7480 resultaten.
Winterwonderland
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
364 De wereld wordt een wit omkaderd sprookje,
waar elke stap een zachte krak laat horen,
en je adem als kleine wolk vooruitloopt
alsof de winter zelf je naam uitspreekt.…
Wanneer kou loutert
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
427 De winter bewaart
wat wezenlijk en waarachtig is, en heelt in stilte wat niet langer bij me hoort.
In deze open, winterse ruimte
vind ik langzaam mijn maat, gevoelig en helder
tegelijk, zonder mezelf te verliezen. Ik sta hier aanwezig,
geworteld in elk detail, gelouterd in de kou, gedragen door een diepe stilte.…
Wanneer mijn ziel winterslaapt
netgedicht
2.4 met 19 stemmen
641 Buigende takken
sappen trekken zich langzaam
stil groeit nieuw leven
Mijn kruin gesloten voor
de wereld, sappen trekken zich traag
terug langs kale takken, geen blad dat nog ruist in
de kou, geen splinter die buigt onder de stille druk van de winter.…
zonder ondergedompelde maan
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
338 Het gaat weer helemaal nergens over,
of heen;
het laatste plukje zin weggesmolten in
een winterse zon die scheen.
Woorden als vervangende warmtebronnen
voor opstandigheden tegen
oneerlijke verdeling van ideeënrijkdom,
-door te lezen nota bene.…
Sneeuwwit gewaad
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
373 Ik zie de bomen groeien
onder een sneeuwwit gewaad
als koningen herrezen uit
onbestemde landen
zolang de vorst hier heerst
takken kreunen door het
ijselijk gewicht
als de aarde weer opwarmt
vloeien lange tranen en
zullen ze uiteindelijk weer zwijgen
de metamorfose was tijdelijk…
Het ijzige front
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
292 Nog voor de nacht valt
wordt alles
door de winter ingelijfd.…
wintersymfonie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
21 zacht hoorbaar is de symfonie
van dwarrelende sneeuwvlokken
die met hun opera ouverture
het publiek achter de warme ruiten
lonkt met hun kristallen naaktheid
dan sterft de ouverture weg in de pluche
en de onthulling van een een nieuwe wereld
raakt in een overdonderend proloog
waar het auditorium de klanken ademt
van een weids en wit requiem…
Kralen van water...
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
26 Kralen van water druipen langs de muur
de dag zwijgt als een Zwitsers bankgeheim
de poes slaapt met een poot over haar kop
een hond gromt omdat hij geen slaapplek vndt
De reis duurde langer dan we dachten
wolken boetseren draken in de lucht
de dauw blijft aan onze adem hangen
het is verdomd koud onder de brug
Het sneeuwt lente op ontdooide…
Zee
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
800 Zomer is voor mij de zee,
die opgejut door westenwind
haar branding
naar mij lonken laat.
Ik kan niet anders
dan mezelf verliezen,
drijvend op de toppen
van golven vol plezier.
Ik keur ze met mijn ogen.
Geef mij aan de sterkste mee
En schiet pijlsnel naar ’t strand.
Surfplank van vlees en bloed.…
Zomertenen
netgedicht
3.3 met 13 stemmen
1.132 Je bent nooit te oud
om de zomer te plukken
of met de woorden te spreken
van geroezemoes:
de tuin vol hoofden
de bloesem de appel de vlinders
en de dansers in het gras
van vandaag.
We wiebelen van oud
naar jong en genieten; de zon
op volle kracht en de tenen in de lucht.…
Gambade
netgedicht
3.4 met 33 stemmen
985 nee, ik schep niets
ook geen afstand
schik mijn veren
slechts wat warmer
onafhankelijk van toevallig
beschikbare schouders
onder plooigezichten
van meelevend marmer
deze zomer is te verbleekt
om de ondergaande zon nog
onder zijn vleugels te nemen
nee, ik schep geen afstand
maar een volle wintertooi
om weer aaibaar te zijn…
Weerloos hart
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
2.107 Laat me opgaan in muziek
of in de smaak van de koffie
die ik drink
en laat me luide stilte zijn
in alledaagse oren
Want ik wil verdrinken in de tijd
en verdampen met het water
in een naastgelegen meertje
En laat dan de aardschokken mij zijn
en de zomer mijn naam
zodat ik dit vuur
dat mijn hart bezit
laat gaan…
geluk
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
922 er ligt een dal
er loopt een beek
en vruchten
aan weerskanten
er staan korenhalmen
en pompoenen glanzen
er is de zon
het is nooit droog
hier hangen wolken
nooit heel hoog
en bij valavond
in de zomer
hoor je krekels
hier springt geluk
gewoon in 't oog…
Herfst
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.603 Na lang
aarzelen
maakt de zomer plaats
voor herfst
zij scheurt
het weerbeeld
in twee
zoals regen
op een zonnige dag
stormwind
en regen
jagen wolken
vooruit
onderhuids broeit
een stil
verlangen
intens
vol kracht
naar een nieuwe
lente…
Kleuren zon voorbij de regen
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
1.094 tulpen
hangen druppels aan
Kleuren zon
voorbij de regen
vangen blikken op
fluisteren stemmen
die tot nu toe
zijn verzwegen
de lach
zit in het hart
dat open gaat
na rustloos groeien
lentelicht
ontluikt de bloem
in warme ogen
zal zij zomer bloeien…
Zomerdag
netgedicht
4.8 met 15 stemmen
1.014 Dronken van je ogen
start mijn race,
de weke straten van de zomer door.
Tot de avond,
het brullend, rood-gloeiend
inferno van je lippen
me de nacht indrijft:
een nacht op wilde
geiserstromen van verlangen.…
Deelbaarheid
netgedicht
4.3 met 20 stemmen
875 ik kan hier alleen maar zitten
met mijn rug tegen een boom
en handen in het mos
ik wil schreeuwen
en verliezen
vergeten hoe licht het was
het einde van de zomer
breekt het uitzicht
door ramen van het vlakke glas
de dood overleeft
op doordeweekse dagen
in de onomkeerbaarheid van aanvaarden
ik zou moeten schreeuwen
ondraaglijk…
Date
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.434 En later
Bij een glas wijn
-one for the road-
Hoe zij toen wist
Dat dit kon:
Hun zomer zou langer,
Veel langer dan één lente duren.…
vasthouden
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.120 ik raapte een scherf op
ergens in een Griekse tuin
hij lag daar zo half
in en uit het zand
er zit een rode knikker
in mijn handtas
die ik nooit terugvind
maar hij brengt geluk
vandaag heb ik
een peer gekeeld
zo maar gevierendeeld
ze krijste niet eens
het is dit moment
het nu van deze zomer
dat geen voorbijgaan kent
maar een blijvend…
Onwetend zijn we allen
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
987 Wat noemt mijn mond mij
aan woorden die bestraffend
zijn en rozen laten sterven
en jij, niet weet waar de
zomer nog voor dient
geknakt en overvleugeld
zijn je schreden
de weg staat haaks op
de regenboog en in haar
ontelbaarheid van kleuren
spreekt ze boekdelen
ze begrijpt de mensen
niet met hun
ontelbare redenen…
Je ademde pastel
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
587 je ademde pastel
gaf zwarte streken
weer een lichte kleur
diepte schaduw
uit met wit en
vloeibaar transparant
zo dat de zonnekant
weer straalde en
de zomer echt vertaalde
waar ik de fundamenten aard
maakt jouw pastelpalet
het leven meer dan waard…
Zonlicht
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
587 Zonlicht klatert
in zomers verlangen
over mijn genietend lijf
wanneer ik onbezorgd
de tuin in loop
vergeet ik de politiek
van de ontstemden
de klaagzang
van betweters
gelaten vrolijkheid
van de gemaakte clown
boosdoeners onechtheid
ontucht van de zielenpriesters
en ik heb het leven lief
met alles wat ik in mijn tenen voel.…
Gloeiende plaat
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
449 De natuur blust uit
in een te vroege zomer
alle vruchtbaarheid verdroogt
wat regendruppels
tikken vluchtig
op een stoffig raam
als je naar buiten kijkt
zijn ze al versmolten
in het alom aanwezig stof
rest slechts de vage geur
van verdampte vochtigheid
die je verlangend insnuift
(aangepast)…
Warmrijpe vruchten
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
673 ik viel niet
voor de zon in je ogen
op die lenteachtige dag
voor de zomer
die bloeide
in je aanstekelijke lach
wist de
warmrijpe vruchten
uit je oogstrijke herfst
voelde
je schoonheid
in midwinters rust
het was jouw magie
die mijn liefde deed stralen
jij wist het mooiste uit mij te halen…
Ogentroost
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
729 op deze druildag pak ik
een stel reisboeken
dan zit ik zomaar in de zon
foto's van voorbije zomers
regendagen tellen niet
als wij weer een ijsje likken
ik ruik natuurlijk bloemen
zie hun bonte kleuren
het groene blad, hoor vogelzang…
guur
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
586 zon
warm
lui
zweet
gin wir veur n’en blanke
zweten als een otter
zo laat zich
vroege zomer
voor mij
determineren
u begrijpt het
als frigide misantropisch ijskonijn
hunker ik
naar kilte
ijsbloemen op een raam
drie meter sneeuw
u begrijpt het…
negentienachtentachtig
gedicht
5.0 met 1 stemmen
7.535 negentienachtentachtig
eenentwintig
juni
de zomer
begon
in de
negenentachtigste
minuut
de enige
negenentachtigste
minuut
die iedereen nog weet
iedereen
echt iedereen
in een goal was alles klaar
over
afgerekend
vergeten
de twee van breda
konden naar huis
-------------------------------------------------
uit: Nederland - Duitsland…
mis haar
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
801 Het was in Egypte in de bloedhitte van de zomer.
Daar miste ik haar op een verzengende manier.…
Om terug naar uw stilte te gaan
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
507 Om terug naar uw stilte te gaan
moet ik durven de bladeren zien die
nu al gevallen zijn, al is het volop zomer.
Om terug naar uw stilte te gaan
wil ik zoeken, twijfelen, loslaten
en me overgeven aan het onbekende.
Om terug naar uw stilte te gaan
zal ik zwijgen, rusten, danken en
ook een beetje zingen, heel zacht.…
Schaduw van leven
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
525 ik zag
in je lach
een glimp van je ziel
hemelse schoonheid
voorbij de
schaduw van leven
mimiek
componeerde blijdschap
uit stukjes geluk
je ogen straalden
een zomerse zon
in uitbundige verhalen
op dat gouden moment
wist ik dat onze liefde
eeuwigheid kent…