33403 resultaten.
Litha
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
573 Midzomerzon,
voor U dit gedicht:
Schenk de levende Aarde
uw warmte en uw licht.
Zegen de machtige Eik
die als een vriendelijke vorst
heerst over z’n groene rijk.
Zegen het bos en alle bomen,
zegen de struiken, de kruiden
en de bloemrijke akkerzomen.
Zegen plant, mens en dier
met levenskracht en lust,
met liefde en plezier.…
WARE KUNST
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
488 de natuur is
het grootste gedicht
in de meest magnifieke
beelden – in geur en kleur
toont ze ons wat God
om van te genieten
voor ons heeft gesticht
niks geen kerk
niks geen regels
niks geen Schriftgeleerden
die nog steeds van ‘s mensens
angsten en beven profiteren
zij toont ons zijn meesterwerk
in al haar pure glorie
laat de deur…
Vallen in woordenstromen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
493 Gedichten zijn hulpmiddelen,
die schrijvers en lezers samen,
helpen zoeken naar de waarheid.
Blijf maar heerlijk zoeken lezers.
Schrijvers, schrijf maar lekker dóór.
Tik al die onbeschreven bladen vol.
Gun uw uitgever uw beste sellers.
Geef zelf uw allerbeste boekjes uit.
Voor de hoogste eer of voor de lol.
Dichters!…
Bioleven
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
554 Zoals ik gedichten schrijf,
die ik niet schrijven moet.
Over-leven dat ik niet ken,
maar spontaan als bio leef.…
Vergeten Olie 8
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
515 Rotsen bloeien als kostelijke nardussen,
Al tranend leest men de lezing,
Gezaaide oesters broeden meer dan dit,
gedicht kan bevatten, opteren, toch, tenslotte.…
Een hert dwaalt door de mist.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
650 Dit land is haar land zoals de gedichten
die ze zelden leest de mijne zijn.
Nu de nevel is opgetrokken
en het licht op rood springt
zie ik haar voor me, een verschrikt hert
met grote lieve ogen.
Ik schakel naar tweede en prevel zacht;
wees niet bang voor warmte en poëzie.…
Stille raadsels
hartenkreet
4.3 met 11 stemmen
999 Waarom mislukt de eerste pannenkoek
goede voornemens raken vaak zoek
hoe zwaar weegt een gemiddeld gedicht
en waarom heeft God geen gezicht?…
Een dichter
netgedicht
4.7 met 11 stemmen
606 de titel zet ik onderaan
en zo is het gedicht gedaan
"Ode aan 't bezitloos zijn."…
Hopperiaans
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
522 avondmens
een nachtelijk kantoor
je kunt niet
binnenkomen
er is geen deur
tankstation aan het
einde van een snelweg
het huis in de buurt
van de spoorweg
in de ochtendzon
zit zij op het bed
staart naar buiten
wat gebeurt er
als je alleen bent in
een stilgevallen stad
zonder lawaai flarden
van verlichte ramen
heeft een gedicht…
Onhoorbaar
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
595 ik wil geluidloos gedag zeggen
want jouw woorden hebben betekenis
die je alleen in stilte kunt begrijpen
begrip moet dikwijls verder rijpen
ik wil in stilte afscheid nemen
want ik lees nog altijd jouw gedichten
alsof ik jouw oude stem kan horen
tussen alle vervreemdende gezichten
onhoorbaar maak ik nieuwe herinneringen
zonder heimwee, want…
Loslaten
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
436 ik ga
het loslaten
dat wat vroeger
naadloos aan
elkaar haakte
te Lang heb ik
in wit het frame
van een gedicht
zien schemeren
zinnen en
wat letters
heb ik genoeg
om in de voor
gestructureerde
ruimte te zetten
en wie het leest
kan ik de eigen
invulling niet beletten
kleine lieve leuke
gekleurde partikeltjes
gaan het witte vlak…
Inner soul
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
541 ik m'n oor bij haar te luisteren leg
ze weet met wat haar plots te binnen schiet
met wat ze meemaakt, zich ineens herinnert
met wat haar diep van binnen bezighoudt
mijn onbewuste te conditioneren
al cumulerend zonder kop
of staart
ontstaat kaleidoscopisch een structuur
dan loopt mijn brein vol - badkuip met lauw water
en popt er een gedicht…
Tussen nu en nooit
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
493 Ergens schrijft iemand een gedicht over verdwalen
en noemt het thuiskomen.
Wij zijn de echo van wat we hopen te worden,
tussen nu en nooit,
waar het licht altijd even blijft hangen
voor het verdwijnt.…
kundigheid.
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
425 er kwam een echte poëet voorbij
en vertelde over mijn gedichten
hij vrolijkte mij op door te stellen;
jij behoort tot de lichtgewichten
ik was verrukt door zijn schrijven
en respecteerde deze bemoeienis
hoe meer ik zijn woorden liet beklijven
des te verrukter ik ontsteeg
uit mijn poëtische droefenis
soms heeft men humor nodig van dien…
Ein Sof
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
462 stille kracht
Een lied dat luidt onhoorbaar schoon
Ik ben het woord dat niet te rijmen is
In verhalen zoek je mij en in de wet —
En als je contemplerend goed op let
Dan wordt hermetisch mijn geheimenis
In ieder oog dat ooit verkikkerd blikt,
Toont zich mijn talent tot ontoegankelijkheid
Ziet men een twinkeling van infiniteit
In elk gedicht…
Eeuwig leven
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
289 Als ik dan m’n ogen open doe,
Verdwijnt jouw gezicht
Weer in ’t verre duister van toen,
Even terug in dit gedicht.
Als ’k jou ook met open ogen zag,
Zou ’k je altijd bij me weten.
Als dat geluk me overkomen mag.
Wil ’k daarvoor alles geven,
Was ik de dood voorbij,
Kon ik ’t eeuwig leven leven.…
Stiltelicht
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
237 raakvlak met warrige geesten
misschien dat mijn verstandelijke vermogens
afgenomen zijn met de voortgang van tijd
het is te laat om opnieuw te beginnen
het laatste nieuws komt keihard binnen
wapens, oorlog, bloed, tranen en geweld
na zondag keert de wind weer om
de absurditeit van de buitenwereld
jij snakt naar een gezellige huiskamer
met gedichten…
Hij loopt op straat
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
345 Hij bestaat dus echt in werkelijkheid
die eenzame onbegrepen dichter
hij loopt op straat alsof het niets is
gedeeltes van gedichten in zijn hoofd
wankel evenwicht uit het verleden
over de kade in innovatieve zinnenspinsels
een volgend hoofdstuk in een onvolprezen boek
een groter gedeelte van een woordloos schaduwrijk
hij zwalkt niet, gaat…
Ongerijmd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
185 op het strand,
Zijn daar bewust beland,
IJzer in het vuur,
Daar verhit al menig uur,
Man en vrouw in bed,
Hebben het samen zeer vet,
Kikker in de sloot,
Ooievaar brengt z’n dood,
Moeder voedt kind,
Kind heel gulzig drinkt,
In oost en west,
Wordt de aarde verpest,
In zuid en noord,
Men zich daaraan stoort,
Eind in zicht,
Ook van dit gedicht…
Ik kan alles
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
239 Ik schrijf romans en gedichten,
teken en schilder in alle stijlen
en zal je zorgen verlichten.
Ik doe wat ik je heb beloofd,
alles in mijn eentje
en dat allemaal in mijn hoofd.…
Opgaan in iets moois...
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
903 Men had begrip voor elkaar:
gedichten werden volkomen begrepen!
Kunstzinnigheid schept voorwaarden.
Daar was men het over eens.
Betekenis geeft dan voldoening
en komt de afronding 's nachts:
als zoete beelden bezingen
wat overdag is bedacht.…
Regendruppels
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
514 Regendruppels glijden langzaam van het raam,
weemoedig kijk ik naar buiten.
In mijn hoofd schreeuw ik wanhopig je naam,
kom toch weer in mijn armen schuilen.
Vogels die wegduiken in beschutting biedende struiken,
een blaf van een hond die verloren gaat.
Ik kan je liefelijke geur nog steeds ruiken,
het is net alsof je naast mij staat.…
honderd jaar
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
2.673 fijn als tule en de
broze breekbaarheid van
vleugeltjes des hommels
op zondagmiddag in de
tuin
in alle rust eet ze een
taartje in de zon
...zonder weten...
jarig zijn zit niet meer
in haar brein
dat allang is ingehaald
door het verleden
honderd als een niet bekend
getal
in de tuin en in het nu is
het genieten groot geluk…
MIJN DROOMPLEK
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
912 Ben al jaren op zoek naar zo´n plek
ik zoek rust, mijn favoriete stek
misschien tussen de sterren en de maan
ik zou er direct heen willen gaan
het aardse, dat te stevig aan mij hangt
wat heb ik al vaak naar serene rust verlangd
dit maakt de noodzaak super urgent
ik voel, dit wordt het ultieme moment
door jaren veranderen ideeën en gedachten…
Kronenburgerpark: 20 maart 2018
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
553 De wind uit Siberië strijkt over narcissen
en de crocus blijft angstvallig gesloten,
hij kan zich nú nog niet gaan ontbloten.
Ook met rode vingers wil ik dit alles niet missen.
De zon klatert al vroeg hoger dan berijpte bomen.
Een merel zingt en meeuwen betrippelen de ijslaag
op de vijver, in de schaduw van een doornhaag.
Ook bij tintelingen…
Blauwgele Hoop
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
558 een land met
blauwe luchten
en goudgele akkers
vervuld met hoop
samen strijden de makkers
hebben veel te duchten
ze hebben hun hart aan
blauw en geel verpand
hun hoop echter
is niet al te teer
maar nog veel te hard
het zou zo zacht moeten wezen
en zweven als een veer
maar voorlopig spreekt
hun hoop nog jammerlijk ongewild
wreed…
Vaak
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
738 Vaak lijkt er geen einde aan te komen
Aan al het verdriet en onrecht
Dan is het lastig te bedenken
Hoe je het op de best manier aanvecht
Vaak lijkt er geen einde aan te komen
Aan het gepraat van dat mens
Maar misschien, wellicht, een kleine kans
Is iemand die luistert, haar enige wens
Vaak lijkt er geen einde aan te komen
Aan de…
Beschreven blad
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
443 Ongerept is de
Bladzij van mijn
Leven al lang
Niet meer -
Overal waarneembaar
Punten, putten
En butsen die
Mijn kant op
Kwamen in de tijd
En onrepareerbaar bleken
Telkens als de zware
Storm was geweken
Achterlatend de sporen
Van beschadiging door
Alles en door
Alleman en Jan -
Een beschreven blad
Ben ik nu, en met…
BOSWANDELING
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
653 De WOLF is weer terug in Nederland,
daarmee is een sprookje uitgekomen.
Al fantaserend betreed ik de bosrand,
denkend aan dat wilde beest uit mijn dromen.
Op een open plek spreid ik een groot kleed,
en neem bemoedigend mijn laatste slok.
Zo nu ben ik voor de picknick gereed,
leeg het flesje kokosdrank, klok klok klok.
Mijn rode mantel mag…
in het hart van de duisternis - voor Ryan
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
748 je ligt aan de rand van het moeras, het is donker en heel stil, je ademt niet:
lucht en ruimte zijn je ontnomen je bent onzichtbaar nu, een vage, donkere
vlek je zou van alles kunnen zijn: een weggesmeten tas, een afgewaaide tak
of een plastic zak met afval gevuld, je ligt er alleen, gekneveld, achtergelaten,
je ziet donkerte noch de bomenrij…