wintersymfonie
zacht hoorbaar is de symfonie
van dwarrelende sneeuwvlokken
die met hun opera ouverture
het publiek achter de warme ruiten
lonkt met hun kristallen naaktheid
dan sterft de ouverture weg in de pluche
en de onthulling van een een nieuwe wereld
raakt in een overdonderend proloog
waar het auditorium de klanken ademt
van een weids en wit requiem
het theatrale marmer ‘ de klankborden
van de ziel ‘ inhaleerden eeuwen lang
het grandeur van volkomenheid
en stilden hun gedachten
met liederen die helend en
verzachtend een ieder binden
in de stilte van hun
ondergesneeuwde nachten
ach, de sneeuw valt altijd zonder dirigent
en toch weet iedere vlok zijn
plaats in de symfonie
Geplaatst in de categorie: jaargetijden

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!