490 resultaten.
De kaaiwerker
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
259 Een plank die kraakt.
Een zak graan
tegen een schouder.
Tarwe.
Uien.
Aardappelen.
Steeds dezelfde oversteek
tussen wal en schip.
Op vrachtbrieven
bleef soms een vak leeg.
De goederen gingen verder;
de handen verdwenen
in het lossen van de dag.…
IKEA frustraties
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.459 Na veel geploeter en geboor
staat er uiteindelijk een kast
trots sta ik ervoor
compleet zelfs, hetgeen mij verrast
Nu inrichten, zoals ik het wil
boeken voor hem en haar
de kast kraakt, ik gil
en stort van ellende uit elkaar
Er rest mij nog maar 1 ding
opstapelende woede terwijl ik bel
en dit was het antwoord die ik ontving
“maar meneer…
het ijs is dun maar hard als steen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
776 weer vrede
tenminste dan met mij
want je bent de enige in de rij
met dingen doen die moeten
of met in mijn geheugen wroeten
doe je als een suikerspin
één hap en je springt weer de leegte in
met het zoet dat je papillen raakt
maar zoet smaakt pas zoet
als je weet hoe bitter smaakt
één rondje kun je nu schaatsen
terwijl het kraakt…
Weeralarm weer
gedicht
4.5 met 94 stemmen
14.634 Wat vast zit knapt
en kraakt en breekt ten slotte af,
als zwiepend buigen niet meer gaat.
Kijk, afval, na het zinloos zwerven
eerst opgewonden rondedansend, vindt
nu doodmoe zijn einde, laat zich zinken
langs de kanten van een sloot.
En regen striemt en slaat
en laat het water klimmen
naar de stormvloedkering.…
Op weg naar nu...
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
763 In het huis is niks dan leegte
ik zet één stap en dan nog één
en nog één, stap voor stap
ga ik door de ruimte heen
de bodem kraakt, boven mij
hangt een gouden lamp....
Ik herken het hier, maar ben
er niet thuis, ik zit nog in de
toekomst rond te dwalen.…
onder de nagels
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
741 bepleisterd met genadezalf
het schillen van een ui
leidt tot botulisme onder de nagels
de vergiftigingsdood van het spreken
de mens
krult slechts tot daar waar het reikt
al de rest opgesloten in de harmonie
van voor de geboorte
men noemt dat zelfontplooiïng
en de rest ligt finaal op de eindstreep
ik strek mijn vingers
maar het kraakt…
Luik.
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
634 Bij het eerste licht klinkt een echo, kraakt de derde trede even
als voorheen. De leegte geurt vol koffie. Stof in verre hoeken
draagt de kleur van eer en leed. Het knarst in zijn gewrichten,
ademt enkel op het trage ritme van wie hier niet is. Het verliest
zijn lenigheid, swingt niet meer in al zijn voegen.…
Eigen keus
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
544 Haar eigen fietsbanden zijn bijna versleten
alles kraakt en piept, zie deze schaduwen
terwijl zij rijdt, ze zijn kamerhoogte groot.
In fietstassen neemt zij oud nieuws mee.…
Duurzaam
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
749 De takken kraakten van de pijn,
zijn bladeren dof en vaal.
Waaien in de wind was echt niet fijn,
z’n wortels lagen bloot en kaal.
Hij had geen houvast meer,
dus vallen was zijn enige keus.
Met gratie ging hij daarom neer,
met een enorme klap, viel deze reus.
Het enige wat ons nu nog rest,
is iets te maken van zijn stam of tak.…
Servi
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
554 We voelden ons bekwaam
Maar alles
Dat wij zagen
Werd vertroebeld
Door dagen
Die we leken
Te beamen
Voorvaders vergaten
Dat veelvraten
Niets bezaten
Zonder
Het planten
Van onheilspellende zaden
In de gronden van
Zij die ook waren
Maar dan wat minder namen
We herdenken nog de namen
Maar de daden van de
Handen die
Landen kraakten…
TUINMAN
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
147 Het huis kraakt even in zijn voegen.
De oude boom draagt gouden roest.
Ginds veegt tijd een verre vogel uit.
De uren en de muren, altijd daar
en altijddurend, zijn hardnekkig
in de waan van zijn bestaan.
Gasten kwamen, vrienden gingen.
Schaduwen zijn hem al voorgegaan.…
monachos
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
1.255 een roerdomp riep
een onverstaanbaar antwoord
en reigers snauwden hem af
tot een merel
bij het eerste licht
amos in vervoering bracht
verscholen rook hij weer
in de turkse badstoof
de geur van amandelolie
daar bewoog wiegend
in wolken kaneeldamp
de donkere orante
opstand brak uit in zijn vlees
en op zijn schouder
kraakte…
amos monachos (tweede versie)
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
1.682 een onverstaanbaar antwoord
en reigers snauwden hem af
tot bij het eerste licht
een merel het afgeschut
register open zong
hij rook weer verscholen
in de turkse badstoof
de geur van amandelolie
in wolken kaneeldamp
wiegde met opgeheven armen
de donkere orante
opstand brak uit in zijn vlees
en op zijn schouder
kraakte…
oliebaron in de ijstijd
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.069 met een zeel
want de noordpool dijt uit in kringen van drijfijs
een doffe schots kantelt en knelt in de havengeul
een ingesloten luchtbel wacht op het houweel
kolommen van spiegelglas kapen de horizon
dempen de zenuwhoest van hoge heren
de bariton van het gegrom, een olijke rel
terwijl ze sushi en medoc slempen
de schaar van de kreeft kraakt…
Vrouwen en Draken
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.753 Geen spel
De Draak, nooit mijn geliefde
Trapte hard op mijn ziel
Kraakte gevoelloos
Begon daarná te dansen
Getrokken werd de bel
Een viertal mensen diefde
Ontnamen mij mijn werk
Geheel onterecht
Andere Draak is China
Weergaloos: elke tel
Samen alleen. Zij hiefde
De glazen.…
het leven is een lied
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
788 val je wakker in slaap en je gaap
is het magazijn van een nieuwe dag
je stem kraakt en je smaak
heeft de geur niet van een lach
heb dan geen angst
wees niet bang
dat hoeft vandaag niet
want ik breng je deze dag in een lied
het leven is een lied
een prachtig lang lied
het leven is een lied
veel te kort voor verdriet
als je…
het leven is een lied
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
796 val je wakker in slaap en je gaap
is het magazijn van een nieuwe dag
je stem kraakt en je smaak
heeft de geur niet van een lach
heb dan geen angst
wees niet bang
dat hoeft vandaag niet
want ik breng je deze dag in een lied
het leven is een lied
een prachtig lang lied
het leven is een lied
veel te kort voor verdriet
als je wacht vul…
Winterdag
poëzie
3.5 met 2 stemmen
1.231 Het mosbed kraakt, — de rappe voet
Drukt sporen in 't besneeuwde groen;
Ginds kronkelt, als een welkomsgroet,
Een blauwe rookwolk door 't plantsoen;
Van verre klinkt, met slag op slag,
De scherpe bijl op 't harsig hout...
't Is toch een heerlijk ding in 't woud ,
Zo'n winterdag, zo'n winterdag!…
Babel
gedicht
2.2 met 4 stemmen
1.107 We vrezen
geen orkaan of vorst die kraakt, eren de dageraad
met verwachting en glans. Grijnst het lot ons gunstig
toe, zijn we volgelingen op elkaars heldendaad.
Bedreigt op een dag een glimp van redekunstig
stagneren de voltooiing.…
Nog eenmaal...Van Gaal
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
840 De eerste klap van de Oranjebrigade
bleek een rijksdaalder waard - plus de genade,
de Zilvervloot kraakte de Spaanse Armada,
'n 5-punts revanche - geen woorden maar daden!
De missie was helder en oogstte succes,
Australië, Mexico en Costa Rica
werden bedwongen met Houdini-acts
...tot de vloot strandde nabij Argentina...…
Mijn oude huis
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
782 hun niks waard
De oude eiken kasten die nooit kapot gaan
En de muren die mijn gesprekken
en mijn gebreken kennen
Ik ruik in mijn huis de meubels
De sigaretten van mijn man
Die nooit meer terug zal komen
Maar ik hoor de bank kraken
Waar mensen op zaten die
bij mij op bezoek kwamen
De piano zo vals als wat
Want ik weet hoe de trap kraakt…
Het pad van gruis
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
459 verworven
soms zelfs krachtig beleden
de ochtend kent thans geen gloren
het licht voelt als verdoofd
wanneer word ik opnieuw geboren
en door wie wellicht uitgeloot
ik heb weet, dat ikzelf
zal moeten herscheppen
het lijkt nog reiken naar een te hoog gewelf
of op pijn verdoven door 't hart te ontsmetten
de dynamo van mijn dynamiek
kraakt…
Unieke pietenbaas
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
696 het rijtuig
of de koets met paard of welk vehikel voor zijn intocht was gehuurd
Een leger pieten werd vooruitgestuurd
kleurrijk en feestelijk
en zwaar geschminkt verguld
smaragd scharlaken wit satijn
turquoise blauw en karmozijn
We wreven onze ogen uit
die vroege ochtend, vijf december
in de morgenstond, de spanning
steeg het kraakte…
De buhne 2
netgedicht
4.4 met 27 stemmen
492 het publiek was
enthousiast wilde zich
vaker de lippen aflikken
en kicken op lustgevoel
maar de vloer kraakte
piepte en weerhield
de meute met het zelfde
voeten en handenwerk
als de blonde die nu
tegendraads draaide
en het geharrewar
in de ogen nam af
maar stilte gaf als
rustgever geen pas
het publiek genoot
in pure ongeremdheid…
Ge moet chance hebben in alles
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
291 Ge moet chance hebben in uw lijf,
dat pijn u niet te fel zal raken,
dat ge nog kunt en durft ontwaken,
al kraakt de ziel soms oud en stijf.
Ge moet chance hebben met uw volk,
die blijven als de jaren wegen,
die troosten zonder veel verlegen,
hun hart klopt mee — uw levenskolk.…
Wervelwind
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
298 Er kraakt iets dat niet terugveert.
Hij zakt door zijn knieën
tussen glasscherven en tocht.
Aan de andere kant
zegt zijn moeder zijn naam
alsof ze hem vasthoudt
aan iets dat nog niet is weggevlogen.…
Het huis herinnert zich mij.
gedicht
4.0 met 33 stemmen
13.372 Behaaglijk kraakt elke tree:
naar boven m'n kind en naar bed.
En het bed, eens zo groot als een boot
waar ik mij stuurman op wist,
is nu zo groot als het is:
een deken of aardappelkist.
De golvende zee van destijds:
een gebeitste vloer, 3 x 5.…
- Dakloosheid heeft vele namen -
hartenkreet
4.2 met 27 stemmen
999 Als het buiten genadeloos vriest en kraakt,
ijzige koude de stad geconfronteerd
en dakloosheid winteropvang nodig heeft.
Als radeloosheid toeslaat en isolement raakt,
ik de verlorenheid van dingen zie
in bijzonder moeilijke omstandigheden.
Als plaatsen om op te vangen hongerig zijn,
aandacht voor de grote hulp de wanhoop zo nabij is.…
Uit de serie: Herdenking kamp Ravensbruck III ; Pourquoi pas?
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
1.011 Bij het bombardement de tree naar zolder kraakte,
wij angstig toch nog geen doodskreten slaakten
in het huis zonder gebroken dakpannen.
Hoe kun je puurdiep baden in het lome.
Het was toen, toen gewoon een plaats met ons gezin.…
Winterdroom
hartenkreet
1.0 met 3 stemmen
843 De sneeuw kraakt onder onze schoenen
vlokken dwarrelen dansend neer
natuur lijkt zich nu te verzoenen
met het plotse winterweer.
De grijze lucht raakt haast de grond
een merel lijkt nog zwarter zwart
ver, heel ver weg huilt er een hond
toch schijnt de zon nu in m'n hart.…