4281 resultaten.
De Hospita
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.259 Hij is doof - vertelde ze
waarna zij grijnzend verdween
achter haar blauwe rookgordijn
likkend aan een grote envelop
voor een volslagen onbekende
Mijn lieve woordjes waren tevergeefs
evenals haar oude koffie - zure melk
en haar gedroomde Nachtwacht
die zij ooit had geborduurd op stille avonden
van het eenzame verlaten
met naald - garen…
Denk aan mij zoals je mij mocht kennen.
hartenkreet
2.8 met 25 stemmen
2.367 Wees niet verdrietig nu ik je moet verlaten
laat altijd een glimlach zijn rond je mond,
wij waren geliefden, altijd goede maten
steeds tevreden hoe het leven ons ook stond.
Leef voort lieve lief op je herinneringen
hoor steeds toch weer die opgewekte lach,
er zijn toch zoveel van die lieve dingen
waar jij steed toch weer om lachen mag.…
Wat de heerser van het universum vermag
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
636 gaat komen
en het besef van een kostbare helpende hand
wil ik wel eens mijn plicht verzaken
verslingerd aan iets lossers raken
dan nauwgezet of ruggengraat
De ziekte gaat ijlings zijn weg langs aardse wetten
waaraan ik me met moeite onderwerp
waarbij vallen en opstaan mij ertoe zetten
me op draagkracht (aan het lijden evenredig) te verlaten…
Neuzen in de winkel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
790 De neusselectie vindt ze reuze
en uitermate enthousiast
verlaat ze met een tas vol neuzen
de zaak en koopt ook nog een kast.
D'r kast bevat een neus voor alle
gelegenheden. 't Zit 'r mee:
een trapneus, als ze voet wil ballen
een lumineus voor haar idee.…
Mensen in tranen
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
692 voor het linkeroog:
de wereld lijkt rond en ver weg
Ontploffingen niet meer dan wat opwaaiend stof
kinderwagens overschrijden in colonne de grens
iemand heeft alle grassprieten geteld
en krijgt daarvoor de ereprijs
Men neme 1 korreltje zout
en houde het voor het rechteroog:
de wereld lijkt rond en ver weg
Gebombardeerde steden als verlaten…
ijs
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
908 laat ben is het ijs al gesmolten
Ik kijk je aan
Ik kijk je aan
Ik zoek
Zoek jij ook
Soms denk ik is het ijs nog niet gesmolten wordt het niet eens tijd om je mijn gevoelens te vertellen
De angst is te groot
Ik ben bang voor de liefde
Ik ben bang
In mijn gedicht kan ik voor altijd verliefd op jou blijven
En zal je me nooit verlaten…
- Nacht zwijgt als kristallen inkt -
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
590 geschreven proza
laten mij zien dat ik om je geef
draai mij om, hand van mij, ze wuift
overtuigingskracht, ze schrijft
vormvast zwijgt nacht als kristallen inkt,
mijn nacht van tijdelijk afscheid nemen
onwezenlijk, bijna kunstmatig
om zonder klankmogelijkheden te gaan
omlijsten voetgangers, die zwijgend staan
de donkerblauw fluweel verlaten…
zijn (1)
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
564 soms is alleen
niemand om je heen
vaak echter een gevoel
ieder weet wat ik bedoel
vertoeven in een woestijn
onherkenbare slijtende pijn
of verlaten van praten
met vragende ogen
die niemand binnen laten
een woord dat niet wordt gehoord
waar doofheid soms bekoort
lege straten
holle vaten
dode maten
open gaten met een verleden
het is de…
tinteling
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
699 Want woorden zijn slechts wrakhout
dat strandt op de klippen
van een verlaten eiland.
Duwen opent een schuifdeur niet.
Ik wil niet langer schreeuwen in de wind:
vanavond zwijg ik liever, en toch niet.
Als je de deur behoedzaam opent op een kier
groet ik je enkel met mijn ogen
en lach je teder tegemoet.…
Herinneringen aan Kerstmis
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
879 werd voor de nachtmis lang en veel gerepeteerd
met engelen en herders en een spreek- en zangkoor
aan een levendige stal werd veel aandacht besteed
een baby figureerde als Jezus in ’n kribbe langs voor
na een stemmige nachtmis was het even napraten
met familie en vrienden rond het warme haardvuur
er werd gedacht aan mensen die eenzaam en verlaten…
Cocon
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
912 In je cocon als onberoerd van vele vragen
slaapdronken wiegend in de armen van de dood
nog mooi steeds met je haren zacht
om je wasbleke gelaat
verglijd je langzaam in zijn koele schoot
Versluierd in je ogen die me eens zoveel bewaarden
rust je nu verstild in je gebaren
alsof nooit je lichaam me had toebehoord
verlaat je me
berustend, zonder…
Naar een lockdown kerst 2020
hartenkreet
4.7 met 7 stemmen
650 traiteur of supermarkt
kunnen wij misschien wat voor een volgende kerst bijleren
dat kerst ook met veel minder glitter gezellig kan zijn
de warmte moet immers vloeien recht vanuit het hart
we missen natuurlijk met de familie het lijfelijk samenzijn
maar van ver en dicht verbonden, blijft toch iets aparts
verre wensen, verre kussen, en verlate…
onderwerpen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
440 nieuwe onderwerpen die je misschien leuk vindt:
- feta (21k volgers)
- boerderijdieren (7k volgers)
- van de weg af (147k volgers)
- cartoons (15k volgers)
- witte keukens (45k volgers)
[verbose]
maar nu het aggregaat
van de neigingen(conatus)
de diep in het plasma
van de aansturing geborgen
traan van verlatenheid…
20/04/2025 Pasen, Pascha, doornen kronen en kransen
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
804 vergeten
Paas bloemen lelies geel
zonnig verwoorden
klokkenspel meiklokjes
vol tooien
Goede vrijdag 't Paaslam
reeds lang geslacht
vrijzinnige klanken
muziek verzacht
Stille graven op Paaszaterdag
Gemeenschappen die treuren
't verdriet verplensde ramen
Open baren
Hoop verlichte dagen
op standing
uit een diepe slaap
't graf verlaten…
Heet is de zomer 1 juli
netgedicht
3.9 met 18 stemmen
740 Examenkoorts, stressfactoren voorbij
ingeslagen, weg, verdwenen,
rapporten beginnen stof te verzamelen
schoolbanken voelen als verlaten
Vakantietijd, spelen en schommelen
tijd om te overwegen
cijfers, uitslagen deemsteren
andere talenten krijgen leven
de laagste procenten herwaarderen.…
éénnachtsvlinder
netgedicht
4.4 met 35 stemmen
2.294 niet bij je blijf
maar lief geef me één van jouw nachten
laat ons genieten, lijf aan lijf
die ene nacht is van ons samen
al ruiken wij 't grote gevaar
ik wil me in jouw lijf bekwamen
je horen zeggen: ‘ík kom klaar’
voor jou waren er vele an’dren
na jou komen er nog wel meer
mijn dwalend hart zal niet veranderen
ook jou mijn lief, verlaat…
De Lijster
poëzie
4.6 met 9 stemmen
3.003 Hij had het klooster
vroeg verlaten: op de paden
Lag de dauw: de hyacinten
Hingen blauwgetrost te bung'len
in de scheem'ring tussen 't hakhout,
Leeuw'rikken, die luchte-krekels,
tjirpten hel in hoge hemel:
Web van klank in web van stralen.
Neuriënd liep hij: gonsde een kever
Langs zijn voorhoofd?…
Verleden
hartenkreet
4.3 met 26 stemmen
3.831 Wetend dat ik hem morgen weer zal verlaten.
Ik laat hem achter met diezelfde pijn,
zal altijd blijven dolen
Egocentrisch, emotieloos, hard en verscholen
Alleen en toch samen, zo zal ik zijn….…
Het houtrapertje
poëzie
3.3 met 49 stemmen
5.605 De winterwind blies feller
Uit 't woeste noordenwest,
En wiegde in hoge bomen
't Verlaten eksternest.
De knaap kroop in de abelen,
Bij d'enggevroren vliet,
De laatste blaren zonken
In 't suizend oeverriet.…
Manon (Deel 1)
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.495 vroeg zou bezwijken
de hitte is hun zegen Gods
tot de sukkel’s moegetergd afgrijzen :
de grond versteent tot op de rots ;
dit zou weldra een tol gaan eisen
zijn hard gevecht met de natuur
valt hem nauwelijks te benijden ;
hij wordt onwel en gauw slaat 't uur
van zijn plots schielijk overlijden
het jong gezin, in rouw gedompeld,
verlaat…
Die studam 1
gedicht
3.0 met 25 stemmen
9.250 Daar is niemand anders te sien
op die verlate terras
halfpad teen die helling
van die berg met 'n rusplek
wat nuut lyk maar waarvan die verf
reeds afdop. Daar staan stoele
onder verbleikte seil. 'n Wipplank,
twee swaaie. Die valwind
is koel en maak ringe wit
skuim in die water ver onder.…
AVOND-BESPIEGELING IN EEN BOS
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.526 gij doet al mijn moed herleven;
Met u kan ik gerust naar mijn bestemming streven;
Met u treed ik zo kalm mijn jongste rustplaats toe,
Als ik dit woud verlaat, en naar mijn leger spoê.
1793…
Die dag
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.117 Op 't strand ligt de verlaten pier verroest
tegen een blauwe hemel.
Dichtbij lijkt Noordwijk hier,
maar 'k kies de havenhoofden,
die met hun armen schepen welkom heten.
De hengelaars die staan er maar
de hele dag zo bij elkaar.
in donk 're plassen zie ik wolken en het blauw,
en alles zucht 'k hou van jou.…
Eensaamheid.
poëzie
3.7 met 3 stemmen
1.604 En stadigies sterwe die dag,
so's éen in sij armoed verlaat,
ongesien, ongeag,
sonder suggie of lach,
waar niemand van weet of van praat.
Nou blij die lug alom
in stil aanbidding staan;
geen tampende bel
wat die ure tel,
- net die sterre wat kom en gaan.…
IJZERLEGENDE
poëzie
4.3 met 3 stemmen
939 Wat deed u verlaten uw outertroon?
Wat bracht gij naar hier Heer Jezus, uw Zoon,
in wie wij geloven en hopen?
En langzaam hief Naar fijnwitte hand
Onze-Lieve-Vrouwe van Vlaanderland,
en 't was of engelen zongen:
'Wat op mijn borst ik heb gelast,
wie ik in mijn armen zo warm houd vast,
is niet mijn eigen Jongen...…
Hap, Slik, Weg
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
519 gezicht kan ik niet zien
Wel haar haren en tranen
Uiteindelijk stikt ze in laatste adem
Van het snikken
Ik wil haar kussen
Dus stap uit mijn lichaam
Knielend aan haar zij
Breekt mijn hart opnieuw
Hij bloed leeg
Ik voel het uit mij stromen
Alsof mijn lichaam huilt
Schreeuwend om genade
Ik zak in elkaar
Verslagen, verwond en verlaten…
DUIZEND METER FILM
netgedicht
4.8 met 18 stemmen
479 (alle meisjes leiden zonnige,
kleine levens, de avondwind om elke
zachte hoek, zuchtend om hen heen)
Witte troostmeisjes verschralen in rook,
verharden permanent mijn trekken
en ik denk over liefde,
verlatenheid, geloof
ik kijk naar de Noordzee,
mijmer over alle
parallelle werelden,
onder het licht van deze zon
en ergens moet perfectie…
Indië
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
589 De koele schaduw achter het huis,
mierenleeuwtjes in het zand
en verderop de hoge stemmetjes
van bruine kindertjes aan de kali kant
Die spannende wekelijkse autotochten
soms naar een ver en verlaten strand,
daar zocht ik naar de mooiste schelpen
met mijn broodtrommeltje in de hand.…
Wintersneeuw
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
706 Dassen winters slapen
ieders hoedje van ' t hoofd verlaten
naakt vertonen, kou vatten,
smelten van ijzige dagen
Herinneringen , toekomst ondergesneeuwd
jong leven door de winter breekt.…
Requiem
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
858 vertrouwt
zal zeker bij ons zijn, als het kwetsbare verleidt
Uw Aardse Liefde, tot sterven toe bereid,
genageld aan het dode hout,
maar ook in nood op verlatenheid vertrouwt
zal ons zeker nabij zijn, als de schaduw verleidt
Uw Aardse Liefde, tot sterven toe bereid,
ontvang…