616 resultaten.
Lichtfeest
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
4.165 scholen samen, zonder schietlood
tussen felle bomen op het marktplein
Helderheid liep over uit de dakgoot
spande samen met een schelle waslijn
om het feest te maken voor ons welzijn
aardedonker snelde weg in tijdnood
In het duister straalde witte heimwee
mijn geloof en hoop verraste slimheid
onverwacht deed licht haar volle intree
Park…
Stille liefde
hartenkreet
2.7 met 11 stemmen
2.376 Of die keer in het park
op de houten bank bij de vijver.
Ik wachtte ongezien op enige afstand
tot je uitgezeten was, en
haastte me toen om de warmte van je billen
nog te speuren.
Misschien loop jij onderwijl
wel achter mij aan,
eveneens op zoek naar een heimelijke
aanraking.…
Vergeten Herinnering
hartenkreet
4.7 met 26 stemmen
1.479 Ik zoek in het lege park van mijn gedachten,
naar mijn eerste herinnering aan jou
Jouw eerste lach, mijn eerste smachten,
aan alles waar ik zoveel van hou
Tijd verhulde alles in het vergeten
Alleen herinneringen zijn overgebleven
Mijn geheugen is onherstelbaar versleten
dagelijkse wazige wolken zijn weggedreven
Aan de geest wordt dagelijks…
het voelde niet goed
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.140 embryonaal gevouwen werd ik wakker
warm gehouden door het witte dekbed
versterkt door de kat in de schoot
gelegen en de poes vond knieholten
telefoonstekker uitgetrokken
eerste beker koffie smaakt goddelijk
zelfgemaakte tonijnsalade
op wittebroodballade, tongstrelend
wandeling in onverwacht zomers park
trok mijn jas uit, stroopte mouwen…
Vrijbroekpark
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
533 in een park op een bank met een boek
pel ik stuurse mandarijnen
en mijmer over hebben en zijn
Verstrooid speur ik in bladloze eiken
naar eekhoorns en ander gespuis
en word ik zeldzaam rustig
van de bomen en hun vriendelijk geruis.…
open brief
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
809 stad geen kans van slagen
jawel, we moeten aan wat bosjes zagen
wat boompjes rooien voor een mooi kantoor
de duinen ... ach ... wat stellen die nou voor
gelooft u mij, u heeft straks niks te klagen
mijn ambtenaren gaf ik deze order:
ontwikkel ... en bij voorkeur in het groen
(met bomen kun je toch geen zaken doen)
stel paal en perk aan park…
Eerste winter, zesde lente
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.552 gebracht
Als in de ochtend de zon opkomt
en het gras de wind naar zich toe lacht
Als in de ochtend de zon opkomt
en het gras de wind naar zich toe lacht
Zie ik jou nog in mijn droom en prompt
weet ik dat jij weer op mij wacht
Ik ben meer dan een blije man
omdat ik weet dat ik leven kan
Kijk het leven overal zijn
De bomen, bankjes in het park…
Plaatje
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
941 Laatst was ik
in het park
op een bank
getuige van een
nogal verwarrend
schouwspel:
een jochie van drie
werd gebeten door een zwaan,
die hij - aan de waterkant -
stukjes brood voerde.…
Alle narcissen!
netgedicht
2.8 met 11 stemmen
754 en blij
een kwak die een kwek zoekt
vogeltjes tjilpen, verleidelijk en vrij
een kleine bla-bla die een groot bla-blaatje plukt
paasgeel is de zonneschijn, meisjes en jongens
hormonen rijm, zij passen bij elkaar net als:
chocolaatjes en kuikens, eitjes en haasjes
de dichters zinderen -ah, al die pracht en praal
ja,lente is hier, in het park…
Ommekeer
netgedicht
4.4 met 25 stemmen
1.565 het loof, gekleurd of vaal
bedekt mijn wereld almaar meer
ik ben op weg naar innerlijke taal
spreken wordt zuchten naar een veer
in het park waar ik vertoef
lijken alle lichten te doven
het aardsparadijs toont zich grijs en droef
alleen eenden zie ik in een lage mist geloven
het lijkt altijd zo onverwacht
als ik de andere kant ervaar…
De weekendpapa
hartenkreet
4.6 met 41 stemmen
2.656 De weekendpapa wandelt door het park
zijn dochtertje raapt enthousiast kastanjes op
en toont ze één voor één
kastanjes als haar ogen
en gevonden net als papa
die vanmorgen nog verloren was
in de speeltuin kent ze Robin
die met stenen gooit en ruzie krijgt
van mama en van papa
maar moet een weekendpapa ruzie geven
hij ziet zijn dochtertje…
de tijden, ze veranderen.
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
559 Toch loop
ik tevreden naar het park toe en geef de eendjes
brood, niks aan veranderd en ik klaag toch niet?…
Muerte
gedicht
3.6 met 8 stemmen
3.439 De parken hier zijn wonderschoon en wonderstil.
Men komt er Goddank geen zingende sukkels tegen
maar prachtig vleesloos gedierte in beenderbomen,
skeletten van engelen bij een bloedfontein.
Werkelijk niet veel dat met iets van levenswil
hier ronddraaft. Alleen de Dood schoffelt wat verlegen
in de schedelperken.…
Reis door Jordanië
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
501 Blije stemmen en
een schoon park geven leven
aan de berg Nebo,
waar de geëerde Mozes
de wereld mocht verlaten.…
Van dat soort dingen
gedicht
4.3 met 3 stemmen
4.216 Polen in het park, halsbandparkieten
in een boom erboven, en ik
met m'n Tibetaanse terriër, loop langs:
kwart Hongaars, kwart Frans, de rest
Fries, enkel wat Nederlands machtig
Een Engelsman springt van de brug,
liefdesverdriet om een Afrikaanse
van de overkant.…
God-geschapen moloch
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
546 In mijn tijd hier, was destijds
zomer erg mooi
Capital Ulaanbaatar
koudste hoofdstad van de globe
1350 m. boven zeeniveau
Siberisch koud
In Terelj Nationaal Park
vliegt ware tijd zonder vleugels
'Melkhi Khad' is Mongools voor
de 'Turtle Rock'
Een God-geschapen moloch
die een condor doet landen op
de waar traagste, van deez' groe…
Stedentrip
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
497 Ik dronk wodka in Warschau,
slibowice in Bratislava,
Highland Park op Mainland, Orkney
en muntthee in Meknes.
Ik treinde naar Sint Petersburg
voor de Hermitage,
voor het Brittish Museum
voer ik naar Londen toe.…
Parijse herfstdag
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.171 Maar in uw parken geurde uit iedre laan
't Verleden: grootser tuin, voorlang gerooid;
En iedre lijst die strekt of rijst of glooit
Aan uw paleizen, hing de erinnring aan.
Erinnring aan die grote gouden tijd
Toen om uw zonnekoning 't rijk bewoog,
Moed en bevalligheid en weelde en vlijt.…
Zijn vluchtverhaal
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
559 Mooie herfstdag wandelend door het park
zocht een bankje beschenen door de zon
las op een terrasje de plaatselijke krant
een oudere man uit een ander land
kwam op enige afstand bij me zitten
we wisselden even van gedachten
ik luisterde in gebroken Nederlands
intens naar zijn vluchtverhaal,
nu is hier zijn thuis, het opnieuw beginnen…
De zon schijnt
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
543 De hele tijd corrigeren ze elkaar
met hun kleine bewegingen
kleurrijk en met een sympathiek gebaar
ze doen het voor elkaar, en met elkaar
dat heb ik nu door, de hele tijd
op het grasveld in het park
naast de onverstoorde mierenhoop
mijn minnares ligt naast me
in minirok met geurige bloes
haar dijen zijn vol
zoals ik ben van haar borsten…
onmogelijke ontmoeting
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
691 ( met dank aan de inspirerende
droom van Riny )
zag in het park de oude schrijver
Mulisch hij liep stevig gearmd en
op het oog zeer geamuseerd te keuvelen
met een nog piepjonge verpleegster
hoewel ik weet dat je goden nooit
moet storen was dit rendez vous
echt niet te vermijden...…
'Birdman'
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
403 En je kwam het park in
en hele drommen eenden overzwommen zich
als geile meiden,
en kerels,
die zich
fris als vers gewassen hoentjes
aan jouw voeten zouden werpen.
Zo'n lokeend was jouw donzig gevulde winterjas,
maar vooral
jouw waggelende broodzak.…
ANTWERPEN
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
264 Verspreid, binnen de wereld van stouwen,
tonen parken vrijmoedig, toch stil en zacht
hun ruige, verkleinde wildernispracht,
waar Vlaamse beschaving mee wil trouwen.
Takkenwirwar haalt met zijn ademstroom
ijverig werkend lawaai naar zich toe
om het op te sluiten in een sterke boom.…
Proberen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
338 Je was er altijd als ik dagdroomde
op een bank in het park bij de zee
vanochtend verzon je er een donkere nacht
achter het sombere silhouet van een dode boom
je schreef gedichten over oorlogen en armoede
en ik slechts gekleed in dunne onderbroek
dronk uit de macht van mijn gewoonte
een glas koude melk bij een boterkoek
op een terras…
Compositie van de dag
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
138 Veel kleurig sieren weer de bloemen
in de velden, in de parken en in weiden
alle vormen, te veel om op te noemen
een schat om door te lopen of te rijden.
Zo loop ik al peinzend door de natuur
verwonderd wie al dit schoons schiep
en behoedde iedere dag van uur tot uur
's avonds vouw ik mijn handen en dank die Schepper.…
Boomterreur
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
627 in het park om de hoek
langs een haag van hazelaar
op een veldje van kort gras
staan twee bomen naast elkaar
links een treurwilg, rechts een berk
of een boom die daarop lijkt
maar het kan ook andersom
ligt eraan vanwaar je kijkt
maar die treurwilg van de twee
staat het dichtste langs het pad
maakt een buiging met haar kroon
heeft haar…
SCHIJN EN AANPLANT
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
193 Een jonge vinger met bedaagde smaak
zweeft vol ingetoomde drift over Drachten,
daalt tenslotte, blijft lange tijd wachten
in Van Haersmapark, broedt rustig op zijn taak.
Diens top draait rond, aarzelt wat _ en wijst raak:
"Van die rode beuk mag ik wat verwachten;
vele bomen verliezen hun krachten,
moeten wijken voor zonnestraalvermaak."…
Hou me nog eens vast...
hartenkreet
4.6 met 25 stemmen
2.314 Laatst wachtte ik op jou,
onder onze boom in het park,
het duurde even voor ik besefte,
dat je nooit meer komen zou....
weet je nog die ene keer,
bij de vijver...
we samen een belofte deden,
elkaar altijd stevig vast te houden,
als er aan ons getrokken werd?
En er werd aan me getrokken...…
Een dakloze
hartenkreet
4.1 met 14 stemmen
2.443 Alléén in mijn gedachten kon ik eens gaan wonen
maar nooit vond ik ergens onderdak
Een eigen bed en huis voor mijn gemak
Doch slechts onder struiken mocht ik dromen
Alléén in mijn gedachten kon ik ooit nog wonen
Zolang ik wist dat in de stadse wildernis
in straten, parken en op banken dat onderkomen
is te vinden, deert mij geen hindernis…
toekomst die wij bieden moeten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
449 luister
over de toestand in de wereld
van ons klimaat en het milieu
vraag ik mij stil stiekem af
wat ons eerder dood doet gaan
ons lichaam dat ten einde is
of uitgeput de aardse bronnen
fervent tel ik daarom mee
de egeltjes en de hommels
de roodborstjes ook en vinken
met vurig vlammend de hoop
op een comeback van de natuur
zodat een groen park…