Alle inzendingen over hoed

770 resultaten.

Sorteren op:

“We are the sun” van Yes

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 877
De stralen en de rode gloed omzoomden je Australische hoed. Zo nam ik een foto van je. Toen je heenging gebruikte ik hem voor de kaart. “We are the sun”, zong je altijd als je blij was.…

Wij zijn kindren van ons land.

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.750
Bloemen van de waterkant Ons de hoed versieren. 't Water dreigt, maar krijgt ons niet Achter onze dijken, En de verste zeeplas ziet Onze vlaggen prijken.…

Blijf bij ons Heer

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 521
Wij danken U voor al het goede Dat U naar ons luisteren wilt En dat Uw liefde nooit verkilt Heer, neem ons in Uw hoede.…
Fedde Nicolai21 augustus 2015Lees meer >

Zonder om te kijken

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 579
- Ik groet je, Omdat ik je zo goed ken, Dag vrouw Aukema, hoor je Me zeggen, je kijkt me aan En je twijfelt of jij dat bent, Want tussen jouw ogen en de mijne Zitten lichtjaren van afstand - Horen en zien doe je alleen nog In de verte, En die man die je net groette Is misschien wel je eigen man, Want ook hij draagt een hoed…

binnenval

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 400
ik schilderde zachtjes een appel rond maar hij keek op, hij had een mond een lichaam viel in nat papier verdween in kleur, bleef niet bij hier een stem achter glas zei: verdriet is traag, maar nooit voorbij ik voelde hoe het adem nam als stilte die van buiten kwam een hoed dreef traag, een deur erin ik deed hem open, stapte in…

De doorne eenkhoorn

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 554
Voordat de kat het doorhad, Pakt hij de hoed, Snel te voet, Pompend bloed, Voorbij de stoet En groet de kat. Jazeker, hij heeft de hoed van de kat gejat. Die adrenaline Werkt als cocaïne. En zo rende hij Als een bezige bij In de nabije kantine.…

Bijdegronds donker

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 479
schor krakend zwaaiden monumentale kerkdeuren open voor in het zwart geklede mensen met hun hoge hoed die in stijf raffinement het publiek verstrakten tot het ultiem moment in bijdegronds donker murmelden talloze overleden stemmen over de pijn aan hun gemankeerde ziel beroetten walmende kaarsen het wit graniet van de zerken uit…
wil melker26 februari 2022Lees meer >

Onzeker

hartenkreet
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.431
En steeds wordt door iemand beloofd "er komt een eind aan jouw onzekerheid" Maar waarom kan ik dit niet geloven Zo leef ik al negentien jaar lang Men kan me wel vanalles beloven Toch blijf ik op mijn hoede voor die afgang Valt er iets aan te doen misschien? Moet ik mezelf dwingen tot kiezen?…

HERSTART

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.011
Een hoed kiest het hazenpad. De vaan is volledig dolgedraaid, de kinderen zijn uit hun gewone doen. Een valse start, dat doen we over. De klok teruggezet, de film gespoeld naar herbegin: Vredig wordt het nieuwe jaar betreden. Er is geen vuiltje aan de lucht… De wens blijkt de stiefvader van de gedachte.…

winterzotheid

netgedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 831
in de hal hang je tegen mij aan voor de spiegel oog je mooier de zwarte hoed verbergt mijn omhelzing, het landschap lokt ons naar buiten, witte bruiden staan uitbundig te wuiven in de zon het is stil..…
Rieg6 januari 2008Lees meer >

Ondoorgrondelijke gronden

poëzie
3.6 met 20 stemmen aantal keer bekeken 3.124
Hierom, opdat ik zou mogen Hoeden mij voor doods gevaar, Zoek ik stadig naar deze ogen, Om gewond te zijn van haar. Zoete wonden, zonder sterven! Lieflijk sterven, zonder dood! Aardig stelen, zonder derven! Wonder derven, zonder nood! -------------------------------------- uit: Roseliins oochies (1639)…

tragiek van een dichterskind

netgedicht
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 533
zoals haar haar vervilt tot een hoed drapeert ze zich met haar voeten aardend uit haar bladzijde haar vel verschrompelt naar de rand op het boek wil ze vloeien gelezen worden om nog eens een vermoeden van een leven te voelen zij is het kind van een dode dichter reeds lang vergeten sinds de schimmel aan het papier begon te knabbelen…

Er brandt altijd wel een lampje

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 553
donker zich heeft verstopt achter een witte deur alles en iedereen is verdwaald de zomer zoekt de herfst de winter verstopt zich ervan in het licht van de geest waar angst overheerst en de moedigen blijven staan tot de rust weer keert moeder blijft me roepen de lente spurt van de winter maar remt voor de zomer en ik ben op mijn hoede…
Steven23 augustus 2009Lees meer >

Bij je vertrek

gedicht
2.7 met 35 stemmen aantal keer bekeken 26.320
kon zijn waarin breuklijnen konden verzachten tot de fluwelen ongereptheid van een olijftak waarin we je ogen weer inktglad konden strijken je bedremmelde beentje in glans konden laten overtreffen waarin we je huilbuien en woedeaanvallen voor altijd konden afwenden. uit het slagveld van je ouders wilde ik je wegplukken je koesteren en hoeden…

Zoveelste golf

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 565
feministen zwaar balen vooral die wonen in Maastricht met uitzondering van Angelie Zij waarschuwt met haar vingers en telt theatraal één, twéé en drie laat gitzwarte vlerken verschijnen rode hoorns uit haar voorhoofd haar tanden als een haaiengebit Wie niet horen wil zal zij eens bijten Wie niet wil zien zal zij graag doorboren Hoed…

In tegenstellingen

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 501
Maïsveld badend in de brandende zon, Strooien hoed die mij beschermt tegen Dodelijke steken - Aardappelveld overspoeld door rijke modderstromen, Oogst onmogelijk gemaakt voor tractoren, Geen machine die er nog kan komen - Alleen mensenhand die uitkomst biedt, Overvloedig licht dat welhaast alles onzichtbaar maakt Ogen die maar niet…

Onverwachte groei

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 558
Terwijl de zomertijd Zich zacht te rusten legt, Blaad'ren nog net niet vallen Maar wel verkleuren in tinten Goud en brons, Ook de schijnbaar altijd Groene heg het hoofd langzaam Hangen laat, Is daar op die dode plek Plek waar zomers nooit iets Groeien wil zomaar de onverwachte Geboorte van jullie drieën, Getooid met charmante hoed…

Oude mannen

gedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 10.163
Sporen van oude strijd zitten nog in de hoed, maar teruggebracht tot de laatste, op onvaste voeten. Zijn ogen dwalen door zijn lentetuin, de hele tafel staat in bloei. Kijk de hyacint gaat als een geil beest uit de bol, zegt hij. Ik kijk.…

Waakzaamheid geboden

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 454
Rauwe stad met lange muur alsof de tijd heeft stilgestaan Op mijn hoede in Taroudant Irritant als je geld wordt gerold er met geiten wordt gesold op de zondagse soek Het vuil in straten en op pleinen opgehoopt en rondgewaaid Taroudant laat zich ruiken in geuren laat zich horen in stilzwijgen laat zich zien in blikken van de kreupelen,…
Monique L28 oktober 2020Lees meer >

De gastvrije doden

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 7.745
Een hoed ligt op het hoofdeinde van eengraf, in de deuk staat regenwater. Het muurtje rondom neemt laag na laag af, de toegang gevormd door een enkele rij stenen, om de levenden door te laten. Mezen buitelen dor de lucht of pikken pinda's van een snoer.…
Willem Thies14 november 2017Lees meer >

dat verenschuddend fluit

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 807
ontloken is vliegt en flitst naar prooien die zich levend plooien in jouw bek je schaart de wind knipt in lucht je vleugels uit probeert een steile klim hoogte zit er nog niet in en duikelt sierlijk naar omlaag ik zie je takjes slepen vlechten zul je niet vergeten om later eieren te broeden en dan jouw grut naar de volwassenheid te hoeden…

als de wind gaat liggen

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 515
een straffe storm of bedreigende waterval ontmoeten we in de schaduw van ons bestaan ze duiden op onze kwetsbaarheid of verval al wat tijdelijk is raakt uit het zicht men hoede zich, derhalve, voor het vergaan van wat achter een verscholen diepte ligt het is de tijd, die dwingt tot inzicht ja zeker, ze is zo rekbaar als elastiek dagen dragen…

de doden komen altijd terug

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 525
daar loopt hij dan een kleine montere man in korte broek baardje het tanige bovenlijf ontbloot verwarde piekharen steken onder de verfomfaaide hoed pretoogjes glinsteren achter de ronde bril slaapzak onder de arm geklemd de waterzak in zijn hand een zweetdoek bungelt aan de riem van zijn kaki broek no dead man walking…
J.Bakx30 januari 2023Lees meer >

dichter

hartenkreet
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 940
stem uit een zo ver verleden weerklonk: denk nou maar niet dat het wat wordt dat dichten daar ’s gewoon niet mee te leven en woorden schieten altijd weer tekort Toch heeft hij me een bundeltje gegeven en ook een zoen ik was wel zeer vereerd hij sprak nog: immer blijven streven ik mompelde: ’k heb veel van u geleerd Tot slot nam hij zijn hoed…
Lizzy13 december 2002Lees meer >

Zwarte Panter

gedicht
4.4 met 49 stemmen aantal keer bekeken 21.695
Maar hoed je voor het lelieblank gebit. ------------------------------- uit: 'Traliedieren', 1999.…

Toscane

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.133
wanen in het spel van leven en de tijd soms triest dan weer verblijd gericht op God en eeuwigheid Toscane met zijn files op de autobanen tussen droom en zakelijkheid als ruwe steen achter een sierlijk masker vooruitgang moet waar gaat dat heen geen tijd Toscane voor meer uitleg of voor ledigheid groet aan jouw platanen hun groene hoed…

En dan de vissen van H.J. Doff

netgedicht
2.7 met 26 stemmen aantal keer bekeken 2.869
Hoed u dus voor de onevenheden; houd één vinger stijf in de vissenkom, dek met de andere het verleden. Vraagt men u dus naar die vinger extra, zeg niets: uw vis zwemt zwijgend om en om: uw beloning komt veel later, ach ja.…

Staccato applaus

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 553
gang over de bühne waarbij hij met vage doch stevige lijnen zijn publiek mateloos wist te boeien niet alleen door inhoud maar ook performance hij was het die aan de touwtjes trok en speelde met marionetten begeleidde hun adem in ontspanning en lach als gesynchroniseerde emotie met staccato applaus hij gaf hen zijn hart hand en hoed…

Het is de kunst

gedicht
3.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 4.448
Begint het in mijn bast te klinken, hoed u: duizend bronzen klokken donderen mijn gram over het grasveld uit, gericht op u - onschuldige bezoeker. Brombast. Breektaal. Briesklank. Over wat aan het hier ruim tentoongestelde mij weer niet bevalt. 'Kunstenmaker? Brokkenklaas!' Het is mijn aard, dit streven naar omhulde gaafheid.…

mare

netgedicht
4.1 met 14 stemmen aantal keer bekeken 666
vele sterven om in het hart 't vervloekte rood als vreemde pijn te kerven vragen vonden steeds weer gaten nog luider schreeuwend dan het kind dat in regen en rebelse wind oog in oog stond met het achterlaten ik liet geen enkel beeld onbeheerd of dat wat zich met schaduw voedde magie werd uit mijn lijf geweerd en immer was ik op mijn hoede…