6352 resultaten.
VERVROEGD UITTREDEN
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
620 Sinds hij uit de levensoptocht stapte
Waarin ze naar het eeuwige optrokken
Hij zich afzijdig hield van slaande klokken
Werd hij een riethalm, stom en stil, verslapte
Zijn aandacht, tot het laatste lichtpunt knapte
Naakt op te gaan in zon en wind kan lokken
Dus nam hij afscheid, moe van struikelblokken
Waardoor zij, in de stroom nog, zich verstapte…
Hof van stilte
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
560 Hier is het stil en vredig
hier spreekt men met en over God
hier wacht het eeuwig leven
en niemand doet hier bot.
Hier voel ik me gedragen
door herinnering en hoop
en dwaal ik langs de graven
hier leeft de dood.…
Waanzinnige liefde
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
1.119 Het afscheid en de tranen
mooie vlinders in alle staten
Een hart kerven in een boom
jaloers zijn en dat weer haten
Steeds onrust en de kriebels
teleurstellingen verwerken
Je hart bevangen van vuur
liefde van een kant opmerken
Liefde allesomvattende liefde
Passie vervuld van tederheid
Niet los te weken van de mens
houden van een eeuwige…
Oorzaak en gevolgen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
725 Zij moest een operatie ondergaan
aan het aangegroeid en uitgerekt
gezwel rondom de ingang van de oren
lellen gaven knipperlichten en geluid
ermee naar bed gaan deed zo’n pijn
het opstaan bleek nog erger
vooral het eeuwige geklets
van dag naar nacht en omgekeerd
tussendoor het vrijen erboven
en eronder
het continu geroezemoes
van schelle…
Schemerkrabbel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
474 Schemer valt
Als lood op een suikerspin
Asfalt vloeit
In dikke druppels
Stijf staat m’n lijf
Van staal en glaswol
Ooit rolde hier water
M’n knieën knikken
Mijn enkels verweken
Paars schijnt mij de hemel
Toe en helblauw de vloer
’t Godsbeeld kruisigt
Zichzelf en ’t dak wankelt
Want geen muur torst voor eeuwig
Duister kietelt
Prikkelt…
Na ons afscheid
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
699 tijden keren
dat wij elkaar met bloemen sieren
in die tuin van paradijselijke sferen
leven zal daar opnieuw beginnen
daar in die wonderschone stad
daar zal ieder in liefde beminnen
die hij op aarde niet heeft liefgehad
klinkt die heerlijke engelenzang
in lof en aanbidding geweven
voedt geluk en vrede eeuwenlang
dankbaar een vreugdvol eeuwig…
Septemberrozen
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
760 teer ontloken
voor de wind hen zijdezacht
naar paarse heidevelden bracht
waar ze in zonlicht wilden bloeien
als vrijheidsbloem voor onderdrukten
maar geen vrede kon zich vormen
in verraderlijke stormen
die hen ruw van de stengels rukten
ze dreven zonder einde
voorbij het ijle blauw
onbereikbaar, nooit vergeten
de heide bloeit hen eeuwig…
Moeder
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.355 Noem mij de naam
van een monster zoals jij,
Dan zal ik hem vervloeken
tot in de eeuwigheid en daar voorbij.
En als jij straks
bij Petrus aan de hemelpoort staat,
dan is enkel mijn hoop
dat hij die snoeihard voor je dicht slaat.
En geloof me, het is waar.…
Wat rest van 't brede haar en bittere gouden ogen
poëzie
4.3 met 3 stemmen
4.194 En soms, in 't bleke bliksemen na de vlagen:
De kering van het licht, de eb en vloed
Van oeverloze wateren en een dagen,
Een kim. een eiland door één ster behoed:
Stilte, en als de ziel haar verre tocht mag wagen
Bleef daar al wat verdween en eeuwig leven moet.…
Mijn tuin
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
613 Mijn tuin is een combinatie
van Aardse tijd met besef
van Eeuwigheid.
In mijn tuin kun je zingen en dansen,
springen naar de stralen van de zon ...
juichend,
jubelend waar Ál het Leven
dat jou dan eindelijk
ten deel valt.
Mijn tuin bevalt mij.…
Ergens daar...
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
953 daar lag het antwoord,
veredeld in het aardse as
Zo zeldzaam als ik nu pas hoor,
die speld in het hooi of gras
Zo mooi zo blinkend benoemd,
naar het wijze levenstoneel
Kleuren vergift, geprikt geroemd,
die ene glans, roestend donkerfluweel
Het blinkt harder, scherper, pardon,
wakker paraat in onbekende uren
Zoekend in schaduw naar eeuwige…
Monet à la minute
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
694 (Een dichterlijke impressie van een meesterschilder)
Kruislings kleuren de lelies
luchtig op het stille water
De zon, het oog van Apollo, doorklieft
de atmosfeer en licht het hoofd
in een eeuwig later
Kroon en loof vleien zich tinten groen
en mijmeren stilletjes voor zich uit
De geur van kamperfoelie spreidt
zijn nevels over een pittoreske…
In het heelal
gedicht
2.2 met 6 stemmen
6.461 Lekker ineens verdwijnen
in zo'n sympathiek zwart gat;
eeuwig geborgen. Maar dan...
Een twee drie supernova hoepla,
daar ben ik weer.
Dáág.
----------------------------------
uit: 'Aan het eind van het begin.
De Man van Taal & De hemel in, de hemel uit.' 2001.…
Een annunciatie
gedicht
3.8 met 4 stemmen
3.862 met een altijd
vlammend zwaard tussen ons in
Komt me nog meer vertellen
hemelse nakomelingen voorspellen
maar (wat ze achter haar rug
houdt) geloven durf ik het niet
Dan vallen alle kruiswegstaties om
dan stijgt ze terneergeslagen weer op
fietst langzaam en eenzaam
naar het paradijs terug
Toch blijft in mijn koelkast onbedorven
het eeuwig…
vandaag schrijf ik een grijs gedicht
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.006 machteloos moet zij toezien
hoe smetteloos wit verwatert
vuil/grauw wordt haar speelgrond
modderig haar paden
al worden handen haar zacht opgelegd
kan zij haar blik niet afwenden
haar stervende geliefde
het gelaat dat haar zo dierbaar
wil zij behouden
met handen en voeten
hart en buik
in eeuwige omstrengeling
desnoods samen sterven…
zwart- wit gedicht
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
945 Als diepe grot witvis
in eeuwige duisternis.…
VRIJE ONWETENDHEID
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
493 Mensen hebben vele voorstellingen
van het hiernamaals, eeuwig hemels leven
waarin men zijn ziel aan God zal geven
om altijd Diens grootheid te bezingen.
Vrome geesten willen elkaar verdringen
in vragende lenzen, zoeken en beven
terwijl vage beelden ernaar streven
verlicht op vaste rotsen te springen.…
Boven klif op pad
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
623 Het pad leidt jou
naar nog zeer veel onontdekt
Eeuwig geheim van 't Eiland
Vele bloemen die geuren
met een zee die ruist...
Guernsey, 1999…
Utopie
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
630 Jouw eeuwige rust rondom mij zweven.
Als jij lacht voel ik jouw euforie.
Mijn nachtegaal zingend als het leven.
Jouw stilte omhelst de omgang van benaderen.
Je praat zoals de wind suist door de bomen.
Zo zacht en evenwichtig ritselen door bladeren.
Jouw stijl bevat elegantie die niemand kan tonen.…
De zon komt op.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
723 Dit duurt een eeuwigheid.
De dag breekt aan,
verjaagt de nacht,
de sterren en de maan.
De zon komt op
en het wordt licht.
Zo zal het altijd gaan.
De maan komt op
en gaat weer onder.
Zo gaat er een nacht voorbij.
Er is geen mens
die dit kan stoppen.
Er komt geen einde aan de tijd.
De avond valt,
verdrijft de dag.…
Het stuift...
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
520 Het stuift…
In mijn hoofd stuit het verstand op de greppel die ik als kind groef
tussen stekelige kruisbessenstruiken en margrieten in,
en waar een kruis een graf benoemt
en nog een steen met eeuwige letters
aan die kant waar de bloemen zijn.…
SONNET KRULDE IK IN MAHLER
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
667 door invoelen
violen welke de geest omwoelen
gewillig zonder gedachte vragen
willoos hangen aan ragfijne draden
dromend wiegen bewegende zegen
krul ik mijn lichaam in Mahlers negen-
de teerhartige opus ontladen
omvat dit paradijslijk begeven
in welvende klank der schone tonen
compleet zalige rust zal doorleven
hier wil mijn wezen eeuwig…
Afscheid
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.005 Wie hoopt nu nog op straks of morgen
en of er eeuwigheid zal zijn?
Maar ’t leven is heel diep geborgen
en steeds zingt het een nieuw refrein.
Voor mijn jongste broer die vorige dinsdag overleden is
en morgen wordt begraven…
De herfst blaast op de horen
poëzie
4.3 met 3 stemmen
5.144 De stilten weven gobelijnen
van gouddraad over ’t woud,
met reeën, die verbaasd verschijnen
uit varens en frambozenhout,
en sierlijk weer verdwijnen -
De schoonheid droomt van boom tot boom,
doch alle schoonheid zal verdwijnen,
want alle schoonheid is slechts droom,
maar Gij zijt d’ Eeuwigheid!…
Leven: regendruppel
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
475 Maar roepend tegen de zee
smeek ik, dat je de eeuwige jeugd
zou uitstralen…
Luc De Vos is niet meer
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
886 Kleine schalkse ruiter, tussen
pen en podium huilde je
angst en hartenpijn, wars
van glitterglam, de eeuwigheid in.
En waar je nu bent,
verhef nogmaals het wondermooie Mia
(jouw muze toch?) tot tijdloze hymne,
hier al onsterfelijk en weet,
lieve Vos, niet alleen Elvis
blijft bestaan, maar jij ook.
Jij ook.…
Onze handen.
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.044 Onze handen boden een stuk oneindige eeuwigheid
waarbij het intense innige zwijgen
in de spiegeling van onze ogen
een eigen wervelend beeld beschreef,
uit het ons onzichtbare weten ontstaan...…
WEG
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
478 Ik bezoek geen reeks
van aangedane straten meer
ze lopen eeuwig uit op treur
van toentertijdse vreugd
nog hoor ik echo’s uit mijn jeugd
langs opgeschoven vensters
waar ooit muziek weerkaatste
mijn vriendjes zijn voorgoed vervlogen
hun aanzicht is vervaagd
alleen namen zeggen mij nog iets
alsof levenloos heeft huisgehouden
opnieuw…
Opvaren
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
560 Verder dan uw eeuwige twijfel.
Voorbij uw zure onverschilligheid.
Vaar dus maar een beetje op ten hemel:
dáár huist het Vuur dat ons de toekomst wijst!…
Novalis
poëzie
4.5 met 6 stemmen
2.810 Niets wordt vernietigd, spoorloos verwoest;
Een geur, een toon die in de stilte zoemt,
Iets blijft - hoe ook verijld, versteend, verbloemd,
Leven moet alles tot in eeuwigheid.
Geen sluimring, geen min, geen dood verzoent
De kruistooht redeloos door ruimte en tijd.…