de warmste ooit.
Op de plas glijden eenden,
een aalscholver duikt naar een vis,
een buizerd vliegt
over de dennentoppen.
Vader en zoon op wandel.
Ons humeur kan niet stuk.…
HERFSTLIED
hartenkreet
4.7 met 10 stemmen
597 Midden de nacht
Wakker gemaakt
Door de herfstwind
kermend, kreunend
beukend tegen het raam
Gezwoegd had hij
Om de bomen
In hun naaktheid
Rillend van kou
Te laten staan
de regen deed mee
aan zijn verwoed spel
met loodzware tranen
liet zij de moede blaren
neerdwarrelen in het rond
ook ik voelde de pijn
van mijn geliefd seizoen…
overstap
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
458 leven na de dood
terug naar de eerste klas
om te leren vier ogen
simpele lesstof
een moeilijke school
de gouden meester
stelt me op de proef
valt een blad niet ver
van de boom
de volgende noot
klinkt uit een instrument
de schommel in de lucht
op een mooie pinksterdag
samen in de zon
voel ik mij een prinses
aan zijn witte hand…
VERKWIKKING
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
494 De menselijke ziel
kan verdorren tot een vlakte
vol verbrokkelde stenen
waar geen boom of plant op groeit
slechts grauwe droogte heerst
zware lucht duwt je neer
om in doffe berusting
dan wel wanhoop te wachten
door de drukte van jouw wezen
op het troosteloze gruis
spuit ineens een springbron op
is een statige fontein
ruist onverstoorbaar…