Alle inzendingen over maanlicht

550 resultaten.

Sorteren op:

Aanroep

poëzie
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.273
In gans verduisterd woud droomde ik van sterren… en een maanlicht pad, naar lichte verten voerend, zag ik mijn geest. Heb ik niet altijd op uw komst vertrouwd? Mijn hart kent u, gij kent mijns harten schat, en samen gaan wij verder, onbevreesd.…

DE OUDE KONING

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 710
In de nacht voor zijn aankomst is de Maan op zachte voeten door zijn hoftuin gegaan Zij liet verstrooid wat maanlicht slingeren - nooit meer aan gedacht Bosranken weven daarvan een vacht van zilverig pluis over hekwerk en poort van het Koninklijk Huis Zijn herauten snelle snaken verven bladeren scharlaken sienna, oker, vermiljoen…

Ik ken de ware liefde niet.

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 552
Heeft zij het maanlicht in haar ogen ? Brengt zij mijn jeugd terug in mijn bloed ? Heb ik haar gedaante al gezien, In mijn puberale schootsveld, in andere tijden ? Of in het zwerk van adolescente fantasie, Waar wij dromeriek elkaar verblijdden ? Is zij als Desdemonde, met bloedend hart, Met list en dolk als droev’ dodelijke reden ?…

FRANCISCUS VAN ASSISI.

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.403
Met milde geestdrift in het peinzend oog, En de armen zeeg'nend uitgestrekt, de mond Omspeeld van teed're weemoed, door het blond Van baard en knevel zacht omvloeid, rijst hoog Een man, omvonkeld door de stralenboog Van maanlicht-mystisch gloeien, zie, de wond Van Christus bloedt in zijne zij, de grond Doet bloemen spruiten, waar hij…

Argumenten

netgedicht
5.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.023
terwijl mijn zwijglied helder klinkt probeer ik te verzinnen waarom alles faalt de laatste tijd ooit kwam je in een droom mijn kleine wereld binnen nu slaap je in een illusie zonder tijd grootser dan het onderbewustzijn het lukt me alsmaar om te beseffen dat ik alleen verder moet terwijl jij rustig ligt te pitten verlicht het maanlicht…
mobar23 mei 2013Lees meer >

Ik wil mijn dromen tot een toren bouwen

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.281
De vredige pastoralen en de gaarden Met vreemd-vervlochten bloemen, en de afgronden Van dood en vlammengloed, met juichemonden De englen in schitterende rei geschaarde; En 's nachts, wanneer mijn Teken op de rotsen In 't maanlicht blinkt boven de woelige zeeën En een schip nadert van een vreemde kust, Schijnt het de stuurman boven…

boegbeeld

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 494
beneden de oneindige ruimte schreien ontelbare wolken het doorschijnend maanlicht dat zich laat leiden door stromen emoties zonder enig grondbeginsel het eenvoudige van gisteren waar een late wind van de vier gewesten zich nu bevindt profiteert van mijn machteloze woordenbrij die zich tracht te uiten met tekens die ondefinieerbaar delen met…
elze20 augustus 2019Lees meer >

Wolvenvriend

netgedicht
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 574
Je bent bij me in de nacht waar het maanlicht dwaalt over de daken van de steden we praten over de bomen het sterrenlicht bij nacht hoe het gaat met het lopen we zoeken geen prooi meer het tongen is te intens het zoenen zo wonderbaarlijk dat het verlangen is verdwenen jij ziet soms dronken beren onderweg als je mijn benen streelt…
mobar24 november 2020Lees meer >

droom

gedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.555
je verschijnt in het maanlicht met een haan onder je arm kinderen zouden je achterna rennen maar kinderen slapen ’s nachts dat alleen ik je zie lopen onder de zwijgbomen bij het stiltewater zie staan en je van een afstand kan ruiken nootmuskaat en tabakslucht door het open raam en zo hooghartig en kalm als je hier gekomen bent in de klederdracht…
Annelie David20 december 2020Lees meer >

Introvert landschap

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 647
droomcyclus rivieren kronkelen door eindeloze bossen waar ruige wolven jagen op klein wild stilte van wolken schaduwen werpen kraaien krassen in blonde duinen zweven meeuwen boven zeemoerassen de stem van de natuur in een droom herkend als ratio van nooit vergeten inbeelding herhalend zichzelf zoals eb en vloed onder het glanzen van het maanlicht…
mobar22 maart 2021Lees meer >

De laatste noot

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 533
Haar stem stijgt, warm en vrij, terwijl we dansen, begeleid door het maanlicht. Haar woorden blijven in de lucht hangen, zoals de zoetigheid van kamperfoelie. Als ze lacht, is het alsof zonlicht door de wolken breekt. En voor een moment is de wereld helder, vol beloften en onuitgesproken dromen.…
Carmen14 augustus 2024Lees meer >

Rum en oude kauwgum

netgedicht
4.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 590
Weerspiegeling van de volle maan raakt het lage water van het zoetwatermeer wanneer je bij me bent in diepe dronkenschap verlegen vlinders dansen boven oevers in het heldere maanlicht van lentelucht je bent van vlinders en van mijn dronken hart laat je me weten terwijl je een liedje zingt stap voor stap in het duister klinkt de echo van…

De hond moet zwart zijn

gedicht
2.6 met 73 stemmen aantal keer bekeken 22.211
van het scherpgepunte staal in mijn mond pas op voor de tanden die ik onverbiddelijk in het lome, zelfgenoegzame vlees aan de binnenkant van je dij zetten zal en snachts zijn mijn begeleiders grijs en snellen op hoge poten en met veel te lange snuiten voort naast mijn razend ravenpaard waarop ik je mee voeren zal naar de in kil maanlicht…

Inval

netgedicht
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.310
dat fantaseren heet schilderij in schilderij het beweegt tot acrobatisch woordgespeel ik dep mijn kwast in een zomermeer en scherp de glans van druppels in een kelk de honing wijst zoete spelingen naar het hart van vingerlicht gekras de pen met schutterskwaliteit spreekt aan het verlangen de liefde de sterren in de stilte van het maanlicht…

Liedje

poëzie
3.4 met 19 stemmen aantal keer bekeken 3.649
Ik heb in het blanke maanlicht gestaan. Ik hief verlangende blikken omhoog Naar de glans van de zilveren maan. Ik hief het smekende aangezicht Naar de stille rust van het manelicht. O! dat ik de vrede grijpen kon Van die rustig stralende maan. Ik hoorde des avonds de nachtegaal slaan.…

Hoekje

hartenkreet
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.533
Bij licht van kaarsen kan ik in je ogen lezen : "Hoe mooi het leven had kunnen zijn" In de verte hoor je het slaan van de golven En het maanlicht kleurt het zeeschuim blauw Je lacht en je glimlacht en je praat over vroeger En ik besef : ik ben heel graag bij jou.…

Jij en ik

hartenkreet
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.623
Ik zie je in het maanlicht staan Ik kijk omhoog naar de sterren en in mijn hoofd de vurige wens: Laat deze nacht voor altijd rekken Ik kijk naar jou en weet dat ik van jou hou Mijn handen zoeken die van jou Ik raak je zacht en strelend aan Deze belofte is verzegeld nu. Deze herinnering blijft eeuwig staan.…

Dodendans

netgedicht
2.6 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.415
Als skeletten zich uit de aarde wringen ivoren beenderen in 't maanlicht glanzen voelt men in de dodenstad de bevingen. Skeletten, gelovig tot op het bot storten zich in de vollemaan-feesten trouw tot in de dood, 'n ondraaglijk lot.…
Custor6 september 2007Lees meer >

mijn dromen zijn van mij

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 808
in kroegen zou ik willen zitten geur van alcohol en mensen ruiken daar waar gepraat wordt vanuit buiken onder een grijze blauwe rook zingen zal ‘k met dichtgeknepen strot (het beste gaat dat met gesloten ogen) van bossen met daarboven hemel een wereld die nog niet verrot en in de warme julinachten bij maanlicht op de weiden liggen mijn…
sunset10 oktober 2007Lees meer >

Luisterdichten

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 991
Vond jou weer terug in luisterdichten, dat speels gerichte onderkennen, en hart verplichte aandacht wennen zag jou dansen onder duisterheden met in de nacht het zicht op vrede voelde weer jouw ziel verzoeken vrij vol maanlicht het geschreeuw vervloeken probeerde weer onderliggend te begrijpen wat woord in geest en hart deed rijpen jouw…
mobar14 februari 2009Lees meer >

WIJNRODE TRANEN

hartenkreet
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 838
Als overdag de zon scheen, straalde zij bij maanlicht evenwel, kwamen tranen Niemand zag dan het innerlijk geschrei noch haar wijnrode tranen die kwamen Wanneer ’t donker viel,viel dat immer met het diepe gevoel van eenzaamheid Het voelde dan als een bergbeklimmer die stilletjes in een diepe afgrond glijdt Als het duister dan over het land…
Ton Rijkers3 december 2010Lees meer >

Sterrelicht...

hartenkreet
3.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 3.151
Moeizaam dansend in zacht maanlicht, verscholen in een warm hartsgedicht, praat niet, maar luister naar woorden, woorden van innerlijk herkennen. Onverwachts als een diepe wens, in een juist moment van tijdsgrens, stond jij daar heilzaam te schitteren, een éénheid in mijn blind glinsteren.…
Vos Andrea4 november 2011Lees meer >

Leer me het geheel te zien

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.110
Leer me het geheel te zien: de afgrijselijke armoede waarin zo velen ook nu nog leven; de eenzaamheid van ouderen, het onbegrip, de misverstanden, maar ook de sterrenpracht en het koele maanlicht, want de hitte van de zon kan zo vermoeien.…
Adeleyd4 augustus 2012Lees meer >

MIST

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.411
Het maanlicht worstelt om met flauw geglim Te dringen door het klamme grijze rag, Dat om het aard-gelaat zweeft als een schim. Want wind-stil weegt de kalmte van de dag, Geboren uit de tranen van de kim, Nog neder op de nacht met vreemd gezag. ------------------------------------ uit: Tonen en Tinten (1900)…

Droomverleden

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 570
Het land schilderde zijn bestaan onder grijze luchten en helderblauwe vrijheid rivieren stromend rood door het bloed zochten het dal met al haar groene weiden je was een ridder in haar leven onder het maanlicht van de middeleeuwen bestond er geen oranje, maar geel was de gloed en haar ogen, smaragdgroen, keken weidser dan haar aanbelandende…

Het is nog te vroeg.

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 479
Ze verbreken de dromen met zwaaien van hun kraaienvleugels sissend in hun taal door vooruit gestoken snavels van geel kraakbeen Geen eenling die vredig liggen gaat in het nachtelijke blauwzwart van een weiland de zwerm zoekt hun heiland van de slaap wat nog donkerder wordt in het maanlicht van vervoering, het vriest, het kraakt onder…
Pama9 februari 2014Lees meer >

Felice (1)

poëzie
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 4.089
Soms werd verlangen mij zoet welbehagen, Een stille weelde, als droomrig maanlicht zacht... In ziele-lach heb 'k mijn lief heil verwacht, Na lijdzaam wachten nieuwe smart gedragen! Dwaas, dat ik niet begreep mijns harten leed, Dwaas, dat mijn weelde niet vermoeden deed, Wat groot mysterie 't àl in mij verwekte....…
Eduard Brom4 december 2023Lees meer >

ruimte en vertrouwen

hartenkreet
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 697
in de schaduw van het licht verscheen een vaag gezicht gevangen door bramen en doornen onduidelijk daar doorheen te komen er was geen ruimte, geen plaats enkel wat zwak maanlicht weerkaatste die enge beelden geheel onverwacht in het diepst van een zwarte nacht zo speelden weerwolven en demonen een kat-en- muisspel met mijn dromen ik was…

mijn kleur bekennen

hartenkreet
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 663
gelukkig bestaan kleuren om dingen op te beuren zonder hen was alles zwart eentonig of ietwat apart de grijze muur die wil ik wit de zilveren stoel die ik aanbid de gouden schijn van het maanlicht geeft blij gevoel, een fraai gezicht de hemel verf ik altijd blauw de zon zingt geel, ik hou van jou het gras dat kleur ik in 't fel groen…

Dolen

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 614
Te voet door berg en dal gekomen beladen met ons toebehoren, bereikten wij vermoeid als op, de oever van de zee die vredig glad door zilver maanlicht werd beschenen en wenkte, dat vanavond lopen over water ons werd toegestaan zó uitgenodigd verbleven wij een volle tijd en hielden ons voldoende staande met vissen die in ons gespannen net…