580 resultaten.
Jozef van Arimathea
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
640 Wie is toch deze man
met die bekende naam,
wat geeft hij door zijn handelen
de mensen te verstaan,
voel je de rust
in deze man,
zijn sterke Godsvertrouwen,
de stilte in de tuin,
de eerbied van de vrouwen,
hun moed om na Zijn sterven
geurolie te bereiden
het geeft mij houvast
in de tijd van lijden.
Bij Lukas 23 : 50 – 56.…
De wetenschapper
gedicht
2.5 met 25 stemmen
9.994 Nieuwsgierigheid, het houvast van het weten
wat denkt een vis, hoe zwermen de planeten
Hij dwaalt, verdwaalt en vindt en zoekt naar meer.
Meten is weten. Wie verzon die leer?
Hij meet en meet en raakt nooit uitgemeten.
De meetlat breekt, door houtworm aangevreten,
de bliksem slaat zijn weerballonnen neer.…
Een wilde bloem (liedje)
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
569 het haar
uit je gezicht en
open weer je blik
je kunt de buitenkant
niet binnen krijgen
in een hoofd dat
vol met watten is gepropt
waarin je zoekt
naar de gewone dingen
die door totale chaos
blijven weggestopt
droog je tranen
veeg het haar
uit je gezicht en
open weer je blik
je zwabbert door de dagen
zonder doel en wat houvast…
Som
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
487 Na het scheiden, het schelden,
na 't daag'lijks overtreden van wetten
en moeilijke zoektocht
afwisselend warmte en pijn
houvast als een klimplant
hier en daar
kruipend naar boven,
niet huilen of zeuren
doorgaan maar.
Ik vraag nu de bloemen en planten
hoe kunnen jullie zo stralen
en geuren, zo mooi,
dag na dag zijn?…
Investeren
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
626 werd ik opgevoed
Met ’t vraag en antwoordspel der Catechismus
Dat stampten we in ons hoofd; broeder Simplismus
Moest zorgen dat ’t geprint werd in ons bloed
Om Goddelijke zekerheid te planten
In de rode achtbaan van ’t Interne Boek
Beschikbaar op de virtuele Nook:
De Geest die ons omringt aan alle kanten
Was het bedoeld als vangnet of houvast…
Omlijsting (3)
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
749 Beschermt achter het glas
geef jij mij een dynamisch inzicht in ons houvast
terwijl de aanraking van een afstand transparant voelt
mijn poriën zuigen jouw souvenir
door middel van verzachte tintelingen tijdens mijn bezinning
en trekt de spanning uit het lichaam zoals jij het altijd hebt bedoeld.…
Wist ik het maar
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
578 Ik beloofde mezelf mijn eigen steun te geven,
maar ik verloor het houvast dat me recht hield.
Vroeger had ik een schouder om te leunen.
Een hand die me vast hield.
Een woord dat me troostte.
Lippen die mij zoenden.
Alles is voorbij.
Ik sta er moederziel alleen voor!…
Stukje zekerheid
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
503 mij
waardig neergezet
kleur woorden
op het blanco doek
maar het is niet
genoeg om als poëet
mensen te onderwijzen
zij willen contact en liefde
vooral in echte bewijzen
heb mezelf weggedaan
in goede doelen
aan de overkant
gelukkig ben ik hier
nog overeind gebleven
maar mijn zekerheden
zijn verdwenen
dwaal rusteloos rond
zoek houvast…
Religie schraalt
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
458 gebeuren
de omgang en
processies zijn voorbij
mensen delen
minder met elkaar
waar de religie schraalt
terug gezet op
de eigen stek is het
vertrouwen weg omdat
ieder lijkt te gaan voor
alleen de eigen plek
leiders raken
meer in diskrediet
de door wetenschappers
uitgestippelde wegen
kennen zij ook zelf niet
wij zijn het
houvast…
Geen nostalgisch gezaag
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
648 Hoe
gemeen de een de ander strafte, buitensloot,
geen houvast bood, zelf verbloemd onzeker.
Over deze oude beelden praat ik niet, maar treuren
kan ik daarom wel. Wat mij van toen vooral verdriet,
is onbegrip door niet-gestelde vragen. Een oordeel
splitst en splijt de boel al voor elk begin van zagen.…
het jeugdig schrijven
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
407 voorjaar
ontwijkt in een collectief
doch eenzaam verhaal
het speerpunt van mijn taal
ligt aan haar hart, vastgesjord
door een tros van gespleten tijd, hoe
laat het is is slechts een wording
van aaneen geregen twijfels
momenten zijn kostbaar telkens
wanneer onze ogen zich kruisen
en vragen ontwijkend de dag
passeren omdat genegenheid
het houvast…
Ik Klimop
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
402 op te heffen
en als we kussend één adem zijn
zijn we ook nog één geest
geen verschillende gedachten
één hartstocht, niets dat ons scheidt
eens met elkaar en met onszelf
compleet in grenzeloos
Maar waar ruimte is, komt
aanwezigheid, stilletjes sluipen
er gedachten binnen, hand in hand
bouwen ze een dikke muur
als een onwrikbaar houvast…
De tijd kerend
netgedicht
4.8 met 25 stemmen
498 opdwarrelen
en jij met het losse
golvende haar nog
met de tang gekruld
in de licht belegen
vintage kledij
die zich nu in
modische snufjes
helemaal kan uitleven
daar waar oud en jong
elkaar weer kunnen
vinden in model en stof
die jong weer uit het
slop heeft getrokken
omdat zij zich
verloor in de veelheid
van verandering en nu
weer houvast…
in de kantlijn van de tijd
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
563 waar nu het oude jaar eindigt
kijk ik terug op voorbij de tijd
aleer het nieuwe jaar begint
ik geniet weer de vrolijkheid
van familie en vele vrienden
ik gedenk wie mij vertrokken
naar de overkant van de tijd
waar het nieuwe jaar begint
ter herinnering en houvast
pak ik dit alles voorzichtig in
om ze graag weer te openen
in de mij frugale…
Rust en stilte
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
455 zou
willen stromen
met de groene
lente zee
is alles leeg
de energie is
verbruikt om zelfs
ook maar rechtop
te blijven staan bij
alle uitdagingen
van het bestaan
je laat alles gaan
om eerst zelf eens
even bij de mensen
te komen en je
reserves in energie
aan te vullen
nog zou je zo
de wereld in willen
stappen maar het
houvast…
drie-eenheden
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
364 Onmenselijkheid
eenzaamheid en verlatenheid
tegenover het falen der conventies
en tradities evenzeer
zonder steekhoudende zin
noch enig houvast.
Meta-realiteit
metafysica of
één gedeeld onderbewustzijn
daar vermoed ik het bestaan
van een meer essentiële
mystieke waarheid
die zekerheid biedt
en rust geven kan.…
Protocol: vriend of vijand?
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
400 Toch, als het samen gemaakt wordt,
kan een protocol fluisteren:
“Hier is houvast.”
In het ochtendritueel,
in koffie en rek,
in drie punten van aandacht
wordt angst op afstand gehouden.
Stemmen die dwingen,
kunnen zwijgen
door muziek, door stappen
en een telefoongesprek.…
Hij en verdriet....
hartenkreet
3.9 met 20 stemmen
2.857 Want dat onthoudt hem van zijn vertier
Ik kan hem niet wijs maken dat het zo gaat
En dat het finito is en zal moeten worden vergeten
Voor hij weer met tranende ogen staat
Tot de gevoelens zijn gesleten
Mijn lieve jong, pak alles nou gewoon op
Pak mijn hand nu vast
En we lopen samen terug naar de top
Ik en de rest van je vrienden zijn je houvast…
LUCHT
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.487 niets dan lucht ben ik helaas geworden
onbegrijpelijk vluchtig zonder houvast
onzichtbare papieren baas vingerloos
vind ik mijn weg op de tast morgen
overmorgen de dagen daarna een klucht
voor velen anderen zijn boos vergaand
geïsoleerd informatieloos ik ben lucht
niet bestaand of anders een vliegende vis
die hapt en hapt naar adem verstikkend…
De ideale lijn
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
830 de tegels je leef-
ruimte tellen, maar toekomst blijft
een snel vergeten: Dertig jaar
in ochtendjas op zoek naar
het beloofde land, die jongensstad
van ranja & jenever -
II
Verdwaald, nog steeds de weg niet
weten, hoewel je eigenlijk
niet bang moet zijn en littekens
mag blijven slaan rond eigen
huis, die zekerheid -
met houvast…
bezopen diagnose
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.382 in zwoel koele ruimtes
lekker nat in de druip
van onder aan de kruip
een tikkie helderziend
scherp ja met de oren
opzij en niet van voren
graag de vleugels uitslaan
piepend met de fluit
op de juffertjes uit
tegen ochtendgloren breekbaar
zweverig hunkerend naar rust
de wereld staat op zijn kop
wordt veel te licht
voeten zonder houvast…
Deze oudheid
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
483 Er is geen houvast meer,
wij zijn de weerspiegeling van de toekomst;
ruïnes zie ik, omgeven door sceletten
en ruimtewezens in aanbidding voor Gaia
op zoek naar souvenirs.…
Spijbelende beloftes
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
675 tegen het gesteente
dat moest zwijgen, geen langgerekte
palissades maar wat gestapelde
kluiten uit het woeste water dat
weigerde te drijven
- buurvrouw, jij bent de verlosser
van zware lijven, en als in koor
toetst elke piano de schreeuw
van de pasgeborene -
en toch strompel ik terwijl
mijn schreden ongezien
zich schragen aan ieder houvast…
Eiland
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
562 oeverloos
verder niet ziend
Spoelen grondzeeèn
de bodem los
van bestaan
het wit slechts
als schuimkoppen
Op grauwe golven
doet monotoon
motorisch geweld
het scheepsdek
verlangend trillen
Patrijspoorten kijken
schimmig van binnen
naar buiten slechts
achter druilerige
regengordijnen
Vertoont zij zich
met iele blik
het houvast…
In de kim, de ziel
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
576 licht
in water vrij van kragen
~~ ~~ ~~
Kleurstelling is ingetogen
waardig
Kalm of stemmig, zoals men ook
wel zegt
Vervaagd landschap is de kneep
Slimheid kijkers te verrassen
met trouwens altijd goed zicht
in versoberde kleuren
~~ ~~ ~~
In de kim zit de ziel van 't on-
eindig
Een parel bevat de geest van
de zee
In 't houvast…
Zonder één woord
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
692 van het ene op het andere moment
sta ik hier naakt, nu niets meer is, zoals het was
te midden van al die scherven zoek ik krampachtig
naar houvast in dat wat leven heet
wat eens mijn basis was, is veranderd in onzekerheid
cement omgezet in tranen, voelt het als één grote zee
waarin ik stuurloos ronddobber, in de hoop
langzaam weer grip te…
Mijn Moeder
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
685 Zij gaf mij het leven
zij gaf mij te drinken en te eten
zij was mijn eerste houvast
zij gaf mij liefde, dat kon ik toen nog niet weten
Onvoorwaardelijk was zij er voor mij
zonder haar geen leven
ze leerde mij praten en lopen
we hebben veel om elkaar gegeven
In goede en minder goede tijden
bleef ze altijd positief
ze stimuleerde mij in…
Een mens te veel ?
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
504 Ik, in wie jouw ogen de mijne zullen
lezen en in wie jij evenwicht vindt
en enig houvast, omdat ik wil dat
mijn plaats naast die van jouw zal wezen.…
In spiralend zand
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
468 voorbij het schaduwrijke loof
van eeuwenoude eiken
zindert zomerse hitte over
geelkleurende korenvelden
naar kerktorens in het verre land
stilte markeert de vlucht
van een spaarzame vogel
die hard schreeuwend de
koelte verlaat geschrokken
door een plots springende haas
wind ruizelt het blad
krijgt houvast in spiralend
zand op het uitgelopen…
zoals druppels glijden
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
553 zoals druppels glijden van een blad
geen houvast meer in jouw leven
de emoties drijven je ogen druipnat
het wordt stilaan tijd om opnieuw te streven
hou je vast aan de takken van de bomen
want een felle rukwind kan plots verschijnen
en kan zorgen voor wanorde in je dromen
laat je gevoelens nooit meer ondermijnen
zet je leven terug op de…