Alle inzendingen over verlaten

4314 resultaten.

Sorteren op:

Zijn eindpunt was in zicht

hartenkreet
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.249
Geen volle bos Sneeuwwitte haren Deze haren waren witte ragfijne haren Als engelenhaar, gesponnen door het vocht Een vorst in aantocht Zo wit als sneeuw door de jaren daargelaten Was nu zijn in stof verweerde stoel verlaten Enkel de verhalen werden er nog verteld Want vroeger dat telt De rillingen liepen over mijn rug De sneeuw kwam vast…

Vlokkige Pracht

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 922
't eind was te snel dit vriezig donsveer welk ik zo begeer traande ijzig langs mijn pols terneer Eens rein en volmaakt zo puur, en zo naakt is nu slechts een vloeiende spiegel Mijn keten niet vast door 'n sneeuwvlok belast welk tot mijn conclusie slechts was een illusie en mij verlaat in innerlijke ruzie De roodvlamme fikken die…

De snelheid van de tijd

hartenkreet
4.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.233
Een eenzame knotwilg staat daar halfrot verlaten in het veld langs de weg. Hij heeft geluk gehad. Deze wals is niet de zijne. Zijn opengereten bast verraadt de littekens van zijn tijd. Maar toch prijken er scheuten van triomfantelijk groen in de top van zijn bestaan! Dit frisse groen geeft zijn lelijkheid de boost.…
Jan Hertog13 oktober 2009Lees meer >

De Hospita

netgedicht
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.259
Hij is doof - vertelde ze waarna zij grijnzend verdween achter haar blauwe rookgordijn likkend aan een grote envelop voor een volslagen onbekende Mijn lieve woordjes waren tevergeefs evenals haar oude koffie - zure melk en haar gedroomde Nachtwacht die zij ooit had geborduurd op stille avonden van het eenzame verlaten met naald - garen…
jan haak6 oktober 2010Lees meer >

Denk aan mij zoals je mij mocht kennen.

hartenkreet
2.8 met 25 stemmen aantal keer bekeken 2.367
Wees niet verdrietig nu ik je moet verlaten laat altijd een glimlach zijn rond je mond, wij waren geliefden, altijd goede maten steeds tevreden hoe het leven ons ook stond. Leef voort lieve lief op je herinneringen hoor steeds toch weer die opgewekte lach, er zijn toch zoveel van die lieve dingen waar jij steed toch weer om lachen mag.…

Wat de heerser van het universum vermag

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 636
gaat komen en het besef van een kostbare helpende hand wil ik wel eens mijn plicht verzaken verslingerd aan iets lossers raken dan nauwgezet of ruggengraat De ziekte gaat ijlings zijn weg langs aardse wetten waaraan ik me met moeite onderwerp waarbij vallen en opstaan mij ertoe zetten me op draagkracht (aan het lijden evenredig) te verlaten…

Neuzen in de winkel

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 790
De neusselectie vindt ze reuze en uitermate enthousiast verlaat ze met een tas vol neuzen de zaak en koopt ook nog een kast. D'r kast bevat een neus voor alle gelegenheden. 't Zit 'r mee: een trapneus, als ze voet wil ballen een lumineus voor haar idee.…
a8 september 2011Lees meer >

Mensen in tranen

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 692
voor het linkeroog: de wereld lijkt rond en ver weg Ontploffingen niet meer dan wat opwaaiend stof kinderwagens overschrijden in colonne de grens iemand heeft alle grassprieten geteld en krijgt daarvoor de ereprijs Men neme 1 korreltje zout en houde het voor het rechteroog: de wereld lijkt rond en ver weg Gebombardeerde steden als verlaten…

ijs

hartenkreet
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 908
laat ben is het ijs al gesmolten Ik kijk je aan Ik kijk je aan Ik zoek Zoek jij ook Soms denk ik is het ijs nog niet gesmolten wordt het niet eens tijd om je mijn gevoelens te vertellen De angst is te groot Ik ben bang voor de liefde Ik ben bang In mijn gedicht kan ik voor altijd verliefd op jou blijven En zal je me nooit verlaten…

- Nacht zwijgt als kristallen inkt -

netgedicht
1.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 590
geschreven proza laten mij zien dat ik om je geef draai mij om, hand van mij, ze wuift overtuigingskracht, ze schrijft vormvast zwijgt nacht als kristallen inkt, mijn nacht van tijdelijk afscheid nemen onwezenlijk, bijna kunstmatig om zonder klankmogelijkheden te gaan omlijsten voetgangers, die zwijgend staan de donkerblauw fluweel verlaten…

zijn (1)

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 564
soms is alleen niemand om je heen vaak echter een gevoel ieder weet wat ik bedoel vertoeven in een woestijn onherkenbare slijtende pijn of verlaten van praten met vragende ogen die niemand binnen laten een woord dat niet wordt gehoord waar doofheid soms bekoort lege straten holle vaten dode maten open gaten met een verleden het is de…

tinteling

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 699
Want woorden zijn slechts wrakhout dat strandt op de klippen van een verlaten eiland. Duwen opent een schuifdeur niet. Ik wil niet langer schreeuwen in de wind: vanavond zwijg ik liever, en toch niet. Als je de deur behoedzaam opent op een kier groet ik je enkel met mijn ogen en lach je teder tegemoet.…

Herinneringen aan Kerstmis

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 879
werd voor de nachtmis lang en veel gerepeteerd met engelen en herders en een spreek- en zangkoor aan een levendige stal werd veel aandacht besteed een baby figureerde als Jezus in ’n kribbe langs voor na een stemmige nachtmis was het even napraten met familie en vrienden rond het warme haardvuur er werd gedacht aan mensen die eenzaam en verlaten…
Greta Casier19 december 2016Lees meer >

Cocon

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 912
In je cocon als onberoerd van vele vragen slaapdronken wiegend in de armen van de dood nog mooi steeds met je haren zacht om je wasbleke gelaat verglijd je langzaam in zijn koele schoot Versluierd in je ogen die me eens zoveel bewaarden rust je nu verstild in je gebaren alsof nooit je lichaam me had toebehoord verlaat je me berustend, zonder…

Naar een lockdown kerst 2020

hartenkreet
4.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 650
traiteur of supermarkt kunnen wij misschien wat voor een volgende kerst bijleren dat kerst ook met veel minder glitter gezellig kan zijn de warmte moet immers vloeien recht vanuit het hart we missen natuurlijk met de familie het lijfelijk samenzijn maar van ver en dicht verbonden, blijft toch iets aparts verre wensen, verre kussen, en verlate…
Greta Casier24 december 2020Lees meer >

onderwerpen

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 440
nieuwe onderwerpen die je misschien leuk vindt: - feta (21k volgers) - boerderijdieren (7k volgers) - van de weg af (147k volgers) - cartoons (15k volgers) - witte keukens (45k volgers) [verbose] maar nu het aggregaat van de neigingen(conatus) de diep in het plasma van de aansturing geborgen traan van verlatenheid…

20/04/2025 Pasen, Pascha, doornen kronen en kransen

netgedicht
4.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 804
vergeten Paas bloemen lelies geel zonnig verwoorden klokkenspel meiklokjes vol tooien Goede vrijdag 't Paaslam reeds lang geslacht vrijzinnige klanken muziek verzacht Stille graven op Paaszaterdag Gemeenschappen die treuren 't verdriet verplensde ramen Open baren Hoop verlichte dagen op standing uit een diepe slaap 't graf verlaten…
arensoog14 april 2025Lees meer >

Heet is de zomer 1 juli

netgedicht
3.9 met 18 stemmen aantal keer bekeken 740
Examenkoorts, stressfactoren voorbij ingeslagen, weg, verdwenen, rapporten beginnen stof te verzamelen schoolbanken voelen als verlaten Vakantietijd, spelen en schommelen tijd om te overwegen cijfers, uitslagen deemsteren andere talenten krijgen leven de laagste procenten herwaarderen.…

éénnachtsvlinder

netgedicht
4.4 met 35 stemmen aantal keer bekeken 2.294
niet bij je blijf maar lief geef me één van jouw nachten laat ons genieten, lijf aan lijf die ene nacht is van ons samen al ruiken wij 't grote gevaar ik wil me in jouw lijf bekwamen je horen zeggen: ‘ík kom klaar’ voor jou waren er vele an’dren na jou komen er nog wel meer mijn dwalend hart zal niet veranderen ook jou mijn lief, verlaat…
joke schilling25 september 2005Lees meer >

De Lijster

poëzie
4.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.003
Hij had het klooster vroeg verlaten: op de paden Lag de dauw: de hyacinten Hingen blauwgetrost te bung'len in de scheem'ring tussen 't hakhout, Leeuw'rikken, die luchte-krekels, tjirpten hel in hoge hemel: Web van klank in web van stralen. Neuriënd liep hij: gonsde een kever Langs zijn voorhoofd?…
Albert Verwey18 december 2005Lees meer >

Verleden

hartenkreet
4.3 met 26 stemmen aantal keer bekeken 3.831
Wetend dat ik hem morgen weer zal verlaten. Ik laat hem achter met diezelfde pijn, zal altijd blijven dolen Egocentrisch, emotieloos, hard en verscholen Alleen en toch samen, zo zal ik zijn….…
Daniella13 januari 2008Lees meer >

Het houtrapertje

poëzie
3.3 met 49 stemmen aantal keer bekeken 5.605
De winterwind blies feller Uit 't woeste noordenwest, En wiegde in hoge bomen 't Verlaten eksternest. De knaap kroop in de abelen, Bij d'enggevroren vliet, De laatste blaren zonken In 't suizend oeverriet.…

Manon (Deel 1)

hartenkreet
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.495
vroeg zou bezwijken de hitte is hun zegen Gods tot de sukkel’s moegetergd afgrijzen : de grond versteent tot op de rots ; dit zou weldra een tol gaan eisen zijn hard gevecht met de natuur valt hem nauwelijks te benijden ; hij wordt onwel en gauw slaat 't uur van zijn plots schielijk overlijden het jong gezin, in rouw gedompeld, verlaat…

Die studam 1

gedicht
3.0 met 25 stemmen aantal keer bekeken 9.250
Daar is niemand anders te sien op die verlate terras halfpad teen die helling van die berg met 'n rusplek wat nuut lyk maar waarvan die verf reeds afdop. Daar staan stoele onder verbleikte seil. 'n Wipplank, twee swaaie. Die valwind is koel en maak ringe wit skuim in die water ver onder.…

AVOND-BESPIEGELING IN EEN BOS

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.526
gij doet al mijn moed herleven; Met u kan ik gerust naar mijn bestemming streven; Met u treed ik zo kalm mijn jongste rustplaats toe, Als ik dit woud verlaat, en naar mijn leger spoê. 1793…

Die dag

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.117
Op 't strand ligt de verlaten pier verroest tegen een blauwe hemel. Dichtbij lijkt Noordwijk hier, maar 'k kies de havenhoofden, die met hun armen schepen welkom heten. De hengelaars die staan er maar de hele dag zo bij elkaar. in donk 're plassen zie ik wolken en het blauw, en alles zucht 'k hou van jou.…
Ralameimaar24 december 2014Lees meer >

Eensaamheid.

poëzie
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.604
En stadigies sterwe die dag, so's éen in sij armoed verlaat, ongesien, ongeag, sonder suggie of lach, waar niemand van weet of van praat. Nou blij die lug alom in stil aanbidding staan; geen tampende bel wat die ure tel, - net die sterre wat kom en gaan.…

IJZERLEGENDE

poëzie
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 939
Wat deed u verlaten uw outertroon? Wat bracht gij naar hier Heer Jezus, uw Zoon, in wie wij geloven en hopen? En langzaam hief Naar fijnwitte hand Onze-Lieve-Vrouwe van Vlaanderland, en 't was of engelen zongen: 'Wat op mijn borst ik heb gelast, wie ik in mijn armen zo warm houd vast, is niet mijn eigen Jongen...…
Pol de Mont10 december 2017Lees meer >

Hap, Slik, Weg

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 519
gezicht kan ik niet zien Wel haar haren en tranen Uiteindelijk stikt ze in laatste adem Van het snikken Ik wil haar kussen Dus stap uit mijn lichaam Knielend aan haar zij Breekt mijn hart opnieuw Hij bloed leeg Ik voel het uit mij stromen Alsof mijn lichaam huilt Schreeuwend om genade Ik zak in elkaar Verslagen, verwond en verlaten…

DUIZEND METER FILM

netgedicht
4.8 met 18 stemmen aantal keer bekeken 479
(alle meisjes leiden zonnige, kleine levens, de avondwind om elke zachte hoek, zuchtend om hen heen) Witte troostmeisjes verschralen in rook, verharden permanent mijn trekken en ik denk over liefde, verlatenheid, geloof ik kijk naar de Noordzee, mijmer over alle parallelle werelden, onder het licht van deze zon en ergens moet perfectie…