6136 resultaten.
Doodlopende straat
gedicht
4.4 met 5 stemmen
326 Er is een doodlopende straat,
alle andere straten zijn opgebroken
je denkt dat je niet lang meer zult leven
en desondanks gelukkig bent
er flaneren mensen langs de straat
ze vragen je mening over de toekomst —
hun toekomst, niet de jouwe —
je bent zonder mening van huis gegaan
je plukt een appel van een appelboom
waar een vrouw niet bij…
Geen speciale plek (I M Chuck Berry)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
595 Jij sprong in de rode Buick
benzinezuiperd van naam en faam
jij ging graag mee naar de zee
of zo maar rijdend door de kleuren
van de geestgronden achter de duinen
van Noordwijkerhout, uitwaaien
met jouw rode, lange, gekrulde haren
Op de radio speelde Chuck Berry
‘No Particular Place To Go’ mee
Wat zong jij vals en ik iets minder
toch werden…
gedachten
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.300 problemen die ik niet kan ontvluchten
waarmee niet valt te leven
verdronken in een diepe zee
vol van gevoelens
m'n leven beeindigen
soms speel ik er mee
zacht en eindeloos zinken
voor altijd liggen op de bodem
van de zee
stenen aan m'n voeten binden
onsterfelijk
maar lopend in de regen
ruikend naar dorre bladeren
ga ik weer naar huis…
HOPPER
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.097 De Amerikaanse droom doorprikt
Uit de eenvoud van zijn wieg gekropen
Kneedt hij een eigen stijl
Weekt zich los
Stroomopwaarts klimmend
Toont hij de schaduwkant van wildgroei
Het lege huis spiegelt verveling
Herkenbaar en genant
In dunne gelijke lagen aangebracht
De mens afgezonderd in een hotelkamer
Niet meer dan een ding in de ruimte…
Venus met spiegel
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
1.333 Freud haalde Venus in huis
Romeins en in brons gegoten
Ze rust op zijn tafelblad
Met de rechterhand een haarlok schikkend
In de linker houdt ze een spiegel
Waarin ze glundert
Vol van haar zelfvoldane, enige ik
Onder de heupen vastgeknoopt
Valt een doek geplooid over haar benen
Het licht haakt zich aan haar schouders vast
Haar gerekt lijf…
De Reiziger
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.110 Met een koffer in de hand
Een rugzak vol verleden
Zegt hij zijn huis en thuis vaarwel
En begint met reizen
Van werelddeel naar wereld
Via hoofd en hart
Gebruikt hij podia en publiek private stromen
Zo waart hij rond al wekenlang
Langs eindeloze maanden
Door sluiers vol geheimenissen
En in nevelen gehuld
Doorbreekt hij grenzen en gedachtegoed…
vloeibaar goud
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
1.908 hij heeft zijn jas van duizend dagen
aan touw verhangen
huid en huis verkocht voor kostbaar diamant
loepzuiver van het eerste water
als dagelijks brood eet hij groen gif
een rubberen slang tussen zijn metalen lippen
ademt solderend gas in keel en longen binnen
zijn mond smeedt stof en zand
nu is mijn vaders…
De zon die zo vertrouwd...
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
927 De zon die zo vertrouwd en zo onstuimig
de dagen vult met glans en blij bericht
en die daardoor wat kleine vrede sticht
tussen de mensen die gebukt gaan onder zorgen;
Ze straalt en doet dit ongevraagd, als geuren
die gegeven zijn zonder dat iemand eist;
als klanken die verloren vallen in de ruimte
maar die een zwerver blij herkent als huis.…
Dit is mijn Basje
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.302 Dat is mijn kater, het heertje in huis,
degene die mijn leven deelt.
Hij maakt van ons nestje zijn thuis,
waar hij slaapt, eet en speelt.
Het is voor mij heel klaar,
dit pluizeventje wil ik niet meer kwijt.
Zijn plaatsje is naast mij,
hij geeft mij veel genegenheid.…
Huizen in de binnenstad
gedicht
3.8 met 37 stemmen
21.917 .
------------------------------------------------------
uit: 'Ik had als kind een huis en haard', 1996.…
Eerlijke vindster
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
800 Kom na de show bij mij in huis souperen,'
zo bood-ie aan. Ze is voor hem gezwicht.
Elkaars gezelschap bleek genot voor beiden.
Toen 't samenzijn wat later ook in bed
tot hun ultieme pret werd voortgezet,
vroeg zij: 'Ben jij zo lief voor alle meiden?'
De kerel zei: 'Zo ben ik niet voor allen:
toevallig was m'n oog op jou gevallen.'…
Armoe
poëzie
3.6 met 5 stemmen
3.471 'k Heb zo'n honger naar een lied
In dit huis van eenzaam wezen,
Waar 'k nog in geen blik mocht lezen,
Dat een mens me geren ziet.
't Kloksken tikt melankoliek...
't Maakt me monotoon en kranke,
God! ik smacht naar dieper klanken,
'k Heb zo'n honger naar muziek...
Ach..., en zo'k mezelve sus
Met een bloem of een gebêken...…
berusten
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
1.697 verleden
in het heden steeds verwart
houdt hij vast
aan zijn vertrouwen
dat het leven na de dood
mooier is dan
al zijn dromen
zachter dan haar warme schoot
nu de warmte
van haar lichaam
langzaam nestelt in zijn geest
en de herinnering
aan haar liefde
nog nooit zo voelbaar is geweest
vindt hij rust
in zijn gedachten
in de kamers van hun huis…
Onder moeders vleugels vertrokken
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
1.810 De morgen was grauw, toen ik weg ging van huis.
Sinds klimt het licht, stil en aanhoudend.
Wijder klaren al wijder klaarten
en ik dwaal als een vogel boven de wolken.
Ik wil je zien, moeder.
Ik wil éénmaal in je ogen zien
voor de grondeloze diepte mij neemt.
Je ben zo ver.
Nacht,
Kom nu met uw donker, dieperbarmen, eindelijk.…
's Avonds laat
gedicht
3.4 met 107 stemmen
42.318 Ik zit nog steeds alleen in huis.
Het is kwart over elf.
Ik kwam uit bed om negen uur,
ik hield het niet meer uit:
geroezemoes achter de muur,
figuren langs de ruit.
Straks komen dieven om de hoek
en klimmen door het raam.
Naar geld en klokken zijn ze op zoek,
ze fluisteren mijn naam.…
Tour de France 100 jaar ...
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.441 Bergetappes die het oergevoel
wel héél erg benadrukken
Tijdritten en sprintetappes
en heel veel vlakke stukken
Truien, wit, geel en groen
Ook het bergklassement is "top"
Voor veel renners een crime
Maar wel 'n trui met bolletjes erop
Mijn bewondering voor deze mannen
Is niet in woorden uit te leggen
Aan radio en buis gekluisterd
doe ik in huis…
Mijn engeltje
hartenkreet
4.1 met 24 stemmen
4.734 Langzaam vallen dan je oogjes dicht
Terwijl ik je kusjes geef keer op keer
Je kunt soms zo verdrietig huilen
Als je eenzaam bent of je voelt je alleen
Je windt ons dan met je dikke tranen
Om al je kleine vingertjes heen
Wij zullen je steeds veilig sturen
Door deze wereld vol gespuis
Wij zullen altijd van je houden
Jij bent ons zonnetje in huis…
Zonder titel
gedicht
1.9 met 326 stemmen
105.340 Er slaapt een man in huis. Soms noem ik hem de mijne.
Hij neemt fauteuil en ether in, hij snijdt mijn adem af.
Dan sluip ik nors de kamer uit, ze werd te veel de zijne.
Te veel zijn lucht, zijn bloed, zijn brood dat ik wel eten moet.
De hand die ik dan buit en die me steeds weer voedt.
En dat ik zwaarder werd van heupen met de jaren.…
Herfst
hartenkreet
3.4 met 28 stemmen
1.092 Word je dan weer een huis voor de dieren?
Voor musjes, muisjes, eekhoorns en uilen?
Zul je het bos met je schoonheid versieren?
Mag ik dan bij je lachen en huilen?
Boompje, sorry... ik moet weer gaan.
Het is al laat, ik ga maar vlug.
Blijf je daar voor altijd staan?
Zie ik je volgend seizoen weer terug?…
'k Ben er éven niet.
hartenkreet
3.5 met 19 stemmen
2.471 'k Ben éven weg van huis...
'k Moet "even" naar 't ziekenhuis...
dus "plaats" ik even niet...
Maar wees niet ongerust...
al is mijn lichaam géén machine...
'k Ben gauw genoeg weer op de been,
je zult 't zién...
Dus, 'k ben éven weg...
je mag me missen...
dat doe ik júllie ook allemaal...
maar térugkomen, dat doe ik óók...…
Decemberbrief
gedicht
3.1 met 97 stemmen
33.011 Ik loop
door 't huis, de kamers waarin jij niet bent
en die dus leeg zijn. Of ik zit maar ergens
en kijk naar buiten tot het donker is.…
KINDERLOOS
poëzie
2.3 met 30 stemmen
2.980 Haar huis is uitgestorven;
Zij heeft noch zorg, noch rust.
'O vrouwe, hadde uw ziele
Nooit moedervreugd gekend, —
Zo waart ge vreemd gebleven
Aan deze lange ellend!'
Zij wringt de witte handen,
Ziet op, en peinst en schreit
En stamelt: 'Neen, ik dank nog:
Mijn rouw is heerlijkheid!'…
Blub...
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.083 in zijn kom
De man van wie de goudvis was
liep dagelijks keurig in de pas
Wel enigzins gehaast
maar nooit een stap ernaast
De man keek `s avonds naar de vis
en dacht ik denk dat hij gelukkig is
Want hij zwemt rondjes om en om
in zijn goedgevulde kom
De vis keek naar de man
en dacht er hetzelfde van
Want `s ochtends ging de man van huis…
Op weg
gedicht
4.3 met 69 stemmen
13.139 Zal ons huis er thuis nog staan –
en de bloemen in de tuin?
Bloemen voor bevrijders
zullen er niet zijn, mijn kind.
In dit land van stammenstrijders
overleeft alleen de wind.
Pas als vlinders zijn als sterren,
vogels overwinteren in de woestijn
vuren gedoofd en schaduwen verdwenen,
dan pas zullen er weer bloemen zijn.…
Begraven
hartenkreet
3.4 met 16 stemmen
2.098 Gevochten heb je
Tussen hoop angst misschien
Het onvermijdelijke
De schaduw kwam je ophalen
Geruisloos zonder woorden
Stil dragen we je weg
Je lied zingen we
Zacht en gedragen
Precies zoals jij dat wilde
Stil laten we je afdalen
We huilen lachen
Om wie je was
Lief heerlijk mens
Het missen is enorm
Rust nu maar vredig
Stil gaan wij naar huis…
Bejaardenhuis
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.163 Eenzaam zit zij in haar kamertje
van het bejaardenhuis
Met een zakdoekje in haar hand
Ze verlangt naar haar eigen huis
Alsof ze hier gevangen zit
en wachtend op haar dood
haar allerlaatste stationnetje
ze mist haar echtgenoot
Ze voelt zich opgeborgen
Als een vogel in een kooi
Starend naar een familiefoto
wat was die tijd toch mooi
Ik breng…
Een duw tegen de duisternis
netgedicht
2.2 met 17 stemmen
1.971 duisternis
voor het licht
ik weet nog hoe het verdween
met een stroef geluid
de laatste lichtstraal
overspoeld met duisternis
tot er niets meer scheen
en ik duw terug
mijn gewicht als wapen
licht als doel
weten ze niet dat ik
niet lig te slapen
ik duw
de vijand kraakt als de botten van
mijn toekomstige buren
hun eeuwige huis…
Sneeuw
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.497 Op een veld zo ver dat niemand kent
ging een kleine blauwe vogel dood
bij het vallen van de nacht, koud zo koud
Alsof zij zijn dode lichaam begraven wou
zaaide de hemel sneeuw
zonder geluid, hoog zo hoog
Een man is op weg gegaan
naar huis of geluid van een onbekend dorp
hij droeg een sluier, wit zo wit
En tenslotte toen de ochtendzon…
Sprookje
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.077 We speelden dat we samen speelden
de ridder die de draak verslaat
de maagd die zich graag redden laat
we speelden dat we alles deelden
De sleutel past op alle sloten
van ‘t huis van peperkoek gemaakt
‘n spreuk die zoet naar sesam smaakt
de schatkamer voor ons ontsloten
We speelden dat we samen speelden
‘n heks die toverdrank creëert…
tempo doeloe
gedicht
4.1 met 49 stemmen
42.909 de vlammen uit de oost zijn nooit gedoofd
je bleef de sarong steeds volhardend dragen
je lachte wanneer ik weer op kwam dagen
als jij je culinair had uitgesloofd
de onvolprezen geur van Indisch eten
je huis een pasar malam in het klein
we dronken kelken toeak na ’t festijn
ik zal je ajam roejak niet vergeten
je hebt je leven hier met trots…