Alle inzendingen over regen

4788 resultaten.

Sorteren op:

Het einde is nabij...

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.853
Zij deed de wolken en regen verbleken, zoals de donkere nacht niet kon. Vooruitgegaan door regenbogen, als bannieren van de overwinning. Helaas won het niet van mijn eenzame strijd, van lijden en bezinning. Bedankt Zon voor jouw warmte, alsook voor jouw eeuwige licht.…
JP5 oktober 2012Lees meer >

Ongestoord ?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 659
Kleeft aan de mist van winterslaap, vergeeld perkament van beide handen uit een gestold hart dat zonder licht door vorst en regen gedeeld en is vernist. Een nieuwe ozonlaag het bitterzoet van zonnestralen doopt in lankmoedigheid toebedeeld, wordt geaderd marmer vloeibaar door het bioritme van een visioen.…
Pama8 januari 2013Lees meer >

Dwaalsonnet

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 565
Verre regen klinkt als een knapperend haardvuur. Vrijheid lonkt, die niet binnen maar buiten wacht. Misschien is daarom vreugde maar van korte duur, want wat innerlijk rusteloos vuur zoekt is nooit daar waar glinsterende bomen schuilen voor de milde zon.…
Iniduo16 oktober 2013Lees meer >

Herfst

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 570
Een kus als een kleur zoals de herfst het vertelt vandaag ben je mooi en schijnt de zon morgen is er een storm, een zware bui, waarvoor je schuilt wind en regen je denkt na en kijkt ernaar ups and downs een spiegel die naar je kijkt glimlach of een boze blik ben ik dat echt?…
Steven16 oktober 2013Lees meer >

Maskerade

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 602
Lippen van zand, ouder dan de tijd rafels van een schrale gestalte vage sporen van zuivere zwijgzaamheid dolende regen die droogte als uiterste vorm van schraalheid drinkt in dit schijnbaar zinloze weer brengen lange witte wolken een kalme vervreemding het suizen van een verkwikkende koelte is weggestorven in vroegere zomers nu de tijd hier…
Kees Keizer16 november 2013Lees meer >

- Het zou meer kunnen zijn -

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 835
met regen op de achtergrond het zou liefde kunnen overstijgen in plaats van praten over zonderlinge oorlogscapriolen 'Zonder transport staat alles stil' gruweloorlog, gevluchte helden dagjestoeristen zoeken in het buitenland lijken aan het Donaufront wereldschokkend nieuws over Rusland, vechtend in de nood over honger van de…

ik zie mijn Wad verdwijnen

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 486
Ik zag aan je zoom dat de naden gingen draden, zelfs je geur wordt minder zout, ik weet je gaat in regen en komt in zwijgen telkens terug als een dichotomie bespeel jij het aangezicht en roemt de verte aan jouw kim, je broze wervels kalven dieper en dieper om tenslotte te verdwijnen in het niets maar mijn hand zal je altijd blijven…
elze27 april 2014Lees meer >

Buurman

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 579
Jaar in jaar uit schoof buurman - die van helemaal achteraan, bij regen of zonneschijn routineus langs mijn raam. Dan kon je z'n silhouet in stilte voorbij zien glijden.…

Wat jij voor mij bent

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 821
Is een droom waar ik nooit in wakker word waar verlangens blijven bestaan, telkens opnieuw de hoop is geen nieuw begin, maar een oneindigheid die komt tot leven bij jou weerzien jij bent zoveel, een regen in overvloed duizenden druppels, van zowel kou als van liefde wat niet in woorden is uit te drukken ben jij voor mij, wat ik niet kan bevatten…

Bodemloos?

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 467
Er ruist een fijne regen langs de schaapskooi van mijn té wereldse verwachtingen, priemend licht is schreiend heengegaan, uit de sikkel van de maan welt een rode traan.…
Pama9 september 2014Lees meer >

Alleen voor minnaars geschapen?

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 718
mist wordt lief en leed betwist schaduwen van de silhouetten worden gewogen om te verliezen, te spiegelen, te liefkozen en te haten in de bleke taal van de maan en de gebruinde zon licht verbreekt het contact van vingertoppen bij elke stap sluipt de eenzaamheid naderbij in een laatste gebaar losjes betast , verandert de adem in koele regen…
Pama26 september 2014Lees meer >

Pallieter

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 617
Dag Pallieter, kleine man, ik zie je lopen door de regen, door de mist van ons bestaan, langs grijze, natte wegen. Ik weet niet hoe ik verder moet. Ik ben een zwerver zonder naam. Doelloos vlieg ik door mijn kooi. Zonder uitzicht. Zonder raam. Dag Pallieter, grote man, je stem zegt in ons hart: Sta op. Begin opnieuw.…

Verklärte nacht

gedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 11.204
Beginnende regen doorritselt de bomen, Besproeit het rukkende raam waarin jij zit te blinken, Licht waarin ik me zie, in wie ik misschien verdwijn. Je stapelt borden, verwijdert de kruimels en schenkt nog wat wijn. Ik hoor in de keuken het blauw porselein en de messen tinken, Ver.…

Een huisvrouw.

hartenkreet
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.169
stil zit ze op haar keukenstoel; schilt ongeduldig de patatten regen slaat met vlagen tegen haar keukenraam ze staat op - zet quasi automatisch - de radio aan kijkt naar buiten: kan niet langer dat rotweer bevatten aardappels plonzen met geweld in de hoge pan waterdruppels spatten op haar brillenglazen uiteen op de radio een telefoonspelletje…
Leonardo9 februari 2015Lees meer >

Het fuifnummer

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 964
Nee, uitgenodigd was ze niet Maar dat hield haar niet tegen Er was een feest, daar moest ze heen Door storm en wind en regen Ze kon daar fijn haar zegje doen Want zij wist alles beter Ze won al menig prijspakket Voor de beste betweter De gordijn een andere kleur Maakte de kamer groter Zo legde zij met verve uit En smeerde nog wat boter…

bewogen

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 526
leg je neer, liefste op het marmeren bed laten we de bewogen tijd bezweren laten we reizen reizen op papier we verlaten de aarde planten bomen in tuinen van traag tikkende stilte het tijdperk van het woord is voorbij leg je neer, liefste we bedekken je bed met geurige bloemen we sluiten de gordijnen als de grijze regen de aarde…

Als de lente verzaakt

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 592
zweven welke angst beleven en morgen ja, is er een morgen die voor haar mag zorgen is het doek te zwaar voor jouw schouder; ben je bij mij niet geborgen wordt mijn kracht, holle macht mijn liefde een steen des aanstoots veranderen mijn oren in een lange schacht waar kwelling enkel op kwelling wacht goud smelt soms bij koude regen…

Interlude

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 454
er onttrekt zich nooit ook maar één dag aan de strengheid van kalendercijfers gelukkig hebben we een schrikkelhuid van vel over been, een pas op de plaats opnieuw werpt het voetlicht een kronkelende schaduw over stenen vloeren zonder zon we zien de straat die zich uitrolt tot platte naaktheid, verlaten van regen en beschutting het wachten…
Iniduo9 september 2015Lees meer >

Regenboog

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 514
Wat is het een prachtig gezicht Wanneer de regenboog is verschenen Na dat de regen bijna is verdwenen Schitterende kleuren in het zonlicht. Rood, oranje, geel en groen Een wonder van de natuur Meestal van korte duur Tijdens het zomer seizoen.…
Fedde Nicolai20 november 2015Lees meer >

waar is het gedicht?

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 541
was zeker even genieten voor de tijd maar met m'n moeder gaat het wel eigenlijk ja, je kunt het beste niet meer verwachten maar kijk, daar vliegen wat vogels in de ochtendzon of in de regen en dan weet je niet wat te zeggen je denkt al snel aan God, maar wat is God?…

Tijd

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 531
Het is alsof de regen in hun verder huilt. Er is geen tijd. Of alles, om het hier en nu weer te verliezen. Intense liefde, verdriet en zorgen voor, het houden van, de keuzes om te kiezen. Een ander jaar. Bedekt, of bloot gegeven. Er is geen tijd, of juist, om waarheid echt te leven.…
John Kroos3 januari 2016Lees meer >

Nat rotweer,

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.024
laat ik u dit nu eens poëtisch vertellen kan mij soms werkelijk ernstig storen aan 't dagelijks regenachtig weer tijdens 't ochtendgloren doet dan gelijk mijn goede humeur hevig kwellen valt me hier zwaar tijdens deze donkere kille dagen soms met hagel, regen en gure wind ril zelfs als ik me voor de brandende haard bevind draag in huis truien…
Leonardo1 februari 2016Lees meer >

Regenboog

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 466
Wat is het een prachtig gezicht Wanneer de regenboog is verschenen Na dat de regen bijna is verdwenen Schitterende kleuren in het zonlicht. Rood, oranje, geel en groen Een wonder van de natuur Meestal van korte duur Tijdens het zomer seizoen.…

De grote tuin

gedicht
2.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 4.811
Sierlijke vlagen van wind en regen zullen de wegen als water vervagen, maar eens zal dit kleed van bloemen misschien van verre gezien die tekens vertonen alsof wij nog wonen op deze planeet. -------------------------------- uit: 'Tweede Verschiet', 2003.…

Regenboog

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 474
Wat is het een prachtig gezicht Wanneer de regenboog is verschenen Na dat de regen bijna is verdwenen Schitterende kleuren in het zonlicht. Rood, oranje, geel en groen Een wonder van de natuur Meestal van korte duur Tijdens het zomer seizoen.…
Fedde Nicolai22 november 2016Lees meer >

Rozen op Valentijn

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 773
In een sombere periode van regen, sneeuw en wind verwent Valentijn de harten voor wie echt en dierbaar mint. De lente laat nog op zich wachten maar verliefde zielen die reeds smachten daar weet Valentijn best mee raad als ge zijn feest niet overslaat.…

Storm

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.428
Uit wolken, dreigend duister, Valt regen plassend neer, De zon verbergt haar luister ‘t Is donker heinde en veer, Geen vogel hoort men kwelen, De bloempjes, ons zo waard, Ze wieglen op hun stelen En buigen ’t hoofd ter aard. En op de wilde baren Der opgezwiepte zee, in talloze gevaren, Daar rijst er meen’ge bee.…

Dakloze

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 596
Zwaar klinken de slagen ter middernachtelijk uur Over ’t verlaten plein, door lege donkere straten En in de stilte weergalmt de echo van muur tot muur En in regen ondergaat de stad ’t duister gelaten Lopend in het donker mis ik sterren en maan Kijk slechts somber naar ’t glimmende wegdek In zwarte etalages kijk ik slechts mijzelf aan Verder…

'k Zie de zomer vergaan

hartenkreet
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 780
Alleen wind en regen zingen hun lied het ééntonig geruis van verborgen verdriet mijn ziel neemt die droeve klanken van de dood met zich mee en alle leven ebt weg, lijk een ster-re-vende zee. Ik had met de zomer mijn hoogtij gevierd met zijn klanken en kleuren mijn leven gesierd.…
Greta Casier27 augustus 2017Lees meer >

Zaterdagavond

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 976
de laatste avond van ’t jaar regen slaat met kracht tegen de ruiten jochies van veertien met zakken vol vuurwerk buiten mijn echtgenote zet de oliebollen en appelflappen klaar de laatste avond van 't jaar een droge periode was door de meteo niet voorzien regent nog steeds, klok slaat bij ons juist halftien over twee en een half uur zijn…
leonardo31 december 2017Lees meer >