732 resultaten.
Echo van een zielsverwant
netgedicht
3.4 met 17 stemmen
445 Wanneer ik afstand
met stilte kan overbruggen
is mijn zwijgen tijdloos
en de hunkering
naar jouw aanwezigheid
zonder woorden
in de nacht verzonden
blijft zonder lethargie
Omdat ik leef met jouw ratio
bestaan er geen grenzen
aan werkelijkheid van horizon
er is een verder weg dan hier
in de heuvels achter de oceaan
waar ik mijn…
voor jou alleen
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
620 vertrokken
om niet terug te keren
zonder te weten waarheen
weg van de woeste aarde
Je hebt de bodem aangekeken
de klappen een voor een doorstaan
het Narrenschip nam jou mee
naar het uitgestrekte onbekende
Met liederen waterig tussen de tanden
belletjes aan muts en jas: a sight to see
mijn liefste koperen ko
de bultrugwalvissen zingen
Oceaan…
Visje visje
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
1.429 Visje visje in de oceaan, om te kunnen drijven en de schoolslag....ik zou er een slag voor slaan.
Weer op stap, handdoek, zwembroek ingepakt en mijn seizoenslidmaatschap.
Mijn flippers en de duikbril in de tas,
mijn zwemband en de drijvers en mijn regenjas.
Het is onvoorstelbaar, sinds het voorjaar
ken ik mezelf niet meer.…
Stille parels
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.113 In een woelige zee
Dansen golven rollend
Naar de kust
Oesters schuifelend
Op de bodem van die
Enorme watermassa
Schijnbaar oneindig veel
Ondenkbaar intens
Verweven met de groei
Van de schoonheid van de
Oceaan die rein de illusie van
Het leven tilt boven de
Waarheid van de liefde tussen
Jou en mij.…
Stormjagers
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
879 Teder brengen we de oceaan tot rust,
zinken in de diepte van warme handen
en het vervloeien van de tijd.
Het licht is al wakker wanneer
we opstijgen en met ferme wiekslagen
de ochtend omarmen, twee paar ogen
knipperen en vinden hun gelijke
aan het leven van vandaag. Daar
leggen we onze vleugels af
en proosten op een nieuwe storm.…
lange benen stappen trots
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.294 je raakt terwijl
ik door de branding stap
jouw voeten in de oceaan
zijn slechts een zee met
golven en wat wittend
schuim van mij vandaan
lange benen stappen trots
door zand en op de rots
je blik voorbij de horizon
treft mij in ondergaande zon
gedachten dansen rood
geboren uit dezelfde schoot
je beeld wordt zichtbaar
in de schemering…
Panta rhei
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
925 II
Achtervolgd door de tijger
en gejaagd door de wind
in het oog van het spiegelbeeld
en in het wakend hart van de storm
werd de tijdgeest een oceaan
van levende gezichten.
Voyeur van het tegenlicht,
in de supernova van mijn verbeelding
duik ik in de vernieuwende taal
van een andere werkelijkheid.…
Zwarte doos
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
974 Ik stop al mijn gevoelens in een zwarte doos
En werp ze in het midden van de oceaan
Geen enkele zee is ondiep of bodemloos
Zwijgend als een steen zal ze langzaam ondergaan
Op het deksel schreef 'k mijn allerlaatste gedicht
Onleesbaar door het schuiven van het zoute zand
Veilig voor de storm, onbereikbaar voor het licht
De tijd houdt de sleutel…
ik distel je met handen
netgedicht
3.8 met 15 stemmen
876 bloemen te ontlopen
groeide met hun bloeien op
al heb ik ze nooit willen kopen
ik zocht prikkers
vreemde vogels aan de rand
hun onkruid tierde welig, ze
staken me hun stekels in de hand
ik heb de steen geraapt
die jouw eeuwen lag te baren
generaties zijn voorbij gegaan
omdat ze je niet konden klaren
ik koester je in blauw
een oceaan…
je rankte hoge benen
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
1.339 ik zag je
over golven stappend
een frisse oceaan
je kwam aan land
een glimlach
vroeg mijn hand
ik gaf je strand, een
branding om te kussen
je rankte hoge benen
borsten strakten fier
ogen die intussen
verder keken dan
ik ooit van iemand zag
we lachten in verstaan
nat dook je in mijn armen
om er niet meer uit te gaan
je bent mijn…
Onderaards
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
498 Water vervalt tot schuim,
gestegen golven vallen
terug tot zee, horizon en
grijze wolven liften samen
met de meeuwen mee, een
vlucht zweeft daar boven,
beducht voor onderaards
gebroed en geronnen bloed,wat
als metafoor van ondergaande
zonnen kleeft aan de schone
vleugels, gewogen uit de zuchten
van de oceaan, zal die geen
veren…
Verfrissend
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
441 aarzelend
mijn verleden zat in mijn huid gegroeft
mijn herinneringen stroomden in mijn bloedsomloop
de zeewind blies over onzekerheden
toch was er iets rozenvingerigs
aan de dageraad
iets vaags en onbekend
als een sluimerend idee
dat begon te groeien
de zee dempte zijn golven
het was niet nodig
dat ik mijn plannen te water liet
in een oceaan…
Reisgids
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.390 Dit is waar de maan op zijn rug ligt
je kunt er een schaats aan hangen
dan gaat het vriezen, zei hij
Hier vriest het nooit, onbekende sterren boven
zwembaden een oceaan beukt op een leeg
strand voor oude honden en bloemenmeisjes in rood
glimlachen naar een opgeplakte laag welvaart
Gesprekken blijven stil na de vlieguren
Ik denk aan mijn…
Vrijheidszucht
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
606 kunstjes vertonen
voor de
mens niet
voor dieren
komend uit
de oceaan
Harderwijk mooie
stad ga
andere leuke
evenementen daar
bezoeken voortaan
leve stichtingen
o.a. anti-bont
anti stierenvechten
Peta aap
en wel W.P.A
ja
zij die
zich moedig
inzetten met
het redden
van gemartelde/
voor winst
gebruikte dieren
zo velen…
Ik draag het mee (De Andes)
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
737 Hoog in de lucht
Draagt de wind
Tranen van de Andes
Bereiken nooit de oceaan
Ik draag het mee
Lichaamstaal
Handen en voeten
De armoede kleurde
De tranen rood
En ik draag het mee
Nergens was het veilig
Op elke hoek loerden ogen
Ongelukken per ongeluk
Droefheid en frustratie
Ik draag het mee
Tranen mengen zich
Met het leven ten…
Waterkringloop
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
739 Op de bodem van de oceaan
slaapt een reus uit, die ademhaalt
adem in en het tij trekt terug
adem uit en tij komt terug
Water en zon verlangen naar
verdampen en licht worden
wolken in de lucht weg zweven
naar de grens van zout en zoet
Regenen op een zanderige kust
Hoger in de bergen valt sneeuw
in de zomer smelt tot water
stroomt zoet…
De hardste klinkers?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
421 Op de rug van mijn geest
werd met zwarte pen
geschreven als graffiti
op een verouderd hart,
op ongeduldig papier, ook
wat de prullenbak niet vrat,
blijft uiterst links of rechts
een drammerig streven had
in uitersten tot de draad
versleten blad als onzin
waarmee de wereld wordt
volgeklad, feilbaarheid
in een oceaan van inkt…
Liefde als water en vuur
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
662 Water in druppels regenwater,
is onmetelijk als een oceaan.
Stoom uit stromende lava,
uit een brullende vulkaan,
die land wordt in de zee.
Liefdesenergie die mensen delen,
is het wonderbaarlijke leven,
dat moeders altijd baren.
Is liefde die ons, iedere dag,
weer geboren laat worden.
Wanneer we beminnen,
met hart en ziel.…
De naamloze stad
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
450 Je hebt de pure emoties
uit het gedicht gestolen
het ego uit jouw hart getrokken
dronken grijsaard
je hebt vanochtend
met de oceaan gesproken
het dansen is voorbijgegaan
in schijn van werkelijkheid
door wellust en begeerte
toegeeflijk flirt je nu spontaan
met naaktheid van het bestaan
en vrijheid van het individu
je gaat vanmiddag…
Onder Spotlights…
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
114 waarvoor niemand staat
is hij getuige van de glorie
die hij persoonlijk achterlaat
Coulissen vol portretten
van zijn magische koor
dit lied zingt alleen voor hem
en liegt zichzelf voor
Schone kunsten grijnzen
achter een glazen wand
vol internationale stempels
gedrukt in het zachte zand
Als almachtige heerser
van deze roemrijke oceaan…
de transporteur
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
1.322 organiseren
een dienstregeling heel europa door
tonnen en tonnen stro verzamelen
overal waterreservoirs inbouwen
drijvers en veeartsen aannemen
en vergeet de medicijnen niet
verbandmiddelen voedsel voer
en halsoverkop moesten we
in het oosten humane destructie-
middelen installeren
we telden de rammen
de ooien de lammeren
van oceaan…
Langs de highway
gedicht
3.0 met 40 stemmen
10.013 Als ik je nu de oceaan liet zien, verdwaald
en buiten adem, één groot geratel.
Sommigen erlangs in dunne kleren,
geliefden, glimmend, argeloos
in de ijle lucht een weg op die zij kennen.…
Goudzoeker
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
471 Jouw liefde voor de onderwatergrotten
van de menselijke ziel
is buigzaam als natte klei,
een vloeiende golflijn van
de Indische Oceaan. Terwijl
toch genoeg vleermuizen af en
aan vliegen, ligt de harmonie
verborgen in de oerblik van je
ogen, bezwerend, mediterend
op de graven van de schrijvers
die zelf voor de geestenwereld
kozen.…
afscheidzee
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.017 wanneer ik de leegte voel van teveel
zingt het ribbenkoor in Afrika
en de wind is vrij van zand
luister goed, zij zingen vogelvrij
meisje uit ruwe bast geboren
leeg zijn je jammerschuren daar
je land is dor en de oceaan
verandert telkens weer van kleur
en de vele gaten tussen ons
scheuren verder open dan ik dacht
was het niet in deze jaren…
Slechts een andere naam
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
567 Tot in de morgen verleiden
wij elkaar in schijn,pleisters
op de wonden gehecht door alle
pijn, in die scheiding voelen we
ons geborgen, in de smeltkroes van
een fris gecomponeerde oceaan
krijgt die schijn slechts
een andere naam.…
Geduld
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.209 indrukwekkend de watervallen ook zijn
- zij werden niet gemaakt in een dag…
Het is een kwestie van geduld
en wat de golven van de zee betreft
- zij werden niet gemaakt in een dag…
Het is een kwestie van geduld
tot de kleinste mooie madeliefjes
- zij werden niet gemaakt in een dag…
het is een kwestie van geduld
en de wereld binnen de oceaan…
Voor Jou, door jou
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
619 Mijn buik
vol van een
oceaan van
zware trage
golven
Liefde in mijn
lijf
wil stromen
traag door dalen van
groene bloedrode
hartstocht
Omvat naast jou
onze woorden van
vandaag
Schragen
onze lijven
samen
Bloeien als de
ontluikende roos
zacht rose als ons
vel
fel begeerde
tederheid
zo kwetsbaar
zo fragiel
ontsproten aan…
Zefier
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
584 (Zitje met zeezicht)
't Gewelf groeit mooie kleuren
Golven rollen onafgebroken
Langzaam maar zeker
Dooft de haard
Een groot bad, gevuld met zilt
Overgeheveld en gereinigd
van Oceaan naar
Vaste grond
d' Immense rots breekt en scheidt
Vanaf 't plateau in heus één adem
Spetters op de lens
Hemels' dauw
Schuim grenst de zee van het land…
Ontdaan van franje?
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
519 Nimmer bleef een
onbeschreven blad
waarmee de wereld
werd volgeklad,
onverschillig voor de dood
en voor het “zijn”,
onfeilbaarheid gedoopt
in een oceaan van inkt
door alle muzen die
daarin verdronken.…
Matrix van de ziel
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
574 Ooit zag ik je bij de levensbron
duizendschoon in een oceaan
van bloesem, fragiel en transparant
als glas, waarin we verdrinken
wilden zoveel en zo vaak het kon.
eerst ongeremd als licht dan
verduistert als een eclips
waarin de beide lichamen hun
schaduw in een nieuwe omloop hervatten.…